Περιβάλλον
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Εργατική αντίσταση στα σχέδιά τους

5/6, Αθήνα, Διαδήλωση ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή

«Το κίνημα των πλατειών το 2011 δεν έπεσε από τον ουρανό. Όλη την προηγούμενη δεκαετία, από το 2001 με το ασφαλιστικό Γιαννίτση που κατέληξε στα σκουπίδια μέχρι το 2006-7 με το μεγάλο φοιτητικό κίνημα που ανέτρεψε την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των Πανεπιστημίων και από το 2009 που ο ΓΑΠ ετοίμαζε την είσοδο στα μνημόνια μέχρι το 2010 με τις φοβερές πανεργατικές απεργίες, η Ελλάδα είχε ήδη καταγεγραμμένη μια μεγάλη ιστορία αγώνων και κινημάτων», είπε στην πρώτη συζήτηση για τα δέκα χρόνια από το κίνημα των πλατειών, που έγινε το Σάββατο 5 Ιούνη στο Σύνταγμα, ο Γιώργος Ράγκος από την Πρωτοβουλία Ενάντια στην Περιβαλλοντική Καταστροφή και την Κλιματική Αλλαγή.

«Την ίδια περίοδο είχαμε την Αραβική Άνοιξη, κινητοποιήσεις και απεργίες σε όλη την Ευρώπη και την ίδια την Αμερική», συνέχισε. «Το κεντρικό ήταν να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση του συστήματος, αλλά αυτοί που τη δημιούργησαν, οι καπιταλιστές. Δεν ήταν μια ξεκομμένη αντίσταση. Την πρώτη μέρα, μαζί με τους εξεγερμένους του Συντάγματος ήταν κι οι απεργοί της ΔΕΗ που πάλευαν ενάντια στο ξεπούλημα της ενέργειας -πόσο επίκαιρη μάχη σήμερα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται, στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης, να παραδώσει τα πάντα στους επενδυτές. Αυτό το κίνημα έριξε κυβερνήσεις, του ΓΑΠ, του Παπαδήμου, και δεν σταμάτησε, συνέχισε ενάντια στους Σαμαροβενιζέλους αλλά και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι δύναμη σήμερα για τις επόμενες μάχες, με πρώτη ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη που καταργεί κεκτημένα δεκαετιών. Είναι ανάγκη να συνδεθούμε με τους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας απέναντι σε ένα σύστημα που καταστρέφει τις ζωές μας και τον πλανήτη», κατέληξε.

«Έρχομαι από τις γειτονιές των Δυτικών της Αθήνας, όπου παλεύουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια ενάντια στο ΧΥΤΑ Φυλής και την καύση σκουπιδιών, ένα μεγάλο περιβαλλοντικό έγκλημα στην περιοχή μας», είπε στη δεύτερη συζήτηση για τα περιβαλλοντικά κινήματα εκ μέρους της Πρωτοβουλίας η Κατερίνα Πατρικίου, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα, «Οι τελευταίες εξελίξεις στην Περιφέρεια Αττικής δείχνουν ότι στις γειτονιές των Δυτικών και του Πειραιά, για τα επόμενα 30 με 40 χρόνια, θα συνεχίσουν τα φαραωνικά έργα των ΧΥΤΑ Φυλής, των εργοστασίων καύσης και των ΕΜΑΚ. Είναι το δώρο της κυβέρνησης στα αφεντικά και τους καπιταλιστές με τεράστια εργοστάσια καύσης όπως αυτά στο Βόλο της ΑΓΕΤ.

Επιπτώσεις

Όλο αυτό δεν το παλεύουμε μονάχα ως ακτιβιστές. Το παλεύουμε ως εργάτες που μένουμε σε αυτές τις γειτονιές. Οι εργαζόμενοι στον Άγιο Σάββα ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνουν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε σχέση με το πώς έχουν αυξηθεί οι καρκίνοι και οι νεοπλασίες παντού και ειδικά σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε ανοιχτούς ΧΥΤΑ και εργοστάσια καύσης. Ο τρόπος για να δυναμώσουμε την αντίστασή μας και να κερδίσουμε είναι μαζί με τα κινήματα πόλης να παλέψουμε ως εργαζόμενοι. Να συνδέσουμε τους αγώνες με αυτούς στα νοσοκομεία για Υγεία για όλους, στους δήμους ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης, στη ΔΕΗ και τη ΔΕΣΦΑ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας. Είμαστε κομμάτι της εργατικής τάξης και έτσι πρέπει να παλέψουμε. Η λύση είναι να πάρουμε της κοινωνίας στα χέρια μας».

«Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος έρχεται σε μια συγκυρία που το φυσικό περιβάλλον της χώρας μας βάλλεται από κάθε κατεύθυνση. Ο τυφλός αναπτυξιακός ζήλος της κυβέρνησης και των επενδυτών στον τομέα της ενέργειας και του τουρισμού απειλούν άμεσα με πλήρη αφαίμαξη τον φυσικό πλούτο της χώρας μας. Γι' αυτό η 5 Ιούνη δεν αποτελεί μέρα γιορτής αλλά ευαισθητοποίησης και δράσης ενάντια στην καταστροφή της φύσης», είπε η Εμμανουέλα Τερζοπούλου, από τη ΡεμΑττική. «Η συστηματική υποβάθμιση των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας είναι φαινόμενα άμεσα συσχετισμένα με τη στρεβλή διαχείριση ποταμών και ρεμμάτων, με τους εγκιβωτισμούς και τις τσιμεντοποιήσεις, με την κατασκευή φραγμάτων που εμποδίζουν την ελεύθερη ροή του νερού και την ελεύθερη διακίνηση των έμβιων όντων.

