Εργατικό κίνημα
Απεργιακή 8 Μάρτη: Εργαζόμενες/οι ΜΜΕ - “Θα είμαστε εκεί”

Η ΠΟΣΠΕΡΤ στη διαδήλωση της 8 Μαρτη 2020. Φωτό: Κυριάκος Μπάνος

Διαδικτυακή εκδήλωση με τίτλο “#mediatoo – Σεξουαλικές παρενοχλήσεις και ΜΜΕ” πραγματοποίησαν στις 19/2 οι Financial Crimes. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τα βασικά σημεία των εισηγήσεων.

 

Με το ελληνικό #metoo για πρώτη φορά αναδεικνύεται τόσο καθαρά ποιος είναι ο ένοχος: η κυρίαρχη τάξη και οι εκπρόσωποί της. Το σύστημα είναι άγρια σεξιστικό. Η Νέα Δημοκρατία, με τη διάλυση όλων των κοινωνικών δομών ρίχνει βάρη στην εργατική οικογένεια, χτυπάει τα εργατικά δικαιώματα και καθιστά τη γυναίκα ακόμα πιο ευάλωτη. Και ο μεγάλος τους στόχος, το χτύπημα του συνδικαλισμού, μαζί με όλη την ιδεολογική προπαγάνδα για τις γυναίκες και τον ρόλο τους στην κοινωνία, ανοίγουν τον δρόμο στις παρενοχλήσεις τις επιθέσεις, τις διακρίσεις.

Τα ΜΜΕ δεν είναι εξαίρεση. Τα τελευταία χρόνια είχαμε τεράστιες επιθέσεις στον κλάδο, απολύσεις, ασφαλιστικό, εισφορές εργοδοτών, συλλογικές συμβάσεις που έγιναν ατομικές. Όλα αυτά δίνουν τη δυνατότητα σε καναλάρχες, εκδότες, μεγαλοδημοσιογράφους, Golden Boys να προχωρούν σε παρενοχλήσεις και εκφοβισμούς, καθώς και σε πίεση για σιωπή. Το νομοσχέδιο που προκλητικά ψηφίστηκε την Τρίτη ήταν ένα ακόμα δώρο στους ιδιοκτήτες. Χτύπημα εργασιακών θέσεων, απελευθέρωση των μισθών των μεγαλοστελεχών και δώρα εκατομμυρίων από τις τηλεοπτικές άδειες. 

Η απάντηση δεν είναι ατομική, είναι η συλλογική πάλη. Χρειάζεται τα συνδικάτα να μπουν μπροστά και να βάλουν στην ατζέντα τους τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος. Η ΠΟΣΠΕΡΤ έχει ήδη πάρει απόφαση στήριξης της κινητοποίησης της 8 Μάρτη. Στην ΕΣΠΗΤ τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε ανακοίνωση στήριξης. Το ψήφισμα φέτος έχει ήδη κατατεθεί. Να συγκροτήσουμε ένα μαζικό μπλοκ του κλάδου φέτος.

Λένα Βερδέ,
δημοσιογράφος, μέλος ΔΣ ΕΣΠΗΤ

 

Κάνω χρόνια το στρατιωτικό ρεπορτάζ, βρίσκομαι σε ένα πολύ ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Το περιστατικό για το οποίο έγραψα σε ανάρτησή μου αφορά έναν υφυπουργό Εθνικής Άμυνας. Σε όσους λένε “γιατί τώρα;” πρώτη απάντηση είναι ότι εγώ το είχα πει και τότε. Αλλά στην περίπτωσή μου, και από την πλευρά του υπουργείου κουκουλώθηκε και για την εφημερίδα δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες να σηκώσει μια τέτοια καταγγελία. Περιμένω να ανοίξει, πέρα από την Τέχνη και τον Αθλητισμό, και στους δημοσιογράφους αλλά και στους στρατιωτικούς, όπου έχω ακούσει πολλά. Εγώ θα συμμετέχω στην κινητοποίηση της 8 Μάρτη, όπου κι αν είμαι.

Ιωάννα Ηλιάδη, 
δημοσιογράφος, στρατιωτικό ρεπορτάζ

 

Θα μιλήσω για την εμπειρία που είχα ξεκινώντας στον χώρο, φοιτήτρια σε σχολή δημοσιογραφίας. Ένας από τους καθηγητές μου ήταν ιερό τέρας της δημοσιογραφίας. Είχε επιλέξει κάποια παιδιά, ανάμεσα στα οποία κι εγώ, ως μαθητευόμενους, ως είθισται στη δημοσιογραφία. Στο διάστημα αυτό είχε αρχίσει να γίνεται πιεστικός, με χειρονομίες και λόγια ανάρμοστα. Στην αρχή προσπαθούσα να δικαιολογήσω. Ήμουν 21 ετών.

Από ένα σημείο και μετά όμως ήθελα να ξεκόψω οποιαδήποτε σχέση. Του είπα “σας παρακαλώ πολύ μη με ξαναενοχλήσετε” μου είπε “θα σε σβήσω από τον χάρτη άμα τολμήσεις και μιλήσεις”. Έχουν περάσει 20 χρόνια αλλά είναι ακόμα ενοχλητικό όταν το σκέφτομαι.

Για να μιλήσει κάποιος πρέπει να αισθανθεί ασφάλεια. Κανείς δεν έχει φτιάξει ένα πλαίσιο ώστε να πείσει τα κακοποιημένα άτομα, άνδρες και γυναίκες, να μιλήσουν.

Αργυρώ Γιαννουδάκη, 
δημοσιογράφος, αθλητικό ρεπορτάζ

 

Δουλεύοντας 35 χρόνια σε έναν τηλεοπτικό σταθμό έχουν δει τα μάτια μου και έχω ακούσει πάρα πολλά πράγματα. Χρειάζεται μια μεγάλη ανοιχτή καμπάνια στα ΜΜΕ. Να απεξαρτηθεί όσο πιο πολύ γίνεται από εμάς το βάρος του εργοδότη, πολιτικού, καναλάρχη, διευθυντή εφημερίδας. Έχοντας το δίχτυ ασφαλείας από τον συνδικαλιστικό μας χώρο και από τους συναδέλφους. Στις 8 Μάρτη, σε αυτή την απεργιακή διαδικασία, πιστεύω ότι αυτό θα είναι το κυρίαρχο. Είναι το έδαφος πρόσφορο και θα πρέπει να ανοίξει αυτή η βεντάλια. Θα πρέπει η 8 Μάρτη να είναι μια αφετηρία να ανοίξει και στον δικό μας χώρο. Εγώ θα το βάλω και στην ΕΣΗΕΑ.

Άννα Κωνσταντακάκη, 
δημοσιογράφος, ΕΡΤ

 

Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε πλούσια συζήτηση. Η Μαρίνα Μεϊντάνη, μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, τόνισε:

 “Πριν 15-20 μέρες μια πρωτοβουλία 45 γυναικών φτιάξαμε ένα κείμενο και το καταθέσαμε στο ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ για να προχωρήσουμε στη σύσταση επιτροπής για θέματα ισότητας. Η πρώτη συνάντηση έγινε την Τετάρτη που μας πέρασε. Υπήρξε ανταπόκριση μεγάλη, και από άντρες συναδέλφους, που θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό. Τα θύματα συνήθως είναι νέα άτομα, που πρωτομπαίνουν στο επάγγελμα. Είναι οι πιο ευάλωτοι”. Τόνισε επίσης την ανάγκη να ασχοληθεί η Ένωση και με τον ίδιο τον σεξιστικό λόγο που προωθεί τα στερεότυπα. 

Η Αρετή Καλεσάκη συμπλήρωσε μεταξύ άλλων ότι η εργασιακή επισφάλεια κάνει τους νέους συναδέλφους και συναδέλφισσες να νιώθουν τρομοκρατημένοι/ες, ενώ θύμισε ότι η ανεργία στον κλάδο βρίσκεται σε τεράστια ποσοστά. Ο Ανδρέας Παπακωνσταντίνου, φωτορεπόρτερ, μίλησε για την υποτιμητική αντιμετώπιση που δέχονται οι άντρες που έχουν καταγγείλει περιστατικά. Η Ντέπυ Βρεττού, δημοσιογράφος στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, σημείωσε ανάμεσα σε άλλα: “Εννοείται ότι θα είμαστε όλοι στον δρόμο στις 8 Μαρτίου. Έχω εκπομπή στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, και κάνω μια πρόσκληση για τις 4 Μαρτίου να κάνουμε μια θεματική στο ραδιόφωνο για να ανοίξουμε αυτόν τον φάκελο και να καλέσουμε τον κόσμο στη διαδήλωση της 8 Μαρτίου”.

Ο Τάσος Αναστασιάδης, από τον Συντονισμό Εργατικής Αντίστασης, υπογράμμισε ότι η καλύτερη δικλείδα ασφαλείας για τους καταγγέλλοντες και τις καταγγέλλουσες είναι το να ξέρουν ότι έχουν χιλιάδες στο πλευρό τους κι ο καλύτερος τρόπος γι' αυτό είναι οι μάχες που δίνουν μαζί με όλη την εργατική τάξη στις απεργίες και στις διαδηλώσεις. 

Η Κατερίνα Θωίδου, δημοσιογράφος, τόνισε: “Έχει έρθει η ώρα να ανοίξει η συζήτηση για τα εργασιακά δικαιώματα στα ΜΜΕ. Υπάρχει πολλή οργή απέναντι στην κυβέρνηση και η βρώμα που έχει αναδυθεί μπορεί να την πνίξει. Η 8 Μάρτη θα παίξει καθοριστικό ρόλο”. Η Δανάη Ρόκου, εργαζόμενη στις ΗΠΑ, υπογράμμισε ότι πρέπει να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο ώστε να προστατεύει γυναίκες, άντρες, αναπήρους, αδύναμους.