Εργατικό κίνημα
Πανεργατική 9 Νοέμβρη: Νέα δυναμική για τους αγώνες

Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Αθήνα

Ήδη τις μέρες πριν την 9η Νοέμβρη, σε πολλούς εργατικούς χώρους συζητιόταν ότι πάμε σε μια Γενική Απεργία - σεισμό. Οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν. Δεκάδες χιλιάδες απεργοί πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας. Μια τεράστια έκρηξη οργής της εργατικής τάξης ενάντια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη που ανοίγει το δρόμο της απεργιακής κλιμάκωσης μέχρι την ανατροπή της.

Καμιά από τις προσπάθειες της κυβέρνησης να βάλει φρένο στην απεργία δεν πέρασε. Η πιο χαρακτηριστική ήταν η απόφασή της να σύρει τους εργαζόμενους των συγκοινωνιών στα δικαστήρια και να βγάλει παράνομη και καταχρηστική τη συμμετοχή τους με στάσεις εργασίας, όπως είχαν αρχικά αποφασίσει. Της γύρισε μπούμεραγκ. Παρά την απόφαση του δικαστηρίου που έβγαλε παράνομες τις στάσεις εργασίας, η απεργία στα ΜΜΜ όχι μόνο δεν έσπασε αλλά επεκτάθηκε. 

Ανάλογη ήταν η εικόνα σε όλο το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Για ώρες η Πανεπιστημίου, η Σταδίου και όλοι οι γύρω δρόμοι, από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, ξεχείλιζαν από απεργούς. Ο όγκος των διαδηλωτών ουσιαστικά ένωσε τις τρεις διαφορετικές συγκεντρώσεις. Η πορεία των συνδικάτων που ξεκίνησε από την πλατεία Κλαυθμώνος ήταν η μαζικότερη των τελευταίων χρόνων. Εκατοντάδες ήταν τα πανό των Ομοσπονδιών και των Σωματείων που πρόβαλλαν τα αιτήματων των εργατών/τριών: αυξήσεις και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, στοπ στις ιδιωτικοποιήσεις.

Από τα πιο μαζικά και μαχητικά μπλοκ είχε ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης. Το μπλοκ άνοιγε ένα μεγάλο πανό με το ξεκάθαρο μήνυμα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και πίσω του συσπειρώνονταν δεκάδες σωματεία κι εργατικά σχήματα. Μεγάλο μέρος του αποτελούταν από σωματεία νοσοκομείων: του Άγιου Σάββα, του Γεννηματάς, του Έλενα Βενιζέλου, του Ερυθρού, του Δρομοκαΐτειου, του Αγία Όλγα, του Κρατικού Νίκαιας, του Αγλαΐα Κυριακού, εργαζόμενοι/ες του Σωτηρία. Μαζί τους βάδιζαν με τα πανό τους εργαζόμενοι και συλλογικότητες από δεκάδες ακόμα χώρους. Από την εκπαίδευση, τον επισιτισμό-τουρισμό, τους δήμους, τα υπουργεία, τους καλλιτέχνες, τα δικαστήρια. Ανάμεσά τους ο Σύλλογος υπαλλήλων ΓΓΔΕ, η Ομοσπονδία Δικαστικών Υπαλλήλων, εργαζόμενοι του Υπουργείου Πολιτισμού, το Παναττικό Συντονιστικό Συμβασιούχων ΟΤΑ, οι μετανάστριες καθαρίστριες των σχολείων δήμου Αθήνας, ο Σύλλογος Εργαζομένων του δήμου Αγ. Παρασκευής, το Δίκτυο Κοινωνικών Λειτουργών, εργαζόμενοι/ες του δήμου Κορυδαλού, η Πρωτοβουλία Ενάντια στην Περιβαλλοντική Καταστροφή και την Κλιματική Αλλαγή, η ΑΣΚΥ Ιδ.Υγείας, το δίκτυο εργαζομένων στον επισιτισμό - τουρισμό «Καμαριέρα», η Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών, ο φοιτητικός σύλλογος της ΑΣΚΤ, φοιτητές/τριες του ΠΑΔΑ, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και η Εργατική Αλληλεγγύη, πρόσφυγες και μετανάστες από το Κουρδιστάν, το Πακιστάν, το Κονγκό και άλλες χώρες. Ξεχώρισαν οι Ιρανοί πρόσφυγες με το σύνθημα της πρόσφατης εξέγερσης στο Ιράν στο πανό τους: «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία». Ανάρπαστη έγινε η καινούργια πικέτα της Εργατικής Αλληλεγγύης με σύνθημα «Απολύστε τώρα τον Μητσοτάκη - Κλιμακώνουμε τις απεργίες μέχρι τη νίκη».

