Μετά από τη συνέλευση των προέδρων των Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) στις 30/9, το ΔΣ της ΔΟΕ συνεδρίασε την επόμενη μέρα και αποφάσισε να προτείνει στους προέδρους των ΕΛΜΕ που συνεδριάζουν στις 5/10 να προχωρήσουν σε κοινή απεργία στις 22/10.

Η Χριστίνα Λαδά, πρόεδρος του ΣΕΠΕ Μεσσηνίας, που συμμετείχε στη συνέλευση, μίλησε στην Εργατική Αλληλεγγύη για τον αγώνα που ξεδιπλώνεται στα σχολεία και το ποια πρέπει να είναι η συνέχεια: «Τα προβλήματα στην εκπαίδευση είναι πολλά και χρόνια. Και οι υποδομές στα σχολεία είναι σε κακή κατάσταση και η χρηματοδότηση ελλιπής και οι μισθοί είναι πείνας. Αλλά αυτή τη στιγμή η αιχμή του δόρατος είναι διπλή. Από τη μία είναι η εγκύκλιος Κατσαρού που καταργεί πάνω από χίλια τμήματα και έχει ξεσηκώσει από το καλοκαίρι ήδη διάσπαρτες κινητοποιήσεις από εκπαιδευτικούς και γονείς που σε πολλές περιπτώσεις έχουν σταματήσει τις συγχωνεύσεις. Είναι σωστό ότι δημιουργεί προβλήματα όπως το ότι με 25 μαθητές το μάθημα θα είναι δύσκολη διαδικασία για τους εκπαιδευτικούς με τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών να πλήττονται. Αλλά νομίζω ότι το πιο βασικό είναι ότι σε μία νύχτα κατάργησε χίλιες θέσεις, διώχνει χίλιους εκπαιδευτικούς με αυτόν τον τρόπο.

Από την άλλη είναι η αξιολόγηση. Είμαστε σε μια κατάσταση αναμονής ενώ θα έπρεπε να κλιμακώσουμε τον αγώνα. Είχαμε μια τεράστια έκρηξη της βάσης τον περασμένο Μάρτιο μετά την ντροπιαστική απόφαση της Ομοσπονδίας που κάλεσε σε οπισθοχώρηση όταν βγήκε ξανά παράνομη η απεργία αποχή αφήνοντας όλο τον κόσμο ξεκρέμαστο. Αυτή η έκρηξη την ανέτρεψε επιβάλλοντας ότι θα συγκρουστούμε με το υπουργείο και τις απαγορεύσεις. Αν δεν είχε γίνει αυτό τώρα θα είχαμε αξιολόγηση. Σε αυτή τη σύγκρουση δεν υπάρχει συνέχεια από τη μεριά της ΔΟΕ, αν και άλλαξαν οι συσχετισμοί με το ΠΑΜΕ να έχει αυτή τη στιγμή την ηγεσία. Όσο εμείς περιμένουμε, το υπουργείο χτυπάει με πειθαρχικά. Στη Ροδόπη έβγαλε η Ομοσπονδία απόφαση στήριξης στους συναδέλφους, αλλά χωρίς να τονίζει ότι η απεργία αποχή είναι συνδικαλιστικό δικαίωμα και όπλο στα χέρια μας για να σταματήσουμε την αξιολόγηση. Για μια σειρά περιοχές όπου διώκονται συνάδελφοι δεν έχει βγει καν ανακοίνωση. 

Αντεπίθεση

Αντίθετα, θα έπρεπε εμείς να έχουμε βγει στην αντεπίθεση. Με κίνημα κερδίσαμε τη δικαίωση από το Διοικητικό Εφετείο ότι κακώς δεν μονιμοποίησαν τους νεοδιόριστους που δεν είχαν αξιολογηθεί, με κίνημα θα έπρεπε να επιβάλουμε ότι θα εφαρμοστούν αυτές οι μονιμοποιήσεις. Ούτε αυτό είδαμε από τη μεριά της Ομοσπονδίας που θα έπρεπε να εξαντλήσει όλα τα όπλα και κινηματικά και νομικά. Έχεις μια κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή σε απειλεί με 2.000 πειθαρχικά, όσοι και οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί του 2020-21. Πώς οργανώνουμε την πάλη για να κερδίσουν και να σταματήσουμε την αξιολόγηση; 

