Εργατικό κίνημα
Νοσοκομεία: Απεργία ενάντια στη διάλυση της Ψυχικής Υγείας

22/11, Αθήνα. Οι εργαζόμενοι/ες της Ψυχικής Υγείας και Απεξάρτησης στο δρόμο. Φωτό: Μάνος Νικολάου

Πολύ μαζική ήταν η απεργιακή συγκέντρωση των εργαζόμενων στην Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση την Τετάρτη 22 Νοέμβρη στο Υπουργείο Υγείας. Παλεύουν ενάντια στο νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας που διαλύει περαιτέρω και ιδιωτικοποιεί πλήρως τις υπηρεσίες, τα ψυχιατρεία και τα προγράμματα απεξάρτησης.

Με πανό συμμετείχαν ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων και ο Σύλλογος Ειδικευόμενων Ιατρών ΨΝΑ Δαφνί, ο Σύλλογος Εργαζομένων Δρομοκαΐτειου, το 18ΑΝΩ, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, η Μονάδα Απεξάρτησης Αλκοόλ ΨΝΑ και η ΠΟΕΔΗΝ. Πλάι στους θεραπευτές βρέθηκαν στον δρόμο και οι θεραπευόμενοι με τους συγγενείς τους. Με τα κρουστά τους συμμετείχαν και οι Quilombo.

«Η κατάργηση των ψυχιατρικών νοσοκομείων ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα δημοσίου και το πέταγμά τους στις ΔΥΠΕ, μαζί με όλες τις ψυχιατρικές κλινικές, συνιστά την ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση της Ψυχικής Υγείας ανοίγοντας την κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης. Δημιουργεί οργανωτικό χάος και σοβαρά ερωτηματικά για τη χρηματοδότησή τους με ξεκάθαρες τις σκοπιμότητες!» τονίζει το Συντονιστικό Νοσοκομείων και καλεί σε απεργιακή κλιμάκωση με διάρκεια για να μην κατατεθεί καν το νομοσχέδιο στη Βουλή. «Από την άλλη πλευρά, η ιδιωτικοποίηση της απεξάρτησης και η συγχώνευση των σχετικών φορέων (18 Άνω, ΚΕΘΕΑ, ΟΚΑΝΑ κα) σε έναν ιδιωτικό φορέα (ΝΠΙΔ) μετατρέπει την απεξάρτηση σε εμπόρευμα. Προωθεί τα προγράμματα υποκατάστασης σε βάρος των στεγνών, μειώνοντας τις θεραπευτικές δυνατότητες στην απεξάρτηση, πάντα στη λογική του κέρδους και προωθεί “επιστημονικές” αντιλήψεις που είναι στενά δεμένες με το βιολογικό μοντέλο και με τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών. Και την ίδια ώρα υπάρχει η απειλή μείωσης των θέσεων εργασίας».


Σήμερα η απεργία είναι μαζική. Ο κόσμος είναι σε αγωνιστική διάθεση και παράλληλα σοκαρισμένος. Αυτό που προβλέπεται για την Απεξάρτηση είναι μια θεραπευτική “σούπα” από όλα τα υπάρχοντα προγράμματα.

 Δεν τους νοιάζει καθόλου το θεραπευτικό κομμάτι παρά μόνο να διοικήσουν μία μηχανή. Το νέο νομοσχέδιο διορίζει ένα κάρο “ανωτέρους”, διοικητικά και επιστημονικά συμβούλια, που θα παίρνουν τους παχυλούς μισθούς, ενώ οι υπόλοιποι θα είναι με “μπλοκάκι”. Βλέπουν τον άνθρωπο ως πελάτη, κοστολογημένο. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τους ειδικούς και ευάλωτους πληθυσμούς που εξυπηρετούν τα στεγνά προγράμματα, όπως είναι οι εξαρτημένες μητέρες με τα μωρά τους. Υποβαθμίζει πάρα πολύ τα “στεγνά” προγράμματα και ενισχύει τα υποκατάστατα.

Θέλουν να φάνε τα λεφτά από τα ΕΣΠΑ και τα ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά δεν λαμβάνουν υπόψιν ούτε τον ευρωπαϊκό σχεδιασμό σε σχέση με το θεραπευτικό κομμάτι. Καταργούν το ΨΝΑ Δαφνί και θα συστήσουν το Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΕΔΥΨΥ), ενοποιώντας δημόσιες και ιδιωτικές κλινικές, με τις εφημερίες να γίνονται μικτές. Δεν αναφέρουν τι θα γίνουν οι ασθενείς των εξωτερικών δομών του ΨΝΑ που είναι εκεί για χρόνια οι ξενώνες και τα διαμερίσματά τους. Πιστεύουμε ότι μέσω των ευρωπαϊκών κονδυλίων θέλουν να ενισχύσουν τις ΜΚΟ και την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Είναι συνολικό το σχέδιο για μετατροπή όλου του ΕΣΥ σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου. Πρώτα έγινε το παιδοογκολογικό του Αγία Σοφία, το Παπαγεωργίου και τώρα όλη η Ψυχική Υγεία και η Απεξάρτηση. Η 48ωρη απεργία στις 29-30 Νοέμβρη είναι προειδοποιητική και πρέπει να συνεχίσει μαζί με τους υγειονομικούς σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία που μαστίζονται στις μέρες μας. Δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από την απεργία διαρκείας τώρα. Ακόμα και με γενική απεργία διαρκείας, μαζί με όλους τους εργαζόμενους που πλήττονται μπροστά και στον νέο προϋπολογισμό που έχουν καταθέσει.

Ελευθερία Δεμερτζή,
διοικητικός ΨΝΑ Δαφνί, 

Μαρία Μπανιά,
ειδική θεραπεύτρια 18ΑΝΩ

 

 

Είναι ξεκάθαρος ο στόχος του νομοσχεδίου για την Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση. Ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση, ομογενοποιούν τα προγράμματα και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που υπάρχουν στην απεξάρτηση, που καλύπτουν τις ξεχωριστές ανάγκες που έχει κάθε άνθρωπος. 

Εγώ είμαι από τους συμβασιούχους του ΕΣΠΑ, που σημαίνει ευέλικτοι και δεύτερης κατηγορίας εργαζόμενοι. Είμαστε μεγάλο ποσοστό οι συμβασιούχοι. Το ΚΕΘΕΑ είναι ήδη πολύ υποστελεχωμένο, δεν υπάρχει οργανόγραμμα μετά την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και τη διάλυση του αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ το 2019 με το που βγήκε η κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Είχαν αρχίσει να στρώνουν τον δρόμο της διάλυσης από πριν.

Δεν είμαστε μόνο οι εργαζόμενοι που πληττόμαστε, αλλά και αυτοί που εξυπηρετούμε. Το υπουργείο μας βλέπει σαν αριθμούς, τους ανθρώπους με εξάρτηση τους βλέπει ως ασθενείς και είμαστε ενάντια σε κάθε τέτοια προσέγγιση που είναι βιολογική και ιατροκεντρική. Δεν είμαστε ενάντια στα φάρμακα, όμως δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια ολόκληρη θεραπεία που θέλει προσωπικό και χρόνο, μια θεραπεία δια του λόγου, και άλλα. Τους θέλουν ασθενείς, στις κλίνες τους, με τα χάπια τους, αποκομμένους και στιγματισμένους από την κοινωνία, όχι ανθρώπους ενεργούς που διεκδικούν πράγματα για τη ζωή τους. Σε αυτές τις συνθήκες ανθίζει ο ιδιωτικός τομέας. Είναι γνωστό ότι εκεί η μόνη αντιμετώπιση στην απεξάρτηση είναι η φαρμακευτική. Οικογένειες που αναγκάζονται να ξεπουληθούν στις ιδιωτικές κλινικές ή ιδιώτες γιατρούς και μάλιστα χωρίς κανένα αποτέλεσμα στο τέλος.

Για να νικήσουμε θεωρώ ότι πρέπει να παραλύσουν οι υπηρεσίες και να συνεχίσουμε τον απεργιακό αγώνα με διάρκεια. Η μόνη απάντηση είναι στον δρόμο.

Ελευθερία Λεβάκου,
κοινωνική λειτουργός, συμβασιούχος στο ΚΕΘΕΑ Εξέλιξις

 

Εγώ συμμετείχα ως μητέρα στο πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ Νόστος. 40 χρόνια τώρα το ΚΕΘΕΑ έχει βοηθήσει νέους ανθρώπους να διαπρέψουν στη ζωή τους. Εδώ και αρκετά χρόνια το οδηγούν στη διάλυση, αλλά σήμερα το νομοσχέδιο είναι το κερασάκι στην τούρτα. Πάνε να κλείσουν τα “στεγνά” προγράμματα απεξάρτησης και παραμένει άγνωστο με το τι θα τα αντικαταστήσουν. 

Θέλουν τα παιδιά μας να είναι νόμιμα μαστουρωμένα μέχρι το σημείο του να είναι λειτουργικά ως εργατικά χέρια για να μπορούν να τα εκμεταλλεύονται. Είναι πιο οικονομική για την κυβέρνηση αυτή η αντιμετώπιση, δεν χρειάζεται προσωπικό να ασχοληθεί πιο διεξοδικά, απλά κάποιος να τους δίνει φάρμακα.

Εμείς δηλώνουμε ότι από δω και πέρα θα αγωνιστούμε και δεν θα περάσει αυτό το νομοσχέδιο-μόρφωμα που κλείνει τις ψυχιατρικές κλινικές, που είναι όρθιες από τον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι, οι γονείς και οι θεραπευόμενοι που υποφέρουν. Στέλνουμε το μήνυμα “Κάτω τα χέρια σας από τα στεγνά προγράμματα, θα σας τα τσακίσουμε”. Το απόγευμα κάνουν πανελλαδικά κινητοποιήσεις όλοι οι σύλλογοι του ΚΕΘΕΑ στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις. Το παιδί μου, εγώ και όλη η οικογένεια μέσα από το ΚΕΘΕΑ μάθαμε να ζούμε με ουσία στη ζωή, χωρίς “ουσία” στη ζωή μας.    

Άννα Λεοτσάκου

 

Το νέο νομοσχέδιο σφραγίζει τη διάλυση που έχει ήδη επέλθει σταδιακά. Το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας όλοι, εργαζόμενοι και θεραπευόμενοι. Είναι επίσημη πλέον η ιδιωτικοποίηση από τη στιγμή που αποκτά ενιαίο συντονιστικό κέντρο, που μέσα σε αυτό θα είναι οι ιδιώτες και οι ΜΚΟ μαζί με τις δημόσιες υπηρεσίες. Το βαφτίζουν “δίκτυο” μόνο και μόνο για να μπορούν να απορροφήσουν κάποιες προσωρινές χρηματοδοτήσεις και να εξυπηρετήσουν τα γνωστά συμφέροντα ιδιωτικών εταιριών.

Η είσοδος των ΜΚΟ που κορυφώνεται τώρα σημαίνει ότι δεν υπάρχει συνέχεια στη θεραπεία, αυτά που αναλαμβάνουν τα κάνουν πολύ αποσπασματικά, συνήθως με συμβόλαια διετίας. Δηλαδή τον ασθενή που παρακολουθεί ένα πρόγραμμα θα τον διώξουν μετά από δύο χρόνια ανεξαρτήτως αποτελέσματος γιατί πρέπει να μπει κάποιος άλλος στη θέση του.

Η εφαρμογή του νομοσχεδίου, ιδιαίτερα στο ΨΝΑ Δαφνί, θα είναι η πλήρης αλλαγή-διάλυση της διάρθρωσής του. Από το γραφείο κίνησης των ασθενών μέχρι το γραφείο προσωπικού, όλα θα λειτουργούν κεντρικά. Αυτό είναι κοροϊδία, ό,τι πιο απαρχαιωμένο υπάρχει, ώστε μια κεντρική διοίκηση να παίρνει αποφάσεις για τα πάντα για να ελέγχει τους προϋπολογισμούς καταπώς συμφέρει την κυβέρνηση και τους ιδιώτες κατά βάση. Πρόκειται και για επίθεση στον συνδικαλισμό και στα σωματεία, γιατί μέχρι στιγμής είχαμε τα περιθώρια να αντιδράσουμε. Αν περάσουν οι αλλαγές, οι αποφάσεις θα παίρνονται πολύ πιο γρήγορα χωρίς να μπορούμε να παίρνουμε είδηση για το τι γίνεται. Γι' αυτό όλοι συζητάμε για το πώς θα το παλέψουμε για να μη περάσει. Κάναμε γύρες στο νοσοκομεία για ενημέρωση. Η 48ωρη απεργία στις 29-30/11 είναι αναγκαία γιατί η επίθεση είναι συνολικά σε όλη τη δημόσια Υγεία. Το ζητούμενο είναι να γίνει απεργία διαρκείας και να το κερδίσουμε αυτό σε όλα τα σωματεία.

Δώρα Κουτσανέλλου,
ψυχολόγος στο Δρομοκαΐτειο