Είναι μια προεκλογική περίοδος πολέμου και κρίσης. Η κρίση, καθώς είναι μακρόσυρτη, δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά είναι καινούργιες οι διαστάσεις που παίρνει. Πολύ περισσότερο γιατί υπάρχει το χαρακτηριστικό του πολέμου που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στις εξελίξεις και δημιουργεί τεράστιες ανακατατάξεις. 

Πέρα απ' όλα τα άλλα, αυτή η προεκλογική περίοδος είναι διαφορετική εξαιτίας της αδυναμίας της αντιπολίτευσης, της κρίσης που χαρακτηρίζει τα κοινοβουλευτικά κόμματα και ιδιαίτερα της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Είμαστε σε μια περίοδο με τον κόσμο να ψάχνει πώς μπορεί να απαλλαγεί από τον Μητσοτάκη, τί μπορεί να ακολουθήσει και με τις απαντήσεις από τα κοινοβουλευτικά κόμματα να είναι συγκρατημένες και να τον αφήνουν ακάλυπτο στις αναζητήσεις του. Οι συνθήκες  είναι έκτακτες και άρα πάμε να δούμε ένα προς ένα τα ζητήματα που ανοίγουν και δίνουν αυτές τις διαστάσεις, αρχίζοντας από το πρώτο. Το ζήτημα του πολέμου.

Πολεμικά αδιέξοδα

Προφανώς ο πόλεμος είναι το κεντρικό στοιχείο στις συνθήκες που δημιουργούνται, αλλά είναι και κατάσταση έκτακτη λόγω της ήττας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην εκστρατεία που έχει εξαπολύσει. Κουμάντο στη Μέση Ανατολή όλη την προηγούμενη περίοδο έκανε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Ήταν η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή και η βασική τοπική δύναμη μέσω της οποίας περνούσε τα σχέδιά του, ήταν το Ισραήλ. Αυτός ο συνδυασμός βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε υποχώρηση. Αυτή είναι μια διαπίστωση που δεν την κάνουμε μόνο εμείς.

Εμείς είχαμε αρχίσει να μιλάμε προς αυτήν την κατεύθυνση από την αρχή, απ’ όταν εμφάνιζαν τον Τραμπ ως πανίσχυρο. Ο περιορισμός αυτής της κυριαρχίας ξεκίνησε από την 7η Οκτώβρη 2023 και την επίθεση της Παλαιστινιακής Αντίστασης στο Ισραήλ. Αυτό ήταν αφετηρία αποσταθεροποίησης πριν από τρία χρόνια.

Η απάντηση του Ισραήλ ήταν η γενοκτονία και η πρώτη ήττα τους ξεκινάει από εκεί, με τη διεθνή απομόνωση του Ισραήλ στη γενοκτονική του επίθεση στους Παλαιστίνιους. Ποτέ δεν υπολόγιζαν ότι η συμπαράσταση στον Παλαιστινιακό λαό θα πάρει τις διαστάσεις που πήρε τα επόμενα χρόνια. Ξεδιπλώθηκε σε διεθνή κλίμακα όχι μόνο μέσα στις χώρες της Μέσης Ανατολής αλλά στην καρδιά του ιμπεριαλισμού, μέσα στην Αμερική και την Ευρώπη. 

Έτσι φτάσαμε σε κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης σε όλη την περιοχή με μεγαλύτερη την επίθεση στο Ιράν. Όταν ξεκίνησαν αυτή την επίθεση η συλλογιστική ήταν ότι είναι μια μάχη που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός θα την κερδίσει σε λίγες μέρες. Όλοι θυμόμαστε ότι μίλαγαν για πόλεμο 12 ημερών. Και ακόμα κι όταν η αρχική επίθεση έπεσε έξω παρότι βομβάρδισαν την Τεχεράνη και δολοφόνησαν την ηγεσία, δεν τους προέκυψε αυτό το οποίο περιμέναν. Αποφάσισαν να συνεχίσουν τις επιθέσεις και μετά από έξι μήνες βρίσκονται σε αδιέξοδο.

Αυτό είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν αφορά μόνο το Ισραήλ και τι θα πάθει ο Νετανιάχου στις εκλογές στο τέλος του Οκτωβρίου, ούτε μόνο τον Τραμπ και την τύχη του στις εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβρη. Προφανώς τα βρίσκουν δύσκολα διότι η ήττα σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχει επιπτώσεις στο εσωτερικό. Αλλά οι επιπτώσεις αφορούν και τον Μητσοτάκη. 

Σε αντίθεση με τις εξελίξεις στη περιοχή, που δείχνουν ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν μπορούν να κουμαντάρουν τον πόλεμο που ξεκινήσαν, η ελληνική πλευρά, αντί να χαλαρώσει τους δεσμούς με αυτήν την ανεπιτυχή πολεμική εκστρατεία των Αμερικάνων και του Ισραήλ, πάει στην αντίθετη κατεύθυνση κι ενισχύει αυτούς τους δεσμούς. 

Το κενό που δημιουργείται από την αδυναμία των Αμερικάνων και του Ισραήλ να κερδίσουν τον πόλεμο που ξεκίνησαν οδηγεί μια σειρά από δυνάμεις να τρέξουν να καλύψουν αυτό το κενό. Αυτό κάνει το λεγόμενο “ισλαμικό ΝΑΤΟ”. Η συνεργασία της Τουρκίας με την Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν προσπαθεί να καλύψει τα κενά και τις αδυναμίες της επίθεσης των Αμερικάνων και του Ισραήλ. Δεν πρέπει να υπάρχει παραμικρή αμφιβολία σε σχέση με αυτό. Προφανώς για τη Σαουδική Αραβία είναι τέτοιοι οι δεσμοί της με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που είναι ανέκδοτο να πει κανείς ότι ξαφνικά οι πρίγκηπες του Ριάντ έγιναν αντιιμπεριαλιστές. Τα ίδια ισχύουν και για το Πακιστάν. Οι χούντες που έχει κάνει ξανά και ξανά το κράτος του Πακιστάν είναι στενά δεμένες με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Και το τρίτο σκέλος είναι η Τουρκία. Εδώ αρχίζουν όλες οι φιλολογίες ότι η Ελλάδα κινδυνεύει γιατί η Τουρκία μπήκε σε αυτήν την συνεργασία και είναι απειλή για το Αιγαίο και την Κύπρο. Είναι μια φιλολογία πατριδοκάπηλη. Το γεγονός ότι οι χώρες είναι ισλαμικές δεν σημαίνει ότι η συνεργασία τους είναι ισλαμικό ΝΑΤΟ. Είναι σκέτο ΝΑΤΟ. Είναι Αμερικάνικο ΝΑΤΟ. Είναι συνεργασία με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το Ισραήλ για να βοηθήσουν να ελέγξει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Προφανώς με ανταλλάγματα.

 Ένα σημαντικό μέτωπο το οποίο ανοίγει για εμάς είναι η κόντρα με την προπαγάνδα που λέει ότι οι εξελίξεις ευνοούν την Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να συνεργαστεί πιο πολύ με το Ισραήλ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Είναι μια ύπουλη επίθεση που προσπαθεί να διαλύσει το αντιπολεμικό κίνημα. Το αντιπολεμικό κίνημα που ξεκίνησε από την αλληλεγγύη στη Παλαιστίνη και συνεχίζει ενάντια στον πόλεμο και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το Ισραήλ, τώρα προσπαθούν να μας πούνε να το ξεχάσουμε, διότι έτσι «παίζουμε το παιχνίδι της Ερντογάν». 

Είναι ένα από τα ζητήματα που ανοίγουν μέσα σε αυτή τη μακρόσυρτη προεκλογική περίοδο και παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ακριβώς γιατί η αντιπολίτευση έχει παραδοθεί σ' αυτό το παιχνίδι. Για την ακρίβεια κινούνται σαν το Σαμαρά. Κατηγορούν τον Μητσοτάκη ότι είναι συμβιβαστικός, ότι δεν βλέπει την απειλή, ότι μιλάει για “ήρεμα νερά”, δηλώνουν ότι καλά κάνει και φέρνει τους Πάτριοτ για να υπερασπίσουν τις αμερικάνικες βάσεις. Ο κόσμος λέει έξω οι βάσεις και η αντιπολίτευση λέει φέρτε τους Πάτριοτ να υποστηρίξουν τη βάση της Σούδας. 

Τέτοια είναι η αντίφαση και δεν αφορά μόνο τον Τσίπρα αλλά όλο το φάσμα. Και το ΚΚΕ κινείται σε αυτή την κατεύθυνση λέγοντας ότι ετοιμάζονται να μοιράσουν το Αιγαίο. Ποιο Αιγαίο; Τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο που για την ηγεσία του ΚΚΕ είναι «εθνικός πλούτος», τη στιγμή που η κλιματική καταστροφή έχει φτάσει σε τραγωδίες σαν αυτή που βλέπουμε στο Νεπάλ.

Οικονομική κρίση

Δεύτερη διάσταση της κρίσης είναι η οικονομική κρίση. Ο Τραμπ στην αδυναμία του να κερδίσει στρατιωτικά τον πόλεμο με το Ιράν λέει ότι θα συμπληρώσει τον στρατιωτικό πόλεμο με οικονομικό πόλεμο. Θα κάνει κυρώσεις οι οποίες θα τσακίσουν όχι μόνο το Ιράν αλλά κι όποιον συνεργάζεται μαζί του. Αυτό ανοίγει δύο ζητήματα. Αφενός αποτελεί κλιμάκωση του πολέμου. Δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στον στρατιωτικό και τον οικονομικό πόλεμο. Εντείνει την αποσταθεροποίηση παγκόσμια και δημιουργεί νέα προβλήματα.

Ας δούμε την απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης. Και ο Μητσοτάκης κλιμακώνει τον πόλεμο, όχι με την μέθοδο των κυρώσεων, αλλά μέσω των εξοπλισμών και των αντεργατικών επιθέσεων. Η μεγαλύτερη δαπάνη αυτή τη στιγμή είναι η σύμβαση που υπογράφουν με τον Ισραήλ για να φτιάξουν την Ασπίδα του Αχιλλέα, τον θόλο πάνω από το Αιγαίο. 

Η κατάσταση χειροτερεύει όχι μόνο λόγω πολεμικών δαπανών, που είναι το προφανές, αλλά και με τη διάσταση της κρίσης χρέους. Η κυβερνητική προπαγάνδα λέει ότι οι κρίσεις χρέους έχουν τελειώσει, ότι τα μνημόνια είναι ιστορία του παρελθόντος, την οποία θυμόμαστε μόνο για να δούμε πόσο συμβιβαστικός ήταν ο Τσίπρας. Καμαρώνει η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή ότι έχουμε χαμηλότερο επιτόκιο δανεισμού στις διεθνείς χρηματαγορές από ό,τι έχει η Ιταλία, η Γαλλία, η Βρετανία. 

Στην πραγματικότητα πρέπει να θυμηθούμε τι έλεγαν οι κυβερνήσεις το 2008. Είχαμε και τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. “Οι τράπεζες στην Ελλάδα”, λέγανε, “δεν κινδυνεύουν επειδή μια αμερικάνικη τράπεζα καταρρέει. Είμαστε θωρακισμένοι. Έχουμε την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. Το τι έγινε στη συνέχεια το ζήσαμε. 

Δεν ανήκουν στο παρελθόν αυτές οι ιστορίες. Ούτε ένα ευρώ δεν αξίζουν οι διαβεβαιώσεις του Μητσοτάκη ότι η κατάστασή μας είναι εκτός κινδύνου χάρη στις πρόωρες αποπληρωμές του χρέους. Είναι υπαρκτό το σενάριο για νέα κρίση χρέους στην παγκόσμια οικονομία και αυτό που το σπρώχνει είναι το γεγονός ότι ο αμερικάνικος προϋπολογισμός έχει πρόβλημα τεράστιο.

Τις τελευταίες μέρες η είδηση ήταν ότι το αμερικάνικο δημόσιο χρέος έφτασε τα δέκα τρισεκατομμύρια δολάρια. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο Υπουργός Οικονομικών του Τραμπ με το διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του Τραμπ συγκρούονται. Όχι γιατί είναι διαφορετικής προέλευσης. Είναι δύο τζογαδόροι των αγορών που ξεκίνησαν από το ίδιο fund. Τώρα όμως πλακώνονται. Ο διοικητής της Τράπεζας λέει ότι πρέπει να ανέβουν τα επιτόκια γιατί ο πληθωρισμός κοντεύει να γίνει ανεξέλεγκτος κι ο άλλος λέει έχω να πληρώσω δισεκατομμύρια για τόκους, μην ανεβάσεις τα επιτόκια. Το πού θα καταλήξει αυτή η ιστορία ούτε οι ίδιοι ξέρουν. Διατρέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν κρίση χρέους με αφετηρία το δολάριο κι από κει και πέρα… όποιον πάρει ο χάρος. Και τη Γαλλία και την Ιταλία και προφανώς και την Ελλάδα.

Χρειάζεται να έχουμε αυτή την εικόνα για δούμε και τι λέει η αντιπολίτευση. Ποιος μιλάει για κρατικοποίηση των τραπεζών; Κανένας απ’ αυτούς. Ουσιαστικά η αντιπολίτευση έχει συμμορφωθεί. Ο Τσίπρας ομολόγησε ότι τότε τα έκανε λάθος και τώρα έχει την εμπειρία για το τι είναι εφικτό. Και από πίσω του προσαρμόζονται όλοι στη γραμμή ότι δεν μιλάμε για αυτά τα πράγματα, ούτε για τις τράπεζες, ούτε για τη ΔΕΗ, ούτε για το νερό, ούτε για τις συγκοινωνίες, ούτε για την κατοικία.

Πολιτική κρίση 

Το τρίτο στοιχείο της περιόδου είναι η πολιτική κρίση σαν αποτέλεσμα της στρατιωτικής ήττας και της οικονομικής κρίσης. Ιστορικά πάντοτε έτσι γίνεται. Όταν μιλάμε στην ιστορία για περίοδο πολέμων και επαναστάσεων, έχει πάντα και τα δύο σκέλη. Ο Α’ Παγκόσμιος Πολέμος κατέληξε σε επανάσταση. Τα κινήματα της Αντίστασης στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επαναστάσεις ακόμα κι αν τις έπνιξαν με Βάρκιζες. Το κίνημα στην Αμερική ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ έφτασε να πολιορκεί το συνέδριο των Δημοκρατικών και το Πεντάγωνο. Σε τέτοιες καταστάσεις ξαναγυρνάμε αυτή τη στιγμή.

Καταρχάς μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Η εκογή του Μαμντάνι στην αρχή έλεγαν ότι είναι ένα τυχαίο επεισόδιο. Τώρα σε κάθε πολιτεία της Αμερικής βγαίνει κι ένας Μαμντάνι. Κερδίζουν οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές απέναντι στους συντηρητικούς υποψήφιους του Δημοκρατικού Κόμματος οι οποίοι έχουν τη χρηματοδότηση από το ισραηλινό λόμπι. Όσο και να προσπαθεί ο Τραμπ να σταματήσει αυτή την κίνηση παίζοντας το χαρτί του ρατσισμού, είδαμε πως κατέρρευσε με τη μάχη που έδωσε η εργατική τάξη της Μινεσότα. Τα ίδια αφορούν κι εμάς εδώ. Ο Μητσοτάκης έχει βάλει τον Πλεύρη στο Υπουργείο Μετανάστευσης για να παίζει το χαρτί του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας. 

Αντίσταση σε όλα τα μέτωπα

Όλη η εικόνα λοιπόν συγκλίνει σε αυτό: Είναι μια προεκλογική περίοδος γεμάτη αστάθεια, τροφοδοτείται από την πολεμική, οικονομική και πολιτική κρίση και αυτό είναι κρατούμενο για εμάς που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα μέτωπα. Πάνω στην Επαναστατική Αριστερά πέφτει το βάρος να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις. Έκτακτες συνθήκες, μεγάλες προκλήσεις αλλά και μεγάλες δυνατότητες.

Οργανώνουμε τη ΔΕΘ για να συναντηθούν όλες οι μάχες. Αυτό σημαίνει για εμάς η ΔΕΘ. Αυτό θέλει το κόσμος που ανεβαίνει στη ΔΕΘ. Κάναμε μια σύσκεψη την Παρασκευή 28/8 που είχε ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά. Πήραν τον λόγο αγωνιστές/ριες από όλα τα μετερίζια. Από πολλά εργατικά σωματεία και από καινούργιες μάχες, όπως είναι ο κόσμος που αγωνίζεται για το ζήτημα της κατοικίας. Από το αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, το αντιρατσιστικό κίνημα και τις κοινότητες μεταναστών. Όλα αυτά τα κινήματα θα βρίσκονται στη ΔΕΘ και το ΣΕΚ θα είναι εκεί μαζί τους. 

Έχουμε να συνδεθούμε με χιλιάδες κόσμου που ανεβαίνει από όλη την Ελλάδα στη Θεσσαλονίκη με ένα στόχο: Να τσακίσει τη Νέα Δημοκρατία. Και χρειάζεται να δούμε την παρέμβασή μας σε αυτό τον κόσμο με όλη την αντιφατική συνείδηση που υπάρχει. Με αυτόν τον κόσμο παλεύουμε μαζί, του εξηγούμε ότι η λύση δεν θα έρθει στις εκλογές, θα φτάσουμε κι εκεί, θα τη δώσουμε κι αυτή τη μάχη, αλλά η λύση είναι στους αγώνες και στο δυνάμωμα του εργατικού κινήματος. Δεν αρκεί πια ο παλιός τρόπος οργάνωσης για να αντιμετωπίσεις τις εξελίξεις και τις επιθέσεις. 

Οι κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ δεν είναι απλά ένα διήμερο στις 4 και 5 Σεπτέμβρη. Είναι ένα πρώτο βήμα που μας βάζει σε μια νέα περίοδο με όλες τις καινούργιες δυνάμεις και τις δυνατότητες που έχουμε. Έχουμε πολλές καινούργιες δυνάμεις μέσα στους εργατικούς χώρους. Ο τρόπος που αποκτάς καινούργιες δυνάμεις φάνηκε από την καμπάνια που έκαναν οι τοπικοί πυρήνες με τις εξορμήσεις  στους πυροσβέστες. Αυτά τα ανοίγματα προφανώς τα κάνουμε και στα νοσοκομεία και στους δήμους και παντού.

9/8, Διαδήλωση για την Παλαιστίνη στο Ρέθυμνο. Πηγή: ΣΕΚ Ρεθύμνου

Αλλάζουμε

Έχουμε αλλαγές στο κόμμα μας. Αλλαγή είναι ότι αποκτήσαμε καινούργιο πυρήνα στο Ρέθυμνο. Αυτό σημαίνει άπλωμα της πολιτικής δουλειάς, αυτή είναι η εικόνα της δυναμικής των πυρήνων και αυτή τη δυναμική πάμε μέσα σ' αυτές τις συνθήκες να την οργανώσουμε, να τη δυναμώσουμε για να μπορεί να μπει στο κέντρο όλων των μετώπων. 

Εκτός όμως από το άπλωμα είναι και το ρίζωμα. Χρειάζεται να ριζώσουμε σε περισσότερους εργατικούς χώρους και σχολές. Έχουμε αποκτήσει νέες δυνάμεις στις σχολές αλλά χρειάζεται να ριζώσουμε ακόμα περισσότερο γιατί η μάχη στην εκπαίδευση ανοίγει χοντρά το φθινόπωρο. Οι τοπικοί πυρήνες έχουν να παίξουν ρόλο στο ρίζωμα μέσα στις σχολές σε όλη τη χώρα. Να συνδεθούμε ουσιαστικά με τα σχολεία, με τους γονείς, με τους εκπαιδευτικούς, με τα παιδιά. 

Το θέμα της κατοικίας χρειάζεται να μπει πολύ πιο χοντρά στη δουλειά μας. Είναι τεράστιο ζήτημα. Προχθές μιλούσαμε με μια συντρόφισσα που έλεγε ότι τα funds της παίρνουν το σπίτι. Αυτό δεν συμβαίνει σε μία οικογένεια. Συμβαίνει σε μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος που παλεύει για την κατοικία και τα εργατικά σωματεία δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά. Σύνδεση των κινημάτων και πάλη για το ξήλωμα των funds, για κρατικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.

Δεν υπάρχουν ξεχωριστές μάχες. Συνδέονται όλες μεταξύ τους και αυτές τις συνδέσεις τις κάνει η εργατική πρωτοπορία. Μάχη ενάντια στο σεξισμό και την τρανσφοβία είναι ο αγώνας για να υπερασπιστούμε τα γυναικολογικά νοσοκομεία όπως το Έλενα και το Αλεξάνδρα. Μάχη ενάντια στο ρατσισμό είναι η καμπάνια για να μπουν στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και της Σιντικής και ο ίδιος ο Πλεύρης. Μάχη ενάντια στον πόλεμο και σε αλληλεγγύη για την Παλαιστίνη είναι η προσπάθεια για μεγάλη διεθνή απεργιακή ημέρα διαδηλώσεων στις 10 Οκτώβρη, με τα εργατικά συνδικάτα μπροστά, στο δρόμο που χάραξε η επιτυχία της 9ης Αυγούστου.

Εμπειρίες, συμπεράσματα και διάθεση για οργάνωση χαρακτήρισαν τις δεκάδες παρεμβάσεις που έγιναν στη συζήτηση του Πανελλαδικού Συμβουλίου του ΣΕΚ.

Οι τοπικοί πυρήνες στο κέντρο

«Είμαστε ένας νέος πυρήνας με μόλις 4 μήνες ζωής. Παρόλα αυτά έχουμε καταφέρει να κάνουμε άνω κάτω όλη την πόλη» είπε με ενθουσιασμό η Βάσω Λ. από τον πυρήνα του Ρεθύμνου φέρνοντας παραδείγματα από την οργάνωση του συλλαλητηρίου για την Πύλο τον Ιούνιο και την 9η Αυγούστου για την Παλαιστίνη «όπου αναγκάσαμε όλη την Αριστερά να κινητοποιηθεί». Από τον ίδιο πυρήνα η Μαρία Ηλ. περιέγραψε πώς οργανώθηκε η ίδια και ο πυρήνας της κρητικής πόλης. «Οργανώνουμε με πάθος κι αυταπάρνηση και αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας μας. Δεν ήμουν ποτέ οργανωμένη αλλά από μια ηλικία και μετά με απασχολούσε πολύ τι κοινωνία θα αφήσουμε στην επόμενη γενιά. Η οργάνωση στο ΣΕΚ ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο». 

«Υπάρχει αλληλοτροφοδότηση των πυρήνων. Τα Χανιά βοήθησαν στην οργάνωση του Ρεθύμνου και το αντίστροφο» σημείωσε ο Μανώλης Φ. από τα Χανιά συνεχίζοντας σχετικά με τη δράση του δημοτικού σχήματος Ανταρσία στα Χανιά και την οργάνωση της 9ης Αυγούστου. 

«Η Πανελλαδική Μέρα Δράσης για την Παλαιστίνη στις 9 Αυγούστου ήρθε σε συνέχεια μιας σειράς αγώνων που ξεδιπλώθηκαν μέσα στο καλοκαίρι και ήδη οργανώνουμε τον επόμενο σταθμό, τη διαδήλωση στη ΔΕΘ, μαζί με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Χρειάζεται να δυναμώσουμε την παρέμβασή μας στα συνδικάτα» τόνισε ο Κώστας Π. από τον πυρήνα του Περιστερίου. 

«Συμμετείχαμε στη διαδήλωση ενάντια στην επίσκεψη του Crown Iris παραμονή του δεκαπενταύγουστου που πάτησε πάνω στο κλίμα που διαμόρφωσαν η 9 Αυγούστου και οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη των ναυτεργατών και των λιμενεργατών της Cosco. Δεν ξεχνάμε την αντιφασιστική μάχη και δίνουμε όλοι το παρών στη διαδήλωση στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, στις 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι» συνέχισε η Μήτση Μ. από τον Πειραιά.

Απεργία στα σχολεία

«Το καλοκαίρι τα σχολεία ήταν κλειστά αλλά οι μάχες συνεχίστηκαν. Είχαμε νίκες σε Κομοτηνή, Τρίπολη, Αθήνα και αλλού με πιο εμβληματική την περίπτωση της συναδέλφισσας Χρύσας Χοτζόγλου που επιστρέφει στο σχολείο της. Είναι νίκες που δημιουργούν δεδικασμένα και ανατρέπουν το αφήγημα της κυβέρνησης ότι θα επιβάλει την αξιολόγηση με το έτσι θέλω» επεσήμανε ο Σεραφείμ Ρ. από τον πυρήνα της Κυψέλης προσθέτοντας ότι «η ατζέντα που αναδεικνύουν οι μάχες μέσα στους χώρους δουλειάς είναι σημαντική και δεν πρέπει να υποτιμάται». Από τον ίδιο κλάδο, η Αναστασία Π. από τον πυρήνα του Ελληνικού, αναφέρθηκε στο συνέδριο της ΔΟΕ όπου «βάλαμε την πίεση για 48ωρη απεργία. Και κερδίσαμε το να βγει απόφαση για 24ωρη απεργία. Συνδέσαμε τις μάχες της εκπαίδευσης με αυτές ενάντια στον πόλεμο και το ρατσισμό κι αυτό έπαιξε ρόλο. Ωστόσο, η οργάνωση της απεργίας θέλει δουλειά γιατί η συνδικαλιστική ηγεσία προσπαθεί να την υποτιμήσει».

Η Κατερίνα Π. από τον πυρήνα της Πετρούπολης μίλησε για την παρέμβαση του ΣΕΚ στον κλάδο των υγειονομικών. «Ο Γεωργιάδης, αντιπρόεδρος της ΝΔ και υπουργός Υγείας, επιμένει να επιτίθεται στην “ακροαριστερά” και το ΣΕΚ. Αν η ίδια η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η πραγματική αντιπολίτευση είμαστε εμείς, χρειάζεται να οργανώσουμε καλύτερα τις παρεμβάσεις και τους πυρήνες μας και να κερδίσουμε στις γραμμές μας όλο τον κόσμο που θέλει να παλέψει ενάντια στον Μητσοτάκη». Ο Κώστας Κ. από τον πυρήνα του Γκύζη πρόσθεσε στο ίδιο μήκος κύματος ότι «η ρουτινιάρικη λειτουργία δεν αρκεί. Η πολιτική συζήτηση έχει φουντώσει στους εργατικούς χώρους. Αυτά που λέμε εδώ τα συζητάνε στην τραπεζαρία του νοσοκομείο που δουλεύω. Χρειάζεται να μπούμε πολύ θαρρετά σε αυτή την πολιτική συζήτηση και να δώσουμε οργάνωση και προοπτική».  

«Έχει αναβαθμιστεί η δράση μας στη Θεσσαλονίκη» σημείωσε ο Γιάννης Κ. κάνοντας αναφορά στην κινητοποίηση των εργαζομένων στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης με αφορμή την επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη και την οργάνωση του αγωνιστικού διημέρου στη ΔΕΘ.

Εμπειρίες από τη δράση στους εργατικούς χώρους και τα συνδικάτα ήρθαν από πολλούς συντρόφους/ισσες όπως τον Αλέξη Μ. σχετικά με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, τη Μυρτώ Μ. από το Αιγινήτειο, την Μαρία Ν. από την Πρωτοβάθμια Υγεία, τον Στέφανο από τον δήμο Π. Φαλήρου, τον Νίκο Τ. από την ΑΑΔΕ, τον Δημήτρη από τον ιδιωτικό τομέα στο Κορωπί, τη Μαρία Χ. από το ΓΝΑ Γεννηματάς, την Ελένη Τ. από τον δήμο Νίκαιας-Ρέντη.

Εξόρμηση στον Πυροσβεστικό Σταθμό Περιστερίου

Εξορμήσεις

«Η εργατική αντίσταση συνεχίζει κι έχουμε πολλές σχέσεις με μαχητικά κομμάτια της τάξης. Χρειάζεται να χτίσουμε και πολιτικά αυτή τη σχέση. Ο πυρήνας και η εφημερίδα παίζουν καθοριστικό ρόλο για να το πετύχουμε αυτό» υπογράμμισε η Τιάνα Αν. από τον πυρήνα του Πειραιά. «Η σταθερότητα στις παρεμβάσεις μας παίζει ρόλο» είπε η Σοφία Γ. από τον πυρήνα του Γαλατσίου, φέρνοντας παραδείγματα από την οργάνωση μεταναστών εργατών οικοδόμων, μετά την πρόσφατη απεργία του κλάδου. Στις πρόσφατες εξορμήσεις στους πυροσβέστες αναφέρθηκε η Ανυσία Τζ. από τον πυρήνα του Κερατσινίου, συμπληρώνοντας ότι «ένα μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης δεν πήγε διακοπές και εμείς ήμασταν μαζί του στις μάχες που έδωσε αυτό το διάστημα του καλοκαιριού».

Εξόρμηση στον Πυροσβεστικό Σταθμό Πειραιά

«Είμαστε σε περίοδο που οι έκτακτες συνθήκες μονιμοποιούνται. Αυτό δείχνει ο πόλεμος στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, η καταστροφή στο Νεπάλ» επεσήμανε ο Γιώργος Π. από τον πυρήνα του Γαλατσίου, συνεχίζοντας με την εικόνα της αντίστασης σε διεθνές επίπεδο. Την εικόνα της οικονομικής κρίσης και της πιθανότητας «να επαναληφθεί το 2008» έφερε ο Σωτήρης Κ. από τον πυρήνα στο Μαρούσι εξηγώντας το ρόλο που παίζουν η φούσκα του ΑΙ και ο πόλεμος «που κινδυνεύει να γενικευτεί».

Για την κρίση της αντιπολίτευσης που «αφήνει ξεκρέμαστο κόσμο που πρέπει να τον κερδίσουμε» μίλησε ο Τάσος Τ. από τη Θεσσαλονίκη. «Θα το καταφέρουμε ανοίγοντας μέτωπα αγώνα και παλεύοντας μαζί με αυτό τον κόσμο» τόνισε αναφερόμενος στην οργάνωση της ΔΕΘ και στη διεθνή κινητοποίηση της 10ης Οκτώβρη για την Παλαιστίνη.

Την εικόνα από την καμπάνια στο πλευρό των κατοίκων της Κυψέλης που αντιμετωπίζουν βλάβες στα σπίτια τους από τα έργα του Μετρό, έφερε ο Δημήτρης Τ. από τον τοπικό πυρήνα και πρόσθεσε ότι «εμείς δεν βάζουμε όριο τις εκλογές και γι’ αυτό πάμε τις μάχες μέχρι το τέλος κι αναγκάζουμε και κομμάτια της ρεφορμιστικής Αριστεράς να κινηθούν. Χρειάζεται να είμαστε πιο ανοιχτοί στις στρατολογίες νέων μελών στο κόμμα».

Η Λίλιαν Μ. από την περιφέρεια της Δυτικής Αθήνας αναφέρθηκε επίσης στην 9η Αυγούστου όπου «η απάντηση στους δισταγμούς της ρεφορμιστικής Αριστεράς ήρθε από τον ίδιο τον κόσμο που ήθελε να παλέψει και γι’ αυτό σε όλη τη χώρα οι κινητοποιήσεις είχαν επιτυχία. Με αυτό τον κόσμο πρέπει να συνεργαζόμαστε κάθε εβδομάδα. Θέλει να δώσει τη μάχη σε όλα τα μέτωπα, αλλά δεν θα το κάνει μόνος του. Ανοίγουν πολιτικά διλήμματα και πρέπει να είμαστε εκεί για να δίνουμε τις απαντήσεις». 

Αντίστοιχα και η Λη από τον πυρήνα των Πατησίων αναφέρθηκε αναλυτικά στο καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο στην οργάνωση της Πανελλαδικής Ημέρας Δράσης για την Παλαιστίνη «παρά τις δυσκολίες που έβαζαν οι δισταγμοί ενός σημαντικού κομματιού της Αριστεράς. Συνεχίζουμε για την οργάνωση της 10 Οκτώβρη προχωρώντας σε μεγάλη ανοιχτή σύσκεψη της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο στις 20 Σεπτέμβρη». «Στο Βόλο τα υπόλοιπα κομμάτια της Αριστεράς υποτίμησαν την κινητοποίηση της 9ης Αυγούστου κι έτσι πήραμε πάνω μας την οργάνωσή της» σημείωσε μεταξύ άλλων ο Σταύρος από τον τοπικό πυρήνα, επιβεβαιώνοντας κι αυτός την εικόνα που έφερε η Λη.

Την εικόνα από τη δράση στη γειτονιά του Κολωνού έβαλε ο Αλέξανδρος Π. από τον τοπικό πυρήνα φέρνοντας παραδείγματα από τις παρεμβάσεις στους κλάδους της εστίασης, του Μετρό και των ηθοποιών. 

Στη μάχη του φοιτητικού κινήματος στις σχολές αναφέρθηκε η Ίρις από τον πυρήνα της Νέας Σμύρνης και πρόσθεσε την εικόνα από την πρόσφατη κινητοποίηση στο ΕΚΠΑ σε αλληλεγγύη με τον Παλαιστινιακό λαό. 

Αντιφασιστική και αντιρατσιστική δράση

«Η απειλή του φασισμού είναι ξανά υπαρκτή» τόνισε ο Νίκος Π. από τα Πατήσια και μίλησε για την πρόσφατη ρατσιστική επίθεση εναντίον Πακιστανών εργατών στη γειτονιά και τις δράσεις που προγραμματίζει η τοπική ΚΕΕΡΦΑ ως απάντηση. «Η αντιφασιστική μάχη είναι η πιο σημαντική αυτή τη στιγμή. Μην ξεχνάμε την πρόκληση να αποφυλακιστεί ο Κασιδιάρης τις ημέρες που συμπληρώνονται 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα» πρόσθεσε ο Κώστας Κ. από τον πυρήνα του Περιστερίου. «Διεθνισμός είναι να μεταδίδονται οι επαναστατικές εμπειρίες που έχουν οι σύντροφοι/ισσες που έρχονται από άλλες χώρες και τις κάνουμε απόσταγμα για τη δράση μας» υπογράμμισε ο Μηνάς Χ. από του Ζωγράφου επισημαίνοντας τις πρωτοβουλίες που πήρε ο τοπικός πυρήνας ώστε να διευκολυνθεί η επικοινωνία με μετανάστες εργάτες/ριες.

«Κάνουμε μεγάλη προσπάθεια να δυναμώσουμε και να επεκτείνουμε τη δράση του πυρήνα. Χρειάζεται διαρκής ανατροφοδότηση με τον κόσμο που αλληλεπιδρούμε» επεσήμανε η Τζωρτζίνα Π. από τον πυρήνα της Αγίας Παρασκευής. Για τις πρωτοβουλίες του  πυρήνα της Καλλιθέας μετά από τρανσφοβικές επιθέσεις το προηγούμενο διάστημα μίλησαν η Αργυρή Ερ. κι ο Κώστας Κ. σημειώνοντας ότι λειτούργησαν και για να δοθεί άμεση απάντηση, να ανοίξει η πολιτική συζήτηση με πολύ κόσμο και να οργανωθούν νέα μέλη στο ΣΕΚ. Την εμπειρία από την οργάνωση του πυρήνα της Νέας Ιωνίας μετέφερε η Αφροδίτη Φ. θυμίζοντας ότι συμπληρώνονται δύο χρόνια από τη δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν στο Α.Τ Αγ. Παντελεήμονα, «μια μάχη που είχαμε σηκώσει μαζί με την Πακιστανική Κοινότητα της γειτονιάς μας και χρειάζεται να δώσουμε συνέχεια».