Ιδέες
Νέο τεύχος “Σοσιαλισμός από τα Κάτω”: Απαγόρευση των Αμβλώσεων αυτοί, πάλη για να αποβάλουμε το σύστημα εμείς

Το νέο τεύχος Ιουλίου – Αυγούστου του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω μόλις κυκλοφόρησε και θα μπορείτε να το προμηθευτείτε από το Φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 8-10 Ιούλη στη Νομική, από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο και τα άλλα βιβλιοπωλεία, αλλά κι από τις εξορμήσεις των τοπικών πυρήνων του ΣΕΚ σε όλη τη χώρα.

Το περιοδικό ξεκινάει με το άρθρο «Αριστερή απάντηση στα αδιέξοδα της ΝΔ» στο οποίο ο Πάνος Γκαργκάνας περιγράφει το περιβάλλον της οικονομικής και πολιτικής κρίσης στο οποίο βυθίζεται ο Μητσοτάκης  πηγαίνοντας για εκλογές. 

«Η προσπάθεια του Μητσοτάκη να αποφύγει τα χειρότερα πηγαίνοντας σε εκλογές το φθινόπωρο, πριν πέσει η “βαρυχειμωνιά” με την άνοδο των επιτοκίων και τη νέα κρίση χρέους, τους νέους κύκλους της πανδημίας και τα βάρη ενός μακρόσυρτου πολέμου φθοράς, ανοίγει ευκαιρίες για το εργατικό κίνημα. Μπορούμε να μαυρίσουμε τη Νέα Δημοκρατία στις κάλπες και να αξιοποιήσουμε τη στροφή αριστερά για να βγει η εργατική τάξη πιο δυνατή και οργανωτικά στους χώρους δουλειάς και πολιτικά με αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό» ξεκαθαρίζει, προτείνοντας τον προσανατολισμό για την αριστερά: «Παλεύουμε για την ενότητα των αγώνων χωρίς σεχταριστικές διασπάσεις που τους αποδυναμώνουν. Αξιοποιούμε τις πολιτικές μάχες, και τις εκλογικές, για να ενισχύουμε την δυναμική και την οργάνωση της τάξης μας. Δεν αναβάλουμε τις απεργίες για χάρη της προεκλογικής περιόδου. Και επιμένουμε στην προσπάθεια για να συγκροτηθούν σε επαναστατικό κόμμα τα πιο μαχητικά κομμάτια με βάση τη στρατηγική της σοσιαλιστικής επανάστασης, όπου οι εργάτες και οι εργάτριες επιβάλλουν τον έλεγχό τους στην οικονομία και στην πολιτική χάρη στη δική τους συλλογικότητα και δημοκρατία», τονίζει μεταξύ άλλων.

Με το άρθρο του «Στασιμοπληθωρισμός - Η γεροντική ασθένεια του καπιταλισμού», ο Σωτήρης Κοντογιάννης εξηγεί το φαινόμενο που οδηγεί στην εκτόξευση των τιμών κι απαντάει στους μύθους των αστών οικονομολόγων που φτάνουν να αποδίδουν την κρίση ακόμα και στις εργατικές διεκδικήσεις. «Σήμερα η βασική πηγή του πληθωρισμού είναι η απροκάλυπτη διόγκωση της κερδοφορίας – μια ξετσίπωτη κλοπή από την πλευρά των κυρίαρχων τάξεων. Τα κέρδη των μεγάλων εταιριών, με πρώτες και καλύτερες τις εταιρίες της ενέργειας, έχουν απογειωθεί μέσα στους τελευταίους μήνες. Με πρόσχημα τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας οι πολυεθνικές αυξάνουν τις τιμές και τα κέρδη τους σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας. Οι χαμένοι από τις ανατιμήσεις είναι οι εργάτες» σημειώνει.