Μπροστά από το μπλοκ του συντονισμού προπορευόταν ένα μεγάλο μπλοκ με εκατοντάδες εκπαιδευτικούς με τα πανό των πρωτοβάθμιων σωματείων τους και των ομοσπονδιών τους. Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία εργαζομένων στα ΜΜΕ -εκεί βρέθηκε και το πανό του αντικαπιταλιστικού δικτύου εργαζομένων ΜΜΕ Financial Crimes- των εργαζόμενων στο Φυσικό Αέριο, της ΠΟΕ ΟΤΑ, των σωματείων εργαζομένων στις τέχνες και τον πολιτισμό, το μαζικό μπλοκ της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων κ.α.

Δυναμική

Η απόπειρα της αστυνομίας να διαλύσει την απεργιακή διαδήλωση στο Σύνταγμα ρίχνοντας κρότου λάμψης και χημικά, ήταν ένα ακόμα δείγμα του κυβερνητικού τρόμου για το μέγεθος και τη δυναμική της. Και αυτή η επίθεση όμως έπεσε στο κενό. Τα μπλοκ συνέχισαν να βαδίζουν φωνάζοντας ακόμα πιο δυνατά «Κάτω η κυβέρνηση της ΝΔ».

Σε ανακοίνωσή του αμέσως μετά ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης αναφέρει:

«Η τεράστια επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 9 Νοέμβρη συνοδεύεται με την διεκδίκηση της συνέχειας για να τους ανατρέψουμε. 

Η κυβέρνηση φέρνει τον προϋπολογισμό – σφαγείο για ψήφιση τον Δεκέμβρη και η απαίτηση των χιλιάδων απεργών και διαδηλωτών είναι να προχωρήσουν τα συνδικάτα, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ σε νέα πανεργατική απεργία. Τα Νοσοκομεία έχουν μπροστά τους κλιμάκωση απεργιακή, για να μην περάσει το νομοσχέδιο του Πλεύρη. Οι εργαζόμενοι στο Βοήθεια στο Σπίτι τη μάχη για την μονιμοποίηση όλων και στους παιδικούς σταθμούς αντίστοιχα. Στην Μαλαματίνα και την Κόσκο, τα μέτωπα είναι ανοιχτά και όλοι διεκδικούν τη συνέχεια. Βήμα σε αυτήν τη μάχη είναι οι πορείες του Πολυτεχνείου και χρειάζεται όλα τα συνδικάτα να δώσουν νέο αγωνιστικό ραντεβού, στις 2μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος, για να ξαναβγεί μαζικά στους δρόμους η οργή που εκφράστηκε στην πανεργατική.

Συνεχίζουμε οργανώνοντας τους χώρους μας από τα κάτω, δυναμώνουμε τα σωματεία μας και την οργάνωση της τάξης μας μέσα στους χώρους δουλειάς».

Λένα Βερδέ

Πανελλαδικά

Ο απεργιακός σεισμός της 9ης Νοέμβρη ήταν πανελλαδικός.

Στη Θεσσαλονίκη «η μέρα της απεργίας ξεκίνησε από νωρίς το πρωί της Τετάρτης, όπου υπήρχε συγκέντρωση – περιφρούρηση στο εργοστάσιο της Μαλαματίνας. Μαζεύτηκε πολύς κόσμος και δεν τόλμησαν να φέρουν ούτε τα ΜΑΤ, ούτε τους απεργοσπάστες» μεταφέρει ο Νίκος Χαντζάρας, εργαζόμενος του Βοήθεια στο Σπίτι στο Δήμο Αμπελοκήπων - Μενεμένης. «Στη συνέχεια ακολούθησαν οι συγκεντρώσεις και οι προσυγκεντρώσεις των συνδικάτων και της αριστεράς. Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης, το Συντονιστικό Νοσοκομείων, κινήσεις και σωματεία εργαζομένων, φοιτητικοί σύλλογοι, οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς, συγκεντρώθηκαν στη συμβολή των οδών Φιλίππου & Αγν. Στρατιώτη, έξω από τα γραφεία του συνδικάτου της Μαλαματίνα και της ομοσπονδίας. Εκεί συναντήθηκαν με τους δικηγόρους της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης και τους δικαστικούς υπαλλήλους που ήρθαν με πορεία από τα Δικαστήρια, και στη συνέχεια ενώθηκαν με πολλές δεκάδες σωματεία και χιλιάδες απεργούς που συμμετείχαν στη συγκέντρωση των συνδικάτων στο Εργατικό Κέντρο. Τα πράγματα εξελίχθηκαν εντυπωσιακά. Η κεφαλή της διαδήλωσης είχε φτάσει στην Καμάρα και η ουρά ήταν ακόμα στο Εργατικό Κέντρο. Τέτοια απεργία είχαμε να δούμε από την πενταετία 2010-2015. Ήταν σαν ο κόσμος να περίμενε κάποιον να δώσει το σύνθημα για να βγει στο δρόμο. Παντού άνοιγε η συζήτηση ότι πρόκειται για μια μεγάλη απεργία αλλά δεν θα νικήσουμε άμα μείνουμε σε αυτήν. Χρειάζεται απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση».

Στην Πάτρα «χιλιάδες διαδηλωτές γέμισαν την συγκέντρωση και τους δρόμους της πόλης, δεκάδες σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, φορείς και οργανώσεις της αριστεράς βάδισαν μαζί ενωμένοι» αναφέρει ο τοπικός πυρήνας του ΣΕΚ. «Το μπλοκ του ΣΕΚ με το πανό, τις πικέτες και την εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη έστειλαν το μήνυμα, ότι μπορούμε να τους νικήσουμε με την κλιμάκωση των απεργιών. Για να κερδίσουμε αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, προσλήψεις, κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο, να ξεφορτωθούμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και να ανοίξουμε την προοπτική για μια εργατική δημοκρατία. Οι χιλιάδες απεργοί βάλανε την σφραγίδα τους στο χαρτί απόλυσης του Μητσοτάκη».

Πολύ μαζικό

«Πρέπει να είχε 4.000 απεργούς στα Γιάννενα. Πραγματικά μιλάμε για ένα πολύ μαζικό συλλαλητήριο» σημειώνει η Λουίζα Γκίκα, γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΗ. «Η συγκέντρωση ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο. Υπήρχαν πολλά πανό σχεδόν όλων των εργατικών χώρων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Από τον κλάδο των τροφίμων και των εμποροϋπάλληλων, μέχρι των υγειονομικών, των μελών ΔΕΠ του πανεπιστημίου, των εκπαιδευτικών κλπ. Το πανό του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος βάδισε μαζί με την Ένωση νοσοκομειακών γιατρών (ΕΙΝΗ), δίνοντας τον τόνο για την ανάγκη απεργιακής συνέχειας μετά την επιτυχημένη πανεργατική. Ταυτόχρονα έχοντας εφόδια από το μονοήμερο συζητήσεων που οργάνωσε το ΣΕΚ την περασμένη εβδομάδα, ανοίγαμε και τη συζήτηση για ποια αριστερά έχει ανάγκη αυτός ο κόσμος προκειμένου να νικήσει». 

Στα Χανιά η διαδήλωση ήταν «μαζική, ενωτική και μαχητική. Περίπου 7.000 κόσμος συμμετείχε στην απεργιακή συγκέντρωση και την πορεία. Για όσους ξέρουν από τη χωροταξία της πόλης η πορεία εκτείνονταν από το Πανελλήνιο μέχρι την πλατεία Αγοράς σε πολύ πυκνή διάταξη. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν με μαζικά μπλοκ τα σωματεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι φοιτητικοί σύλλογοι ενώ παρουσία με δικό τους πανό είχαν και οι Μαθητές Χανίων» αναφέρει η ανταπόκριση του ΣΕΚ Χανίων. «Το παρών στην απεργία έδωσαν πλήθος σωματείων, από τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, τον επισιτισμό και την eFood, μέχρι τα σωματεία του δήμου, τους υγειονομικούς, συνταξιούχους, κόμματα, οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Το ΣΕΚ Χανίων και η Εργατική Αλληλεγγύη έδωσαν χρώμα στην, κατά κοινή ομολογία, μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση στην πόλη».

