Κατασκήνωση Ιρανών προσφύγων

«Η πρώτη νίκη του αγώνα μας ήρθε με την χορήγηση πολιτικού ασύλου στους 6 Ιρανούς απεργούς πείνας», αναφέρει η ανακοίνωση της Επιτροπής. «Τώρα συνεχίζουμε στα Προπύλαια και απαιτούμε άσυλο για όλους! Από την κυβέρνηση περιμένουμε την ανακοίνωση για την ημέρα συνεδρίασης των Επιτροπών για το Άσυλο. Άλλωστε υποσχέθηκε ότι «Η μεταβατική διαδικασία ασύλου, που προβλέπει το νέο Προεδρικό Διάταγμα, αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία εντός του Σεπτεμβρίου.»...6/8/2010. Όχι άλλες ψεύτικες υποσχέσεις!».

«Είμαι εδώ 12 χρόνια», μας είπε ο Μοχάμετ Πουρσάματ. «Έκανα αίτηση για να πάρω άσυλο. Πέρασα από επιτροπή το 2002. Μίλησα μόνο για πέντε λεπτά. Δεν με άφησαν να εξηγήσω το πρόβλημά μου. Μου απάντησαν απορριπτικά. Πήγα το 2007 στο GCR (Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες) τα χαρτιά μου για να πάρω άσυλο για να περάσω από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Από τότε μου πήρανε τη ροζ κάρτα και εδώ και τρία χρόνια είμαι χωρίς χαρτιά. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν τα παιδιά μου ροζ κάρτα αλλά εγώ να μην έχω. Έχω τρία παιδιά και δεν μπορώ να ζήσω, είμαι σαν φυλακισμένος μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Όλοι το γνωρίζουν ότι αν γυρίσουμε στην πατρίδα μας θα μας σκοτώσουν. Θέλω να ρωτήσω την κυβέρνηση. Και το υπουργείο, πόσο θα τραβήξει αυτή η ιστορία; Μήπως πρέπει και εμείς να ράψουμε τα στόματά μας;»

Επιτροπή

«Εμείς εδώ και ένα χρόνο φτιάξαμε την επιτροπή των Ιρανών Προσφύγων στην Ελλάδα», μας είπε ο Σέμκο Μοχαμαντί. «Έχουμε κάνει πολλούς αγώνες και αυτό που ζητάμε από την κυβέρνηση, όλοι οι μετανάστες να πάρουν αυτό που δικαιούνται. Οι Ιρανοί είμαστε από μία χώρα που η κυβέρνηση σκοτώνει κόσμο, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να μιλούν ελεύθερα αν δεν είναι με την κυβέρνηση. Κάποιοι δεν μπορούν να αντέξουν όλη αυτή την καταπίεση και αναγκαστικά έρχονται προς την Ευρώπη. Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάνει αίτηση ασύλου εδώ και 10 χρόνια και δεν έχουν πάρει απάντηση. Τουλάχιστον όσο ήμασταν στο Ιράν, μπορούσαμε να φύγουμε και να πάμε σε άλλη χώρα. Με το νόμο Δουβλίνο ΙΙ όποιος έχει δακτυλοσκοπηθεί εδώ δεν μπορεί ούτε καν να φύγει. Πολλοί από εμάς έχουν φτάσει στα όρια. 

Τα παιδιά που πήρανε το Άσυλο είναι μία πολύ μεγάλη νίκη για εμάς. Είναι μία αρχή που πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να πάρει και ο τελευταίος. Αυτό που δείχνει είναι ότι δυστυχώς εδώ στην Ελλάδα για να πάρεις το δίκιο σου πρέπει να φτάσεις μέχρι το θάνατο. Εμείς δεν θέλουμε να φτάσουμε μέχρι εκεί. Εμείς θέλουμε να δώσουμε έναν αγώνα όλοι μαζί για να πιέσουμε μέχρι να πάρει και ο τελευταίος αυτό που δικαιούται. Ήδη μετά τη νίκη των παιδιών πολλοί Ιρανοί έρχονται και μας ρωτάνε και συσπειρώνονται γύρω μας. 

Κάποια παιδιά από την Επιτροπή θα ανέβουμε και στη Θεσσαλονίκη με δικό μας πανώ και μαζί με την Ένωση Μεταναστών Εργατών. Είναι καινούργιο φαινόμενο η οργάνωση των μεταναστών που να εκφράζει τη φωνή μας. Ευτυχώς τώρα φτιάχτηκε και μεγαλώνει και στη Θεσσαλονίκη θα πάμε με τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, για να δείξουμε ότι στον αγώνα αυτό χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο για να μπορέσουμε με όλη μας τη δύναμη να παλέψουμε ενάντια σε αυτά τα σκληρά μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση».