Εργατικό κίνημα
Να γυρίσουν πίσω οι 7.000 σε “αναστολή”

15/11, Κινητοποίηση Υγειονομικών για ΒΑΕ. Φωτό: Λένα Βερδέ

Δίπλα στην υποχρηματοδότηση του νέου προϋπολογισμού, πάει η υποστελέχωση του ΕΣΥ που έχει αγγίξει κόκκινο. Βασικό αίτημα της απεργίας της 1ης Δεκέμβρη είναι η άμεση επιστροφή των κοντά 7.000 εργαζόμενων που βρίσκονται σε αναστολή εργασίας λόγω του κατάπτυστου υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Το τελευταίο πράγμα που απέτρεψαν οι αναστολές ήταν την νέα έξαρση της πανδημίας. Αντίθετα, αυτό που έχουν καταφέρει είναι να την κάνουν ακόμα πιο δολοφονική. Ένας βασικός λόγος που τα νοσοκομεία έχουν αυτή τη στιγμή καταρρεύσει και αδυνατούν να περιθάλψουν τους ασθενείς με εκατοντάδες να καταλήγουν καθημερινά είναι ότι, πάνω στην ήδη τεράστια έλλειψη προσωπικού, στερήθηκαν από τόσες χιλιάδες εργαζόμενους που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της μάχης.

Αυτή τη διάσταση αναδεικνύουν το ένα μετά το άλλο τα Σωματεία Εργαζόμενων. Για «υγειονομικό κραχ» κάνει λόγο για παράδειγμα το Σωματείο Εργαζόμενων στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου σε επιστολή του στον Πλεύρη, απαιτώντας την άμεση επιστροφή των εργαζόμενων σε αναστολή. Όπως αναφέρει:

«Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στενάζει κάτω από το βάρος του τέταρτου κύματος της Πανδημίας. Τα ήδη υποστελεχωμένα νοσηλευτήρια μετατρέπονται σταδιακά σε νοσοκομεία μιας νόσου προσπαθώντας να ανταπεξέλθουν στην αυξημένη ζήτηση κρίσιμων υπηρεσιών λόγω κορονοιού και χρήσιμων παροχών υγείας για τη γενική νοσηρότητα. Στα ήδη υπάρχοντα οργανικά κενά προστέθηκαν και οι αναστολές εργασίας που σε συνδυασμό με την καραντίνα εργαζομένων λόγω θετικών κρουσμάτων των ιδίων ή του στενού τους περιβάλλοντος και τις έκτακτες αναρρωτικές δημιουργούν μια κατάσταση υγειονομικού κραχ...

...κάτω από το συντριπτικό αποτύπωμα της Πανδημίας που έχει αποδιοργανώσει και το δικό μας νοσοκομείο, επανερχόμαστε για άλλη μια φορά, απαιτώντας πλέον την επιστροφή των συναδέλφων που βρίσκονται σε αναστολή άμεσα και σας καλούμε να αναλογιστείτε και το μέγεθος της ευθύνης που σας αναλογεί για τις πράξεις ή παραλείψεις σας και σε αυτήν την δοκιμασία».

Η επίταξη ιδιωτών γιατρών δεν μπορεί με τίποτα να αναπληρώσει αυτή την απώλεια. Ούτε αριθμητικά μερικές δεκάδες γιατροί επαρκούν για να αντικαταστήσουν τόσες χιλιάδες εργαζόμενους -οι ειδικότητες των οποίων δεν περιορίζονταν έτσι κι αλλιώς αποκλειστικά στην ιατρική, αλλά αφορούσαν όλα τα τμήματα και πόστα. Ούτε σαν ποιότητα περίθαλψης μπορούν να αντικαταστήσουν την εμπειρία εργαζόμενων που δούλευαν για χρόνια στα νοσοκομεία και τα τελευταία δύο είχαν περάσει και τρία κύματα κόβιντ.

Είναι μια δολοφονική επιλογή για το ίδιο το προσωπικό των νοσοκομείων που έμεινε πίσω και, ήδη εξουθενωμένο, φορτώθηκε ένα ακόμα τεράστιο βάρος. Το αποτέλεσμα το έδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο ο θάνατος της 42χρονης επικουρικής νοσηλεύτριας Μαρίας Μπάθα από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίο.

«Η Μαρία ήταν νοσηλεύτρια», έγραψαν στο συγκινητικό τους μήνυμα οι συνάδελφοί της. «Η Μαρία ήταν νοσηλεύτρια στο Ρίο. Η Μαρία ήταν νοσηλεύτρια στο Ρίο και ζούσε στο Μεσολόγγι. Η Μαρία πήγαινε κάθε μέρα 45 χλμ κι άλλα τόσα στο γυρισμό για να προσφέρει νοσηλευτική. Η Μαρία χτες ήταν νύχτα. Η Μαρία ήταν άλλη μια εξουθενωμένη νοσηλεύτρια μόνο που μας το απέδειξε με τον πιο μαύρο τρόπο. Η Μαρία ξημερώματα σήμερα γυρνούσε από τη βάρδια στο σπίτι και σκοτώθηκε στο δρόμο σε τροχαίο. Δεν άντεξαν τα μάτια την αϋπνία και την κούραση κι έκλεισαν. Αλλά έκλεισαν για πάντα. Τη Μαρία μας την έφεραν νεκρή στο ΤΕΠ. Άλλη μια νοσηλεύτρια μας άφησε λιγότερους και πιο πονεμένους. Είναι σωστό να φεύγουν νέοι συνάδελφοι επειδή οι νοσηλευτές έχουν εξοντωθεί πλέον σωματικά και ψυχικά;».

Και δεν είναι το μόνο περιστατικό. Τις τελευταίες μέρες οι καταγγελίες για υγειονομικούς που λιποθυμούν εν ώρα εργασίας και χρειάζονται περίθαλψη οι ίδιοι πληθαίνουν. Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να βγάλει νοκ άουτ τους εργαζόμενους και κανένα υποκριτικό μπόνους μισού μισθού δεν μπορεί αυτό να το αλλάξει.

«7.000 κρούσματα κάθε μέρα – 7.000 εργαζόμενοι στα νοσοκομεία σε αναστολή» είναι ένα από τα κεντρικά θέματα που αναδεικνύει η αφίσα και η προκήρυξη του Συντονιστικού Νοσοκομείων για την απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Η επιστροφή όλων στη δουλειά και οι μαζικές προσλήψεις στο ΕΣΥ μπορούν να σώσουν ζωές.