Η άποψή μας: Απεργιακό κίνημα διαρκείας για την ανατροπή

Για άλλη μια φορά, μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βάζει μπροστά να λεηλατήσει μισθούς και συντάξεις και να χαρίσει τα κλεμμένα στους τραπεζίτες. Όσες δικαιολογίες κι αν ψάξει να βρει ο Σαμαράς, όσα παραμύθια κι αν «διαρρέουν» τα κυβερνητικά παπαγαλάκια για «καυγάδες» με την Τρόικα, το νέο έγκλημα δεν κρύβεται με τίποτα.

Το προσχέδιο του Προϋπολογισμού που έστειλε ο Στουρνάρας στη Βουλή έχει μέσα ήδη τα 7,5 δις από το πακέτο περικοπών που μαγειρεύουν και κανένας δεν ξέρει μέχρι πού θα το φτάσουν. Από αυτά τα 7,5 δις, τα μισά (δηλαδή 3,7 δις) είναι περικοπές στις συντάξεις. Καθαρή κλοπή από ανθρώπους που δούλεψαν δεκαετίες και πάλεψαν σκληρά για να χτίσουν την κοινωνική ασφάλιση.

Και πού θα πάνε αυτά τα δισεκατομμύρια; Στην περιβόητη «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών. Για να μπορεί ο Κωστόπουλος της Άλφαμπανκ να «αγοράζει» με τα κλεμμένα την Εμπορική, όπως ο Σάλλας της Πειραιώς «αγόρασε» με τα κλεμμένα την Αγροτική και δεν ξέρουμε ποιος παίρνει σειρά να κάνει το ίδιο με το ΤΤ.

Είναι τόσο προκλητικά όλα αυτά που κάνουν τον κόσμο να βράζει. Όποιος είχε την παραμικρή αμφιβολία, την έχασε μπροστά στο ποτάμι της Γενικής Απεργίας της περασμένης Τετάρτης. Χιλιάδες και χιλιάδες απεργοί βγήκαν στους δρόμους, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλες τις πόλεις, σε μια Πανεργατική που θύμισε τις κορυφαίες στιγμές στην αλυσίδα των απεργιακών κινητοποιήσεων των τελευταίων χρόνων.

Αλλά δεν ήταν μόνο ο όγκος της απεργίας που έστειλε μήνυμα. Ήταν και τα συνθήματά της που για πρώτη φορά τόσο έντονα απαιτούσαν συνέχεια και κλιμάκωση μέχρι να πέσει το πακέτο και η συγκυβέρνηση μαζί του. Η κραυγή «Ανυπακοή, απεργία διαρκή» έγινε το σήμα κατατεθέν αυτού του ανανεωμένου απεργιακού κινήματος.

Χιλιάδες αγωνιστές μέσα σε πολλούς χώρους κινούνται για να το κάνουν πράξη. Δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι στις εφορίες, τα τελωνεία και το υπουργείο Οικονομικών που μετέτρεψαν την πανεργατική σε τριήμερη. Είναι οι εργαζόμενοι στο Μετρό, στον ΗΣΑΠ και στο τραμ που βάζουν πλώρη για 48ωρες επαναλαμβανόμενες στις συγκοινωνίες. Είναι οι τραπεζοϋπάλληλοι της Εμπορικής που παίρνουν τη σκυτάλη από την ΑΤΕ και το ΤΤ και ξεσηκώνουν την αντίσταση μέσα στην ίδια τη φωλιά των τραπεζιτών. Είναι οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία που συντονίζονται για να σώσουν με τις απεργίες τους το ΕΣΥ.

Πίεση

Ακόμη και οι κορυφές της συνδικαλιστικής ιεραρχίας αισθάνονται αυτή την πίεση. Η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ υπόσχεται ότι θα ξεκινήσει 48ωρες επαναλαμβανόμενες αν η ΓΣΕΕ δεν προχωρήσει. Η ΓΣΕΕ αναγκάστηκε να καλέσει σύσκεψη των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων για αυτή την Τετάρτη και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα τη Δευτέρα. Σε αντίστοιχα βήματα προσανατολίζεται η ΑΔΕΔΥ κρατώντας και αυτή για αργότερα την υπόσχεση για νέα Πανεργατική.

Η κλιμάκωση, όμως, δεν θα έρθει από τα πάνω. Μόνο οργανώνοντας στη βάση μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι το απεργιακό κίνημα θα πάρει τα χαρακτηριστικά που απαιτούν όλοι αυτοί οι μαχητές της εργατικής τάξης που ξεχύθηκαν στους δρόμους. Ένα μικρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση έγινε με τη Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης που οργανώθηκε την περασμένη Κυριακή στο θέατρο ΔΙΑΝΑ με κεντρικό σύνθημα «Απεργιακές Επιτροπές παντού».

Τώρα είναι η ώρα για την Αριστερά να μπει μπροστά σε αυτή την προσπάθεια. Να στηρίξει την οργάνωση του απεργιακού κύματος από τα κάτω, να κάνει δικό της το σύνθημα «Ανυπακοή, απεργία διαρκή» και να ανοίξει την προοπτική για εργατική εναλλακτική λύση απέναντι στις Τρόικες και τα Μνημόνια. Τώρα είναι η στιγμή για να ακουστεί καθαρά μέσα στο απεργιακό κίνημα η φωνή της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που μιλάει για διαγραφή του χρέους και εργατικό έλεγχο παντού. Ελάτε να δυναμώσουμε αυτή τη φωνή.