Εργατικό κίνημα
ΛΑΡΚΟ: Με κατάληψη και συντονισμό μπορούμε να τσακίσουμε την ιδιωτικοποίηση

Αθήνα 26/2. Πανεργατικό Συλλαλητήριο για τους εργάτες της ΛΑΡΚΟ, των Πετρελαίων Καβάλας και της COSCO. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Ένα βήμα πίσω αναγκάστηκε να κάνει η εργοδοσία της ειδικής διαχείρισης της ΛΑΡΚΟ κάτω από την πίεση της ανακοινωμένης απεργίας και κινητοποίησης των εργαζόμενων στην Αθήνα την Παρασκευή 29/7. 

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν τα σωματεία εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, η ειδική διαχείριση δεσμεύτηκε «να δοθεί σύντομα σχέδιο συντήρησης και προετοιμασίας επαναλειτουργίας των μονάδων της επιχείρησης, αξιοποιώντας τα έσοδα από την πώληση παραγωγής, πρώτων υλών και υποπροϊόντων στη συντήρηση υποδομών και των εγκαταστάσεων της επιχείρησης. Δεν θα απολυθεί κανένας εργαζόμενος, τόσο στις εργολαβίες όσο και από τους μικρότερους εργολάβους έργου. Κατά τη διάρκεια της συντήρησης δεν θα υπάρξει βλαπτική μισθολογική μεταβολή των εργαζομένων».

Υπενθυμίζουμε ότι τις προηγούμενες μέρες, είχαν απολυθεί όλοι οι εργαζόμενοι και επαναπροσληφθεί με μηνιαίες ή διμηνιαίες συμβάσεις, που στο μάξιμουμ θα ίσχυαν για τους επόμενους πέντε μήνες. Ταυτόχρονα έμπαινε μπροστά το σχέδιο για να σταματήσει πλήρως η λειτουργία της ΛΑΡΚΟ μέχρι να εξαγοραστεί μέσω διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ, ο οποίος πήρε αναβολή για ένα μήνα, στα τέλη του Αυγούστου. Η συνέχιση της λειτουργίας με όλο το προσωπικό καθώς και η αναβολή του διαγωνισμού είναι δύο θετικές εξελίξεις, που δίνουν προβάδισμα στα σωματεία της ΛΑΡΚΟ ώστε να κλιμακώσουν τον αγώνα τους και όχι να εφησυχάσουν.

Γι’ αυτό ήταν λάθος το μήνυμα που στέλνει η αναβολή της απεργιακής κινητοποίησης της 29/7, όχι μόνο στην κυβέρνηση και τους επίδοξους αγοραστές, αλλά και στους ίδιους τους εργαζόμενους. Η μεγάλη μάχη για το μέλλον των εργαζομένων και της ΛΑΡΚΟ δεν θα κριθεί επί του καθεστώτος της ειδικής διαχείρισης, αλλά στην ιδιωτικοποίησή της. Ο αγώνας τους εδώ και 30 μήνες έχει δείξει ότι μπορούν να βάλουν φρένο στα σχέδια της ιδιωτικοποίησης, που επιχειρείται εδώ και χρόνια. Τώρα είναι η ώρα να περάσουν σε πιο δραστικές μορφές πάλης, σε καταλήψεις του εργοστασίου και των ορυχείων και να συντονιστούν με το υπόλοιπο εργατικό κίνημα που θα εμπνευστεί από μια τέτοια εξέλιξη και θα βάλει πλάτες, όπως το έχει ξανακάνει. Για μια δημόσια ΛΑΡΚΟ κάτω από εργατικό έλεγχο.

Αρπακτικά

«Η ΛΑΡΚΟ είναι η μεγαλύτερη μεταλλευτική βιομηχανία της χώρας. Συγκαταλέγεται µεταξύ των πέντε µεγαλύτερων παραγωγών σιδηρονικελίου στον κόσµο, την ώρα που η τιμή του νικελίου έχει εκτιναχθεί. Είναι “χρυσωρυχείο” για τα αρπακτικά της αγοράς που υπηρετεί η κυβέρνηση», υπογραμμίζει η προκήρυξη του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης που καλεί σε συμπαράσταση μέχρι τη νίκη στους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ. Και συνεχίζει:

«Ο λόγος που ακόμα και την τελευταία στιγμή οι υποψήφιοι “μνηστήρες” της ιδιωτικοποίησης ζήτησαν την αναβολή του διαγωνισμού για τις 26/8 είναι γιατί φοβούνται τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα των εργατών. Θέλουν να σιγουρέψουν ότι η κυβέρνηση “θα κλείσει όλες τις εκκρεμότητες με τους εργαζόμενους” και ασκούν ακόμα μεγαλύτερη πίεση στον Μητσοτάκη να ολοκληρώσει τη βρώμικη δουλειά, ώστε να πάρουν τη ΛΑΡΚΟ χωρίς “βαρίδια”.

…Γι’ αυτό είναι ώρα για κλιμάκωση του αγώνα κι όχι αναμονή μέχρι τον επόμενο “διαγωνισμό”. Είναι ώρα να προχωρήσουν τα σωματεία σε κατάληψη του εργοστάσιου και των ορυχείων της εταιρείας. Έτσι θα κοπεί η όρεξη στη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, στη CMI, στον Μυτιληναίο, σε κάθε επίδοξο αρπακτικό της αγοράς ότι θα βάλει χέρι στη ΛΑΡΚΟ. Έτσι η κυβέρνηση θα πάρει τρανταχτό μήνυμα ότι το ξεπούλημα δεν θα περάσει, ότι η ΛΑΡΚΟ είναι πλούτος που ανήκει στους εργάτες γιατί “χωρίς αυτούς γρανάζι δεν γυρνά”, ότι ανήκει σε όλο το λαό. Έτσι θα σταματήσουμε τις απολύσεις, έτσι θα επιβάλουμε την κρατικοποίηση κάτω από εργατικό έλεγχο.

…Γι’ αυτό τα σωματεία της ΛΑΡΚΟ θα πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή στη μεγάλη διαδήλωση των συνδικάτων στη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη στις 10 Σεπτέμβρη. Είναι η στιγμή να προχωρήσει ένα κοινό αγωνιστικό πρόγραμμα, που θα αναγκάσει την ηγεσία της ΓΣΕΕ (που μέχρι τώρα δεν έχει κάνει τίποτα) να καλέσει μια πανεργατική απεργία και διαδήλωση στην Αθήνα, που θα επιβάλλει ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι των Μυτιληναίων και των Μητσοτάκηδων».