Καταστολή
Πολυτεχνείο 2022: Μαζικό ρεύμα αντίστασης

17/11, Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Πολυτεχνείο, Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

 

Μεγαλειώδης ήταν η διαδήλωση στην Αθήνα για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Πολλές δεκάδες χιλιάδες κόσμου κάθε ηλικίας, εργαζόμενοι/ες, φοιτητές/τριες, μαθητές/τριες, συνταξιούχοι, οικογένειες με μικρά παιδιά, πλημμύρισαν τους δρόμους, στη μαζικότερη κινητοποίηση των τελευταίων χρόνων. 

Η πορεία πήρε τη σκυτάλη από την επιτυχημένη Γενική Απεργία της 9 Νοέμβρη κι έκφρασε με τον πιο ηχηρό τρόπο την οργή για όλες τις επιθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη: τη φτώχεια, την ακρίβεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις επιθέσεις στην Υγεία και την Παιδεία, την καταστολή, τον ρατσισμό και τον σεξισμό, την καταστροφή του περιβαλλοντος.

Για πολλές ώρες όλο το κέντρο ανήκε στους διαδηλωτές/τριες, τα συνθήματα και τα αιτήματά τους. Όπως κάθε χρόνο, οι αγωνιστές του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974 βάδισαν στην κεφαλή της πορείας συγκινώντας και εμπνέοντας τους πάντες. Ακολουθούσαν τα πιο μαζικά και επιβλητικά από κάθε άλλη φορά μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων με χιλιάδες νεολαίους/ες.

Στη συνέχεια έρχονταν τα πανό της ΟΛΜΕ και των πρωτοβάθμιων εκπαιδευτικών σωματείων μαζί με σχήματα από μια σειρά χώρους. Και μετά ξεδιπλωνόταν ένα τεράστιο ποτάμι που συμπεριλάμβανε τα μπλοκ των πολιτικών οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής και όλης της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, καθώς και πολλά ακόμα σωματεία, κινήσεις, συλλογικότητες.

Μαζικότατα ήταν τα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στα οποία κυριαρχούσε το σύνθημα «Δεν υπάρχει δρόμος κοινοβουλευτικός, ο δρόμος του Νοέμβρη επαναστατικός». Το ΣΕΚ και η Εργατική Αλληλεγγύη καλούσαν στην ανατροπή της κυβέρνησης, προβάλλοντας την εναλλακτική της εργατικής δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Το «Ρατσισμός, Σεξισμός και Τρομοκρατία, Κάτω η Νέα Δημοκρατία» εναλλάσσονταν με το «Μία μόνο λύση επανάσταση» κερδίζοντας το χειροκρότημα από την πλατεία Κλαυθμώνος μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία.

Εκεί διαδήλωσαν τα Σωματεία Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα και το ΓΝΑ Γεννηματάς, ο Σύλλογος Εργαζόμενων ΓΓΔΕ, εργαζόμενοι του ΥΠ.ΠΟ, της Ανατρεπτικής Συσπείρωσης Ηθοποιών και της αντικαπιταλιστικής κίνησης στον επισιτισμό-τουρισμό «Καμαριέρα». «Είμαστε πιο οργισμένοι από ποτέ», μας είπε η Μαρία Χαρχαρίδου, νοσηλεύτρια και μέλος ΔΣ του Σωματείου στο ΓΝΑ Γεννηματάς. «Πατάμε στην παράδοση του Νοέμβρη του ’73 και συνεχίζουμε για να ρίξουμε αυτή την κυβέρνηση της ακρίβειας, της καταστολής, του ρατσισμού, του σεξισμού και της καταστροφής και να κάνουμε την εργατική δημοκρατία και τα αιτήματά μας πραγματικότητα».

«Μπορούμε να νικήσουμε»

«Παλεύουμε για την ελευθερία, για ένα καλύτερο αύριο, για να ακουστούν τα δικαιώματά μας», μας είπε η Αναστασία, φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό που διαδήλωνε στο μπλοκ του ΣΕΚ στις Σχολές. «Τιμάμε τους φοιτητές που πάλεψαν για να είμαστε σήμερα εδώ και να διαδηλώνουμε και να έχουμε δικαιώματα και να λέμε την άποψή μας ελεύθερα. Βλέποντας να έχουν κατέβει σήμερα τόσοι πολλοί φοιτητές και εργαζόμενοι, πιστεύω ότι μπορούμε να νικήσουμε».

Μαζί διαδήλωσε και η ΚΕΕΡΦΑ με πρόσφυγες/ισσες από το Ιράν, το Κονγκό, τη Γουινέα κι άλλες χώρες, έχοντας σε ένα από τα πανό το σύνθημα της πρόσφατης ιρανικής εξέγερσης «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία». Η Μπέλα και η Ανιές, προσφύγισσες που απειλούνται με έξωση από την πολυκατοικία τους στην Αχαρνών, μας είπαν: «Ζούμε εκεί ένα χρόνο και έξι μήνες αντίστοιχα. Έχουμε περάσει από τη Μόρια και άλλα μέρη. Τώρα η κυβέρνηση κλείνει το πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ και μας λένε να φύγουμε και να πάμε στο στρατόπεδο στα Γιάννενα. Αρνηθήκαμε γιατί είναι πολύ μακριά και γιατί έχουμε εμπειρία από τα στρατόπεδα. Εκεί δεν υπάρχει σχολείο, δεν υπάρχει δουλειά, οι συνθήκες είναι πολύ άθλιες. Διεκδικούμε να μείνουμε εδώ, όπου μπορούμε να ενταχτούμε στην κοινωνία. Γι’ αυτό ήρθαμε σήμερα στη διαδήλωση με την ΚΕΕΡΦΑ. Δεν είμαστε μόνες».

«Ήρθα σήμερα να διαδηλώσω για τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζούμε στα καμπς, στη ζούγκλα όπως μπορεί να τα περιγράψει κανείς», μας είπε ο Μοχάμεντ Λαμίνε Τραορέ, πρόσφυγας από τη Γουινέα. «Προσωπικά έχω ήδη δυο απορριπτικές αποφάσεις στο αίτημα για άσυλο, χωρίς να υπάρχει δικαιολογία. Πάω εδώ και καιρό σε εσπερινό σχολείο στη Χαλκίδα, τώρα είμαι στην πρώτη λυκείου, έχω μάθει να μιλάω και να διαβάζω ελληνικά και δεν καταλαβαίνω το λόγο της απόρριψης. Στη χώρα μου κάναμε πορείες όπως εδώ, αλλά η αστυνομία μας πυροβολούσε και σκότωνε κόσμο. Το είπα στη συνέντευξή μου για το άσυλο και η απάντηση ήταν ότι δεν το πιστεύουν. Το Υπουργείο Μετανάστευσης πρέπει να καταλάβει ότι εκεί κινδυνεύουμε. Είμαι εδώ λοιπόν για να βοηθήσω τον αγώνα. Θα παλέψω μέχρι το τέλος».

Η πορεία ήταν κυριολεκτικά σημείο συνάντησης όλων των κομματιών του κινήματος. Από το εντυπωσιακό μπλοκ των καλλιτεχνών της Ανοιχτής Ορχήστρας που είχε μπροστά του την πρωτοβουλία ποιητ@ν, μέχρι το μπλοκ των κατοίκων Εξαρχείων που καλούσαν στην επόμενη διαδήλωσή τους ενάντια στην καταστροφή της γειτονιάς τους. Από την Πρωτοβουλία Δικηγόρων και Νομικών που αναδείκνυαν τη μάχη για τα δημοκρατικά δικαώματα και ελευθερίες, μέχρι την οικογένεια του Νίκου Σαμπάνη και τον πατέρα του Βασίλη Μάγγου που διεκδικούσαν πλάι πλάι δικαιοσύνη για τα θύματα της αστυνομικής βίας. Και από μια σειρά γυναικείες οργανώσεις που αναδείκνυαν τον αγώνα ενάντια στην καταπίεση, μέχρι το Δίκτυο Αλληλέγγυων Σχολείων που παλεύει ενάντια στους αποκλεισμούς στη δημόσια εκπαίδευση. 

«Η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι πάρα πολύ σημαντική για μας», μας είπε ο Χρήστος Κορολής, εθελοντής εκπαιδευτικός στο Αλληλέγγυο Σχολείο “Μεσοποταμία”. «Στέλνουμε μήνυμα ενάντια στην πολιτική αποκλεισμού από το δημόσιο σχολείο, ενάντια στη φτωχοποίηση. Το Ψωμί Παιδεία Ελευθερία είναι πιο επίκαιρο από ποτέ». «Τιμάμε τον αγώνα που έριξε τη χούντα και παλεύουμε για ψωμί παιδεία ελευθερία όπως τότε, για να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και να τσακιστούν όλοι οι φασίστες», δήλωσε η Ιουλία, λογίστρια. «Η διαδήλωση σήμερα είναι πολύ μεγάλη και δείχνει ότι η κυβέρνηση θα πέσει».


Τεράστια συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις

Σε όλη τη χώρα οι πορείες για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου σηματοδότησαν με τη μαζικότητα και τον παλμό τους το πλειοψηφικό ρεύμα ενάντια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και την απαίτηση να μπει τέλος στην καταστροφική πολιτική της.

«Η μεγαλύτερη εδώ και πολλά χρόνια ήταν η διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη», έγραψε η Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη. «Οι διαδηλωτές κάθε ηλικίας σχημάτισαν ένα αδιάκοπο ποτάμι στους δρόμους της πόλης, 15.000 ανθρώπων σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, δηλώνοντας με τον πιο εμφαντικό τρόπο πως το Πολυτεχνείο και τα μηνύματά του είναι εδώ 49 χρόνια μετά. Στην κεφαλή της πορείας μπήκαν οι φοιτητικοί σύλλογοι που ακολουθούνταν από σωματεία και οργανώσεις της Αριστεράς και του α/α χώρου».

«Η Πολυτεχνική Σχολή, όπου έγινε η συγκέντρωση, πλημμύρισε από χιλιάδες διαδηλωτές», συμπλήρωσε ο Νίκος Κοκκίνης. «Το σταντ του ΣΕΚ έγινε πόλος έλξης για πολύ κόσμο που ήθελε να συζητήσει για την κλιμάκωση των αγώνων, ενώ στην πορεία μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ σχηματίσαμε ένα πολύ δυναμικό μπλοκ. Η πορεία ήρθε να επισφραγήσει το κλίμα ανάτασης που είχε φανεί στην Πανεργατική της 9 Νοέμβρη και να ανοίξει το δρόμο για ακόμα πιο δυνατή συνέχεια. Αυτό το στόχο έχει το μονοήμερο εκδηλώσεων “Κράτος και επανάσταση – Η πάλη για τη δημοκρατία σήμερα” που οργανώνουμε την Κυριακή 18 Δεκέμβρη στην ΕΔΟΘ, μετά την επιτυχία των αντίστοιχων εκδηλώσεων στην Αθήνα».

«Χιλιάδες βγήκαν και στους δρόμους των Ιωαννίνων, για δεύτερη φορά μέσα σε μια βδομάδα», μας είπε η Αρετή Κανέλλου. «Η κινητοποίηση ξεκίνησε στην πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου με συγκέντρωση όλων των κομματιών του κινήματος, φοιτητικούς συλλόγους, εκπαιδευτικούς με το πανό της ΕΛΜΕ, πανεπιστημιακούς, όλη την Αριστερά ενωτικά, κι έγιναν καταθέσεις στεφάνων. Η συμμετοχή της νεολαίας ήταν εντυπωσιακή. Παρότι στη συνέχεια έγιναν δυο διαδηλώσεις, γεγονός που ήταν λάθος, η μαζικότητα έδειξε ξανά τη διάθεση για σύγκρουση με τις κυβερνητικές πολιτικές. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΕΚ έδωσαν δυναμικό παρών».

«Μαζική η συγκέντρωση και πορεία στα Χανιά στα πλαίσια της επετείου των 49 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου», έγραψε ο Ειρηναίος Μαράκης από το ΣΕΚ Χανίων. «Οι συγκεντρωμένοι βάδισαν στο κέντρο της πόλης, πέρασαν από το Ηρώο όπου τίμησαν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και επέστρεψαν στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς. Στην κεφαλή της πορείας βαδισαν οι φοιτητές (Φ.Σ. Ενιαίου Πολυτεχνείου Κρήτης, Φ.Σ. ΕΛΜΕΠΑ, Φ.Σ. Εστίασης Πολυτεχνείου Κρήτης) κι ακολουθούσαν η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ), το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΕΚ, η Πρωτοβουλία Αντίστασης, η Κατάληψη Ρόζα Νέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ και μπλοκ αναρχικών».

«Και στο Ηράκλειο η διαδήλωση ήταν τεράστια, πολύ μεγαλύτερη από την περσινή», μας είπε ο Γιάννης Βαλαής. «Η συγκέντρωση έγινε στην πλατεία Ελευθερίας και ακολούθησε μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης. Στην κεφαλή μπήκαν οι φοιτητικοί σύλλογοι και ακολουθούσαν κάποια σχολεία, οι εκπαιδευτικοί, το σωματείο των αρχαιολόγων, το ΣΜΤ, οι ερευνητές των πανεπιστημίων, οι οργανώσεις της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Ήταν μια πολύ δυνατή συνέχεια της πανεργατικής, με πολλά νέα παιδιά, εργαζόμενους/ες, κόσμο της γενιάς του Πολυτεχνείου».

«Απολύστε τον Μητσοτάκη»

«Πολύ μεγάλη ήταν η διαδήλωση και στην Ξάνθη, για τα δεδομένα της πόλης από τις μαζικότερες», μας είπε ο Τζεμαλή Μηλιαζήμ. «Η κινητοποίηση ξεκίνησε από το Πολυτεχνείο, πέρασε από την κεντρική πλατεία και συνέχισε στους δρόμους της πόλης πριν επιστρέψει στο σημείο έναρξης. Μπροστά βάδισε ο Φοιτητικός Σύλλογος του Πολυτεχνείου και ακολουθούσαν η ΕΛΜΕ και ο Σύλλογος Δασκάλων, το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων, το ΣΕΚ, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και όλη η υπόλοιπη αριστερά. Το “Απολύστε τον Μητσοτάκη” και όλα τα αντικυβερνητικά συνθήματα που φωνάζαμε στο μπλοκ του ΣΕΚ έδωσαν τον τόνο».

«Χιλιάδες διαδηλωτές στο δρόμο, λίγες μέρες μετά την πανεργατική σεισμό», ανέφερε το ΣΕΚ Πάτρας. «Τα συνδικάτα μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους, τις οργανώσεις της αριστεράς και τους κοινωνικούς φορείς βάδισαν όλοι μαζί ενωμένοι. Δεν έλειψαν οι προκλήσεις της αστυνομίας, που χτύπησαν χωρίς λόγο την πορεία που ξεκίνησε από το Παράρτημα λίγο αργότερα. Και προχώρησαν στην αναίτια προσαγωγή/σύλληψη διαδηλωτή, μέλους ΔΣ φοιτητικού συλλόγου, μαζί με άλλους τρεις διαδηλωτές. Ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση η τρομοκρατία δεν περνάει».

«Πολύ μαζική ήταν και η διαδήλωση στο Βόλο», μας είπε ο Τάσος Τσιούνης. «Φοιτητικοί σύλλογοι (Αριχτεκτονική., Ηλεκτρολόγοι και Ιστορικό-Αρχαιολογικό), σωματεία και όλη η Αριστερά της πόλης συγκεντρώθηκαν στο Θόλο. Από εκεί ξεκίνησαν δύο πορείες, για το κέντρο της πόλης και για το στρατόπεδο Γεωργούλα. Σαν ΣΕΚ συγκροτήσαμε ένα πολύ δυναμικό μπλοκ, ενώ νωρίτερα είχαμε προχωρήσει σε μεγάλη εξόρμηση στο Θόλο. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου εμπνέει ακόμα και δείχνει το δρόμο για να κλιμακώσουμε».

 

17/11, Θεσσαλονίκη

 

17/11, Βόλος

 

17/11, Χανιά


Η διαδήλωση της 17 Νοέμβρη αποτέλεσε την κορύφωση ενός τριήμερου εορτασμού, κατά τον οποίο χιλιάδες άνθρωποι επισκέφτηκαν το Πολυτεχνείο για να αφήσουν ένα λουλούδι στο μνημείο των αγωνιστών της εξέγερσης, αλλά και να συνομιλήσουν με την αριστερά για τις σημερινές μάχες και την προοπτική τους. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του ΣΕΚ, με την Εργατική Αλληλεγγύη και το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω στα χέρια, πρόβαλαν με την παρέμβασή τους την προοπτική της επαναστατικής αλλαγής.

«Ήταν ένα πολύ μαζικό τριήμερο, με παρουσία τόσο φοιτητών όσο και εργαζόμενων», μετέφερε στην ΕΑ η Πηνελόπη Τρομπέτα, φοιτήτρια στη Φιλοσοφική. «Ήταν φανερό ότι η επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 9 Νοέμβρη έχει ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του κόσμου και έχει ανοίξει ακόμα πιο πολύ τη συζήτηση για τη συνέχεια των αγώνων. Η διάθεση ήταν για κλιμάκωση των απεργιών και όλων των μαχών και ταυτόχρονα το βασικό ερώτημα ήταν τι θα ακολουθήσει μετά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η πρότασή μας, της επαναστατικής αλλαγής στο δρόμο του Νοέμβρη, είχε μεγάλη απήχηση, γεγονός που αποτυπώθηκε στα φύλλα της εφημερίδας και τα τεύχη του περιοδικού που διακινήθηκαν».

«Συμμετείχα στα συνεργεία της Εργατικής Αλληλεγγύης στο Πολυτεχνείο και η εμπειρία ήταν φοβερή», μας είπε η Μαρίνα Διονυσίου, ιδιωτική υπάλληλος. «Η επαφή με τον κόσμο έδειχνε πόσο πολύ θέλει να δράσει, αφήνοντας στοιχεία επικοινωνίας για μετά το τριήμερο. Δεν έλλειψαν και οι περιπτώσεις που έκαναν το βήμα να οργανωθούν επί τόπου, όπως ένας εργαζόμενος στον σιδηρόδρομο που απήργησε στην πανεργατική και στο Πολυτεχνείο αποφάσισε να ενταχτεί στο ΣΕΚ. Για μένα, που μόλις έχω επιστρέψει στην Ελλάδα ύστερα από πολλά χρόνια στην Αυστραλία, αυτή η εικόνα είναι πολύ αισιόδοξη».

Δυναμική

«Η τεράστια μαζική συμμετοχή στις πορείες για τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου πανελλαδικά ήρθε να επιβεβαιώσει τη δυναμική που ξεδιπλώνεται καθώς φουντώνουν οι εργατικές αντιστάσεις ενώ η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βουλιάζει στα σκάνδαλα και την κρίση», αναφέρει η ανακοίνωση του ΣΕΚ μετά το Πολυτεχνείο.

«Η κυβέρνηση που στεγάζει τους αρνητές του Πολυτεχνείου, κάθε λογής ακροδεξιούς και “μεταφασίστες” που συκοφαντούν τους νεκρούς της εξέγερσης, η κυβέρνηση που προσπάθησε να ξαναφέρει τις αστυνομικές απαγορεύσεις της πορείας του Πολυτεχνείου τα προηγούμενα χρόνια, τώρα δέχτηκε άλλο ένα δυνατό χαστούκι από τους διαδηλωτές που πλημμύρισαν τους δρόμους στη φετινή επέτειο.

Χωρίς αμφιβολία, το δρόμο γι’ αυτήν την επιτυχία τον άνοιξαν οι αγώνες που κορυφώθηκαν με την Πανεργατική Απεργία της 9 Νοέμβρη, τη μεγαλύτερη Γενική Απεργία εδώ και δέκα χρόνια. Οι απεργοί των Νοσοκομείων που έδωσαν τον τόνο στις 20 Οκτώβρη, οι εκπαιδευτικοί που ταπεινώνουν την Κεραμέως, οι φοιτητές που ανάγκασαν τους υπουργούς να αναβάλουν για άλλη μια φορά την πανεπιστημιακή αστυνομία, όλοι και όλες μαζί δημιούργησαν αυτό το μαζικό ρεύμα, που τώρα πια είναι ορατό στους πάντες.

Ανοίγει μια δυναμική που αποκτά τεράστια σημασία μέσα στις σημερινές συνθήκες. Πρώτα γιατί οι από πάνω βρίσκονται στη δίνη της χειρότερης πολύπλευρης και μακρόσυρτης κρίσης -οικονομικής, πολεμικής, κλιματικής, πολιτικής. Αλλά και γιατί οι από κάτω ανεβάζουν τη ριζοσπαστικοποίησή τους με άλματα, κλιμακώνοντας τους αγώνες. Δίπλα στις συγκλονιστικές απεργιακές μάχες ενάντια στη φτώχεια, ξεχειλίζει η οργή ενάντια στα σεξιστικά και ρατσιστικά εγκλήματα, οι εργατικοί αγώνες προβάλλουν την εργατική δημοκρατία σαν εναλλακτική στην καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Η επαναστατική αριστερά, αυτή που μένει πιστή στο δρόμο του Νοέμβρη, είναι η δύναμη που μπορεί να αξιοποιήσει αυτή τη δυναμική. Χωρίς αυταπάτες για λύσεις μέσα από τον κοινοβουλευτικό δρόμο που ξανά και ξανά αποδείχθηκε αδιέξοδος. Ούτε το παλιό ΠΑΣΟΚ της “αλλαγής” ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ του 2015 δεν κατάφεραν να δικαιώσουν τις προσδοκίες της εργατικής τάξης. Χρειαζόμαστε δυνατή επαναστατική αριστερά για να γκρεμίσουμε τη μισητή κυβέρνηση του Μητσοτάκη και να ανοίξουμε το δρόμο για να απαλλαγούμε από τις βαρβαρότητες του καπιταλισμού».