Στο Ηράκλειο της Κρήτης «έγιναν τρεις συγκεντρώσεις. Ο τοπικός πυρήνας του ΣΕΚ συμμετείχαμε σε αυτήν που κάλεσαν τα εργατικά συνδικάτα στο Εργατικό Κέντρο. Υπήρχε μεγάλη συμμετοχή, ενδεικτικά να αναφέρω τους φαρμακοϋπαλλήλους, τους εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες κ.α» μας είπε η Τόνια Αντωνίου. «Όταν ξεκίνησε η πορεία από το Εργατικό Κέντρο ενώθηκε με αυτή που είχε ξεκινήσει από το άγαλμα Βενιζέλου. Ήταν ανυπολόγιστα πολύς ο κόσμος».

Στην Ξάνθη «ήταν μια απεργία που όμοιά της είχαμε να δούμε από το 2013» όπως δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Τζεμαλί Μηλιαζήμ, δάσκαλος στην πόλη. «Πάρα πολλά σωματεία εργαζομένων με τα πανό τους ήταν στη συγκέντρωση. Ενδεικτικά να αναφέρω τη μεγάλη συμμετοχή των δασκάλων και καθηγητών, των εργαζομένων του νοσοκομείου, των καθαριστριών κ.α. Συνολικά καταλάβαινες τη μαχητική διάθεση να σταματήσουμε την κυβέρνηση και την πολιτική της που καταστρέφει ζωές. Με ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου άνοιγε η συζήτηση για το ποια θα πρέπει να είναι η συνέχεια. Χαρακτηριστικό αυτών είναι και τα πολλά φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης και του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω που δώσαμε. Επίσης αξίζει να σημειωθεί η αλλαγή στη στάση του ΠΑΜΕ που μετά από χρόνια, αφού προσυγκεντρώθηκε σε άλλο σημείο νωρίτερα, ήρθε στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου, παρότι δεν έχει την πλειοψηφία σε αυτό».

Εκατοντάδες ήταν οι διαδηλωτές και στον Βόλο «στην μαζικότερη απεργιακή κινητοποίηση των τελευταίων χρόνων» όπως δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Εύη Τσιούνη, φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής.

Στέλιος Μιχαηλίδης
 

Θεσσαλονίκη. Φωτό: Έφη Γεωργακοπούλου

 

Γιάννενα. Φωτό: Χρίστος Γρίβας 

 

Χανιά. Φωτό: Ειρηναίος Μαράκης


Κατεβήκαμε σήμερα στο δρόμο για να διαδηλώσουμε, να βοηθήσουμε όλο τον κόσμο να ξεσηκωθεί, να δώσουμε έμπνευση. Όχι απλά μπορούμε να νικήσουμε… Θα Νικήσουμε!

Αγγελική Γιαννακοπούλου,
εργαζόμενη στη Γενική Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων 

 

Έχουν ρημάξει τον τομέα της Υγείας. Οφείλουμε να παλέψουμε για να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση. Δεν πάει άλλο! Στο Δαφνί που δουλεύω η κατάσταση είναι δύσκολη. Έχουμε μεγάλη έλλειψη προσωπικού. Η φροντίδα της Ψυχικής Υγείας δεν είναι αυτή που θα έπρεπε και που προβλέπεται. Έχουμε μπροστά μας πολλούς αγώνες να δώσουμε για να γίνει κάτι καλύτερο.

Αργυρώ Αξιώτη,
επικουρική ψυχίατρος στο ΨΝΑ Δαφνί 

 

Απεργούμε και διαδηλώνουμε γιατί έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Αντί να πηγαίνουμε μπροστά, πάμε προς τα πίσω. Οι μισθοί στα τάρταρα, οι ακρίβεια στα ύψη. Δεν μπορούμε να ζήσουμε. Έχω τέσσερα παιδιά και δεν μπορώ να τα ζήσω. Απεργίες σαν τη σημερινή δεν πρέπει να γίνονται μόνο μια φορά. Να είμαστε στους δρόμους σε όλη τη χώρα. Για να πάρουν επιτέλους το μάθημά τους αυτοί εκεί πάνω. Αρκετά! Ως εδώ! 

Στα νοσοκομεία η κατάσταση είναι απελπιστική. Ο Άδωνις κάποτε που ήταν υπουργός Υγείας είχε έρθει σε εφημερία και με είχε δει γεμάτη αίματα. Οι σωματοφύλακές του κάνανε πίσω γιατί φοβήθηκαν όπως με είδαν. Αίμα ασθενούς είναι τους λέω. Όλοι οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων, γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί, καθαριότητα, όλοι, να είμαστε μια γροθιά. Παλεύουμε για τον ίδιο σκοπό. Για την υγεία τον ασθενών.

Κωνσταντίνα,
τραυματιοφορέας σε χειρουργείο στο ΓΝΑ Γεννηματάς

 

Όλες οι δομές πρόνοιας που παλεύαμε όλα τα χρόνια για να είναι δημόσια και δωρεάν απειλούνται με κατάργηση. Το ΕΣΥ συνεχώς απαξιώνεται και υποβαθμίζεται, το ίδιο και η εκπαίδευση. Γι’ αυτό και απεργούμε. Σήμερα είναι μια πολύ μαζική απεργία με πολύ παλμό. Οι απεργίες πρέπει να ενταθούν. Να είμαστε στο δρόμο καθημερινά. 

Άλκηστις Κότσια,
επικουρική επιμελήτρια ΜΕΘ Αγλ. Κυριακού

 

Είναι η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση εδώ και πολλά χρόνια. Μπράβο σε όλους τους εργαζόμενους. Πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση που έχει κατατροπώσει όλα τα δικαιώματά μας. Ενισχύει μόνο το κεφάλαιο. Τον εργαζόμενο τον έχει όχι απλά πολίτη β’ κατηγορίας, αλλά ω’ κατηγορίας. Σαν να μην υπάρχουμε. Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε. 

Μαρία Ζησιμάτου,
μαία στο νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων

 

Είναι μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών. Βλέπω όχι μόνο αυτούς που είναι πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα, αλλά κι ανθρώπους που για πρώτη φορά κατεβαίνουν. Το μπλοκ των κοινωνικών λειτουργών είναι το μεγαλύτερο που έχουμε κατεβάσει. Βλέπω να ωριμάζουν οι συνθήκες και να γίνεται ένα ποιοτικό βήμα μπροστά, που δεν το βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια. Θα πρέπει να μας απασχολήσει και η επόμενη μέρα. Πώς θα αποφύγουμε μια από τα ίδια. Εκεί χρειάζεται να μάθουμε από τη ριζοσπαστικοποίηση που βλέπουμε σήμερα στο δρόμο.

Βασίλης Ιωακειμίδης,
Κοινωνικός λειτουργός, καθηγητής κοινωνικής εργασίας

 

Παλεύουμε ώστε η καλλιτεχνική Παιδεία να υπάρχει στα Λύκεια. Είναι αναγκαιότητα της κοινωνίας. Είναι απαραίτητη για να βοηθήσουμε και την ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία είναι πιεσμένα. Η κοινωνία πρέπει να γνωρίζει από τέχνη και να είναι δημιουργική. 

Ευθύμιος,
εκπαιδευτικός εικαστικών

 

Συμμετέχουμε στην απεργία γιατί θέλουμε να ζούμε από τους μισθούς μας. Να ζούμε με αξιοπρέπεια. Η Εύβοια παλεύει εδώ και πολλά χρόνια για να κρατήσει τα εργοστάσια ανοιχτά, τη ΛΑΡΚΟ για παράδειγμα. Παλεύει με την καταστροφή του περιβάλλοντος που έχει γίνει, τόσο με τις πλημμύρες όσο και με τις φωτιές. Μόνο στην αλληλεγγύη των ανθρώπων και στην αλληλεγγύη των λαών στηριζόμαστε. Αν περιμέναμε από την κυβέρνηση ακόμα θα ψάχναμε τις λύσεις.

Λάμπρος Γιαννούχος,
πρόεδρος Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας

 

Η συμμετοχή στη σημερινή απεργία είναι αναγκαία κάτω από αυτές τις συνθήκες. Απαιτούμε για όλο τον κόσμο της εργασίας την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Στο κίνημα των εργατών της Τέχνης ήμασταν όλοι μαζί, εμείς, το ΣΕΗ, η Ομοσπονδία… από εκείνο το κίνημα ξεκίνησε πολύς κόσμος να επιστρέφει στα σωματεία του. Το καλό που έκανε το κίνημα αυτό είναι ότι ανέδειξε την ανάγκη ο κλάδος να είναι συσπειρωμένος.

Μάχη Αρβανίτη,
γραμματέας ΕΤΕΚΤ