Περιβάλλον
Τι φταίει για τις καταστροφές; Δεν είναι “αναποδιά”, είναι έγκλημα

Φωτό: Αλέξανδρος Σταματίου

Πήλιο, Βόλος, Καρδίτσα, Τρίκαλα και στο τέλος και η Λάρισα, αυτό που συνέβη στην Θεσσαλία είναι ολική καταστροφή. Μια ακριβώς εβδομάδα μετά το ξέσπασμα του «Ντάνιελ», καθώς τα νερά αρχίζουν να υποχωρούν στις πλημμυρισμένες περιοχές αυξάνεται ο αριθμός των πνιγμένων με τους νεκρούς να φτάνουν τους 16 ενώ ο αριθμός των δηλωμένων αγνοουμένων είναι πάνω από δέκα. Τα λιμνάζοντα πλέον νερά απειλούν άμεσα με μια σειρά από μεταδοτικές ασθένειες τον πληθυσμό, το ίδιο και τα διαλυμένα δίκτυα υδροδότησης.

Πάνω από 700.000 στρέμματα καταγράφονταν πλημμυρισμένα στο θεσσαλικό κάμπο με τα νερά να έχουν καταπιεί ολόκληρα χωριά –και αυτά πριν ακόμη πλημμυρίσει ο Πηνειός στην Λάρισα. Πολλές χιλιάδες είναι τα σπίτια που έχουν καταστραφεί ολοσχερώς ή μερικώς σε δεκάδες χωριά στους νομούς Καρδίτσας, Τρικάλων και στο Πήλιο, σε συνοικίες του Βόλου και της Λάρισας, αλλά και στη Βόρεια Εύβοια, την Φθιώτιδα και άλλες περιοχές που χτύπησε η κακοκαιρία. Μαζί τους οικοσκευές, αυτοκίνητα, μαγαζιά, χώροι εργασίας. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν βρεθεί χωρίς σπίτι, εισόδημα, δουλειά.

Η περιοχή που έχει καταστραφεί στην Θεσσαλία καλύπττει πάνω από το 25% της αγροτικής παραγωγής και περίπου το 5% του ΑΕΠ της χώρας. Σε τουλάχιστον πέντε χρόνια υπολογίζεται ο χρόνος για να ξαναγίνουν αυτά γόνιμα. Τόνοι αποθηκευμένης σοδειάς έχουν καταστραφεί ενώ η πλημμύρα κατέστρεψε το βαμβάκι λίγες εβδομάδες πριν τη συγκομιδή του. Πολλές χιλιάδες ζώα έχουν πνιγεί -μια τεράστια πια πηγή μόλυνσης- κτηνοτροφικές μονάδες αγροτικά μηχανήματα και υποδομές έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. 

Μεγάλο μέρος σε όλη την Θεσσαλία εξακολουθεί να βρίσκεται για μέρες χωρίς ρεύμα και υδροδότηση. Αλλά και εκεί που υπάρχει υδροδότηση το νερό δεν θεωρείται κατάλληλο ούτε για να το πιείς, να μαγειρέψεις, να πλυθείς. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στο Βόλο, στην Καρδίτσα στο Πήλιο αναγκάζονται να παίρνουν τους δρόμους για να πάρουν λίγα μπουκάλια νερό για τα σπίτια τους.

Η καταστροφή των οδικών δικτύων και η κατάρρευση γεφυρών έχουν σαν αποτέλεσμα ολόκληρες περιοχές να παραμένουν αποκλεισμένες στο Ανατολικό Πήλιο και η τροφοδοσία σε είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα να γίνεται από αέρος, θαλάσσης και από ανθρώπους που τα προσεγγίζουν πεζή ή με τρακτέρ. Η χώρα είναι κομμένη στη μέση καθώς έχουν υπάρξει καταστροφές σε πενήντα χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου ενώ έχει διακοπεί η κυκλοφορία στον αυτοκινητόδρομο Αθηνών- Θεσσαλονίκης.

Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ακόμη ακριβώς το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς που έχουν υποστεί άνθρωποι, περιουσίες, δημόσιες υποδομές, και οικονομία. 

Αναποδιά

Αλλά η λέξη με την οποία ο πρωθυπουργός της χώρας βρήκε να αποτυπώσει αυτήν την καταστροφή, ήταν η λέξη «αναποδιά»! Μια «αναποδιά» στη νέα θητεία της κατά τ’ άλλα πανέτοιμης κυβέρνησης του «επιτελικού κράτους». Πάνω που ετοιμαζόταν να πανηγυρίσει  στην ΔΕΘ ότι ο επενδυτικός οίκος «τάδε» είπε ότι «πιάσαμε την επενδυτική βαθμίδα» και άρα «όλοι μαζί» να σφίξουμε το ζωνάρι για να πιαστεί ο «εθνικός στόχος». Πάνω που έφερνε στην Βουλή το αντεργατικό νομοσχέδιο για ποινικοποίηση των απεργών. Μα τι κρίμα… 

Kαι τι εξήγγειλε ο πρωθυπουργός και οι υφιστάμενοί του από τη Λάρισα για την αποκατάσταση από την καταστροφή; Μια «έκτακτη χρηματοδότηση» που «αθροιστικά θα φτάσει τα …45 εκατομμύρια ευρώ». Όσο δηλαδή μισό F35 από τα 40 μαχητικά αεροπλάνα που θέλει να αγοράσει η Ελλάδα από τις ΗΠΑ! Και ότι μακροπρόθεσμα θα συστήσει ειδικό «ταμείο ανασυγκρότησης 2-2,5 δις ευρώ» δηλαδή ένα ποσό κάτω από το μισό του ποσού που δαπανά η Ελλάδα ετησίως για εξοπλιστικές δαπάνες τα τελευταία χρόνια!

Γι’ αυτό το «σχέδιο», ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται να ζητήσει στο Στρασβούργο από την κολλητή του Φον Ντερ Λάιεν τη «μέγιστη δυνατή οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε». Αλλά ας μην γελιόμαστε. Όπως έχουν κάνει σε όλες τις προηγούμενες καταστροφές, αφού πετάξουν δύο ψίχουλα, θα αφήσουν τους πληγέντες να παλεύουν μόνοι τους για χρόνια (π.χ. Μάτι, Βαρυμπόμπη, Βόρεια Εύβοια) για αποζημιώσεις και αποκατάσταση των ζημιών. Ενώ το «ταμείο» θα ροκανίσουν ξανά οι κατασκευαστικές εταιρίες και οι τράπεζες.