Στην Ελλάδα τα έργα αυτά συνήθως βαφτίζονται αντιπλημμυρικά και προσχηματικά αιτιολογούνται ως θωράκιση κατά της κλιματικής αλλαγής. Οι αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και τους ανθρώπους είναι πολλαπλές: καταστροφή των οικοσυστημάτων, υποβάθμιση της ποιότητας του νερού και του αέρα, κλιματική κρίση, υποβάθμιση της βιοποικιλότητας, καταστροφή του τοπίου και πολλές άλλες... Είναι άμεση ανάγκη να προστατέψουμε και να αποτρέψουμε την καταστροφή των λιγοστών οικοσυστημάτων που απέμειναν στην Αττική αν θέλουμε να παραμείνει ένας βιώσιμος τόπος».

5/6, Η ορχήστρα Support Art Workers στο Σύνταγμα. Φωτό: Λένα Βερδέ


“Πράσινη” ανάπτυξη – μαύρη καταστροφή

Ένα μεγάλο ΌΧΙ στην καταστροφή της φύσης ακούστηκε στο Σύνταγμα το Σάββατο 5 Ιούνη, στην ημέρα δράσης για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Την κινητοποίηση καλούσαν μια σειρά περιβαλλοντικές κινήσεις, μεταξύ των οποίων η Πρωτοβουλία Ενάντια στην Περιβαλλοντική Καταστροφή και την Κλιματική Αλλαγή, το Support Earth, η ΡεμΑττική κ.α, ενώ είχε τη στήριξη και της ανοιχτής συνέλευσης του Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με την ανοιχτή ορχήστρα των Support Art Workers που ξεσήκωσε τους συγκεντρωμένους. Ακολούθησαν δύο συζητήσεις, η πρώτη για τα δέκα χρόνια από το κίνημα των πλατειών και η δεύτερη για τους αγώνες ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή και τη συνέχειά τους. Οι δεκάδες ακτιβιστές/ίστριες περιβαλλοντικών κινημάτων από όλη τη χώρα που πήραν το λόγο (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Φλώρινα, Κέρκυρα, Γεράνεια, Άνδρο, Σύρο, Εύβοια, Κρήτη κ.α), ανέδειξαν όλες τις μάχες ενάντια στην κυβερνητική περιβαλλοντοκτόνα πολιτική που προωθεί τις ανεμογεννήτριες και την καύση σκουπιδιών, την τσιμεντοποίηση των ρεμάτων και τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, την καταστροφή των δασών και των ελεύθερων χώρων, 

Πορεία

Ακολούθησε μαχητική διαδήλωση με μουσικές, δρώμενα και συνθήματα. «Η πράσινη ανάπτυξη δεν μας παραμυθιάζει, τη φύση καταστρέφει και τα βουνά ρημάζει», «Όχι εξορύξεις και ιδιωτικοποιήσεις, στο δρόμο του αγώνα βρίσκονται οι λύσεις», «Η καταστροφή φύσης και δασών είναι η αιτία των κορονοϊών», «Πάρκα, εξορύξεις και βουνοκορφές, τη φύση καταστρέφουν οι καπιταλιστές», ήταν κάποια από αυτά, κερδίζοντας τις επευφημίες και τα χειροκροτήματα των περαστικών. Τα μέλη της Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Περιβαλλοντική Καταστροφή και την Κλιματική Αλλαγή κάλεσαν όλες και όλους στην πανεργατική απεργία στις 10 Ιούνη σαν συνέχεια της μάχης για τη διάσωση του περιβάλλοντος. «Κούλη-Χατζηδάκη ακούστε το καλά, στις 10 του Ιούνη απεργιακά», βροντοφώναζαν.

Μέσω της Ερμού, η πορεία κατέληξε στο ΕΜΠΡΟΣ, όπου η βραδιά συνεχίστηκε με καλλιτεχνικά δρώμενα, σε μια “Γιορτή για τη Μητέρα Γη”, με τις Αδέσποτες Σκύλες, τους Los Tre και τις Μαντάρες. Η ημέρα είχε ξεκινήσει στη Δραπετσώνα με διαδήλωση ενάντια στα καζάνια του θανάτου της Oil One, ενώ κινητοποιήσεις έγιναν την ίδια μέρα σε πολλές πόλεις, από τη Θεσσαλονίκη και τη Ξάνθη μέχρι τα Άγραφα και το Βόλο. Στα Χανιά, η ημέρα σημαδεύτηκε από την ανακατάληψη του λόφου Καστέλι, ενώ οι δράσεις συνεχίστηκαν σε πολλές περιοχές και την Κυριακή 6 Ιούνη.