Αντιπολεμικό κίνημα
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΤΩΡΑ!

Σε αδιέξοδο για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους έχει μετατραπεί ο πόλεμος στο Αφγανιστάν.  Ο ίδιος ο Ομπάμα εμφανίζεται αναποφάσιστος για το τι ακριβώς θα πρέπει να κάνει: αύξηση της αμερικανικής παρουσίας, όπως υποστηρίζει ο στρατηγός ΜακΚρύσταλ; Ή μήπως κάτι τέτοιο θα είναι καθαρή τρέλα, όπως υποστηρίζει ο Καρλ Αικενμπέρι, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν σε ένα απόρρητο διπλωματικό έγγραφο -το οποίο χαρακτήριζε τον Καρζάι, το πρόεδρο του Αφγανιστάν, ολοκληρωτικά διεφθαρμένο- που διέρρευσε στη δημοσιότητα;

«Οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί, που φέρουν το κύριο βάρος του πολέμου» γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα Φαινάνσιαλ Τάιμς, «δεν έχουν πραγματικές επιλογές». Το σχέδιο του στρατηγού Μακκρύσταλ, γράφει η εφημερίδα, είναι εξαιρετικά φιλόδοξο: με άλλα λόγια, εκτός πραγματικότητας. «Απαιτεί ένα επίπεδο δυνάμεων και ένα χρονοδιάγραμμα... που με δεδομένη την απέχθεια για τον πόλεμο είναι απίθανο να κρατηθεί». Ούτε ο στρατός, ούτε η «κοινή γνώμη» μπορούν να συνεχίσουν να ανέχονται αυτόν τον πόλεμο για πολύ. Η Φαινάνσιαλ Τάιμς συγκρίνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πολεμούν οι «συμμαχικές» δυνάμεις στο Αφγανιστάν με αυτές που επικρατούσαν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κανένας στρατός δεν μπορεί να συνεχίσει κάτω από τέτοιες συνθήκες για πολύ.

Χειρότερα

Στο μεταξύ ο πόλεμος πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο για τις ΗΠΑ και τους Νατοϊκούς τους συμμάχους: την περασμένη βδομάδα οι «Ταλιμπάν», όπως ονομάζουν κάθε αντίσταση στην κατοχή, χτύπησαν ξανα, με μια επίθεση αυτοκτονίας, την Καμπούλ -και μάλιστα αυτή τη φορά στη γειτονιά του αεροδρομίου (που βρίσκεται κάτω από ελληνική διοίκηση) και της αμερικανικής στρατιωτικής βάσης Καμπ Φένιξ. 

Οι επιθέσεις των «Ταλιμπάν», όχι μόνο μέσα στο ίδιο το Αφγανιστάν αλλά και στο γειτονικό Πακιστάν -όπου ο πόλεμος πέρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις- έχουν δυσκολέψει αφάνταστα τον ανεφοδιασμό των συμμαχικών δυνάμεων.  Την περασμένη Κυριακή μαχητές «Ταλιμπάν» πυρπόλησαν δυο ακόμα βυτία με καύσιμα στον δρόμο από τα πακιστανικά σύνορα προς την Καμπούλ. Συχνά, αντί να πυρπολούν τα φορτηγά απαγάγουν τους οδηγούς και ύστερα ζητάνε λύτρα με τα οποία χρηματοδοτούν τον πόλεμο. ’Η «κλέβουν» άπλά το φορτίο, μαζί με τα αυτοκίνητα φυσικά.  «Ο Χατζί Φατά, ο διευθυντής της Εταιρείας Μεταφορών Μιρζάντα που εδρεύει στην Καμπούλ», γράφει η Φαινάνσιαλ Τάιμς, «λέει ότι έχει μάθε να πληρώνει τους Ταλιμπάν αμέσως, αφού έχασε πρώτα 119 από τα 1000 φορτηγά του...». 

Οι «σύμμαχοι», όμως, δεν μπορούν ούτε να τα μαζέψουν απλά και να φύγουν. Τα ΜΜΕ και οι κυβερνήσεις που στηρίζουν τον πόλεμο υποστηρίζουν ότι αν φύγουν θα κυριαρχήσει το χάος στο Αφγανιστάν. Πρόκειται για υποκρισία. Το επιχείρημα θυμίζει τις χειρότερες παραδόσεις της αποικιοκρατίας, που ισχυριζόταν ότι οι «άγριοι ιθαγενείς» ήταν ανίκανοι να κυβερνήσουν τους εαυτούς τους. Πότε, άλλωστε, νοιάστηκαν οι Μεγάλες Δυνάμεις για τη μοίρα των απλών ανθρώπων;

Στην πραγματικότητα οι σύμμαχοι δεν μπορούν να φύγουν για έναν απλό λόγο: αν αποχωρήσουν ηττημένοι κινδυνεύουν να χάσουν κάθε έλεγχο στην κεντρική Ασία -και όχι μόνο. Η ήττα στο Αφγανιστάν, άλλωστε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάλυση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας -και αυτό δεν μπορεί ούτε ο Ομπάμα, ούτε η Κλίντον, ούτε ο Γκέιτς ούτε κανένας άλλος να το ξεχάσει.

Ούτε εμείς μπορούμε να το ξεχάσουμε. Ούτε θέλουμε να το ξεχάσουμε. Τους ευχόμαστε ολόψυχα τα χειρότερα. Και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να γίνει η ευχή μας αυτή πραγματικότητα.