Η πρώτη προβοκάτσια πήγε να στηθεί στην Πατησίων στο ύψος της Χαλκοκονδύλη όταν χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος διμοιρίες των ΜΑΤ εμφανίστηκαν προσπαθώντας ξαφνικά να σπάσουν το μπλόκ των διαδηλωτών. Αντιμετωπίστηκαν με γιουχαϊσματα από τον κόσμο και αποχώρησαν.
Η δεύτερη προβοκάτσια έγινε στην Σταδίου και Αιόλου όταν έφταναν εκεί τα μπλοκ των φοιτητών του Πολυτεχνείου ακολουθούμενα από σωματεία. Διμοιρίες των ΜΑΤ βγήκαν από την Εμ. Μπενάκη, την ίδια στιγμή που άλλες διμοιρίες μπήκαν ανάμεσα στον κόσμο στη Σταδίου στο ύψος της Αιόλου. Φωνάζοντας συνθήματα «έξω η αστυνομία από την πορεία» και με γιουχαϊσματα, ο κόσμος απαιτούσε επί δέκα λεπτά την αποχώρηση της αστυνομίας.
Οι συγκεκριμένες διμοιρίες αποχώρησαν, αλλά πιο πάνω στη Σταδίου, στο ύψος της Κοράη, τα ΜΑΤ επιχείρησαν ξανά. Δεκάδες διμοιρίες κύκλωσαν την πορεία - εκείνη την ώρα βάδιζε το μεγάλο μπλοκ των εκπαιδευτικών ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, και ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Με συστηματική ρίψη δακρυγόνων μέσα στον κόσμο τα ΜΑΤ για ώρα προσπαθούσαν να διαλύσουν την πορεία. Τελικά απωθήθηκαν από τους ίδιους τους εργαζόμενους και υποχώρησαν στη Βουκουρεστίου.
Βάση σχεδίου
Το συμπέρασμα είναι προφανές. Η ΕΛ.ΑΣ έδρασε βάση σχεδίου, θέλοντας να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να αποκρύψει το πρωτοφανές μέγεθος της πορείας και της οργής των εργαζόμενων της χώρας ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και το Πρόγραμμα Σταθερότητας, προβάλλοντας «σπασίματα» και «επεισόδια».
Οι επιθέσεις της ΕΛ.ΑΣ είχαν ξεκάθαρα σαν στόχο τα οργανωμένα μπλόκ των συνδικάτων. Αυτό που ήθελε να καταστείλει η κυβέρνηση ήταν η οργή, οργή που έβλεπε κανείς να αναβλύζει στα συνθήματα και τις φωνές εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που βρέθηκαν στους δρόμους. Οργή ενάντια στην βαρβαρότητα των μέτρων. Οργή ενάντια στα προεκλογικά ψέματα. Οργή για μια κυβέρνηση που κλεισμένη στο κάστρο της στη Βουλή προχωράει στην ψήφιση ενός νόμου που είναι ενάντια στα συμφέροντα και στη θέληση της εργατικής τάξης αυτής της χώρας.
Αυτό φάνηκε καθαρά στα γεγονότα μπροστά στη Βουλή, όταν χιλιάδες κόσμου, άλλοι νέοι, άλλοι με άσπρα μαλλιά, άλλοι με καπελάκια των συνδικάτων, άλλοι κρατώντας μαύρες σημαίες προσπάθησαν σε ένα αυθόρμητο ξέσπασμα να φτάσουν στα προπύλαια της Βουλής, απαιτώντας από τους βουλευτές να σταματήσουν τη συνεδρίαση και να βγουν έξω. Τα πλάνα όλων των τηλεοράσεων δεν δείχνουν «κουκουλοφόρους», αλλά χιλιάδες ανθρώπων στο χώρο του Αγνώστου Στρατιώτη να μουτζώνουν φωνάζοντας «κλέφτες-κλέφτες» – μόνο μια αυτοσχέδια πικέτα μπορεί να διακρίνει κανείς – και να ανεβαίνουν τα σκαλιά επιδιώκοντας να μπουν μέσα στον περίβολο της Βουλής.
