Τζουμάκας, Τσίπρας και Ραγκούσης στο Γαλάτσι
Ένας νέος όρος αρχίζει να κυριαρχεί αυτές τις μέρες στη διεθνή ειδησεογραφία για να περιγράψει την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, που όλο το προηγούμενο διάστημα αγκομαχούσε αλλά δεν κατάφερνε να μπει σε μια νέα φάση σταθερότητας και ανάπτυξης. Ο νέος όρος είναι “ταυτόχρονη επιβράδυνση” και αφορά όλα τα ισχυρά κέντρα του παγκόσμιου συστήματος.
Η Λαγκάρντ -που τον χρησιμοποίησε πρώτη-ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες ότι το ΔΝΤ θα αναθεωρήσει προς τα κάτω τις προβλέψεις του για τους ρυθμούς ανάπτυξης σε ΗΠΑ, Ε.Ε και Κίνα. Ο ΠΟΕ μιλάει για “μεγάλες αντιξοότητες” προσαρμόζοντας κι αυτός προς τα κάτω τις προβλέψεις για την ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου. Πότε η επιβράδυνση θα γίνει ύφεση; Κανείς τους δεν ξέρει. Αλλά όπως προειδοποίησε η Λαγκαρντ, η ύφεση θα έρθει “αναπόφευκτα” ενώ τα χαμηλά επιτόκια και το υψηλό δημόσιο χρέος “αφήνουν πολύ στενά περιθώρια ελιγμών”.
Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο διεξάγονται το επόμενο διάστημα μια σειρά κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε όλη την Ευρώπη και οι ίδιες οι ευρωεκλογές. Μια τεράστια αναμέτρηση στην οποία όλα τα “επίσημα” πολιτικά κόμματα μπαίνουν με τις επιλογές τους να βρίσκονται στον αέρα.
Δανεικές συνταγές
Αυτό αφορά και τη ΝΔ του Μητσοτάκη που δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει όπου σταθεί και βρεθεί ότι έχει την συνταγή της επιτυχίας απέναντι στην “πιο ανίκανη κυβέρνηση”. Μια συνταγή δανεισμένη κατευθείαν από τον Τραμπ. Η ΝΔ “θα μειώσει φόρους και εισφορές και θα δημιουργήσει πολλές νέες θέσεις εργασίας μέσα από την έκρηξη των ιδιωτικών επενδύσεων” επανέλαβε ο Μητσοτάκης σε ομιλία του την προηγούμενη βδομάδα.
Όμως, το “σοκ των φοροαπαλλαγών” ξεφουσκώνει με ταχύτητα στις ΗΠΑ και η οικονομία της επιβραδύνεται. Κι ο Μητσοτάκης προσπαθεί να κρύψει αυτά τα αδιέξοδα με υστερικές κραυγές για το “αίσθημα ασφάλειας” την “ανομία”, με ρατσισμό κι εθνικιστική προπαγάνδα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα του παγκόσμιου συστήματος που κάνει και τους πανηγυρισμούς του Τσίπρα στη συγκέντρωση της “προοδευτικής συμμαχίας” στο Γαλάτσι για “νέο ξεκίνημα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη” να ηχούν σαν χαρούμενη μουσική σε κηδεία. Ο Τσίπρας μπορεί να θέλει να αντιγράψει την “συνταγή Ανδρέα” όπως έγραφε το πρωτοσέλιδο της ΕφΣυν. Ομως, ο εναγκαλισμός με το επιτελείο του ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και του Γ. Παπανδρέου το μόνο που δείχνει είναι η κατρακύλα ενός κόμματος της “ριζοσπαστικής αριστεράς” στην πιο δεξιά και χρεοκοπημένη σοσιαλδημοκρατία, την ταυτισμένη με όλες τις νεοφιλελεύθερες επιθέσεις.
Στο μόνο που μεταφράζονται αυτά τα μεγάλα λόγια είναι η συνέχιση των αντεργατικών επιθέσεων της λιτότητας, των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων στο όνομα της “προσέλκυσης των επενδυτών”. Ίσως από το Σουλτανάτο του Μπρουνέι που έχει ξεσηκώσει διεθνή κατακραυγή με το νόμο που ανακοίνωσε για λιθοβολισμό των ομοφυλόφυλων…
Η δεξιά κατρακύλα είναι συνολική. Οι προτεινόμενες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα που ρίχνουν στα μαλακά φασίστες και βιαστές είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα και όχι το μοναδικό. Η κυβέρνηση που υποτίθεται ότι θα έβαζε οριστικό τέλος στις ρατσιστικές εκστρατείες των Σαμαροβενιζέλων φτάνει να μαντρώνει τους πρόφυγες σε στρατόπεδα και επιτηρούμενες ζώνες και να στέλνει την αστυνομία σε κυνήγι σε σιδηροδρομικούς σταθμούς και λεωφορεία. Είναι αίσχος για μια κυβέρνηση της Αριστεράς να στέλνει τα ΜΑΤ να διώξουν τους πρόσφυγες από το σταθμό Λαρίσης κι η Γεροβασίλη, που φωτογραφιζόταν περιχαρής στην συγκέντρωση στο Γαλάτσι, να δηλώνει ότι “δεν θα φύγουν από τα Διαβατά” και να τολμάει να τους κατηγορεί ότι “χρησιμοποιούν τα παιδιά τους σαν ασπίδες”.
Μπροστά στην επιβράδυνση του συστήματος τους, είναι καιρός να απαντήσουμε με την κλιμάκωση των αγώνων μας. Αυτός είναι ο δρόμος για να πάρει σάρκα και οστά η γνήσια αριστερή εναλλακτική.
Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, συμβάσεις και θέσεις εργασίας θα φέρουν οι απεργίες όπως αυτές που κάνουν αυτή τη βδομάδα οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και στα σχολεία, οι εργαζόμενοι στα ντελίβερι. Το δρόμο στην ακροδεξιά και στους φασίστες θα τον φράξει το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα που κάθισε τους φασίστες στο σκαμνί και θα διαδηλώσει εξω από το Εφετείο στις 18 Απρίλη, με την ΑΔΕΔΥ και μιά σειρά σωματεία να έχουν κηρύξει στάση εργασίας.
Μέσα σε αυτές τις μάχες δυναμώνουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά και μέσα στους αγώνες και στις κάλπες των διαδοχικών εκλογών. Τη δύναμη που λέει ότι ο αγώνες μας έχουν έναν εχθρό, το σύστημα του κέρδους, του ρατσισμού και του σεξισμού. Κι ότι η μόνη λύση είναι η ανατροπή του.