Διεθνή
Ολλανδία: Η κυβέρνηση της δεξιάς άνοιξε το δρόμο για τη νίκη του ακροδεξιού Βίλντερς

Κινητοποίηση στο Άμστερνταμ την επόμενη μέρα των εκλογών

Ο Γκέερτ Βίλντερς και το φασιστικό, ισλαμοφοβικό «Κόμμα της Ελευθερίας» (PVV) κέρδισε τις εκλογές την περασμένη εβδομάδα στην Ολλανδία παίρνοντας 37 έδρες στο σύνολο των 150 εδρών του κοινοβουλίου. Στην δεύτερη θέση ήρθε η συμμαχία Πρασίνων- PvdA (Εργατικοί) με 25 έδρες, ενώ το μέχρι σήμερα κυβερνών συντηρητικό κόμμα VVD κέρδισε 24 έδρες.

Το περασμένο καλοκαίρι, η τέταρτη κυβέρνηση υπό τον πρώην ηγέτη του VVD Μαρκ Ρούτε κατέρρευσε με το VVD να αναδεικνύει σε κεντρικό ζήτημα των εκλογών το προσφυγικό. Το VVD πίεζε το προηγούμενο διάστημα τους εταίρους του στον συνασπισμό να κάνουν όλο και περισσότερες ρατσιστικές παραχωρήσεις στο θέμα των προσφύγων, περιορίζοντας ακόμη και το δικαίωμα των παιδιών που διαφεύγουν από τον πόλεμο να βρουν καταφύγιο στην Ολλανδία.

Στις εκλογές, το VVD επεδίωξε να καταστήσει το μεταναστευτικό το πρωταρχικό θέμα των εκλογών με σκοπό να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση με την ακροδεξιά. Ένα μήνα αργότερα, αθέτησε τη δέσμευσή του να μην σχηματίσει κυβέρνηση με τον Βίλντερς. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποίησαν τον ρατσιστή πολιτικό, ο οποίος το 2017 είχε καταδικαστεί για ρητορική μίσους λόγω της έκκλησής του για εθνοκάθαρση των Μαροκινών-Ολλανδών.

Ξαφνικά ο Βίλντερς είχε την ευκαιρία να κυβερνήσει και οι υποστηρικτές του ένιωσαν ενθαρρυμένοι. Ενσωματώθηκε περαιτέρω στα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τον παρουσίασαν ως «μετριοπαθή». Η υποτιθέμενη εγκατάλειψη του ρητού αιτήματός του για "αποϊσλαμοποίηση" ήταν ένα παράδειγμα του ξεπλύματος.

Όμως στο προεκλογικό του πρόγραμμα, με τίτλο «Οι Ολλανδοί ξανά στην πρώτη θέση», ο Βίλντερς εξακολουθούσε να ζητά την κατάργηση «των ισλαμικών σχολείων, των τζαμιών και του Κορανίου». Ο ρατσισμός του Βίλντερς απέναντι στους μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες έγινε όλο και περισσότερο mainstream  στα περισσότερα δεξιά κόμματα που υιοθέτησαν την ίδια ατζέντα. Ο πρωθυπουργός Ρούτε, ο οποίος στοχεύει τώρα να γίνει ο ηγέτης των πολεμοκάπηλων του ΝΑΤΟ, μεσολάβησε μαζί με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι για μια συμφωνία με την Τυνησία που θα επιτρέψει στα ευρωπαϊκά κράτη να απελάσουν πρόσφυγες στη βόρεια Αφρική.

Εν τω μεταξύ, οι Πράσινοι και το PvdA συμμετείχαν στις εκλογές με κοινή λίστα. Ήλπιζαν να αντιμετωπίσουν την αντίστοιχη εκλογική τους πτώση με την ένωση των δυνάμεών τους που όμως κινήθηκε ακόμη περισσότερο προς τα δεξιά. Ο ηγέτης της συμμαχίας Φρανς Τίμερμανς, για παράδειγμα, συνέκρινε την αντίσταση της Χαμάς κατά της ισραηλινής κατοχής με μια «λατρεία θανάτου», αντιπαραβάλλοντάς την με τη δυτική «κουλτούρα της ζωής». Άλλες αριστερές πρωτοβουλίες υπέστησαν όλες σοβαρές απώλειες. 

Τις επόμενες εβδομάδες, ίσως και μήνες, το PVV θα δει αν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, γεγονός που θα στρέψει ακόμη περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας στους άλλους ρατσιστές υποψηφίους του, καθώς και στον Βίλντερς. Ο σχηματισμός κυβέρνησης θα πάρει πολύ χρόνο επειδή όλα τα κόμματα πρέπει τώρα να εμφανιστούν σαν να αντιτίθενται υποτίθεται σε μια κυβέρνηση με τον Βίλντερς. Αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Βίλντερς καθώς για την ολλανδική άρχουσα τάξη υπάρχει ήδη το παράδειγμα της κυβέρνησης Μελόνι στην Ιταλία.

Η Αριστερά βρίσκεται σε δύσκολη θέση, αλλά υπάρχουν ήδη τα πρώτα ανοίγματα για ένα μέτωπο των διαφορετικών κοινωνικών κινημάτων ενάντια στην ακροδεξιά. Σε διάφορες πόλεις χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους τις ημέρες μετά τις εκλογές. Τα δίκτυα στη βάση των συνδικάτων είναι σχετικά αδύναμα αλλά τα κινήματα γύρω από την κλιματική δικαιοσύνη και την Παλαιστίνη δίνουν την πεποίθηση ότι η αριστερά είναι σε θέση να κινητοποιήσει πολλούς ανθρώπους.

Ewout van den Berg,
αρχισυντάκτης του De Socialist, της εφημερίδας των Διεθνών Σοσιαλιστών, αδελφού κόμματος του ΣΕΚ στην Ολλανδία