Η Αριστερά
Ανταμώνουμε μέσα στους αγώνες – Χαιρετίζουμε την κοινή προσπάθεια

Σίδνεϊ, Αυστραλία

Πρωτογνώρισα την ΟΣΕ στα φοιτητικά μου χρόνια χωρίς να διατηρήσω κάποια σχέση. Ήμουν στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και έβλεπα με συμπάθεια τους συντρόφους που τρέχανε παντού, σε κάθε διαδήλωση και κινητοποίηση. 

Συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά στις διαδικασίες για την ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και μέσα από την ώθηση του κινήματος στη συγκρότηση της ΕΝΑΝΤΙΑ το 2007 και στη συνέχεια για τη δημιουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα σε μια περίοδο μαζικής ριζοσπαστικοποίησης.  

Από τότε δουλεύουμε μαζί τόσο εδώ στον Πειραιά αλλά και σε όλα τα μεγάλα μέτωπα και βέβαια στο αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα. Οι σύντροφοι του ΣΕΚ δεν αφήνουν καμία κίνηση των μαζών χωρίς να βρεθούν εκεί, προσπαθούν να δουλέψουν με όλο τον κόσμο που βγαίνει στον δρόμο ανεξάρτητα από το τι πιστεύει χωρίς οι ίδιοι να κάνουν παραχωρήσεις στις ιδέες τους. Τους χαρακτηρίζει μια αυταπάρνηση και μια παροιμιώδης επαναστατική αισιοδοξία για το ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε καλύτερα. Δουλεύουν καθημερινά όμως σε αυτή την κατεύθυνση και γι' αυτό έχουν λόγο να είναι αισιόδοξοι. 

Στον Πειραιά, στην πάλη ενάντια στον φασισμό και τη ΧΑ μοιραστήκαμε όμορφες αλλά και δύσκολες στιγμές. Δεν ξεχνάω την συγκέντρωση στην πλατεία Κοραή όπου ήθελε να εμφανιστεί προεκλογικά ο Μιχαλολιάκος. Μια χούφτα συντρόφων, περικυκλωμένοι από τα ΜΑΤ κράτησαν την πλατεία και δεν επέτρεψαν στη ΧΑ να κάνει την εμφάνισή της. 

Μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του ΣΕΚ προσπαθήσαμε μέσα από το δημοτικό συμβούλιο να είμαστε η ντουντούκα του κινήματος, συμπαρασταθήκαμε στους αγώνες των εργατών της Cosco και παλέψαμε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού. 

Σας εύχομαι κουράγιο, δύναμη, πίστη και αισιοδοξία στον σπουδαίο αγώνα που δίνουμε. Εύχομαι στο ΣΕΚ να μακροημερεύσει και να γιορτάσει και τα 100χρονα του αλλά σε συνθήκες που οι εργαζόμενοι θα έχουν πάρει τον έλεγχο της κοινωνίας και η ζωή θα είναι καλύτερη και πιο όμορφη, όπως το αξίζουμε. 

Θανάσης Διαβολάκης, δημοτικός σύμβουλος με την Ανταρσία στο Λιμάνι

Στα 50χρονα μάχιμης ζωής και δράσης του ΣΕΚ, από το 1971 και τον αντιδικτατορικό αγώνα μέχρι τη νίκη του αντιφασιστικού κινήματος με την καταδίκη της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, σας εύχομαι καλή δύναμη, μπροστά στις νέες μάχες για μια ανώτερη, νικηφόρα απάντηση του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της βάρβαρης επιδρομής της αστικής τάξης και του πολιτικού της συστήματος. 

Οι σημαντικές νίκες των πρόσφατων εργατικών αγώνων αποδείχνουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Ότι το εργατικό και λαϊκό κίνηµα μπορεί να παλέψει για συνολική ήττα της πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ, για ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ σε κόντρα και απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και στην αστική πολιτική. Για να ακυρώσει την προσπάθεια των φασιστικών οµάδων και υπολλειµμάτων της Χρυσής Αυγής, να σηκώσουν κεφάλι αξιοποιώντας και το ανορθολογικό-σκοταδιστικό ρεύµα που αναδείχτηκε στη διάρκεια της πανδηµίας. 

Αυτή η δυνατότητα για πολιτικά ανώτερες νίκες, απαιτεί μια άλλη Αριστερά που θα σηκώνει το γάντι απέναντι στο κεφάλαιο και την πολιτική του. Που θα ενώνει τις αντιστάσεις και θα προωθεί την κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων του κινήματος και της Αριστεράς. Με γραµµή ρήξης και ανατρεπτική ενότητα για ψωμί και υγεία, παιδεία και ελευθερία. Που θα απορρίπτει την αναµονή και τις μάταιες προσδοκίες για καλύτερες μέρες μέσω κυβερνητικής εναλλαγής.

Με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συντρόφισσες και σύντροφοι, έχουμε δώσει και δίνουμε κρίσιμες μάχες. Παρά τις όποιες ανεπάρκειες και αδυναμίες, καλούμαστε να συμβάλουμε στην ανώτερη ενωτική συγκρότηση μιας μαζικής μετωπικής αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς για μια νικηφόρα προοπτική των αγώνων για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

Άγγελος Χάγιος, μέλος Γραφείου Π.Ε. ΝΑΡ για την Κομμουνιστικη Απελευθέρωση, μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

Συντρόφισσες και σύντροφοι, σας στέλνω θερμούς συναγωνιστικούς χαιρετισμούς εκ μέρους της Αριστερής Ανασύνθεσης για τη συμπλήρωση των 50 χρόνων του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Το κόμμα σας έχει μία μακρά πορεία στα κινήματα της χώρας μας και στην αναζήτηση της επαναστατικής προοπτικής εντός των εργατικών και λαϊκών αγώνων. 

Η οργάνωση από την οποία προέρχεται το ΣΕΚ, η Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση, υπήρξε μία από τις πρώτες και πιο ενδιαφέρουσες συλλογικότητες της νέας επαναστατικής Αριστεράς στη χώρα μας, με σημαντική συμβολή στο αντιχουντικό κίνημα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου του '73. Αλλά και σε νέα πρωτότυπα εγχειρήματα κοινωνικών σχημάτων σε χώρους εργασίας και νεολαίας στη δύσκολη δεκαετία του '80, όπως οι Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών. Στη δεκαετία του '90 κρατήσατε μία θαρραλέα στάση ενάντια στον ανερχόμενο εθνικισμό στα γεγονότα του Μακεδονικού, αλλά και ενάντια στον αναπτυσσόμενο τότε νεοφασισμό με την πρώτη ανάπτυξη νεοναζιστικών πυρήνων της Χρυσής Αυγής. Στάση που είχε κόστος, με διώξεις και τραυματισμούς αγωνιζόμενων μελών σας, κάτι το οποίο δεν μπορούμε παρά να εκτιμούμε βαθιά. Στάση που διατηρείτε ακόμα παίζοντας σημαντικό ρόλο στο αντιφασιστικό κίνημα μέχρι και σήμερα. Και είχατε διαρκή παρέμβαση σε μεγάλους εργατικούς αγώνες όπως για την ΕΑΣ και πολλούς άλλους. Παίξατε, επίσης, σημαντικό ρόλο στο νέο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, στο αντιπολεμικό κίνημα ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και στο αντιρατσιστικό κίνημα για την υπεράσπιση των μεταναστών/τριων και προσφύγων. 

Σε όλη αυτή την πορεία σας περπατάγαμε "παράλληλα" μέχρι το 2007, όμως η ανάγκη των καιρών μας έφερε να συμβαδίσουμε στα μετωπικά εγχειρήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αρχικά στην ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. και αργότερα στην πολύ πιο σημαντική εμπειρία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δώσαμε μάχες μαζί, συμφωνώντας και διαφωνώντας πάντα συντροφικά. Αυτό κρατάμε από την κοινή μας πορεία. Μπορεί να έχουμε σημαντικές πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές, όμως κρατάμε τους κοινούς αγώνες μας και το ότι υπάρχει έντιμη στάση και ειλικρίνεια του ενός απέναντι στον άλλο ακόμα και όταν διαφωνούμε. Δεν είναι αυτονόητο δυστυχώς αυτό, ακόμα και στο χώρο της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, όπως έχει δείξει η εμπειρία των τελευταίων χρόνων. 

Για όλους αυτούς τους λόγους σας στέλνουμε την συντροφική εκτίμησή μας με αφορμή τη συμπλήρωση των 50 χρόνων του ΣΕΚ. Είμαστε σίγουροι και σίγουρες ότι θα συνεχίσετε το ίδιο δυναμικά και στους αγώνες του μέλλοντος και ελπίζουμε να ξαναβρεθούμε μαζί στις μεγάλες ανατροπές που έχει ανάγκη η κοινωνία μας για να φτιαχτεί ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για τους εργαζομένους και το λαό μας.   

Χρίστος Τουλιάτος, Αριστερή Ανασύνθεση

Με το ΣΕΚ έχουμε βρεθεί πολλές φορές στην ίδια όχθη του ποταμού σε αγώνες κομβικής σημασίας για την ελληνική κοινωνία. Για την ενίσχυση του ΕΣΥ, ενάντια στην κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, ενάντια στην αστυνομοκρατία και την περιστολή των δημοκρτατικών ελευθεριών, για την κλιματική κρίση και φυσικά για την Απεργιακή 8 Μάρτη. 

Μια κίνηση που έχει σκοπό να θέσει το φεμινιστικό ζήτημα με έναν πολιτικό τρόπο, προτείνοντας λύσεις και θέτοντας πλαίσιο διεκδικήσεων που μας αφορά όλες. 

Η δράση του είναι πάντα μαχητική, με ελπιδοφόρα φρεσκάδα και δημιουργικό πείσμα. Μας θυμίζουν συνεχώς ότι η διεκδίκηση για έναν καλύτερο κόσμο είναι μια γιορτή που μας χωράει όλ@.

Μαργαρίτα Συγγενιώτου, λυρική τραγουδίστρια, οργανωτική γραμματέας ΠΟΘΑ

Γνωρίζω την ΟΣΕ από τα πρώτα μου πολιτικά βήματα παρόλο που δεν υπήρξα ποτέ μέλος. Όμως η συνεισφορά της ΟΣΕ και αργότερα του ΣΕΚ στο κίνημα είναι πολύ σημαντική. Αξίζει να σημειώσω κάποιους σταθμούς. 

Ο πρώτος ήταν η σαφής εκτίμηση της ΟΣΕ για τον χαρακτήρα των κοινωνιών του υπαρκτού σοσιαλισμού ως κρατικού καπιταλισμού σε αντίθεση με τις μέχρι τότε ανεπαρκείς κριτικές όλων των παραδοσιακών τροτσκιστικών οργανώσεων. 

Ήταν η συμβολή της στο Πολυτεχνείο το 1973 και σε όλους τους εργατικούς αγώνες της Μεταπολίτευσης και το ότι ήταν μια από τις πέντε οργανώσεις που προσυπέγραψαν το κάλεσμα για την απαγορευμένη πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία τον Νοέμβρη του 1980. 

Ήταν η σημαντική παρουσία της στις Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών τη δεκαετία του '80 και αργότερα όταν ως ΣΕΚ στις αρχές του 2000 όρισε έναν ορθό προσανατολισμό ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση αντιτασσόμενη στο μινιμάρισμα της παρέμβασης του κινήματος σε αντι-νεοφιλελεύθερα μέτωπα, με τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας Γένοβα. 

Το 2003 οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του ΣΕΚ συγκρότησαν τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο και συνεργαστήκαμε εξαιρετικά στην υπεράσπιση του αρνητή του πολέμου Γιώργου Μοναστηριώτη το 2004, ενώ σημαντική ήταν η παρέμβασή τους και στις απαγωγές των Πακιστανών το 2005.

Ακολούθησε ο αγώνας για τη συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς με την ΕΝΑΝΤΙΑ το 2007 και το 2009 με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σχεδόν συγχρόνως η πρωτοπόρα η συμβολή του ΣΕΚ στην ίδρυση το 2009 της ΚΕΕΡΦΑ, που μέχρι σήμερα είναι στην πρωτοπορία του αντιρατσιστικού αγώνα. Καθοριστική ήταν η συμβολή του στη συγκρότηση της Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας το 2010 και βέβαια ο παρατεταμένος αγώνας μέχρι τέλος για τη στήριξη της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. 

