Σε 48ωρη πανελλαδική απεργία στις 22 και 23 Οκτώβρη προχωρούν οι ναυτεργάτες μετά από απόφαση της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ). Κεντρικό ζήτημα η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις και η επίλυση μιας σειράς θεσμικών ζητημάτων. Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ) αρνήθηκε τα αιτήματα της ΠΝΟ και καλεί εκ νέου σε διαπραγμάτευση με τον όρο να ανασταλεί η απεργία. Η ΠΝΟ απάντησε με τη σειρά της ότι η απεργία προχωράει κανονικά όσο ο ΣΕΕΝ δεν καταθέτει νέα πρόταση που θα ικανοποιήσει τα αιτήματα των ναυτεργατών.
Ο Θανάσης Διαβολάκης, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη: «Ως Ανταρσία στο Λιμάνι εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στον αγώνα των Ναυτεργατών. Είναι πολύ σημαντικός για τους εξής τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι ότι διεκδικούν ένα αίτημα κεντρικό για όλη την εργατική τάξη, που είναι η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με όρους που να προστατεύουν τους εργαζόμενους αλλά και με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς τους. Ακόμα και για το -ανεπαρκές κατά τη γνώμη μου- 12% που πρότεινε για αύξηση η ΠΝΟ, οι εφοπλιστές αντιπρότειναν 3%, που είναι μια κοροϊδία.
Το δεύτερο είναι η μορφή της κινητοποίησης. Είναι 48ωρη και μάλιστα προειδοποιητική, που αφήνει προοπτικές κλιμάκωσης, κάτι που πρέπει να υπάρχει σε όλες τις απεργίες που γίνονται σήμερα αν θέλουμε να είναι νικηφόρες. Τέλος, οι Ναυτεργάτες είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης του Πειραιά. Είναι αυτοί που παλεύουν ένα από τα πιο κερδοφόρα, αλλά και πιο αιμοβόρα κομμάτια του ελληνικού κεφαλαίου, τους εφοπλιστές.
Με τους Ναυτεργάτες του Πειραιά έχουμε δώσει πολλούς κοινούς αγώνες. Βρισκόμαστε ως δημοτική κίνηση πάντα στις απεργιακές φρουρές και συγκεντρώσεις τους, όταν οι διάφορες κυβερνήσεις με τα ΜΑΤ ή η εφοπλιστική τρομοκρατία προσπαθούσαν να σταματήσουν τους απεργούς. Παρόλα αυτά οι απεργίες τους συνήθως έχουν 100% συμμετοχή. Είμαστε μαζί με τα ναυτεργατικά σωματεία του Πειραιά ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, για να μην περάσει στα χέρια της COSCO και να μετατραπεί σε μια ειδική οικονομική ζώνη άγριας εκμετάλλευσης, όπως και στον αγώνα ενάντια στο λιμάνι στην Πειραϊκή. Δώσαμε πάλι μαζί και τη μάχη για να μην δέσουν στον Πειραιά τα πλοία που μετέφεραν πολεμικό υλικό για το Ισραήλ, όπως και στη συγκέντρωση με πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ έξω από τη Μότορ Όιλ στους Αγίους Θεοδώρους για να σταματήσει ο εφοδιασμός της πολεμικής μηχανής του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ».