Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε δεκτή την παραίτηση Τόσκα και, σύμφωνα με τις εφημερίδες, ετοιμάζεται για ανασχηματισμό μετά το Δεκαπενταύγουστο. Πρόκειται για συμβολικές κινήσεις με στόχο τον επικοινωνιακό χειρισμό των πιέσεων που δέχεται η κυβέρνηση από τη χυδαία δημαγωγία της ΝΔ πάνω στους νεκρούς της πυρκαγιάς στο Μάτι.
Αφού ψήφισαν μαζί στη Βουλή τα μέτρα που δεν αντιμετωπίζουν καμιά από τις αιτίες (ούτε τις συνέπειες) της τραγωδίας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση περιορίζονται στην αντιμετώπιση των εντυπώσεων.
Ο Νίκος Τόσκας ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη υπηρέτησε μια από τις βασικές επιλογές των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με την εμπειρία του απόστρατου αξιωματικού κλήθηκε να διαχειριστεί την πολιτική της “συνέχειας του κράτους” στον τομέα των σωμάτων ασφαλείας.
Τα αποτελέσματα ήταν μια συνεχής διάψευση των προσδοκιών ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα έκανε διαφορά. Στον τομέα της Αστυνομίας τίποτε δεν άλλαξε, ούτε καν οι χρυσαυγίτικοι θύλακες μέσα της. Στον τομέα της Πυροσβεστικής, διατηρήθηκε ο αντιδραστικός θεσμός της υπαγωγής μιας κοινωνικής υπηρεσίας στις στρατιωτικές δομές των σωμάτων ασφαλείας. Στο Μάτι αποδείχθηκε με τραγικό τρόπο πόσο άχρηστη είναι η στρατιωτικού τύπου ιεραρχία για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών.
Αποδείχθηκε επίσης ότι η στρατιωτική πειθαρχία δεν είναι αντίδοτο για τις περικοπές. Μέσα σε συνθήκες όπου οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής κάνουν τα φαινόμενα πιο επικίνδυνα, η Πυροσβεστική δεν είχε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει δυο μεγάλες φωτιές στην Αττική ταυτόχρονα. Η επιλογή να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις της στην περιφρούρηση των διυλιστήριων που απειλούνταν από την πυρκαγιά στα Γεράνεια άφησε το Μάτι ακάλυπτο.
Τα συμπεράσματα από αυτές τις εξελίξεις θα έπρεπε να είναι προφανή. Δεν αρκεί να αλλάξουν οι αρχηγοί της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, χρειάζεται να φύγει η Πυροσβεστική από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και να ενισχυθεί σε χρήμα, ανθρώπους και μέσα ώστε να καλύπτει τις ανάγκες. Δεν αρκεί να πέσουν συμβολικά μερικές μάντρες, χρειάζεται να μπουν μπουλντόζες στην Πολεοδομία για να ξηλώσουμε την κατοχυρωμένη αυθαιρεσία του πλούτου και της τουριστικής βιομηχανίας.
Προτεραιότητες
Πιο συνολικά, αυτή την ώρα και καθώς πλησιάζει το αδιέξοδο της μνημονιακής “εξόδου” της 20 Αυγούστου, είναι ανάγκη να αλλάξουν οι προτεραιότητες: αντί να πληρώνουμε δισεκατομμύρια για ένα χρέος που δεν πρόκειται να γίνει “βιώσιμο” ποτέ, καλύτερα είναι να πάνε τα λεφτά για προσλήψεις στα Νοσοκομεία, στα Σχολεία, σε όλες τις υπηρεσίες που καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες.
Αυτός είναι ο πραγματικός “ανασχηματισμός” που έχουμε ανάγκη. Και για να τον πετύχουμε ένας μόνο δρόμος υπάρχει: να ξεδιπλώσουμε τους αγώνες που παλεύουν για τις εργατικές διεκδικήσεις, να κάνουμε μαζικό κίνημα τις απεργίες ενάντια στις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Αλλά για να πάμε προς τα εκεί χρειαζόμαστε μιαν Αριστερά που ξεκόβει με τις λογικές της “συνέχειας του κράτους” και προσανατολίζεται στη στρατηγική της ανατροπής αυτού του συστήματος που καθημερινά κοστίζει όλο και πιο ακριβά στις ζωές των απλών ανθρώπων.