Το πραξικόπημα του Ψυχάρη

Είναι βαθιά νυχτωμένοι ο Ψυχάρης και οι φίλοι του αν νομίζουν ότι θα καταφέρουν να μας τρομοκρατήσουν με τον μπαμπούλα του πραξικοπήματος "που δεν έγινε (ακόμα)". Και είναι ακόμα πιο βαθιά νυχτωμένοι αν νομίζουν ότι με τα ψέματα τους και τις συκοφαντίες τους σε βάρος των εκατοντάδων χιλιάδων απεργών και των εκατομμυρίων διαδηλωτών που έριξαν πριν από ένα σχεδόν χρόνο την κυβέρνηση του Παπανδρέου, θα καταφέρουν να ανακόψουν την δυναμική που πυροδότησε η φοβερή απεργία της περασμένης Τετάρτης.

Στην πραγματικότητα, το μόνο που καταφέρνουν, με αυτά τα γελοία δημοσιεύματα, "το αποτέλεσμα μακράς και πολυεπίπεδης έρευνας για όσα συνέβησαν πέρσι το φθινόπωρο" υποτίθεται, είναι να αποκαλύπτουν τον πανικό που προκαλούν, κάθε φορά, μέσα στα επιτελεία της άρχουσας τάξεις οι γενικές απεργίες και οι μαζικές κινητοποιήσεις.

Η αφετηρία για τις μυθοπλασίες του Βήματος ήταν η αποστράτευση, την 1η Νοέμβρη του 2011 (πριν από ένα σχεδόν χρόνο δηλαδή) ολόκληρης της ηγεσίας του στρατεύματος από τον Πάνο Μπεγλίτη, τον υπουργό Άμυνας της κυβέρνησης του Παπανδρέου. "Η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου", γράφει το Βήμα, "δεν εξήγησε ποτέ πειστικά την αιφνιδιαστική αυτή αποστρατεία του συνόλου της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά έγκυρες πηγές που προφανώς γνωρίζουν τις σκέψεις και τις μυστικές συζητήσεις και αποφάσεις τού τότε Πρωθυπουργού αναφέρουν ότι κατά την άποψή του, με την κίνηση αυτή απετράπη η όξυνση ενός κλίματος πολιτικής αποσταθεροποίησης και απεφεύχθη πραξικόπημα".

Περιττό να το πει κανείς, η ίδια η αφετηρία στηρίζεται σε ένα ψέμα. Η κυβέρνηση του Παπανδρέου δεν απέλυσε τον Νοέμβρη του 2011 ούτε πρόωρα, ούτε αιφνιδιαστικά την ηγεσία του στρατού: ίσα-ίσα, η αντικατάσταση ήρθε αργά και καθυστερημένα. Με βάση το νόμο η ηγεσία του στρατεύματος έπρεπε να είχε αλλάξει ήδη από τον Αύγουστο του 2011. Αυτό αναγκάζεται να το παραδεχτεί ακόμα και ο ίδιος ο συντάκτης του άρθρου, αφού φροντίσει, όμως, πρώτα να το υποβαθμίσει: "Πηγές προσκείμενες στην τότε ηγεσία του υπουργείου Άμυνας", γράφει, "εξηγούσαν ότι οι αλλαγές... έπρεπε να πραγματοποιηθούν μετά την παρέλευση διετίας...". Πρόκειται απλά για “φήμες” που διαδίδουν κάποιες ύποπτες ανώνυμες πηγές, δηλαδή.

Πώς εκδηλώθηκε αυτή η απόπειρα "αποσταθεροποίησης"; Η απάντηση είναι αποστομωτική -και προκλητική: εκδηλώθηκε μέσα από την αποδοκιμασία των πολιτικών, το γιουχάισμα του Μπεγλίτη στη γιορτή του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη και την διάλυση των παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου δυο μέρες αργότερα. Οι διαδηλωτές, με άλλα λόγια, δεν ήταν πραγματικά διαδηλωτές: ήταν πιόνια σκοτεινών κύκλων.

