Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Μήλος: Βασανισμός 17χρονου στο Αστυνομικό Τμήμα

Στην αστυνομική δολοφονία του Χρήστου Μιχαλόπουλου -και στον παρολίγο δολοφονικό ξυλοδαρμό της 16χρονης στο Νέο Ηράκλειο λίγες μέρες πριν- ήρθε να προστεθεί η καταγγελία για βασανιστήρια σε βάρος ενός ακόμα 17χρονου στο Αστυνομικό Τμήμα της Μήλου. Όπως αποκαλύπτει το ρεπορτάζ της Δανάης Κίσκηρα-Μπαρτσώκα στην Εφημερίδα των Συντακτών του Σαββατοκύριακου, ο 17χρονος «είχε βγει βόλτα με τα μηχανάκια με τους φίλους του, σταμάτησε σε σήμα της αστυνομίας. Από την παρέα του ήταν ο μόνος που έμεινε πίσω και οδηγήθηκε στο Α.Τ. με τη φράση “πάμε στο τμήμα και θα δεις τι θα γίνει”». 

Εκεί άρχισε το μαρτύριό του: «Μπαίνουμε εγώ και ο υποδιοικητής Γ.Π. στο γραφείο του… Ρωτούσε συνέχεια “ποιοι ήταν οι άλλοι με τα μηχανάκια” και ταυτόχρονα άρχιζε να βγάζει τη ζώνη με το όπλο του. Εγώ του είπα ότι δεν ξέρω. Εκεί μου τράβηξε ένα χαστούκι… Εκείνη την ώρα μπήκε ακόμα ένας αστυνομικός, ο Η.Π., μέσα στο γραφείο. Με τραμπούκιζαν και με απειλούσαν. Μου έλεγαν: “Αυτά που θα πάθεις εδώ μέσα σήμερα μη βγουν παραέξω γιατί θα σε σκοτώσουμε. Θα φύγεις από εδώ νεκρός αν τολμήσεις να μιλήσεις”… O Η.Π. ήρθε και κόλλησε το κεφάλι του στο δικό μου. Τράβηξε μια μπουνιά δίπλα από το κεφάλι μου στον τοίχο και φώναζε “θα πεις τώρα ή θα σε γαμήσω;”. Εγώ είπα πάλι ότι δεν θέλω να πω. Τότε μου βάρεσε μια μπουνιά στο σαγόνι. Άρχισαν να με βρίζουν, έλεγαν “μαλάκα, θα σε γαμήσουμε σήμερα”. Μετά ο υποδιοικητής με ρώτησε αν έχω παίξει ποτέ ξύλο. Ρώτησα γιατί, “θα μάθεις σήμερα” μου είπε, “θα σου κάνω ερωτήσεις και αν δεν απαντάς θα τρως ξύλο”… Αφού επέμενα πως δεν θέλω να πω για τους φίλους μου, μου βάρεσε μια μπουνιά στο διάφραγμα. Εγώ είχα ασπρίσει, ζαλιζόμουν, δεν μπορούσα να πάρω ανάσα. 

Τους είπα ότι θέλω λίγο νερό και τότε μου είπαν: “Τι είσαι, φλώρος, και θες νερό; Τι ζαλίζεσαι;” και μου τράβηξε ένα χαστούκι και μου λέει: “Αν αγαπάς τη μάνα σου, αυτά που γίνονται εδώ μέσα δεν θα τα πεις παραέξω, γιατί αλλιώς θα πάθει τα ίδια εκεί που είναι στο νοσοκομείο στην Αθήνα”… Λίγο μετά, αφού αρνούμουν να απαντήσω, ο υποδιοικητής έβγαλε ένα πτυσσόμενο κλομπ από το συρτάρι και μου έριξε στο καλάμι. Πόνεσα πάρα πολύ… Έχει σπάσει το δόντι μου από την μπουνιά, το σαγόνι μου πονάει και δεν κλείνει καλά, το καλάμι μου έχει ένα βαθούλωμα και μελανιές από τις κλομπιές». 

Μάλιστα οι μπάτσοι προσπάθησαν να μετατρέψουν το θύμα των βασανιστηρίων τους σε τακτικό πληροφοριοδότη: «”Εχουμε το τηλέφωνό σου. Θα σε παίρνω τηλέφωνο, ό,τι ώρα και να ’ναι το πολύ σε ενάμισι λεπτό θα είσαι εδώ στο τμήμα για να μας λες πράγματα που θέλουμε”. Εγώ επειδή δεν ήθελα να φάω άλλο ξύλο και πονούσα πολύ, τους είπα εντάξει. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πηγαίνω φυσικά. Τότε μου είπαν πάλι να μη μιλήσω και ότι, αν το κάνω, να φύγω μόνος μου από το νησί, αλλιώς θα μπω νεκρός στο χώμα».