H άποψή μας: ΔΝΤ - ΕΕ - ΣΑΜΑΡΑΣ “Success story” απ’την ανάποδη

Η έκθεση του ΔΝΤ που μιλάει για «λάθη» στο πρόγραμμα της Τρόικας για την Ελλάδα είναι μια βόμβα στα θεμέλια της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη.

Πρώτα απ’ όλα γιατί επιβεβαιώνει την πρόβλεψη ότι η ελληνική οικονομία θα βρίσκεται σε ύφεση και το 2014, δίνοντας για την ώρα ποσοστό μείωσης -1,4%. Όταν ο ΟΟΣΑ είχε δώσει μια παρόμοια εκτίμηση πριν λίγες βδομάδες, ο Στουρνάρας είχε τρέξει να τη διαψεύσει δηλώνοντας ότι τα νούμερα της κυβέρνησης δείχνουν ανάκαμψη. Τώρα, η εικόνα για συνέχιση του κατήφορου σφραγίζεται από την Λαγκάρντ.

Δεν πρόκειται για μικροδιαφορές στα «μοντέλα πρόβλεψης». Η συνέχιση της ύφεσης σημαίνει ότι για άλλη μια φορά όλο το μνημονιακό πρόγραμμα εκτροχιάζεται: τα δημόσια έσοδα δεν είναι αρκετά για τις πληρωμές των τοκοχρεωλύσιων, το χρέος και πάλι δεν είναι βιώσιμο.

Αυτός είναι ο λόγος που αναγκάζει το ΔΝΤ να μιλήσει για λάθη που έγιναν στον αρχικό σχεδιασμό του μνημόνιου και να ξανανοίξει τη συζήτηση για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, προκαλώντας σύγκρουση με την ΕΕ. Η Μέρκελ, ο Ντράγκι και όλες οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης ξέρουν ότι η κρίση του ευρώ δεν ξεπεράστηκε, ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι ευάλωτες και γι’ αυτό το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν είναι να ανοίξει ξανά θέμα ζημιών από τα ελληνικά ομόλογα.

Η σύγκρουση ΔΝΤ-ΕΕ γίνεται αφορμή για να επιβεβαιωθούν κάποιες βασικές αλήθειες που η Αριστερά –και ιδιαίτερα η αντικαπιταλιστική αριστερά- φώναζε από την αρχή. Το μνημόνιο σχεδιάστηκε για να σωθούν οι τράπεζες, όχι «η Ελλάδα». Αυτό ισχύει όχι μόνο για το μνημόνιο του Παπανδρέου το 2010, όπως ομολογεί ανοιχτά πλέον το ΔΝΤ, αλλά και για το μνημόνιο του Σαμαρά πέρσι και για το σήμερα.

Το 2010 οι τράπεζες χρειάζονταν χρόνο για να περιορίσουν και να ελέγξουν τις επιπτώσεις από μια ελληνική χρεοκοπία και το μνημόνιο τους τον έδωσε. Πέρσι, ο Ντράγκι και η Μέρκελ ήθελαν χρόνο για να ηρεμήσουν τις αγορές με το πρόγραμμα ΟΜΤ της ΕΚΤ που έριξε τα σπρεντ της Ιταλίας και της Ισπανίας. Το μνημόνιο του Σαμαρά τούς τον έδωσε. Αλλά και αυτός ο χρόνος τελειώνει, και το ελληνικό χρέος απειλεί ξανά να πυροδοτήσει τη νέα φάση της κρίσης.

Εκτροχιασμός

Ο εκτροχιασμός του “success story” του Σαμαρά φαίνεται όχι μόνο από την έκθεση του ΔΝΤ, αλλά και από τις άλλες εξελίξεις. Η αποχώρηση της Gazprom από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ βγάζει εκτός χρονοδιαγράμματος τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Το λεγόμενο «χρηματοδοτικό κενό» (δηλαδή οι ανάγκες έξτρα δανεισμού) της κυβέρνησης μεγαλώνει, όσα ψέματα κι αν λένε οι «αρμόδιοι υπουργοί». Νέα δάνεια με νέο μνημόνιο δεν μπορούν να γίνουν χωρίς το νέο κούρεμα που απαιτεί το ΔΝΤ και αρνείται η ΕΕ. Ο φαύλος κύκλος στενεύει.

Είναι αδύνατο να προβλέψουμε με ακρίβεια πότε ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι. Αυτό, όμως, που μπορούμε να δούμε χειροπιαστά είναι ότι το κίνημα της εργατικής αντίστασης δεν έχει κοπάσει. Ένα χρόνο τώρα οι τρόικες εσωτερικού και εξωτερικού χρυσώνουν το μνημονιακό χάπι με παραμύθια για το «τέλος των θυσιών που πλησιάζει». Ένα χρόνο τώρα ο κόσμος απαντάει με ασίγαστη αντίσταση. Γυρίστε στις σελίδες 10-11 για να θυμηθείτε τις κορυφαίες στιγμές. Αυτή είναι η βάση για την εργατική απάντηση στα ατελείωτα «λάθη» των μνημονίων.

Το “success story” του Ερντογάν στην Τουρκία κράτησε 12 χρόνια, του Σαμαρά 12 μήνες και πολύ του είναι.