Οικονομία και πολιτική
Η κρίση της “δεξιάς πολυκατοικίας” είναι πια ανοιχτή…

Η κυβέρνηση χρειάζεται τα ΜΑΤ ακόμα και για να αντιμετωπίσει μικρά παιδιά. Φωτό από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 9 Οκτώβρη.

Η διαγραφή του Μπογδάνου από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ κυριάρχησε στην ειδησεογραφία τη βδομάδα που πέρασε και ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Το επεισόδιο που οδήγησε στη διαγραφή ήρθε σε μια στιγμή που η οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας για τις φασιστικές προκλήσεις στον ένα χρόνο από την καταδίκη της ναζιστικής συμμορίας συγχωνευόταν με την αηδία για τους υπουργούς που ανέσυραν την αντιδραστική θεωρία των «δυο άκρων» δίνοντας συγχωροχάρτι στους φασίστες. Το αποτέλεσμα ήταν ακόμα ένα επεισόδιο στην πολιτική κρίση της ΝΔ. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο Μπογδάνος πήρε το λόγο εκ μέρους της ΝΔ στην συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής που συζητούσε την περίφημη ελληνογαλλική συμφωνία που ψηφίστηκε τελικά στις 7 Οκτώβρη. Ξεκίνησε την ομιλία του στο «χαλαρό», με αναφορές στη συμφωνία που εξασφαλίζει τα «στρατηγικά συμφέροντα του Ελληνισμού στην Αν. Μεσόγειο», αναφέρθηκε στην «ασύμμετρη, υβριδική απειλή που αντιμετώπισε, επιτυχώς, η χώρα στα χερσαία σύνορά της», δηλαδή το ρατσιστικό αίσχος πέρσι στον Έβρο. «Η Ελλάς επανεξοπλίζεται για να εξασφαλίσει αυτά που της ανήκουν…Δεν υπάρχει δίλημμα βούτυρο ή κανόνια», είπε με μουσολινικό ύφος. Όλες αυτές οι αντιδραστικές κορώνες είναι η επίσημη πολιτική της ΝΔ. 

Και μετά από μια σύντομη κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ πέρασε στο παραλήρημα για τη «διαχρονία της αντεθνικής ιδεολογίας» του κομμουνισμού με αναφορές στον μεσοπόλεμο σε γλώσσα και ύφος «καθηγητή» αντικομμουνισμού στη σχολή της βασιλικής χωροφυλακής. Εκεί πέταξε και την αναφορά στον δολοφόνο Γρίβα της δωσιλογικής Χ και της ΕΟΚΑ για τους τρεις εχθρούς: «τους Άγγλους, τους Τούρκους και τους κομμουνιστές, με χειρότερους τους κομμουνιστές». 

Μετά από μια πρώτη απάντηση του Θ. Παφίλη από το ΚΚΕ, ο Θ. Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ επισήμανε ότι τον Αύγουστο ο Μπογδάνος και άλλα στελέχη της ΝΔ κατέθεταν στεφάνια αγκαλιά με Χρυσαυγίτες και εκπρόσωπο του Κασιδιάρη στη γιορτή μίσους στο Βίτσι. Τότε, ο Δένδιας αφού θύμισε ότι ο πατέρας του «παρέστη στο Βίτσι» το 1949 (για να μην ξεχνιόμαστε) άστραψε και βρόντηξε: «η συμπαράταξη με τον Κασιδιάρη είναι πάντοτε, διαχρονικά απαράδεκτη». Λίγο μετά, από τα φιλόξενα ξενοδοχεία της Σλοβενίας ο Μητσοτάκης ανακοίνωνε τη διαγραφή του Μπογδάνου. 

Μετά το «ξέσπασμα Δένδια» και τη διαγραφή, το ρεφραίν που ακούστηκε από πολλές κατευθύνσεις -και τροφοδότησε και η κυβέρνηση- ήταν ότι ο υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε λίγο πολύ τη δημοκρατική και φιλελεύθερη ψυχή της ΝΔ, τη «φωτισμένη Δεξιά» για να θυμηθούμε μια παλιά έκφραση, διαχωριζόμενος από την ακροδεξιά. Τα μπράβο πέσανε βροχή. Καταρχήν αυτά τα μπράβο είναι ένδειξη πολύ κοντής μνήμης. Ο Δένδιας ήταν υπουργός Δημόσιας Τάξης του Σαμαρά όταν οι χρυσαυγίτες οργάνωναν δολοφονικά πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας σε συνεργασία με την αστυνομία που προχωρούσε στα δικά της πογκρόμ του «Ξένιου Δία», ενώ κρατούσε στο συρτάρι του 32 υποθέσεις ναζιστικών επιθέσεων. Και βέβαια δεν βγήκε να μιλήσει για «απαράδεκτη διαχρονικά συμπόρευση» όταν ο Μπαλτάκος έκλεινε ντηλ με τον Κασιδιάρη. 

Κοντά ποδάρια

Το 2019 η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές, αφού η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει ό,τι μπορούσε και κάτι παραπάνω με τη δεξιά της κατρακύλα για να απογοητεύσει τον κόσμο της Αριστεράς. Η εκλογική νίκη της ΝΔ ερμηνεύτηκε ως ανακαίνιση της «δεξιάς πολυκατοικίας». Κομμάτι εκείνης της «ανακαίνισης» ήταν και η συμπερίληψη του Μπογδάνου στα ψηφοδέλτια. Η μεταγραφή της τριανδρίας των «μεταφασιστών» του πρώην ΛΑΟΣ είχε γίνει καιρό πριν. Δεν ήταν κάτι καινούργιο. Ο Μητσοτάκης αντέγραφε την παλιά δοκιμασμένη τακτική της «αμφίπλευρης διεύρυνσης»: πολλή φιλολογία για «άνοιγμα στο κέντρο» και ταυτόχρονα ενσωμάτωση όλων των βρικολάκων της ακροδεξιάς. Αυτό έκανε και ο γερο Καραμανλής στις εκλογές του 1977. 

Το καλοκαίρι του 2019, αμέσως μετά τις εκλογές, το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω επεσήμαινε πόσο κοντά ποδάρια έχει αυτή η προσπάθεια. Στο άρθρο με τίτλο «Μπορούμε να ανατρέψουμε τις προσδοκίες τους» εξηγούσε ότι: η ΝΔ «προσπαθεί να συγκολλήσει πτέρυγες που θέλουν να συγκαλύψουν το ταξικό περιεχόμενο του (νεο)φιλελευθερισμού τους με ταμπέλες πατριωτικές ή κοινωνικές κατά περίπτωση. 

Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε τη φετινή χρονιά στηρίζοντας τα συλλαλητήρια πατριωτικής υστερίας για το Μακεδονικό όπου στελέχη της βάδιζαν δίπλα στους φασίστες της Χρυσής Αυγής και έφτασε τον Μάη και τον Ιούνη στην προεκλογική περίοδο να παριστάνει ότι η πτώση των ψήφων των νεοναζί είναι δικό της έργο καθώς δεν έχει καμιά σχέση με την ακροδεξιά ενώ αντίθετα διαθέτει κοινωνικό προφίλ! Οι ελπίδες τους για να στέκονται όρθιοι κάνοντας τέτοιες ακροβασίες στηρίζονται στην προσδοκία ότι η εργατική τάξη βγαίνει απογοητευμένη και εξατομικοποιημένη μέσα από την εμπειρία της κυβέρνησης Τσίπρα και τους δεξιούς συμβιβασμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κάνουν λάθος».

Τότε αυτή η εκτίμηση ακουγόταν παράταιρη μέσα στις αναλύσεις περί ηγεμονίας της Δεξιάς, συντηρητικοποίησης της κοινωνίας, αναβίωσης του δικομματισμού, σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος και του καπιταλισμού γενικότερα. Όμως ήταν σωστή. 

Ο Μητσοτάκης και ο Δένδιας δεν έχουν καμιά δημοκρατική ευαισθησία που τάχα θίγεται από τα ξεσπάσματα γελοίων όπως ο Μπογδάνος. Το πρόβλημά τους είναι ότι έχουν ενσωματώσει την ακροδεξιά αλλά η αμφισβήτηση και η οργή ενάντια στην κυβέρνηση έρχεται από τα αριστερά. Έτσι οι ακροβασίες γίνονται όλο και πιο θεαματικές και πιο δύσκολες. 

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ακροδεξιός κλόουν επέλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή να ξεράσει τις χυδαιότητές του ενάντια στο ΚΚΕ, ούτε η επιλογή του Δένδια να «εκραγεί» (τρόπος του λέγειν) γι’ αυτή την κίνηση. Η πίεση από τα αριστερά και οι προεκλογικές ανάγκες της ΝΔ σήμαιναν ότι ο Μητσοτάκης κάθισε απέναντι από το φέρετρο του Μίκη να ακούει τον Κουτσούμπα να μιλάει για τον Δεκέμβρη του ’44. Ο ακροδεξιός βόθρος της δεξιάς πολυκατοικίας ξεχείλισε από αντικομμουνιστική αγανάκτηση.

Τσίρκο

Τέτοιος «πολιτικός πολιτισμός» είναι ανάθεμα για τους Μπογδάνους και το συνάφι τους. Όχι μόνο γενικά λόγω καταβολών (μια χαρά το βούλωνε ο Βορίδης τόσα χρόνια) αλλά γιατί φοβούνται ότι έτσι η «δεξιά πολυκατοικία» θα πέσει και θα τους πλακώσει. Γι’ αυτό είδαμε τις επόμενες μέρες το άλλο πουλέν της ακροδεξιάς πτέρυγας, τον Κυρανάκη, να ζητάει εξηγήσεις για την αποπομπή Μπογδάνου και μετά να δηλώνει «ικανοποιημένος», τον Πλεύρη να στραμπουλάει τη γλώσσα του και τον Άδωνη να πετάει μπηχτές για τον Δένδια. Κερασάκι στη τούρτα για το χάος του τσίρκου των ακροβατών της ΝΔ ήταν η εμφάνιση του Πορτοσάλτε σε εκπομπή του Σκάι που είπε ότι οι απόψεις του Μπογδάνου είναι «ναζιστικές», μετά το άλλαξε σε «αντικομμουνιστικές, εμφυλιοπολεμικές». Και συ τέκνον Βρούτε…

Η κυβέρνηση βγαίνει πιο απομονωμένη μετά τις εξελίξεις όλων των προηγούμενων ημερών. Καμιά διαγραφή Μπογδάνου δεν μπορεί να ανακόψει τα αντιφασιστικά ποτάμια που βγήκαν στους δρόμους. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι για τον παράγοντα που έχει φέρει την κυβέρνηση σε αυτό το σημείο: οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας που τη βάζουν στο στόχαστρο συνολικά. Η εκρηκτική οργή των εκπαιδευτικών για τα αίσχη της Κεραμέως, η ατέλειωτη πάλη των εργατών της Υγείας στα νοσοκομεία. Αυτούς τους αγώνες να δυναμώσουμε, για να φύγουν όλοι οι υπουργοί παρέα και να ανοίξει ο δρόμος για την εναλλακτική προοπτική της δικιά μας τάξης. 

Γελοιογραφία του Ιωάννου από το 1977