Εργατικό κίνημα
Πάμε για Πανεργατική 8 Μάρτη ξεσηκώνοντας όλους τους χώρους

Με τις απεργούς καθαρίστριες μπροστά

Η ίδια η διοικήτρια του νοσοκομείου Άγιος Σάββας, καιρό πριν ανοίξει η μάχη ενάντια στις απολύσεις μας και τον εργολάβο, είχε αναφέρει ότι όσες είναι πάνω από 50 χρονών και υπέρβαρες δεν έχουν θέση να δουλέψουν στο νοσοκομείο. Μας συμπεριφέρονται χειρότερα και από τα σκουπίδια που εμείς μαζεύουμε. Τώρα με την απεργία διαρκείας που έχουμε, βρεθήκαμε σε πολλά νοσοκομεία για να ενημερώσουμε για τον αγώνα μας και να συντονιστούμε. 

Είδαμε ότι παντού η ίδια αντιμετώπιση υπάρχει. Αρρωσταίνουμε με σοβαρότατα ορθοπεδικά προβλήματα από την κούραση της δουλειάς, κολλήσαμε κόβιντ δυο και τρεις φορές μέσα στα νοσοκομεία, αλλά κατηγορούμαστε κι από πάνω ότι δεν προσέξαμε. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο πέρα από τα κέρδη τους και τις ιδιωτικοποιήσεις.

Τις γυναίκες μας χτυπούν και στον χώρο εργασίας μας. Μας διώχνουν, μας κυνηγούν και μας προσβάλλουν. Ίσως θεωρούν ότι οι καθαρίστριες είμαστε το πιο αδύναμο κομμάτι στο νοσοκομείο, αλλά με την απεργία μας στον Άγιο Σάββα τους αποδεικνύουμε το αντίθετο. Η στεναχώρια όλων μας για τις εξελίξεις έχει μετατραπεί σε οργή. Αν αυτή η σπίθα που ξεκινάει από τον Άγιο Σάββα φτάσει σε όλα τα νοσοκομεία, όπως γίνεται με τις καταλήψεις στις σχολές και με τους αγρότες, τότε θα γίνει πυρκαγιά. Ο Άδωνις Γεωργιάδης σε μένα προσωπικά είπε για τους εργολάβους ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Το ποτάμι όμως είμαστε εμείς και θα τους πάρει όλους αυτούς. Γι' αυτό στις 8 Μάρτη, την Ημέρα της Γυναίκας, εμείς οι καθαρίστριες θα είμαστε στον δρόμο στην πρώτη γραμμή. Καλώ όλες και όλους να είμαστε εκεί!

Ειρήνη Γεωργοπούλου, 
συμβασιούχος καθαρίστρια στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας

 

Κόντρα στον θεσμικό σεξισμό

Πολλές φορές παραγνωρίζουμε τις πολλαπλές σεξιστικές διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες, όπως είναι ο θεσμικός ψυχιατρικός σεξισμός, η βία και η κακοποίηση που υφίστανται οι γυναίκες μέσα στην εξάρτηση, η συμβολική επένδυση της “τρέλας” με θηλυκοποιημένα στοιχεία, καθώς και την καθημερινή ψυχιατρικοποίηση της δυστυχίας των γυναικών μέσα σε συνθήκες σεξισμού, ρατσισμού και ομοφοβίας. 

Στον χώρο της Απεξάρτησης, οι γυναίκες που κάνουν χρήση αποτελούν ένα περιφερειακό ζήτημα, με την απεξάρτηση να στοιχειοθετείται κυρίως με ανδρικούς όρους χωρίς εστίαση στις ιδιαίτερες ανάγκες που έχουν και τις σεξιστικές διακρίσεις.   

Το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης για την Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και θα επιφέρει μεγάλο κόστος στους ανθρώπους που δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση. Έχει ένα ξεκάθαρα ταξικό περιεχόμενο, που δεν προσφέρει λύσεις, αλλά θα διογκώσει τις διακρίσεις σε όλα τα επίπεδα. Αν περάσει το νομοσχέδιο, τα ζητήματα φτώχειας που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμαστε θα γίνουν μεγαλύτερα. 

Η κινητοποίηση στις 8 Μάρτη αναδεικνύει όλα αυτά τα ζητήματα. Είναι η Μέρα της Γυναίκας και ταυτόχρονα, λόγω της περσινής πανεργατικής εκείνη την ημέρα για τα Τέμπη, δένει με την μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Γι' αυτό χρειάζεται και φέτος η Μέρα της Γυναίκας να είναι απεργιακή και μαζική στον δρόμο.

