Εργατικό κίνημα
Οι απεργοί των Νοσοκομείων δείχνουν το δρόμο

23/2, Αθήνα, Απεργία στην Υγεία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να ενισχύσει το ΕΣΥ και να εξασφαλίσει την υγεία των πολιτών απέναντι στην πανδημία και όλες τις ασθένειες, τότε να παραιτηθεί. Αυτό ήταν το καθαρό μήνυμα που έστειλαν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι των δημόσιων νοσοκομείων, με την πανελλαδική πανυγειονομική απεργία τους την Τρίτη 23 Φλεβάρη.

Το κέντρο της Αθήνας πλημμύρισε από τα συνθήματα των απεργών και των συμπαραστατών τους που διεκδικούσαν εδώ και τώρα μαζικές προσλήψεις προσωπικού, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, ένταξη στα ΒΑΕ, εμβολιασμό για όλους και όλες στα χέρια των υγειονομικών, χρηματοδότηση του ΕΣΥ που να καλύπτει όλες τις ανάγκες σε μέσα ατομικής προστασίας, υποδομές και εξοπλισμό. Απαιτούσαν επίσης να σταματήσει αμέσως η επίθεση στα σωματεία και τους αγωνιστές τους, όπως του προέδρου του Συλλόγου Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα Κώστα Καταραχιά που απειλείται με απόλυση, καθώς και να γίνει πράξη η επίταξη της ιδιωτικής Υγείας και η ένταξή της στο ΕΣΥ.

Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας. Εκεί βρέθηκαν με τα πανό τους τα Σωματεία Εργαζόμενων στα νοσοκομεία Άγιος Σάββας, Γεννηματάς, Κρατικό Νίκαιας, Δρομοκαΐτειο, Θριάσιο, Αττικό, Ευαγγελισμός, ΚΑΤ, Ελπίς, Αγία Σοφία. Μαζί τους το Σωματείο Εργαζόμενων ΕΚΑΒ, οι Συμβασιούχοι του Άγιου Σάββα, η Επιτροπή Αγώνα Συμβασιούχων στο Σωτηρία, οι Επικουρικοί στο Δρομοκαΐτειο, το Συντονιστικό Νοσοκομείων.

«Είμαστε υποστελεχωμένοι, ακάλυπτοι στον covid», μας είπε η Ανδριάννα Αγραπίδη, επικουρική κοινωνική λειτουργός στο Δρομοκαΐτειο. «Προσληφτήκαμε ως επικουρικοί αλλά έχουμε δυο τμήματα ο καθένας. Δεν είμαστε δηλαδή επικουρικοί, καλύπτουμε πολύ βασικές ανάγκες. Δεν υπάρχουν δομές για να μπορέσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας και να παραπέμψουμε τους ασθενείς μας, με συνέπεια πολύ συχνά να βγαίνουν στο δρόμο. Κατηγορούμαστε από πάνω σαν ειδικότητα ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε. Αντιθέτως κάνουμε τα μέγιστα αλλά δεν υπάρχει υποστήριξη από την πολιτεία. Εμείς στην κοινωνική υπηρεσία είμαστε δέκα εργαζόμενοι και παίρνουμε ένα κουτί μάσκες τη βδομάδα, πενήντα μάσκες δηλαδή για επτά μέρες τόσοι άνθρωποι. Φέρνουμε κι από το σπίτι μας. Αντισηπτικό μας δίνουν ένα μπουκάλι να το μοιραζόμαστε σε δυο γραφεία. Διεκδικούμε προσλήψεις, ΒΑΕ, προστασία δική μας αλλά και όλων των εργαζόμενων απέναντι στην πανδημία». 

«Είμαι συμβασιούχος στο Σωτηρία ένα χρόνο, πριν ήμουν στον Άγιο Σάββα, συνολικά έξι χρόνια», μας είπε η Κατερίνα Μιχελάκη, εργαζόμενη στην αποθήκη τροφίμων στο Σωτηρία. «Οι συμβάσεις ανανεώνονται γιατί οι συμβασιούχοι είμαστε απαραίτητοι σαν δύναμη στα νοσοκομεία. Οι ανάγκες είναι μάλιστα πολύ μεγαλύτερες. Ένας συμβασιούχος καλύπτει τις θέσεις τριών εργαζόμενων. Ο μισθός μας είναι 530 με 560 μάξιμουμ, δεν έχουμε τα ίδια δικαιώματα με τους μόνιμους συναδέλφους μας, δεν δικαιούμαστε άδειες ειδικού σκοπού. Το φοβερό είναι ότι τα νοσοκομεία αναφοράς, αντί να προσλάβουν προσωπικό, κόβουν τις άδειες και τα ρεπό μας για να καλύψουν τις ανάγκες. Πατάνε στο φιλότιμο, να μην μείνει το νοσοκομείο και ο ασθενής χωρίς περίθαλψη.