"Οι κκ. Μπεγλίτης και Ι. Μαγκριώτης αποδοκιμάστηκαν έντονα καθώς προσέρχονταν στον Ιερό Ναό...Τα επεισόδια οργανώθηκαν, σύμφωνα με πηγές που βρίσκονται κοντά στον κ. Μπεγλίτη, από ακροδεξιές ομάδες και παραεκκλησιαστικές οργανώσεις που διατηρούν «ανοιχτή γραμμή» με αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων...

Ήταν σαφές ότι οι παρελάσεις για την εθνική εορτή είχαν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από πυρήνες της Ακροδεξιάς και των λεγομένων αντιεξουσιαστών πάσης φύσεως... ".

Περιττό να το πει κανείς, δεν υπάρχει η παραμικρή δόση αλήθειας σε όλα αυτά. Αρκεί μια ματιά στις φωτογραφίες, τα βίντεο και τα δημοσιεύματα των εφημερίδων εκείνων των ημερών για να καταλάβει κανείς ποιοι ήταν αυτοί που γιουχάισαν τους υπουργούς: έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου ήταν τα πανό των σωματείων, όχι η Χρυσή Αυγή. "Καλά δεν ντρέπεστε;" φώναζε ο κόσμος. "Σε ψηφίσαμε και είσαι ανίκανος", φώναξε ένας "ακροδεξιός" στον Μπεγλίτη. "Να φύγεις κλέφτη". Όσο για τις παρελάσεις, οι ίδιοι πολιτικοί και τα ίδια μέσα μαζικής ενημέρωσης που υιοθετούν τώρα τις θεωρίες της ακροδεξιάς υποκίνησης, έριχναν τότε τις ευθύνες στην αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Εργατική Αλληλεγγύη.

“Αυτοί ήταν το μπλοκ που ξεκίνησε τη φασαρία...”

Το παρακάτω απόσπασμα από το παραλήρημα του Άδωνι Γεωργιάδη (τότε ήταν ακόμα βουλευτής του ΛΑΟΣ) είναι χαρακτηριστικό: "Δυστυχώς ο κόσμος παρασύρθηκε από μια ομάδα, που εγώ επειδή τυγχάνει να παρακολουθώ τις ομάδες της άκρας αριστεράς... από τα πανεπιστημιακά μου χρόνια θυμάμαι ότι η Εργατική Αλληλεγγύη καλούσε στη Φιλοσοφική Αθήνας εκπροσώπους της Βορείας Κύπρου και κατηγορούσε τους ιμπεριαλιστές Έλληνες που δεν αναγνώριζαν την Βόρεια Κύπρο. Αυτοί, λοιπόν, είναι για να καταλάβουμε για ποιους μιλάμε, αυτοί λοιπόν ήταν το μπλοκ που ξεκίνησε τη φασαρία στη Θεσσαλονίκη..."

Η θέση του άρθρου του Βήματος είναι στα σκουπίδια για έναν ακόμα λόγο: το κείμενο κάνει λόγο για το “πραξικόπημα που δεν έγινε” ενώ φροντίζει ταυτόχρονα όχι μόνο να ξεχνάει αλλά και να δικαιολογεί και να νομιμοποιεί όλα τα “πραξικοπήματα”, όλες τις πολιτικές κομπίνες και όλες τις αγυρτίες που έχουν κάνει μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια οι κυβερνήσεις των Μνημονίων -από την εκλεγμένη από κανέναν κυβέρνηση του Παπαδήμου πέρσι, μέχρι την προκλητική συνεργασία της κυβέρνησης του Σαμαρά με τις ναζιστικές συμμορίες της Χρυσής Αυγής σήμερα. Και ελπίζουν ότι, σπέρνοντας τον φόβο των “τανκς” από τη μια και συκοφαντώντας τις κινητοποιήσεις από την άλλη θα καταφέρουν φέτος να αποφύγουν τα περσινά “έκτροπα”. Πλανώνται πλάνην οικτράν...