Στο ζήτημα της πολεμικής σύγκρουσης στην Ουκρανία αναφέρεται το άρθρο «Πόλεμος Φθοράς». Ύστερα από τέσσερις μήνες μαχών, η ιμπεριαλιστική σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας στην Ουκρανία εξελίσσεται σε μακρόσυρτο πόλεμο που αποσταθεροποιεί κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Λέανδρος Μπόλαρης περιγράφει τη φάση στην οποία βρίσκεται σήμερα η πολεμική σύγκρουση και τα μέτωπα που πυροδοτεί η αυξανόμενη όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών από τη Νοτιοανατολική Ασία μέχρι το Αιγαίο: 

«Η φωτιά του πολέμου απειλεί να εξαπλωθεί. Κι η δύναμη που μπορεί να τη σταματήσει δεν βρίσκεται στις κυβερνήσεις και τη διπλωματία τους. Βρίσκεται στην εργατική τάξη, στη νεολαία, στον κόσμο που πληρώνει το κόστος του πολέμου των ιμπεριαλιστών και των ανταγωνισμών των αρχουσών τάξεων.

Όταν ξεκινούσε ο πόλεμος οι κυβερνήσεις της Δύσης πίστευαν ότι θα προχωρήσουν στον αφρό της “εθνικής συναίνεσης” ενάντια στον εχθρό. Όμως, σήμερα όλες αντιμετωπίζουν κρίση… Αυτές τις εικόνες τις χρειαζόμαστε για να δυναμώσουμε την Αριστερά που λέει ότι ο “εχθρός είναι στην ίδια μας τη χώρα” και ρίχνει το βάρος της στο “πεζοδρόμιο” και τις απεργίες. Αυτός είναι ο δρόμος για να φουντώσει το αντιπολεμικό κίνημα και εδώ και παντού».

Απελευθέρωση

Το άρθρο της Μαρίας Στύλλου «Γυναίκες - Η διαλεκτική της απελευθέρωσης» έρχεται να παρέμβει στη συζήτηση που αναζωπυρώθηκε με αφορμή την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για την απαγόρευση των εκτρώσεων. Θυμίζει τις πρόσφατες μάχες που έβγαλαν ξανά στο δρόμο το κίνημα ενάντια στις σεξιστικές επιθέσεις αλλά και τις ρίζες των αγώνων για την απελευθέρωση. Η ίδια η νομοθετική ρύθμιση του 1973 για νόμιμες αμβλώσεις που καταργεί τώρα το αμερικάνικο δικαστήριο «ήταν αποτέλεσμα ενός τεράστιου κινήματος των γυναικών που είχε δώσει μεγάλες και παρατεταμένες μάχες για ισότητα στους μισθούς, για ανατροπή όλων των περιορισμών και διακρίσεων σε βάρος των γυναικών, για το δικαίωμα στη σεξουαλικότητα, για δωρεάν αντισύλληψη, για ελεύθερες εκτρώσεις. Εκείνο το κίνημα είχε βγει μέσα από το δυνάμωμα της εργατικής τάξης με την έξοδο των γυναικών από το σπίτι στην παραγωγή μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το κύμα των εξεγέρσεων του Μάη ‘68, με την αυτοπεποίθηση και το θάρρος ότι μπορούμε να νικάμε απέναντι σε αυτό το σύστημα, να παλεύουμε και να προβάλλουμε την προοπτική της Απελευθέρωσης. Αυτή η μάχη δεν τελείωσε. Ήταν και είναι μια συνεχής σύγκρουση και τώρα βρισκόμαστε ξανά σε μια φάση αναμέτρησης. Το metoo έδειξε ότι το γυναικείο κίνημα έχει δύναμη να παλεύει τους πλούσιους (εκ)βιαστές της κυρίαρχης τάξης».

