Εργατικό κίνημα
“Βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί σε κάθε γειτονιά”

8/4/21, κινητοποίηση συμβασιούχων ΟΤΑ

Πάω για 23 χρόνια συμβασιούχος και με προγράμματα ΕΣΠΑ. Δυστυχώς το τοπικό σωματείο δεν καλύπτει τους συμβασιούχους και δεν έχουμε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Πήγα μόνη μου μέχρι και δικαστικά, αλλά το δίκιο μου δεν το βρήκα. Μετά από τόσα χρόνια δεν δικαιούμαι σύμφωνα με την απόφαση να μονιμοποιηθώ. Στην ηλικία μου με έχουν στην αβεβαιότητα, ενώ θα έπρεπε να είναι κατοχυρωμένη η μόνιμη και σταθερή εργασία. 

Θέλουμε πλήρη δικαιώματα, σύμφωνα με τη συλλογική σύμβαση εργασίας και όχι με διακόσιες διαφορετικές συμβάσεις και να σε έχουν σε ομηρία.

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί λειτουργούν οριακά, δεν υπάρχει το απαιτούμενο προσωπικό ούτε και οι υποδομές. Ευτυχώς που ήρθαν και οι 8μηνίτες συμβασιούχοι. Ζητούν να κάνουμε πρόγραμμα για τον αυτισμό, χωρίς να υπάρχει η συγκεκριμένη ειδικότητα. Δηλαδή θα φορτώσουν σε έναν παιδαγωγό τα πάντα.

Εν τέλει, όλα γίνονται για να σπρώχνεται ο κόσμος στον ιδιωτικό τομέα, να πληρώνει και να μην έχει και τις ανάλογες παροχές. Χωρίς κανέναν έλεγχο για το παιδαγωγικό πρόγραμμα και με τους εργαζόμενους σε ακόμα χειρότερες συνθήκες, με έναν παιδαγωγό για 27 παιδιά για 300 ευρώ το μήνα. Αύξησαν και το όριο από 20 στα 27 παιδιά ανά τμήμα. Ακόμα και δημότες, που υποτίθεται είναι υψηλόμισθοι, αναγκάζονται να πληρώνουν για τον δημόσιο σταθμό. Η προσχολική αγωγή πρέπει να είναι ενιαία για όλα τα παιδιά, με δωρεάν πρόσβαση από όλους τους γονείς.

 Στους βρεφικούς σταθμούς, χωρίς ανάλογη υποδομή, νομοθέτησαν ότι μπορούν να παίρνουν και βρέφη 2 μηνών. Ούτε αλλαξιέρες δεν έχουν φροντίσει να υπάρχουν. Πρέπει άμεσα να δοθούν χρήματα για όλα αυτά. Για κατάλληλες υποδομές, για προσλήψεις παιδαγωγών για λιγότερα παιδιά ανά τμήμα, για να υπάρχει γιατρός εργασίας και για μας και για τα παιδιά. 

Δημόσιοι και δωρεάν βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί πρέπει να υπάρχουν σε κάθε γειτονιά. Είναι σημαντικό να υπάρχει διατροφή μέσα στους παιδικούς σταθμούς, ώστε να απαλλαχτεί από αυτό το βάρος η εργαζόμενη μητέρα που πρέπει να ζήσει και αυτή, να έχει χρόνο να διεκδικήσει τα δικαιώματά της και να πραγματοποιήσει αυτά που θέλει. 

Ελένη Τσαγανού, βρεφονηπιοκόμος στον Δήμο Ρέντη