Δεν θα μπορούσα να παραλείψω την ανάδειξη εμβληματικών μορφών του κινήματος όπως ο Πέτρος Κωσταντίνου, ο Θανάσης Καμπαγιάννης, η Αφροδίτη Φράγκου, ο Κώστας Καταραχιάς, ο Γιάννης Κούτρας, ο Μπάμπης Κουρουνδής, ο Σεραφείμ Ρίζος και άλλοι πολλοί. 

Συνεργάζομαι με το ΣΕΚ σταθερά από το 2006. Θεωρώ τη συμβολή του σε όλα τα παραπάνω εγχειρήματα αδιαμφισβήτητη με κορυφαία κατά την άποψη μου αυτή στον αγώνα ενάντια στη Χρυσή Αυγή: το διατυπώνω ευθέως πως, αν δεν υπήρχε το ΣΕΚ δεν θα υπήρχε αυτό το αποτέλεσμα στη δίκη. 

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος της πολιτική αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής

Το γεγονός ότι το ΣΕΚ κλείνει τα 50 του χρόνια είναι ένα ευχάριστο και σημαντικό γεγονός. Δεν θα ευχηθώ να μακροημερεύσει γιατί είναι σίγουρο πως οι αγωνιστές του έχουν μπροστά τους μέλλον αλλά και δρόμο δύσκολο. 

Όλα αυτά τα χρόνια η συνεισφορά του ΣΕΚ στο κίνημα είναι θετική για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι πως δεν προκαλεί συγκρούσεις με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις του κινήματος που μπορεί να έχουν διαφορετική προέλευση και καταφέρνει να συμβιώνει μαζί τους ικανοποιητικά παρά τον διαφορετικό ιδεολογικό προσανατολισμό. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι σταθερά προσηλωμένο στα ζητήματα που αφορούν τις ανάγκες του εργατικού κινήματος. Σε όλες τις εργατικές κινητοποιήσεις το ΣΕΚ και η Εργατική Αλληλεγγύη είναι εκεί με θέσεις που ανταποκρίνονται σε αυτές τις ανάγκες. 

Ο δεύτερος έχει να κάνει με τις πρωτοβουλίες του. Το ΣΕΚ είναι από τις οργανώσεις που συνδέθηκαν άμεσα με τα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και τα διεθνή αντιπολεμικά κινήματα την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και έπαιξε ρόλο στο να έρθουν στην Ελλάδα μέσα από την αντίληψη πως η μάχη ενάντια στον καπιταλισμό δίνεται παγκόσμια. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η δράση του ΣΕΚ ενάντια στον φασισμό και η συμβολή του στον αγώνα ενάντια στη Χρυσή Αυγή από την πρώτη στιγμή με τη δημιουργία της ΚΕΕΡΦΑ το 2009 και με τις παρεμβάσεις του στο πλευρό των προσφύγων. 

Σήμερα χρειάζεται οι νέοι να εμβαθύνουν περισσότερο μέσα σε αυτά τα κινήματα, να συμμετέχουν ενεργά σε αυτά τα μέτωπα και να δουν την δική τους προοπτική μέσα από οργανώσεις όπως το ΣΕΚ που υπηρετούν τους λαϊκούς και εργατικούς στόχους της κοινωνίας. Εύχομαι καλή συνέχεια και καλή δύναμη στους αγώνες σας. 

Νίκος Μανιός, γραμματέας του Σύλλογου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974

Είχα ακούσει για την ύπαρξη της ΟΣΕ αμέσως μετά την Μεταπολίτευση. Την γνώρισα όμως μετά τις καταρρεύσεις του 1990-91. Εντυπωσιάστηκα από την καθαρότητα των αναλύσεων για τον κρατικό καπιταλισμό, για τον ιμπεριαλισμό, για τη σύγχρονη εργατική τάξη, για το κόμμα και το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, για τα “εθνικά θέματα”, κ.λπ. 

Είχα χρόνια να συναντήσω απόψεις για ζητήματα που αφορούν την Αριστερά, που ταυτόχρονα, να είναι επαναστατικές, να μην υποκύπτουν στο ρεφορμισμό και μην αποπνέουν σταλινισμό. Έχοντας διαπιστώσει την ανεπάρκεια των υπόλοιπων οργανώσεων ενθουσιάστηκα με τη στιβαρότητα των απόψεων μιας μικρής οργάνωσης που τα έβαζε με τον οδοστρωτήρα του εθνικισμού και αντιμετώπιζε με επιτυχία τη δίκη επί “εθνική προδοσία”. 

Από τότε και μετά γνώρισα καλύτερα το ΣΕΚ μέσα από τις πρωτοβουλίες που έπαιρνε, π.χ. με την ανάδειξη του ζητήματος του φασισμού και του ρατσισμού, πολύ πριν η υπόλοιπη Αριστερά καταλάβει ότι τα πράματα σοβαρεύουν. 

Όταν άρχισε η αντιπροσφυγική εκστρατεία, συνδέθηκα με την ΚΕΕΡΦΑ για να οργανωθούν οι αντιστάσεις στη Λέσβο, φυσικά μαζί με άλλα άτομα και τοπικές πρωτοβουλίες. Εντυπωσιάστηκα όταν κατάφερε να οργανώσει συλλαλητήριο εικοσιπέντε χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων στο Σύνταγμα για να αντιπαρατεθεί με το ανερχόμενο κύμα της ισλαμοφοβίας. Και μετά, το 2016 έδωσε όλες του τις δυνάμεις για να οργανώσει τις εκδηλώσεις στην Αλεξανδρούπολη και τη διαδήλωση κατά του φράχτη στον Έβρο. 

Με την ωρίμανση των συνθηκών στην επαναστατική αριστερά ήρθε η ίδρυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αποφασιστικός παράγοντας στην έξαρση του λαϊκού φρονήματος και στην απόκρουση των ηττοπαθών απόψεων μετά την εγκατάλειψη του αντιμνημονιακού αγώνα από το ΣΥΡΙΖΑ και τη διάψευση των λαϊκών προσδοκιών. Χαίρομαι που μια οργάνωση, που ξεκίνησε από μια χούφτα αγωνιστές μέσα στα σκοτάδια της δικτατορίας, γιορτάζει τα 50χρονά της, οργανώνοντας νέους αγωνιστές στις γραμμές της. 

Εύχομαι πάντα καινούργιες επιτυχίες στον αγώνα που αφορά όχι μόνο το ΣΕΚ αλλά και ολόκληρη την εργατική τάξη. «Ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται για νάρθουν…» 

Παρασκευάς Ψάνης, συνταξιούχος τραπεζικός, Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ελλάδα. Αν και έφυγα στα δεκατέσσερά μου, και δεν ήμουν ακόμη ακτιβίστρια. Πήγαινα όμως στις διαδηλώσεις, ήμουν σοσιαλίστρια, κι ας μην είχα ακόμα τον τρόπο και τη θεωρία για να εκφράση τις ιδέες μου. Η πρώτη μου επαφή με οργανωμένους ακτιβιστές ήταν με τα μέλη της ΚΕΕΡΦΑ, την αντιφασιστική κίνηση στην οποία συμμετέχει το ΣΕΚ που έκαναν εξόρμηση έξω από το σχολείο μου. 

Θυμάμαι να φεύγω από αυτή τη συνάντηση και να είμαι φοβερά εμπνευσμένη από αυτούς τους ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αφιερώσουν τόσο μεγάλο μέρος του εαυτού τους, της ζωής τους, του χρόνου τους για αυτές τις πολιτικές ιδέες για τις οποίες παλεύουμε και σήμερα τόσο σκληρά. 

Δεν θα μπορούσα ποτέ να είχα φανταστεί ότι μια μέρα θα μιλούσα στους συντρόφους μου εδώ στο Σίντνεϊ για τους συντρόφους μου στην Ελλάδα και νομίζω ότι και αυτή είναι μια από τις ομορφιές των διεθνιστικής μας πολιτικής, να μπορούμε να καταλαβαίνουμε ότι ζητήματα όπως η διαδήλωση  ενάντια στην COP26 από την οποία μόλις ήρθαμε δεν δίνονται στο εθνικό επίπεδο αλλά πρέπει να ενωνόμαστε με τους ανθρώπους και με τους εργάτες σε όλο τον κόσμο, να χτίζουμε την αλληλεγγύη και να παλεύουμε ενάντια στο σύστημα που μας καταπιέζει και που καταστρέφει τον πλανήτη μας.

Μαρίνα Διονυσίου, συντρόφισσα από την αδελφή οργάνωση του ΣΕΚ στην Αυστραλία, Solidarity