Θεωρώ ότι η απεργία που συζητήσαμε στη συνέλευση των προέδρων θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει μέσα σε αυτόν τον τρομερό ξεσηκωμό που υπάρχει εδώ και εβδομάδες και τώρα να οργανώναμε την κλιμάκωση. Να κάναμε συμπόρευση και με τα νοσοκομεία που έχουν 17/10 απεργία, όπως το έβαλαν στη συνέλευση οι τοποθετήσεις των προέδρων των Παρεμβάσεων. Στον τελευταίο γύρο συνελεύσεων, παρότι δεν υπήρχε εισήγηση από τη ΔΟΕ για απεργία που θα βοηθούσε στη συσπείρωση, η συμμετοχή ήταν αυξημένη συνολικά σε σχέση με τις περισσότερες φορές, γιατί ο κόσμος ψάχνει τι θα γίνει παρακάτω. 

Ο γύρος συνελεύσεων στις ΕΛΜΕ έχει ξεκινήσει πανελλαδικά και συνεχίζεται αυτή τη βδομάδα ενόψει της συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ το Σάββατο 5/10. Η ΕΛΜΕ Χανίων στη συνέλευσή της αποφάσισε, ανάμεσα σε άλλα, να προτείνει 48ωρη απεργία στις 17/10 μαζί με τους υγειονομικούς και στις 18/10 με πανελλαδική συγκέντρωση στην Αθήνα, ενώ αμέσως μετά να ακολουθήσει νέος γύρος συνελεύσεων. Επίσης, καλεί στην αντιπολεμική συγκέντρωση ενάντια στη γενοκτονία στη Γάζα στις 5/10 στην πλατεία Αγοράς στα Χανιά 12μ, ενώ πέρασε και το ψήφισμα αλληλεγγύης προς την εκπαιδευτικό Α. Πουλουτίδου.   

«Στη συνέλευση υπερψηφίστηκε η πρόταση των Παρεμβάσεων και η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από άλλες φορές», μας είπε η Σοφία Γεωργοκώστα από την ΕΛΜΕ Χανίων, μέλος του δικτύου “η Τάξη μας”. «Υπήρχαν τοποθετήσεις για κλιμάκωση του αγώνα και μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση, ακόμα και για απεργία διαρκείας. Η συνολικότερη εικόνα στα σχολεία της περιοχής είναι η εξής: Οι αξιολογήσεις που έχουν γίνει είναι μετρημένες στα δάχτυλα και αυτές κατάφεραν να τις κάνουν κρυφά. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές και μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στις συγχωνεύσεις τμημάτων, με αποτέλεσμα να μην έχουν υλοποιηθεί όλες οι συγχωνεύσεις που σχεδίαζαν. 

Μέσα στον δεκαπενταύγουστο έγινε μια τεράστια κινητοποίηση στα Χανιά ενάντια στη δίωξη ενός διευθυντή, που τον κάλεσαν σε απολογία γιατί δεν έχει κάνει αξιολόγηση στο σχολείο του -συναδέλφους εδώ δεν τόλμησαν να αγγίξουν ακόμα. Παραστάσεις στις διευθύνσεις εκπαίδευσης έγιναν και για τις συγχωνεύσεις και για τα κενά, ενώ συνέχεια γίνονται συγκεντρώσεις στα σχολεία, μαθητικές καταλήψεις και άλλες δράσεις. Για παράδειγμα στα Σφακιά το σχολείο λειτουργούσε με δύο καθηγητές και τον διευθυντή, και μαζί με γονείς και μαθητές έκαναν κατάληψη. 

Σε πολλά σχολεία υπάρχουν κενά και στα Χανιά αυτό το φαινόμενο δεν οφείλεται μόνο στη γενικότερη έλλειψη προσλήψεων. Τα ενοίκια εδώ είναι πάρα πολύ ακριβά και γι' αυτό δεν επιλέγουν εκπαιδευτικοί να έρθουν εδώ. Το θέμα της στέγασης για τους εκπαιδευτικούς είναι κεντρικό. Και αυτό μας φέρνει στο ζήτημα των μισθών. Διεκδικούμε 1.200 ευρώ ως κατώτατο μισθό νεοδιόριστου, επαναφορά των δώρων και όσων μας έχουν κόψει τόσα χρόνια».