Πολιτισμός
Ντοκιμαντέρ "Σαμποτάζ": Ένα όπλο στον αγώνα για Δημόσια Δωρεάν Υγεία

11/9, Θησείο. Φωτό: Γιώργος Πίττας

 

Eπίσημη πρεμιέρα έκανε την  Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου το ντοκιμαντέρ ΣΑΜΠΟΤΑΖ (μέρος πρώτο) που δημιούργησε η ομάδα του 20/20 Magazine με θέμα την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας.

Μετά το τέλος της προβολής στον φιλόξενο και γεμάτο κήπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων το ντοκιμαντέρ παρουσίασαν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές/τριές του, στη συντριπτική τους πλειοψηφία εργαζόμενοι στον χώρο της Υγείας, που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν με αυταπάρνηση τον αγώνα ενάντια στην πανδημία, για την υπεράσπιση του ΕΣΥ.  

Πρόκειται για μια εξαιρετική προσπάθεια. Το ΣΑΜΠΟΤΑΖ θέτει και επιχειρεί να απαντήσει σε μια σειρά από βασικά ερωτήματα: Πώς φτάσαμε από την «εξαιρετική διαχείριση» της κυβέρνησης να θρηνούμε χιλιάδες νεκρούς; Πώς προετοιμάστηκε το ΕΣΥ μεταξύ πρώτου και δεύτερου κύματος; Γιατί είχαμε τόσο μεγάλη ενδονοσοκομειακή διασπορά; Ήταν οι ΜΕΘ αρκετές; Ποια ήταν η τύχη των ασθενών που διασωληνώθηκαν εκτός Μονάδων Εντατικής Θεραπείας; Ο ιδιωτικός τομέας επιτάχθηκε;

Και καταφέρνει να δώσει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, βάζοντας σε πρώτο πλάνο τους ίδιους τους εργαζόμενους από μια σειρά νοσοκομεία της Αθήνας και της περιφέρειας (αλλά και μέλη της επιτροπής ειδικών που παραιτήθηκαν) να καταρρίπτουν έναν προς έναν τους ισχυρισμούς του ίδιου του πρωθυπουργού και των στελεχών της κυβέρνησης - σε μια αντίστιξη που σε συνδυασμό με την λιγότερο από μια ώρα διάρκεια του ντοκιμαντέρ, το καθιστά άμεσο και κατανοητό χωρίς να κουράζει. Οι συνεντεύξεις, και οι εικόνες, μεστές και γεμάτες ένταση, είναι παρμένες μέσα στην περίοδο της μεγαλύτερης έξαρσης της πανδημίας. Όπως ανέφεραν οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ (του οποίου ετοιμάζουν ήδη και το 2ο μέρος): 

«Στις 15 Απριλίου του 2021, η ομάδα του 20/20 Magazine αποφασίζει να μπει στο στόμα του λύκου: θα κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ, χωρίς καμιά χρηματοδότηση και δέσμευση. Μόνοι και μόνο με τη θέληση να αφηγηθούμε τις ιστορίες των ανθρώπων που μάχονται με το θηρίο, ενάντια στο σαμποτάζ της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικής πολιτικής. Ακολουθεί ένας χρόνος έρευνας, ραντεβού, συζητήσεων, κινηματογραφήσεων, παράλληλων ρεπορτάζ για την Υγεία. Οι άνθρωποι που μας εμπιστεύονται, γιατροί, νοσηλευτές, ασθενείς, μας λένε συνταρακτικά πράγματα, για το τι πραγματικά συμβαίνει στο ΕΣΥ. 

Σήμερα όλα έχουν επιβεβαιωθεί με τον πλέον μακάβριο τρόπο. Οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί, η διάλυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το δρομολογημένο σχέδιο ιδιωτικοποίησης των πάντων, μεσούσης μιας υγειονομικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, φέρνει και τον τίτλο. Το ντοκιμαντέρ μας βαφτίστηκε “Σαμποτάζ”. Είναι έτοιμο για προβολή, με την αρωγή και τη συμπαράσταση του Ελληνικού Παραρτήματος του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ».

