Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της εφημερίδας "Documento" πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 20/12 ενάντια στις εκδικητικές απολύσεις και τις συνδικαλιστικές διώξεις.
Στις 3/12 ο εκδότης της εφημερίδας Κώστας Βαξεβάνης προχώρησε στην απόλυση του συνδικαλιστικού εκπροσώπου για τα 7 τελευταία χρόνια, Απόλλωνα Λιακόπουλου, ενώ έφτασε και στο σημείο να του κόψει την πρόσβαση στον υπολογιστή του με το επιχείρημα ότι είχε ιό(!). Την επόμενη μέρα απέλυσε μία δημοσιογράφο από το "Κουτί της Πανδώρας". "Κλεισίματα, απολύσεις, τρομοκρατία - Ήρθε η ώρα να γίνει απεργία", "Κακόβουλο δεν είναι το λογισμικό, Βαξεβάνη τρέμε τον συνδικαλισμό", "Ιός, ιός, συνδικαλισμός", ήταν κάποια από τα συνθήματα που φώναξαν οι συγκεντρωμένοι.
«Προκλητική ήταν η παρουσία ΜΑΤ, ασφαλιστών και λοιπών αστυνομικών δυνάμεων που δεν κατάφεραν τίποτα παραπάνω από το να εξοργίσουν τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και να εκθέσουν τον εκδότη. Οι ενώσεις του Τύπου δεν μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν το παγώνι και να προετοιμάζονται για τις διακοπές των Χριστουγέννων σαν να μη συμβαίνει τίποτα», τονίζουν οι Financial Crimes, αντικαπιταλιστική συλλογικότητα που συμμετέχει στην Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ, η οποία βρέθηκε με το πανό της στην κινητοποίηση.
Ο Α. Λιακόπουλος σε δήλωσή του στην Εργατική Αλληλεγγύη αναφέρει: «Εκδικητικές απολύσεις στον χώρο των μίντια έχουμε ζήσει πολλές. Αλλά η δική μου είναι πρωτόγνωρη, γιατί ήταν δηλωμένη η πρόθεση του εκδότη να με απολύσει και ταυτόχρονα με τα χυδαία ψέματα του ο Βαξεβάνης φτάνει να στοχοποιεί απολυμένο εργαζόμενο με τρόπο που οδηγεί στην επαγγελματική εξόντωση. Το ότι είναι εκδικητική η απόλυσή μου πιστοποιείται και από την απόλυση συναδέλφισσας την επόμενη μέρα, γιατί στη συνέλευση ζήτησε δυναμική κινητοποίηση και πήρε τηλέφωνο τον τεχνικό της επιχείρησης, ο οποίος της επιβεβαίωσε ότι αν υπήρχε ιός θα το γνώριζε.
Επίσης, τίθεται το ζήτημα των προσωπικών δεδομένων. Σύμφωνα με τη νομική υπηρεσία της εφημερίδας, οι δημοσιογράφοι δεν δικαιούνται να έχουν προσωπικά αρχεία στους υπολογιστές της δουλειάς. Αυτό είναι αδιανόητο για την προστασία των πηγών και για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
Η δική μου υπόθεση θεωρώ πως είναι case study για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα αφεντικό για να τιμωρήσει έναν συνδικαλιστή εργαζόμενο, εκλεγμένο τρεις φορές από τους ίδιους τους συναδέλφους μου. Αλλά και από τη δική μας τη μεριά πρέπει να φτιάξουμε το παράδειγμα πώς απαντάμε ως κίνημα σε τέτοιες πρωτόγνωρες και τραμπούκικες πρακτικές. Εγώ προτείνω απεργία σε όλον τον κλάδο και κλιμάκωση με κάθε τρόπο, εκδηλώσεις και άλλες πρωτοβουλίες».