Ο δεύτερος νεκρός, Ουγούρ Κουρτ, 30 ετών, ήταν απλώς περαστικός. Βρισκόταν στην περιοχή για να πάει σε μια κηδεία. Σκοτώθηκε από τον αποστρακισμό πραγματικών πυρών που έριχνε η αστυνομία για να διαλύσει τους διαδηλωτές. Η τραγική στιγμή του θανάτου έχει μάλιστα καταγραφεί από κάμερα. Ο θάνατός του κράτησε τον κόσμο στους δρόμους σε νέες συγκρούσεις με την αστυνομία όλο το βράδυ.
Η διαδήλωση εξελισσόταν στη γειτονιά Οκμεϊντανί. Ήταν εκεί που ξέσπασαν και οι διαδηλώσεις τον περασμένο Μάρτη για το θάνατο μετά από πολύμηνο κώμα του 15χρονου μαθητή Μπερκίν Ελβάν από δακρυγόνο στη διάρκεια των κινητοποιήσεων για το πάρκο Γκεζί.
Ο κατά τ'άλλα πανίσχυρος Ερντογάν φαίνεται να χάνει τον έλεγχο ένα χρόνο μετά την εξέγερση στην Ιστανμπούλ και λίγους μήνες μετά την άνετη επικράτησή του στις εκλογές. Ενώ προετοίμαζε το έδαφος για να μεταπηδήσει στην προεδρία της χώρας, όλα τα “κρατούμενα” ήρθαν στην επιφάνεια. Ο θάνατος περισσότερων από 300 ανθρακωρύχων στο Σόμα έβαλε στην ατζέντα το ποιος βγήκε κερδισμένος από τη φούσκα της οικονομίας όλα αυτά τα χρόνια. Ποιος βγήκε κερδισμένος από τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι νεκροί ανθρακωρύχοι στη συνείδηση του κόσμου είναι νεκροί του ίδιου συστήματος που σκότωσε τον Μπερκίν Ελβάν, που σκότωσε δυο ανθρώπους την περασμένη βδομάδα, που ήθελε να κάνει το πάρκο Γκεζί πάρκινγκ.
Ο Ερντογάν μοιάζει αποφασισμένος να μείνει στο παράλληλο σύμπαν της οικονομικής φούσκας και της πολιτικής σταθερότητας. Έτσι δηλώνει για τον νεκρό Μπερκίν ότι δεν χρειάζονται εκδηλώσεις μνήμης γιατί “πέθανε, τελείωσε τώρα. Θα κάνουμε εκδηλώσεις για τον κάθε νεκρό;” και ότι τα ατυχήματα σαν αυτό στο Σόμα “συμβαίνουν”. Το μόνο που καταφέρνει είναι να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Μάλιστα τη φωτιά τη βρήκε μπροστά του και στη Γερμανία όπου έκανε επίσκεψη και συναντήθηκε με τη Μέρκελ. Εκτός από την καγκελάριο όμως, τον υποδέχθηκαν και πάνω από 50 χιλιάδες διαδηλωτές στην Κολωνία, στην πλειοψηφία τους Τούρκοι μετανάστες, πολλοί φορώντας κράνη ανθρακωρύχων.
Οι προεδρικές εκλογές είναι στις 10 Αυγούστου. Όμως ο κύκλος της αλλαγής σκηνικού στην Τουρκία που ξεκίνησε πέρσι τέτοιες μέρες όταν ξεκινούσε η κατάληψη του πάρκου Γκεζί είναι φανερό ότι κάθε άλλο παρά έχει κλείσει. Και το καλοκαίρι προβλέπεται μακρύ.