ΜΜΕ: Δεν αφήνουμε σε χλωρό κλαρί τους νεοναζί

Δύο πράγματα δεν πρέπει κατά τη γνώμη μου να λησμονούμε, με βάση την εμπειρία του ’30, όταν μιλάμε για το νεοναζισμό-νεοφασισμό. Πρώτον το ότι ο νεοναζισμός ήταν μαζικό φαινόμενο, «αγκάλιασε» τις μάζες και δεύτερον πίσω από το δήθεν «αντισυστημικό» του λόγο, κρύβονταν η αδρά χρηματοδότηση που προσέφεραν Γερμανοί και όχι μόνο βιομήχανοι και τραπεζίτες.

Χωρίς δηλαδή την οικονομική στήριξη του διεθνούς οικονομικού κατεστημένου που φοβόταν την εξέγερση των μαζών, οι ναζί δεν θα είχαν κατορθώσει να γίνουν τόσο ισχυροί. Ήδη από τη δεκαετία του ’20, πριν ακόμη αποκτήσει μεγάλη δύναμη ο Χίτλερ, χρηματοδοτούνταν από Γερμανούς μεγαλοβιομήχανους και τραπεζίτες.

Υπάρχει και ένα τρίτο. Η υποβάθμιση του φαινομένου από την τότε αριστερά που πίστευε ότι αυτομάτως οι μάζες θα στραφούν στην επανάσταση, θεωρώντας τον Χίτλερ έναν «ανόητο παλιάτσο» που θα χάνονταν πολύ σύντομα από το προσκήνιο. Διαψεύστηκαν οικτρά.

Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν και την ιστορική εμπειρία του παρελθόντος η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, πρέπει να αντιμετωπιστεί πρώτον στο δρόμο και δεύτερον σε ιδεολογικό-ενημερωτικό επίπεδο.

Το πρώτο σημαίνει ότι όλες οι δυνάμεις της αριστεράς -για τον ναζί δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «ρεφορμιστή» και «επαναστάτη»-, όλοι οι προοδευτικοί πολίτες πρέπει να παραμερίσουν τις μεταξύ τους διαφορές και να βγουν όλο και πιο μαζικά-ενωτικά σε αντιναζιστικές διαδηλώσεις και συλλαλητήρια συμπαράστασης στους μετανάστες και γενικά σε όσους μπαίνουν στο στόχαστρο των ναζιστικών συμμοριων.

Ρόλο

Παράλληλα πρέπει να ενταθεί ο αγώνας για την απονομιμοποίηση των «απόψεων» της Χρυσής Αυγής και εδώ εμείς οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαμε να παίξουμε σημαντικό ρόλο.

Δεν είναι «άποψη» να λες ότι δεν υπήρξαν φούρνοι στο Άουσβιτς, δεν είναι άποψη να «δαιμονοποιείς» τον μετανάστη, τον ξένο, τον διαφορετικό, αλλά πρόκληση στα εκατομμύρια θύματα του χάθηκαν με τον πιο απάνθρωπο τρόπο στα κρεματόρια απλά γιατί «πίστευαν» σε άλλο…Θεό. Μη ξεχνάμε άλλωστε πριν το Ολοκαύτωμα είχε προηγηθεί η «δαιμονοποίηση» των Εβραίων με βάση τα χρόνια στερεότυπα του βαθιά ριζωμένου ευρωπαϊκού αντισημιτισμού.

Ως εργαζόμενοι λοιπόν δεν πρέπει να αφήσουμε σε χλωρό κλαρί τις συμμορίες των ναζί να τρομοκρατούν. Ως διαμορφωτές της κοινής γνώμης έχουμε καθήκον να αναδεικνύουμε την εγκληματική τους δράση, τον κούφιο «αντισυστημικό» τους λόγο και να αντιπαλεύουμε σθεναρά αντιλήψεις που επιχειρούν να εξισώσουν τα…άκρα, στρώνοντας το χαλί στους απολογητές του Χίτλερ και του Γκαίμπελς.

Μωυσής Λίτσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