Γράμματα και σχόλια
Αντίο στον άνθρωπο που αγάπησε τα σκυλιά

Ο Νίκος Κουτσογιάννης

Αυτές τις μέρες θρηνούμε τον αγαπημένο μας σύντροφο, Νίκο Κουτσογιάννη. Ο Νίκος τάχθηκε στις γραμμές του ΣΕΚ και της επαναστατικής αριστεράς το 2019. Ήταν κομμάτι της ριζοσπαστικοποίησης που έφεραν οι αγώνες ενάντια στα μνημόνια και την κρίση του συστήματος. 

Παρ’όλο που αποφάσισε να πορευτεί μαζί μας σε όχι μικρή ηλικία, οργανώθηκε έχοντας την εμπειρία από τις επιτροπές αγώνα στο νοσοκομείο “Γεννηματάς” από τον καιρό που έκανε την ειδικότητά του, αλλά και την έμπνευση από τα κινήματα για την προστασία του Αχελώου. Ήταν στρατευμένος αντιφασίστας και θαυμαστής του Παύλου Φύσσα. Είχε την ικανότητα να μεταδίδει τις επαναστατικές ιδέες στον κόσμο της γειτονιάς των Ιλισίων με απίστευτη ροή και απλότητα, και πάντα τόνιζε τη σημασία τού να είναι οι άνθρωποι καλά ενημερωμένοι ώστε να μπορούν να αγωνιστούν. Από την αρχή της πανδημίας συμμετείχε στο κίνημα για την ενίσχυση του ΕΣΥ. Ήταν η ψυχή της παρέας, δεν έχανε ποτέ το χιούμορ του και είχε πάντα το θάρρος της γνώμης του, ακόμα και στις διαφωνίες και στους προβληματισμούς του, κάτι που κέρδιζε τον σεβασμό των συντρόφων του.

Σε κάποιο σημείο της ζωής του γνώρισε τη συντροφιά των σκύλων και αφιερώθηκε στην εκπαίδευση και στη φροντίδα άρρωστων και κακοποιημένων ζώων, δουλεύοντας με πολλή θέρμη και μεράκι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Όμως η εργασιακή εκμετάλλευση που δεχόταν, τα δωδεκάωρα μεροκάματα, τα εργατικά ατυχήματα στις δύσκολες συνθήκες της εργασίας με ζώα, η ανασφάλεια του πώς να ανανεώσει τη σύμβαση, επηρέαζαν τον ψυχισμό του. Την περίοδο αυτή που ζούμε, όπου οι κοινωνικές δομές δέχονται επίθεση, το καπιταλιστικό σύστημα έχει να προσφέρει σε ανθρώπους σαν τον Νίκο μόνο εξατομίκευση, ρατσισμό, φτώχεια και διαρκή ανασφάλεια.

Το περασμένο καλοκαίρι, στις πυρκαγιές της Βαρυμπόμπης, ο Νίκος με αυτοθυσία έσωζε αδέσποτα και παρατημένα ζώα από τις φλόγες, ταυτόχρονα με χιλιάδες άλλους ανθρώπους που έδιναν μάχη για επιβίωση. Μοιραζόταν συχνά το φαγητό του με αστέγους της γειτονιάς. Ονειρευόταν μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να δίνουν συμπόνια και αλληλεγγύη ο ένας στον άλλο και όλοι μαζί σε όλα τα αθώα πλάσματα αυτού του κόσμου. Η ευαισθησία του συγκρίνεται μόνο με την αγωνιστικότητά του. Ο χαμός του μάς αφήνει ένα κενό που δεν γεμίζει. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένειά του. Τον αποχαιρετούμε με την υπόσχεση ότι θα νικήσουμε, ότι θα χτίσουμε έναν κόσμο όπου οι ζωές θα είναι πάνω από τα κέρδη. Θα παλέψουμε να κάνουμε τα όνειρά του πραγματικότητα. 

Το μνημόσυνό του θα γίνει την Κυριακή 5 Ιούνη, στις 9πμ στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου, στη Μεσούντα Άρτας, στον τόπο από όπου κατάγεται.

Οι πυρήνες του ΣΕΚ Ιλισίων & Ζωγράφου