Ελευθερία Λεβάκου, 
κοινωνική λειτουργός στο ΚΕΘΕΑ-Εξέλιξις

26/1, Εκδήλωση στο ΠΑΔΑ. Φωτό: Λένα Βερδέ

 

Και οι καταλήψεις στον αγώνα για την απελευθέρωση των γυναικών

Την Παρασκευή 26 Γενάρη συμμετείχα ως ομιλήτρια από την Κίνηση για μια Απεργιακή 8 Μάρτη στην εκδήλωση που οργάνωσε η κατάληψη των Φοιτητικών Συλλόγων ΣΔΟΚΕ και ΣΕΤΠ του ΠΑΔΑ με θέμα το πώς παλεύουμε τον σεξισμό και την καταπίεση. Στο πάνελ των ομιλητριών συμμετείχε και η Βικτωρία Κούτση, μέλος του Δ.Σ της ΟΓΕ.

Ήταν μια πολύ πετυχημένη εκδήλωση τόσο από άποψη συμμετοχής, όσο κι από άποψη συζήτησης, που έδειξε τη διάθεση της νεολαίας των καταλήψεων να είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης για τη γυναικεία απελευθέρωση μπροστά στην φετινή απεργιακή 8 Μάρτη. Από την πλευρά μου τόνισα τη σημασία η φετινή 8 Μάρτη να είναι μια πανεργατική απεργία σεισμός πιάνοντας το νήμα από την περσινή 8 Μάρτη που ήταν η μεγαλύτερη Γενική Απεργία και συνέδεσε τη μάχη ενάντια στη γυναικεία καταπίεση με την οργή ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και στο έγκλημα των Τεμπών. 

Ειδικά φέτος που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τη σεξιστική κυβέρνηση της ΝΔ μέσα στην πολυκρίση του καπιταλισμού που γεννά βαρβαρότητα. Με τη σεξιστική βία και τις γυναικοκτονίες που κλιμακώνονται όλο το τελευταίο διάστημα. Η κυβέρνηση του πατρίς-θρησκεία-οικογένεια και του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας αναπαράγει το σεξισμό με το χτύπημα στο κοινωνικό κράτος, είτε αφορά σε δομές κακοποιημένων γυναικών, είτε αφορά σε δομές Υγείας, Παιδείας, δήμων κλπ.

Και παράλληλα κάνει ιδεολογική επίθεση ότι η γυναίκα είναι μια μηχανή αναπαραγωγής που το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να γεννάει. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν όλες οι μάχες που δίνονται το τελευταίο διάστημα από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές, μέχρι τις καθαρίστριες και όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία που θέλουμε να ενωθούν σε μια μεγάλη Γενική Απεργία στις 8 Μάρτη. Στη συνέχεια αναφέρθηκα στις ρίζες της γυναικείας καταπίεσης, αλλά και στον τρόπο που μπορούμε να παλέψουμε ενωμένα, γυναίκες και άντρες της εργατικής τάξης, για να ανατρέψουμε το σύστημα που διαλύει τις ζωές μας.

Η Βικτωρία Κούτσου από την ΟΓΕ μίλησε για όλα τα χτυπήματα που δέχονται οι γυναίκες της εργατικής τάξης από τους μισθούς και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας μέχρι τα βάρη που έχουν επωμιστεί για όλα τα αδύναμα μέλη των εργατικών οικογενειών λόγω της διάλυσης των δημόσιων δομών.

Πλούσια συζήτηση

Ακολούθησε πλούσια συζήτηση με ερώτημα για τις ρίζες της γυναικείας καταπίεσης πάνω στην αναφορά που είχα κάνει για το βιβλίο του Ένγκελς “Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους”. Μπήκε επίσης ερώτημα σχετικά με τα αιτήματα του κινήματος ενάντια στη γυναικεία καταπίεση, και αν βάζουμε το ζήτημα της ανατροπής της κυβέρνησης Μητσοτάκη στις διεκδικήσεις μας. Στη συνέχεια έγινε τοποθέτηση ότι πλάι με την πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών δίνουμε τη μάχη και για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων. Τοποθέτηση για τις κατακτήσεις της Ρώσικης Επανάστασης για τις γυναίκες εκείνης της περιόδου, για το πώς η εργατική επανάσταση μπορεί να λύσει και τα ζητήματα της καταπίεσης. Αλλά και παρέμβαση για το πώς μέσα στις σχολές των καταλήψεων μπορούμε να οργανώσουμε πλατιά την απεργιακή 8 Μάρτη, αφού οι φοιτητικοί σύλλογοι έχουν πάρει ήδη αποφάσεις συμμετοχής. Τέλος δώσαμε ραντεβού την Τρίτη 30 Γενάρη στη σύσκεψη που οργανώνει η Κίνηση για την απεργιακή  8 Μάρτη για να βάλουμε μπροστά όλη την οργάνωση αυτής της μεγάλης μάχης για μια πολύ μεγάλη Γενική Απεργία στις 8 Μάρτη.

Λίλιαν Μπουρίτη

Κυκλοφορεί σε τέταρτη έκδοση
το βιβλίο της Μαρίας Στύλλου