Το Ιρλανδικό «υπόδειγμα»

«Πριν από δυο περίπου χρόνια μια οικονομική κατάρρευση ανάγκασε την Ιρλανδία να περικόψει τις δημόσιες δαπάνες και να ανεβάσει τη φορολογία, ο τύπος των μέτρων λιτότητας που επιβάλλουν σήμερα οι χρηματαγορές στις περισσότερες αναπτυγμένες βιομηχανικές χώρες.

΄Οταν έσκασε η οικονομική μας κατάσταση, το κυρίαρχο μέλημα ήταν να εξασφαλίσουμε ότι θα συνεχιζόταν η εμπιστοσύνη των διεθνών πιστωτών απέναντι στην Ιρλανδία έτσι ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε΄ έλεγε ο Αλαν Μπάρετ, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών της Ιρλανδίας. ΄Το κεντρικό επιχείρημα ήταν, ας τελειώνουμε με όλα αυτά στα γρήγορα΄.

Αντί να επιβραβευθεί, όμως, για τις ενέργειές της η Ιρλανδία, τιμωρείται. Η ύφεση της ήταν αναμφίβολα μεγαλύτερη από ότι θα ήταν αν η κυβέρνηση είχε ξοδέψει περισσότερα για να διατηρήσει την απασχόληση. Χωρίς λεφτά για να πυροδοτήσουν την οικονομία, η οικονομία της Ιρλανδίας συρρικνώθηκε κατά 7.1% την περασμένη χρονιά και συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση...

Παρά τις έντονες προσπάθειες, η Ιρλανδία έχει πεταχτεί στην ίδια ατιμωτική κατηγορία με την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία... Οι επενδυτές φοβούνται ότι το πρόγραμμα λιτότητας, καθυστερώντας την ανάπτυξη και αποτυγχάνοντας μέχρι τώρα να μειώσει το δανεισμό, θα δυσκολέψει το Δουβλίνο να ξεπληρώσει τους λογαριασμούς του αντί να το διευκολύνει...

Την περασμένη βδομάδα τα sread των ιρλανδικών ομολόγων απείλησαν να εκθρονίσουν από την θέση του πρωταθλητή την Ελλάδα. Μέσα στις επόμενες μέρες η Ιρλανδία θα αναγκαστεί να καταφύγει ξανά στις «αγορές» για δανεικά. Πολλοί προβλέπουν ότι σύντομα θα καταλήξει και αυτή στον «μηχανισμό στήριξης»«.

Η λιτότητα δεν φέρνει ανάκαμψη. Το μόνο που φέρνει είναι και άλλη λιτότητα -και την καταστροφή.