Πλούσια συζήτηση

Μετά το τέλος της προβολής ακολούθησε μια πλούσια συζήτηση που άνοιξαν με τις ομιλίες τους, εκ των συμμετεχόντων στο ντοκιμαντέρ, η Αργυρή Ερωτοκρίτου, παθολόγος επικουρική επιμελήτρια β' στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», μέλος Δ.Σ. σωματείου εργαζομένων και του Συντονιστικού Νοσοκομείων, ο Αιμίλιος Κακλαμάνος, ειδικευόμενος παθολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό», μέλος του Δ.Σ. του σωματείου εργαζομένων και μέλος του τμήματος Υγείας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, η Έλλη Κουραντίδου, νοσηλεύτρια, Τ.Ε. στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», και ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος Δ.Σ. ΔΣΑ με την «Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή» - ενώ εκ των δημιουργών προλόγισαν ο Κώστας Πλιάκος, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης και συντόνισε η Μαρία Κεφαλά, δημοσιογράφος στο 20/20 Μagazine.

«Έχουμε ανάγκη από τέτοιες δουλειές» τόνισε η Αργυρή Ερωτοκρίτου. «Τρία χρόνια μετά την πανδημία το ΕΣΥ βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση. Δεν αναπληρώνονται τα κενά, τα κονδύλια συνεχίζουν να περικόπτονται, έχουμε δει τι σημαίνει τα γενικά νοσοκομεία να μετατρέπονται σε νοσοκομεία μιας νόσου, τι σημαίνει να διαλύονται τα περιφερειακά νοσοκομεία. Οι υγειονομικοί ξεκινήσαμε σπάζοντας πρώτοι τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τον Απρίλη του 2020 στις πύλες των νοσοκομείων, δίνοντας το έναυσμα στους εργαζόμενους στον επισιτισμό, την τέχνη κλπ. Έτσι φτάσαμε στο χθεσινό συλλαλητήριο στην ΔΕΘ όπου όλη η εργατική τάξη ήταν εκεί ενάντια στην κυβέρνηση και συνεχίζουμε με την πανυγειονομική απεργία στις 20 Οκτώβρη, που πρέπει να γίνει πανεργατική για να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να πάμε σε ακόμη μεγαλύτερες ανατροπές. 

Η πανδημία έδειξε τα αδιέξοδα αυτού του συστήματος από το πως δημιούργησε την πανδημία δημιουργώντας τις συνθήκες για την ανάπτυξη νέων παθογόνων ιών μέχρι το πως την διαχειρίστηκε με κριτήριο το κέρδος. Ταυτόχρονα ανέδειξε ότι η κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς βασικούς κλάδους εργαζομένων. Τίποτε δεν κινείται χωρίς την εργατική τάξη. Γι’ αυτό χρειάζεται τον έλεγχο στην Υγεία να τον έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην Υγεία. Είναι οι μόνοι-ες που ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον τι ανάγκες έχει η δημόσια Υγεία».

«Αυτό που φάνηκε παγκοσμίως και όχι μόνο στην Ελλάδα με την πανδημία είναι η αποτυχία των συστημάτων Υγείας σε όλες τις χώρες, ό,τι πρωτόκολλα και να ακολούθησαν» τόνισε ο Αιμίλιος Κακλαμάνος. «Το ζήτημα δεν είναι μόνο ζήτημα διαχείρισης, είναι δομικό ζήτημα ουσίας. Πώς λειτουργεί η Υγεία, με τι κίνητρο και για ποιο σκοπό. Η εμπορευματοποιημένη υγεία δεν μπορεί να οδηγήσει σε τίποτε καλό. Και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει, όποια κυβέρνηση και να έχουμε. Δεν είναι μόνο ζήτημα να φύγει αυτή η κυβέρνηση, τα προβλήματα στα νοσοκομεία, η υποστελέχωση των νοσοκομείων, η υποχρηματοδότηση δεν έγιναν ξαφνικά, πάνε χειρότερα χρόνο με τον χρόνο». 

