Η Άποψή μας
Το κίνημα αρχίζει να τους παίρνει φαλάγγι

11/10, Πανεκπαιδευτικό απεργιακό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Η μεγαλειώδης κινητοποίηση των εκπαιδευτικών στην απεργία τους τη Δευτέρα ήρθε να υπογραμμίσει το μήνυμα των απανωτών αντιφασιστικών διαδηλώσεων την περασμένη βδομάδα, πάνω στον ένα χρόνο από την καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η οργή των εργατών και της νεολαίας ξεχειλίζει και η κυβέρνηση δεν μπορεί να την συγκρατήσει ούτε με τα ΜΑΤ ούτε με τις «δημοκρατικές» κορώνες του Δένδια.

Μία προς μία οι απόπειρες των κατάλοιπων της Χρυσής Αυγής να αναδείξουν την ύπαρξη τους με προκλητικές επιθέσεις συνάντησαν τη μαζική αντίσταση του αντιφασιστικού κινήματος. Και το μόνο που πέτυχαν είναι να αναδείξουν το πόσο απολαμβάνουν ακόμη την προστασία της αστυνομίας και πόσο η κυβέρνηση έρχεται σε δύσκολη θέση ακροβατώντας ανάμεσα στους ακροδεξιούς δεσμούς με τους φασίστες και στις προεκλογικές ανάγκες της ΝΔ να εμφανίζεται ως «κεντρο»δεξιά. Η διαγραφή Μπογδάνου απλά επιβεβαίωσε αυτή την αλήθεια.

Το επιστέγασμα ήταν η επίθεση των ΜΑΤ στο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό συλλαλητήριο του Σαββάτου. Πλήθος διμοιρίες ΜΑΤ κατά μήκος της Σταδίου, του Συντάγματος και της Πανεπιστημίου δεν κατάφεραν ούτε με τα χτυπήματα των ασπίδων τους ούτε με τη χρήση χημικών να σταματήσουν τους χιλιάδες διαδηλωτές. Ακόμα και τα πιο ευάλωτα τμήματα του συλλαλητήριου, οι προσφύγισσες και τα παιδιά τους απέκρουσαν μαχητικά και χλεύασαν τις αστυνομικές προκλήσεις. 

Αυτό που πραγματικά κατάφερε ο Θεοδωρικάκος είναι να επιβεβαιώσει τη συνέχεια που έχουν οι αστυνομικές πλάτες για τους φασίστες: πριν ένα χρόνο τα ΜΑΤ χτυπούσαν το αντιφασιστικό συλλαλητήριο την ώρα που ανακοινωνόταν η απόφαση καταδίκης της ΧΑ, τώρα επιτέθηκαν ξανά στους αντιφασίστες.

Κλιμάκωση

Το πόσο γελοία είναι τα προσχήματα του νόμου περί διαδηλώσεων, το ανάδειξαν οι εκπαιδευτικοί που πλημμύρισαν τη λεωφόρο Αλεξάνδρας ξεφτιλίζοντας και την Κεραμέως αλλά και τον Θεοδωρικάκο που είχε επιχειρήσει επίδειξη πυγμής στο προηγούμενο συλλαλητήριο των εκπαιδευτικών.

Όπως καταλήγει η ανακοίνωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος:

«Με τη δύναμη της εργατικής τάξης, κλιμακώνουμε τις μάχες σε όλα τα μέτωπα. Με τους απεργούς των Νοσοκομείων για να μην περάσουν οι απολύσεις και οι ιδιωτικοποιήσεις του «μεταφασίστα» Πλεύρη στην Υγεία. Με τους απεργούς των Σχολείων για να στείλουμε στα σκουπίδια την Κεραμέως που νομίζει ότι θα φοβίσει τους εκπαιδευτικούς και τη νεολαία με τα δικαστήρια και την καταστολή. Με τους απεργούς της ΔΕΗ ενάντια στη λεηλασία όλων των αγαθών που θα έπρεπε να είναι δημόσια, Υγεία, Παιδεία, Ρεύμα και Νερό.

Όλες και όλοι μαζί συνεχίζουμε: Ποτέ ξανά φασισμός! Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες! Φτώχεια, ρατσισμός και τρομοκρατία – κάτω η Νέα Δημοκρατία!»

Για το ΣΕΚ, δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη συγκυρία για να γιορτάσει τα 50 χρόνια από το ξεκίνημά του. Η άνοδος των αγώνων συμβαδίζει με την ανάγκη για δυνατή επαναστατική αριστερά για να γίνει πράξη η αυτοπεποίθηση του κόσμου που παλεύει ότι θα νικήσουμε. Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες στρέφονται προς τα αριστερά με αυτή την αναζήτηση. Ένα μικρό δείγμα είδαμε στις εκλογές του συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού όπου οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σχεδόν διπλασίασαν αθροιστικά τα ποσοστά τους. 

Η ίδια δυναμική υπάρχει προφανώς και στους εκπαιδευτικούς και στα νοσοκομεία. Εμπρός να την ενισχύσουμε, να την οργανώσουμε, να την απλώσουμε παντού!