H άποψή μας: Οι απάτες του Σαμαρά

Δυο γεγονότα την Κυριακή, δυο κόσμοι, δυο στρατόπεδα που τα χωρίζει άβυσσος. Στη μια άκρη η τρικομματική κυβέρνηση του Σαμαρά πανηγυρίζει ότι βγήκε ενισχυμένη από την ψηφοφορία της Κυριακής στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο. Στην άλλη άκρη, οι εργάτες γης της Μανωλάδας την ίδια ώρα έδιναν μαζική απάντηση στη δολοφονική ρατσιστική τρομοκρατία.

Την Πρωτομαγιά, όλοι οι εργάτες ενωμένοι στεκόμαστε δυναμικά σε αυτή τη δεύτερη μεριά, αποφασισμένοι ότι θα πετάξουμε τον Σαμαρά και τις απάτες του στα σκουπίδια.

Για άλλη μια φορά μέσα στα τελευταία χρόνια μια κυβέρνηση κοκορεύεται ότι «περάσαμε τον κάβο» επειδή συμφώνησε με την τρόικα να χαρίσουν δισεκατομμύρια στις τράπεζες και να φορτώσουν το λογαριασμό στις πλάτες των εργατών. Πράγματι το χρηματιστήριο συνέρχεται από τον πανικό που πέρασε μετά τη χρεοκοπία των κυπριακών τραπεζών, καθώς βλέπει την «ανακεφαλαιοποίηση» να προχωράει.

Αλλά πόσες φορές έχουμε δει αυτό το έργο από τον Απρίλη του 2010 όταν ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωνε από το Καστελλόριζο ότι ήρθε η «διάσωση» από το ΔΝΤ και την ΕΕ; Ξανά και ξανά οι προβλέψεις ότι «τα χειρότερα είναι πίσω μας» και ότι «έρχεται η ανάκαμψη» αποδείχθηκαν απάτες που απλά βόλευαν τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς που τους υπηρετούν να κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Σήμερα η απάτη του Σαμαρά είναι ακόμη πιο προκλητική. Και γιατί το ίδιο το ΔΝΤ και η ΕΕ παραδέχονται ότι η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας χειροτερεύει αντί να βελτιώνεται, με την ύφεση να αγκαλιάζει την ίδια την καρδιά της ευρωζώνης. Αλλά και γιατί το νέο πακέτο αντεργατικών επιθέσεων έρχεται να προστεθεί πάνω σε μια εργατική τάξη που κουβαλάει ήδη ενάμιση εκατομμύριο άνεργους στις πλάτες της και έχει δει το μηνιάτικό της να συρρικνώνεται πέρα από το 25% που είναι η κατά κεφαλή μείωση του ΑΕΠ στα χρόνια των μνημόνιων.

Μονόδρομος

Οι Βενιζέλοι, οι Κουβέληδες και οι Μαρκόπουλοι δεν έχουν άλλο πολιτικό μέλλον εκτός από το να καταπίνουν αμάσητα τα ψέματα του Σαμαρά. Για τον κόσμο της δουλειάς, όμως, η σύγκρουση με όλα αυτά είναι μονόδρομος και είναι πέρα για πέρα ρεαλιστική. Αν οι μετανάστες εργάτες γης της Μανωλάδας βρίσκουν την αυτοπεποίθηση να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στην πιο στυγνή τρομοκρατία, δεν υπάρχει κανένα κομμάτι της εργατικής τάξης που να μην μπορεί να το κάνει.

Αυτό είναι το μήνυμα της φετινής Πρωτομαγιάς. Ο ύμνος της Διεθνούς πάντα μας καλούσε «Εμπρός της γης οι κολασμένοι». Η εργατική αντίσταση στην Ελλάδα των μνημόνιων το βροντοφωνάζει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη. Από τη Μανωλάδα ως το Βερολίνο και από τη Λευκωσία ως τη Λισαβώνα η εργατική τάξη μπορεί να γίνει μια γροθιά: ντόπιοι και μετανάστες, απολυμένοι και απλήρωτοι, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, νεολαίοι και συνταξιούχοι, ιταλοί, ισπανοί και γερμανοί εργάτες, όλοι μαζί είμαστε οι σύγχρονοι «κολασμένοι της γης» και μπορούμε να τσακίσουμε αυτό το σάπιο σύστημα «σα βροντή, σαν κεραυνός»!