Από εκείνη τη στιγμή και πέρα τα ΜΑΤ αφηνίασαν. Αφού απώθησαν τους διαδηλωτές κάτω από τη σκάλα, στη συνέχεια επιτέθηκαν με χημικά κυνηγώντας και προσπαθώντας να διαλύσουν τα οργανωμένα μπλοκ των συνδικάτων που συνέχιζαν να καταφθάνουν στο Σύνταγμα. Ένα κομμάτι απωθήθηκε μέσα στην Πανεπιστημίου, άλλοι στην Αμαλίας προς τον Εθνικό Κήπο και τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, άλλοι πίσω προς την Ερμού και τη Σταδίου. Ολο αυτό το διάστημα, Ομάδες Δ και άλλες διμοιρίες ΜΑΤ παρενοχλούσαν στα «μετόπισθεν», χαμηλά στην Πανεπιστημίου και τη Σταδίου.
Τραγικό συμπέρασμα: Η ευθύνη για το θάνατο των τριών ανθρώπων, τις πυρπολήσεις κτιρίων βαραίνει την κυβέρνηση Παπανδρέου – και βέβαια τους φίλους τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ – που προκειμένου όλοι μαζί να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα μιας χούφτας τραπεζιτών - θέλουν να στείλουν τους εργαζόμενους πίσω στη λίθινη εποχή.
Είναι καταρχήν πολιτικά υπεύθυνοι, γιατί με περισσό θράσος και αλαζονεία πάνε να ψηφίσουν μέσα στη Βουλή, όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα κόντρα στη θέληση ενός ολόκληρου λαού, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που πλημμυρίζουν όλες τις πόλεις της χώρας. Είναι και φυσικά υπεύθυνοι για όλη αυτήν την αστυνομική επιχείρηση καταστολής του πανεργατικού συλλαλητηρίου που οδήγησε στα τραγικά αυτά γεγονότα.
Και τέλος, ως φαίνεται από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, η ευθύνη βαραίνει και την ίδια την εργοδοσία της Μarfin Bank με την επιμονή της να κρατήσει εργαζόμενους στη δουλειά και με την εγκληματική παραβίαση κάθε κανόνα πυρασφάλειας.
Ασυδοσία
Η πολιτική της εργοδοτικής ασυδοσίας των αφεντικών στη χειρότερη μορφή, μια ασυδοσία που η κυβέρνηση θέλει να εντείνει ακόμα περισσότερο απελευθερώνοντας τις απολύσεις, τις περικοπές των μισθών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το «αστυνομικό ρεπορτάζ» της ΓΑΔΑ θα εξαπολύσει μύρια ψεμάτων αυτές τις μέρες προκειμένου να κουκουλώσει τις ευθύνες της ΕΛ.ΑΣ. Ηδη την προανάκριση, αντί να αναλάβει το ανακριτικό της Πυροσβεστικής έχει αναλάβει η ίδια η ΕΛ.ΑΣ. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες ανθρώπων είδαν με τα μάτια τους το «επιχειρησιακό σχέδιο» της ΕΛ.ΑΣ να κάνει απρόσιτο το κέντρο της Αθήνας, επιχειρούν να σπιλώσουν τους διαδηλωτές ότι εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά να φτάσουν στη φωτιά! Φυσικά οι εικόνες καταγράφουν ακριβώς τα αντίθετα: Μετανάστες διαδηλωτές να προσπαθούν να σβήσουν τις φωτιές – αυτόπτες μάρτυρες εργαζόμενους της Ιντρακόμ που άνοιγαν το δρόμο στα πυροσβεστικά να περάσουν.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η ΕΛ.ΑΣ πανικόβλητη συνεχίζει τις «επιχειρήσεις» με ανθρωποκυνηγητά και εισβολές σε γραφεία οργανώσεων και ανακοινώνοντας «απαγορεύσεις διαδηλώσεων». Εκεί που δεν πιάνει η προπαγάνδα «για τις γριούλες που χαρίζουν τη σύνταξή τους» έρχεται η καταστολή και η τρομοκρατία, εκεί που δεν πιάνουν τα λόγια «πίπτει η ράβδος».
Κούνια που τους κούναγε. Το εργατικό κίνημα θα τους τσακίσει.