Εφημερίες χωρίς κρεβάτια

«Για ποιο λόγο ακόμη και τώρα ενώ έχει νοσήσει όλος ο πληθυσμός χιλιάδες ανεμβολίαστοι υγειονομικοί με πολύτιμη εμπειρία και άκρως απαραίτητοι, είναι εκτός συστήματος Υγείας;» τόνισε η Έλλη Κουραντίδου. «Γιατί δεν υπάρχει σχεδιασμός να ανοίξουν νοσοκομεία αποκλειστικά για λοιμώδη νοσήματα; Τι γίνεται με τις άδειες των υγειονομικών που παίρνανε φέτος τις άδειες του 2019 λόγω εντατικοποίησης; Πόσο ακόμη θα ανοίγουν εφημερίες χωρίς κρεβάτια;» 

«Ειπώθηκαν ψέματα και το ντοκιμαντέρ αυτό τα απαντάει, είναι ένα ντοκιμαντέρ που κανονικά θα έπρεπε να το είχε κάνει η κρατική τηλεόραση» τόνισε ο Θανάσης Καμπαγιάννης. «Χρειάζεται να έχουμε ένα καλό σύστημα Υγείας, δημόσιο, χρηματοδοτημένο, με τον εξοπλισμό και τον προσωπικό του. Στο κέντρο της συζήτησης είναι το πως τα αγαθά, η Υγεία, η Ενέργεια, θα πρέπει να είναι δημόσια και να μην ανήκουν στην σφαίρα του εμπορεύματος. Όσον αφορά στα δημοκρατικά δικαιώματα, θέλω να σκεφτούμε το τι στέρηση και παραβίαση δικαιωμάτων έγινε στην περίοδο της πανδημίας. Στα έξι κουτάκια μετακίνησης της καραντίνας δεν προβλεπόταν το δικαίωμα να πας σε μια πολιτική συγκέντρωση. Η συνάθροιση θεωρείτο περιττή μετακίνηση, ο συνδικαλισμός περιττή μετακίνηση»

Ακολούθησε μια πλούσια και ουσιαστική συζήτηση με τη συμμετοχή των ίδιων των συντελεστών του ντοκιμαντέρ, εργαζομένων από μια σειρά νοσοκομεία της Αθήνας, εργαζομένων στα ΜΜΕ, κόσμου που νόσησε και είχε την ευκαιρία να μεταφέρει την δική του εμπειρία. Κοινός τόπος ήταν ότι το δυνάμωμα της αντίστασης απέναντι στις πολιτικές διάλυσης της Υγείας είναι επιτακτική ανάγκη και ταυτόχρονα πηγή της ελπίδας. Το λόγο ανάμεσα σε άλλους πήραν η Μαργαρίτα Συγγενιώτου από την ΠΟΘΑ, ο Δημήτρης Περίχαρος συνδικαλιστής από το Αμαλία Φλέμινγκ, ο Μάριος Λώλος, φωτορεπόρτερ, η Ζαννέτα Λυσικάτου μέλος του ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ και ο Χρίστος Αργύρης μέλος ΔΣ στο σωματείο του νοσοκομείου Γεννηματάς, που πρότεινε το ντοκιμαντέρ να προβληθεί με την υποστήριξη των σωματείων μέσα στα ίδια τα νοσοκομεία. 

«Όταν γυρίζαμε το ντοκιμαντέρ πιστεύαμε ότι αυτό ήταν, τελειώσαμε. Αλλά δεν ήταν έτσι. Στο δεύτερο μέρος που ετοιμάζουμε θα μιλήσουμε για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής, πως η πανδημία έγινε μια βαθιά υγειονομική, κοινωνική και οικονομική κρίση» τόνισε η Μαρία Κεφαλά.