Ζητάμε οι συμβάσεις μας να γίνου αορίστου, το δικαιούμαστε. Να ενταχτούμε στα ΒΑΕ γιατί ειδικά στην πανδημία κινδυνεύουμε καθημερινά. Να αλλάξουν οι συνθήκες που είναι άθλιες τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους εργαζόμενους. Στο Σωτηρία προχωρήσαμε σε συγκέντρωση και συγκρότηση επιτροπής αγώνα, από όλους τους χώρους, για να αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα που προκύπτουν. Είναι πολύ αισιόδοξη αυτή η πρωτοβουλία. Για να οργανώσουμε τον αγώνα και να κάνουμε γνωστή την κατάσταση στα νοσοκομεία καθώς πολύς κόσμος δεν γνωρίζει και τα ΜΜΕ δεν μεταδίδουν τα πραγματικά προβλήματα. Χρειάζεται να συνεχίσουμε όσο πιο δυναμικά γίνεται, με περισσότερες κινητοποιήσεις».

Ρατσισμός-σεξισμός-πανδημία

Στο πλευρό των υγειονομικών βρέθηκε η καμπάνια Support Health Workers, φοιτητές/τριες από μια σειρά σχολές ανάμεσά τους το ΣΕΚ στις σχολές, και ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης με πανό «Ρατσισμός – Σεξισμός – Πανδημία – Κάτω η Νέα Δημοκρατία» συνδέοντας τις μεγάλες μάχες της περιόδου. Τα βλέματα και το θαυμασμό όλων κέρδισαν τα προσφυγόπουλα και οι Ιρακινοί πρόσφυγες που μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ απαίτησαν να ενταχτούν όλοι και όλες στους εμβολιασμούς, να έχουν ΑΜΚΑ και πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα Υγείας. 

Μεταξύ άλλων χαιρετισμό απηύθηναν εκεί ο Κώστας Καταραχιάς, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων νοσοκομείου Αγ.Σάββας (βλέπε σελ 12) και η Αργυρή Ερωτοκρίτου, από το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο ΓΝΑ Γεννηματάς και μέλος της Κίνησης για την απεργιακή 8 Μάρτη,

«Σας καλώ όλες και όλους στις 8 Μάρτη, στην απεργιακή κινητοποίηση που έχουν αποφασίσει τα σωματεία μας και η ΑΔΕΔΥ», είπε. «Τη μέρα της γυναίκας δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να απαντήσουμε στην κυβέρνηση των πλούσιων εκβιαστών και των φίλων τους. Είναι μια κυβέρνηση που εκτός από να τα σκατώνει στην πανδημία, συγκαλύπτει τους βιασμούς και τσακίζει τα δικαιώματα των γυναικών. Δεν θα την αφήσουμε. Τα συνδικάτα στην πρώτη γραμμή, Σας καλούμε να παρακολουθήσετε όλες τις εκδηλώσεις στα νοσοκομεία και τους χώρους δουλειάς που οργανώνει η Κίνηση για την απεργιακή 8 Μάρτη».

Ακολούθησε μαχητική πορεία που κατέληξε στο υπουργείο Υγείας. Τα πανό των συμβασιούχων και του σωματείου του Αγ.Σάββα βάδισαν στην κεφαλή της απεργιακής διαδήλωσης με το σύνθημα «Κάτω τα χέρια από τον Κώστα Καταραχιά» να ακούγεται δυνατά σε όλη τη διαδρομή, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι δεν θα περάσει η εκδικητική απόλυση του προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων. Στην Πανεπιστημίου, στο ύψος των Προπυλαίων, οι απεργοί συνάντησαν μέλη φοιτητικών συλλόγων που πραγματοποιούσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στις επιθέσεις Κεραμεώς – Χρυσοχοΐδη. «Φοιτητές – Εργατιά μια φωνή και μια γροθιά» ήταν το σύνθημα που ένωσε τις δυο κινητοποιήσεις. 