Ο Γιώργος Ράγκος με το άρθρο του «Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη» διατρέχει όλη την ιστορία της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ στηριγμένου πάνω στη ρατσιστική ιδεολογία του σιωνισμού και την καταπίεση του Παλαιστινιακού λαού, αλλά και τους μεγάλους αγώνες ενάντια στην κατοχή. «Οι Παλαιστίνιοι έχουν κάθε δικαίωμα να συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στην ισραηλινή κατοχή και κάθε δικαίωμα να αντιστέκονται με όποιο μέσο επιλέξουν. Η αντίσταση των Παλαιστινίων αποδυναμώνει το Ισραήλ και τρομάζει τους ιμπεριαλιστές και τους συμμάχους τους σε όλη την περιοχή γι’ αυτό και πρέπει να την υποστηρίζουμε. Η συμπαράσταση στον αγώνα των Παλαιστινίων ενάντια στο ρατσιστικό κράτος του Ισραήλ είναι υπόθεση του εργατικού κινήματος και εδώ, κόντρα στον ρόλο που παίζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις ως πιστός σύμμαχος του κράτους – τρομοκράτη».

Mε το άρθρο του «Η Γαλλία μετά τις εκλογές» ο Δημήτρης Δασκαλάκης θυμίζει τους αγώνες και τα κινήματα που έθρεψαν την οργή κατά του Μακρόν. Από τα Κίτρινα Γιλέκα, μέχρι τις απεργίες ενάντια στην κυβερνητική προσπάθεια για μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, ο Δ. Δασκαλάκης επιχειρεί μια αναδρομή «απαραίτητη για να καταλάβουμε τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών. Η αστάθεια που έχει να αντιμετωπίσει ο Μακρόν μπορεί να εκφράζεται στην χρωματική σύνθεση των εδράνων του κοινοβουλίου αλλά έχει τις ρίζες της στο πεζοδρόμιο. Τόσο ο ραγδαίος ρυθμός με τον οποίο ξέφτισε η δημοτικότητα του Μακρόν, όσο και η δυναμική που έφερε στο προσκήνιο την Ανυπόταχτη Γαλλία του Ζαν Λικ Μελανσόν στις φετινές προεδρικές εκλογές και στη συνέχεια την Νέα Λαϊκή Οικολογική και Κοινωνική Ένωση (ΝΛΟΚΕ) στις βουλευτικές, πατάνε πάνω σε αυτούς τους αγώνες». Το άρθρο τονίζει τις αντιφασιστικές προκλήσεις αλλά και τις δυνατότητες που ανοίγονται για την Αριστερά στη συνέχεια.

Η αρθρογραφία του νέου Σοσιαλισμός από τα Κάτω κλείνει με το κείμενο του Πέτρου Κωνσταντίνου σχετικά με τη «Μάχη για τη νέα δίκη – καταδίκη των νεοναζί». Ανατρέχοντας στις μάχες χρόνων που οδήγησαν στην ιστορική απόφαση της 7ης Οκτώβρη του 2020 και την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση, υπογραμμίζει ότι «Το κλειδί λοιπόν της καταδίκης στη νέα δίκη της ΧΑ βρίσκεται ξανά στα χέρια του αντιφασιστικού κινήματος. Να μην αφήσουμε ούτε μια σπιθαμή χώρου για να πατήσουν στις γειτονιές μας αξιοποιώντας την κρίση και τις βουλευτικές εκλογές. Να κάνουμε τη νέα καμπάνια της δίκης υπόθεση της οργανωμένης εργατικής τάξης, όπως το ξεκινήσαμε ξανά στις 15 Ιούνη με τις στάσεις εργασίας και την παρουσία των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, με την ενωτική δράση όλων των κομματιών της αριστεράς».

Το περιοδικό κλείνει φιλοξενώντας τρεις βιβλιοκριτικές: η Λίλιαν Μπουρίτη γράφει για το βιβλίο του Βίκτορ Σερζ «Από τον Λένιν στον Στάλιν», ο Πάνος Κατσαχνιάς για το βιβλίο του Χριστόφορου Κάσδαγλη σχετικά με το «Βρώμικο Ψωμί» του Σαββόπουλου και η Σταυρούλα Πανίδου γράφει για το βιβλίο της Ντάγκμαρ Χέρτζογκ «Η σεξουαλικότητα στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα».