Διεθνή
Αργεντινή: Αντίσταση στην ακροδεξιά επίθεση

Χαβιέρ Μιλέι και Σέρχιο Μάσα. Φωτό: AP Photo

Η νίκη του Χαβιέρ Μιλέι στις προεδρικές εκλογές της Αργεντινής αυτή την εβδομάδα δείχνει ότι η εποχή των ακροδεξιών πολιτικών που εμφανίζονται ως σωτήρες ενάντια στο κατεστημένο απέχει πολύ από το να τελειώσει. Ο Μιλέι πήρε το 56% των ψήφων έναντι 44% του σημερινού υπουργού Οικονομικών, Σέρτζιο Μάσα.

Η εκστρατεία του επικεντρώθηκε στην υπόσχεσή του να κόψει το κράτος με «αλυσοπρίονο», περικόπτοντας τις δαπάνες έως και κατά 15% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει την κατάργηση των περισσότερων προγραμμάτων υγείας και καταπολέμησης της φτώχειας από τα οποία εξαρτώνται εκατομμύρια άνθρωποι.

Ο Μιλέι θέλει επίσης να «δολαριοποιήσει» την οικονομία ως τρόπο αντιμετώπισης του πληθωρισμού που εκτοξεύεται στα ύψη. Οι ετήσιες αυξήσεις των τιμών έφτασαν το 143% τον Οκτώβριο. Αν αυτό πραγματοποιηθεί, η χώρα θα εγκαταλείψει το πέσο Αργεντινής και θα χρησιμοποιήσει το δολάριο ΗΠΑ ως νόμισμά της. Αυτό θα σήμαινε ότι η Ουάσιγκτον θα διοικούσε ουσιαστικά την οικονομία.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Μιλέι υποστήριξε κινήσεις για την απαγόρευση των αμβλώσεων και ζήτησε τη νομιμοποίηση της πώλησης ανθρώπινων οργάνων. Κάποια στιγμή είπε ότι τα προβλήματα της Αργεντινής μπορούν να εντοπιστούν στο 1916, όταν όλοι οι άνδρες κέρδισαν το δικαίωμα ψήφου. Υπερασπίζεται τη στρατιωτική δικτατορία που από το 1976 έως το 1983, δολοφόνησε ή "εξαφάνισε" έως και 30.000 ανθρώπους.

Την πρώτη μέρα μετά την εκλογική νίκη του ο Μιλέι δεσμεύτηκε να ιδιωτικοποιήσει την εθνική πετρελαϊκή εταιρεία YPF, καθώς και την κρατική τηλεόραση και το ραδιόφωνο. «Ό,τι μπορεί να βρεθεί σε χέρια ιδιωτών, θα βρεθεί σε χέρια ιδιωτών», υποσχέθηκε.

Βρώμικη φιγούρα

Αυτή η βρώμικη φιγούρα κέρδισε μόνο επειδή ο αντίπαλός του είχε προδώσει τις υποσχέσεις του να σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων και των φτωχών. Ο Μάσα προέρχεται από το κόμμα των Περονιστών που βασίζεται στον λαϊκισμό του Χουάν Περόν, ο οποίος ήταν πρόεδρος από το 1946 έως το 1955.

Ο περονισμός λέει ότι θέλει να καταργήσει τις ταξικές διαφορές και χρησιμοποιεί το καμουφλάζ του "εθνικού συμφέροντος". Αλλά τα ταξικά συμφέροντα δεν μπορούν να σβήσουν και ο Μάσα έκανε τους φτωχούς να πληρώσουν, ενώ εξυπηρετούσε τους πλούσιους. Οι τραπεζίτες και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός τον στήριξαν, αλλά πολλοί απλοί άνθρωποι τον είδαν ως εκπρόσωπο ενός κράτους που ήταν εχθρός τους.

Από το 2018, η φτώχεια έχει εκτοξευθεί από το 27% στο 40% του πληθυσμού. Οι μισθοί των εργαζομένων έχουν καταρρεύσει. Όσοι δεν έχουν μόνιμες συμβάσεις εργασίας είδαν την αξία του μισθού τους να μειώνεται σχεδόν στο μισό από το 2016.

Οι πραγματικές μάχες θα διεξαχθούν τώρα στους δρόμους και στους χώρους εργασίας. Ο πληθωρισμός προβλέπεται να φθάσει το 210% μέχρι το τέλος του 2023. Είναι πιθανό η χώρα να περιέλθει σε αυτό που οι Αργεντινοί αποκαλούν "el hiper"-υπερπληθωρισμός, ο οποίος σάρωσε την Αργεντινή  στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Οι αγώνες των εργαζομένων και των φτωχών θα είναι κρίσιμοι, και ο Μιλέι μπορεί να διαπιστώσει ότι δεν είναι τόσο ισχυρός όσο προσποιείται τώρα.

Τσάρλι Κίμπερ