«Διεκδικούμε ένταξη στα ΒΑΕ, προσλήψεις, μονιμοποίηση», μας είπε η Αναστασία Δαμνιανίδου, ΔΕ νοσηλεύτρια στο Γεννηματάς. «Εγώ είμαι συμβασιούχος, στον τρίτο χρόνο. Μας υπόσχονται μονιμοποιήσεις που δεν τις κάνουν ποτέ. Δεν γίνονται προσλήψεις, πεθαίνουμε στη δουλειά, κινδυνεύουμε καθημερινά. Έχουν πάει συναδέλφους στους εμβολιασμούς αντί να πάρουν καινούργιο προσωπικό. Θα έπρεπε να μας μονιμοποιήσουν αμέσως. Έχουμε χορτάσει από λόγια. Πρέπει να κατεβαίνουμε όλοι στις πορείες, να συνεχίσουμε αγωνιστικά».

«Απαιτούμε προσωπικό στις ΜΕΘ, μονιμοποίηση για τους συμβασιούχους, ό,τι καλύτερο για την Υγεία, δεν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα», μας είπε ο Φώτης, εργάτης καθαριότητας στο Κρατικό Νίκαιας. «Χρειαζόμαστε άμεσα κόσμο, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, έχουμε πάρα πολλές ελλείψεις.. Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα, τότε δεν μπορεί να κυβερνάει».

Τώρα ήρωες, μετά απολυμένοι

«Μας προσλάβανε σαν ήρωες και μας χειροκροτούσαν και τώρα στην ουσία αυτό που μας λένε είναι ότι αν επιβιώσετε από τον κορονοϊό και αυτές τις εξουθενωτικές συνθήκες, μετά θα απολυθείτε», μας είπε η Μαρία Μπολοβίνα, επικουρική κοινωνική λειτουργός στο Δρομοκαΐτειο. «Η κατάσταση στα νοσοκομεία είναι πάρα πολύ δύσκολη, ιδιαίτερα στην ψυχική υγεία που και πριν την πανδημία όλες οι δομές ήταν υποστελεχωμένες. Και τώρα πρακτικά έχει παρθεί μια απόφαση ότι οι αδύναμοι αυτής της κοινωνίας δεν μας ενδιαφέρουν, είτε θα πεθάνουν, είτε θα είναι άστεγοι, είτε δεν θα έχουν υποστηρικτικό πλαίσιο.

Οι κοινωνικοί λειτουργοί βρίσκονται σε μια πάρα πολύ δύσκολη θέση. Βλέπουμε τις καταγγελίες τώρα για τη σεξουαλική κακοποίηση, αλλά για να γίνει πρόληψη και παρέμβαση χρειάζεται κόσμος. Όταν πχ στη Στερεά Ελλάδα υπάρχει μια κοινωνική λειτουργός για τριάντα χιλιάδες άτομα, δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Το ίδιο στα νοσοκομεία. Αυτή τη στιγμή εξυπηρετούμε πρόσφυγες, άστεγους, τοξικοεξαρτημένους, έχουμε πάρα πολλούς ανήλικους που δεν έχουν πρόσβαση στην υγεία. Και βέβαια δεν έχει ανοίξει καθόλου το θέμα τι θα γίνει με τους εμβολιασμούς για αυτούς τους ανθρώπους και αυτά τα παιδιά που είναι χιλιάδες στα καμπ. Είδαμε και με την κακοκαιρία τις προηγούμενες μέρες τι έγινε, είναι σαν να υπάρχει απόφαση ότι αυτοί οι άνθρωποι θα πεθάνουν. Ζητάμε προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, γιατί καλύπτουμε πάγιες και διαρκείας ανάγκες. Αυτή η κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της, αλλιώς να φύγει».

Έξω από το υπουργείο Υγείας, τους απεργούς περίμεναν με τα πανό τους η ΟΕΝΓΕ, το Σωματείο Εργαζόμενων στο Ασκληπιείο Βούλας καθώς και πολλοί ακόμα συμπαραστάτες και συμπαραστάτριες, όπως η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, ο Φοιτητικός Σύλλογος Νοσηλευτικής, οι επιτροπές αγώνα φοιτητών Ιατρικής και Οδοντιατρικής, ο Σύλλογος Εργαζόμενων Ιδιωτικής Εκπαίδευσης Ν. Αττικής, Σωματεία και Φορείς της Ηλιούπολης. Η οργή όλων για την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης στο ΕΣΥ εκφράστηκε ακόμα περισσότερο όταν Κικίλιας και Κοντοζαμάνης αρνήθηκαν για άλλη μια φορά και παρότι βρίσκονταν μέσα στο υπουργείο να συναντήσουν τους εκπροσώπους των εργαζόμενων.

Την πρόκληση αυτή κατήγειλαν τόσο η ΠΟΕΔΗΝ και η ΟΕΝΓΕ όσο και όσοι πήραν το λόγο στη συνέχεια. «Μέσα στην πανδημία απολύεται ένας και μοναδικός επικουρικός γιατρός σε όλη την Ελλάδα. Ο γιατρός υπερήχου και αγγειογράφου στον Άγιο Σάββα, Κώστας Καταραχιάς», είπε ο Χρίστος Αργύρης, γιατρός στο Γεννηματάς και μέλος του Γ.Σ της ΑΔΕΔΥ. «Κι αυτό για ένα λόγο. Γιατί είναι πρόεδρος του Συλλόγου του Άγιου Σάββα και μπήκε μπροστά το Νοέμβρη όταν με ευθύνη του Κικίλια, του Κοντοζαμάνη και της διοικήτριας Μπαλαούρα έγιναν ΕΔΕ σε ειδικευόμενους γιατρούς γιατί κόλλησαν κορονοϊό. Η απάντηση του Συλλόγου ήταν να καταγγείλουν τη διοίκηση και να το κάνουν βούκινο. Ο αγώνας συνεχίζεται. Ο Κώστας Καταραχιάς δεν θα απολυθεί. Το λέμε στον Κικίλια και τον Κοντοζαμάνη. Στις 2 Μάρτη ξεσκηκωνόμαστε ξανά στο πλευρό του Άγιου Σάββα. Στις 8 Μάρτη μπαίνουμε μπροστά για να κάνουμε τη μέρα των γυναικών υπόθεση όλων των συνδικάτων και των εργατών. Συνεχίζουμε πανεργατικά, απεργιακά, αγωνιστικά, κάτω τα χέρια από τον Καταραχιά».

«Εκ μέρους της ΚΕΕΡΦΑ και της αντιπροσωπείας των Ιρακινών προσφύγων που βρίσκεται σήμερα εδώ, δηλώνουμε την αμέριστη στήριξή μας στους υγειονομικούς», είπε ο ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας και συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ. «Είναι απαράδεκτο να κλείνουν οι πόρτες των υπουργείων στους ανθρώπους πάνω στους οποίους ελπίζει μια ολόκληρη κοινωνία ότι θα σωθεί από τον κορονοϊό. Είναι πέρα νυχτωμένοι ότι με απολύσεις και διώξεις θα φιμώσουν τα στόματα των υγειονομικών και όλων μας. Απαιτούμε ΑΜΚΑ για όλους τους πρόσφυγες, πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία, να κλείσουν τα καμπ. Χωράμε όλοι, υπάρχουν λεφτά για την υγεία και την παιδεία, να σταματήσουν να διορίζουν μπάτσους από τα πανεπιστήμια μέχρι τα σύνορα, Ενωμένοι και δυνατοί στηρίζουμε τα συνδικάτα που δίνουν τη μάχη και σας καλούμε όλες και όλους στις 20 Μάρτη στην Ομόνοια, 3μμ. Σε ένα συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, για να φύγει η κυβέρνηση των ρατσιστών, των σεξιστών και της πανδημίας. Να τελειώνουμε μια και καλή μαζί της».

Απεργιακές συγκεντρώσεις έγιναν έξω από ΥΠΕ και νοσοκομεία σε όλη τη χώρα, από το Ηράκλειο και τα Χανιά μέχρι τα Γιάννενα. Μεγάλη ήταν η κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη, έξω από το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Όπως έγραψε η Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη, οι εκατοντάδες απεργοί υγειονομικοί ενώθηκαν στη συνέχεια με τους χιλιάδες φοιτητές που διαδήλωναν την ίδια ώρα ενάντια στο όργιο αστυνομικής καταστολής την προηγούμενη μέρα στο ΑΠΘ. Η διαδήλωση έφτασε στα δικαστήρια απαιτώντας να αφεθούν ελεύθεροι οι 30 συλληφθέντες φοιτητές. 

 

23/2, Αθήνα, Απεργία στην Υγεία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

 

23/2, Θεσσαλονίκη, Απεργία στην Υγεία. Φωτό: Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη