Η κυβέρνηση ανακοίνωσε με δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού και πολλές τυμπανοκρουσίες ότι θα δώσει “κοινωνικό μέρισμα”. Εφτακόσια είκοσι εκατομμύρια ευρώ θα μοιραστούν σε πάνω από τρία εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν μέσα στη φτώχεια, 315 εκατομμύρια θα πάρουν οι συνταξιούχοι σαν επιστροφή για τις υπερβολικές κρατήσεις που τους έγιναν και 360 εκατομμύρια θα πάρει η ΔΕΗ σαν επιδότηση για να μην αυξήσει τις τιμές του ηλεκτρικού. Σύνολο 1,4 δις ευρώ.
Αυτά, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, είναι χειροπιαστή απόδειξη ότι η κυβέρνηση έχει τη σκέψη της στον “λαϊκό κόσμο”. Μεγάλα λόγια χωρίς αντίκρυσμα. Και μόνο η παραγγελιά για εκσυγχρονισμό των F-16 που έκανε όταν πήγε να συναντήσει τον Τραμπ κοστίζει περισσότερο από το “μέρισμα”. Κι αν πάμε να συγκρίνουμε με τους τόκους που πήραν οι τραπεζίτες μέσα στη χρονιά, τότε βλέπουμε ξεκάθαρα ότι η “σκέψη Τσίπρα” βρίσκεται πολύ μακρυά από εκεί που δηλώνει.
Ταξική επιλογή
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προσχωρήσει στο μνημονιακό στρατόπεδο που μέσα από σκληρές περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες εξασφαλίζει “πρωτογενή” πλεονάσματα του προϋπολογισμού για να πληρώνονται οι τόκοι για το χρέος. Είναι μια ξεκάθαρα ταξική επιλογή υπέρ εκείνης της τάξης που ο ίδιος ο Τσίπρας χαρακτηρίζει ως “καλομαθημένη πολιτική και επιχειρηματική ελίτ που διαπλεκόταν για να εξασφαλίσει τη χλιδή της κάνοντας offshore και μεταφορές χρημάτων στο εξωτερικό”.
Υπάρχει αριστερή εναλλακτική πολιτική απέναντι σε αυτή την παράνοια που υπηρετεί αυτούς που καταγγέλλει; Η απάντηση έρχεται μέσα από την πολύτιμη κληρονομιά του Οκτώβρη 1917 και του Νοέμβρη 1973.
Η εργατική επανάσταση στη Ρωσία διέγραψε το χρέος, κρατικοποίησε τις τράπεζες και τις έβαλε κάτω από εργατικό έλεγχο. Έτσι εξασφάλισε τους πόρους για να ιδρύσει την πρώτη εργατική δημοκρατία της ιστορίας. Αν αυτό μπορούσε να γίνει πριν από εκατό χρόνια στη Ρωσία όπου η εργατική τάξη ήταν μια μικρή μειοψηφία, οι δυνατότητες σήμερα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι πολλαπλάσιες.
“Μα θα μας αφήσουν να κάνουμε τέτοια πράγματα” έρχεται αμέσως ο αντίλογος. Ούτε την επαναστατημένη Ρωσία την άφησαν να αποσυρθεί μονομερώς από το σφαγείο του Α’΄ Παγκόσμιου Πόλεμου. Αλλά μέσα σε ένα χρόνο οι ίδιοι οι εργάτες της Γερμανίας ξεσηκώθηκαν, ανέτρεψαν τον Κάιζερ και τερμάτισαν τον πόλεμο. Μια μονομερής διαγραφή του χρέους από την Ελλάδα σήμερα θα προκαλούσε αλυσιδωτές εκρήξεις σε όλη την Ευρώπη. Είναι σίγουρο ότι δεν θα μέναμε μόνοι.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια Αριστερά που θα έχει την τόλμη να βαδίσει σε αυτή την κατεύθυνση. Μια επαναστατική αριστερά που εμπνέεται από την αποκοτιά των νεολαίων που έκαναν κατάληψη στο Πολυτεχνείο μέσα στη Χούντα, ξεσήκωσαν τον κόσμο και άνοιξαν το δρόμο για την κατάρρευση της δικτατορίας.
Στον επαναστατικό δρόμο του Νοέμβρη του ‘73 και του Οκτώβρη του ‘17 βρίσκεται η ελπίδα για αριστερή εναλλακτική. Ελάτε να τον βαδίσουμε μαζί.