Η Αριστερά
19/12/22 - Αφετηρία για Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

Η Ριζοσπαστική και Αντικαπιταλιστική Αριστερά μπροστά στις μάχες και τις εκλογές!

Κάθε μέρα που περνάει αποκαλύπτεται ο αντιλαϊκός και επικίνδυνος χαρακτήρας της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η κοινωνία αφήνεται να πεινάσει και να παγώσει στην φτώχεια, την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση. Το σκάνδαλο των υποκλοπών αποκάλυψε τη χρήση από την κυβέρνηση παρακρατικών μηχανισμών για να ρυθμίζει το πολιτικό σκηνικό και να στηρίζει «κουμπαριές» με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι λαϊκές ελευθερίες, το δικαίωμα στη διαδήλωση, την απεργία, η ελευθερία του Τύπου χτυπιούνται βάναυσα. Την ίδια ώρα, κυβερνητικοί βουλευτές εμπλέκονται σε πρακτικές υφαρπαγής της λαϊκής περιουσίας από τα κοράκια των funds, αλλά και πληθαίνουν οι καταγγελίες κάθε μορφής κακοποιήσεων, ορισμένες εκ των οποίων ήταν σε γνώση της  κυβέρνησης του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» και δείχνουν την υποκρισία της, αλλά και τις δυσώδεις προσπάθειες συγκάλυψης. 

Κάθε μέρα όμως φουντώνει και η οργή ενάντια στην κυβέρνηση της επίθεσης στα εργατικά, λαϊκά και δημοκρατικά δικαιώματα, της ακρίβειας, της διάλυσης του ΕΣΥ, της εμπλοκής στον πόλεμο, του ρατσισμού και του σεξισμού, της καταστολής και της περιβαλλοντικής καταστροφής. Η μαζική Γενική Απεργία της 9 Νοέμβρη και η μεγάλη συμμετοχή στις πορείες για τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου πανελλαδικά δείχνουν ότι «ο δρόμος» κινείται ξανά και μπορεί να αποσταθεροποιήσει την μέχρι πρότινος φαινομενικά ακλόνητη ηγεμονία της ΝΔ. Η δύναμη βρίσκεται στο «πεζοδρόμιο», στις απεργίες που τσαλάκωσαν το νόμο Χατζηδάκη, τον αγώνα της efood και της ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ, στους αγώνες της εργατικής τάξης που βάζουν μπροστά τις ανάγκες της κοινωνίας απέναντι στην καταστροφική λογική του κέρδους, στις κινητοποιήσεις της νεολαίας που εμπόδισαν την εγκατάσταση της πανεπιστημιακής αστυνομίας στις σχολές, στους αγώνες για τις ελευθερίες που κουρέλιασαν την απαγόρευση των διαδηλώσεων, στους αγώνες των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ ενάντια στις γυναικοκτονίες και το σεξισμό, στο αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, στα περιβαλλοντικά κινήματα ενάντια στην λεηλασία της φύσης από το κεφάλαιο. Επιδιώκουμε την κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων μέσα στα κινήματα για να δοθούν νικηφόρα όλες αυτές οι μάχες.

Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς πρέπει και μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην αντεπίθεση απέναντι στην επιθετικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και να ανταποκριθούν στις δυνατότητες που ανοίγονται στις σημερινές συνθήκες, που οι από πάνω βυθίζονται στη δίνη μίας πολύπλευρης και μακρόσυρτης κρίσης και οι από κάτω ασφυκτιούν σε αυτό το τοπίο αναζητώντας διέξοδο από τις βάρβαρες πολιτικές. 

Η πρωτοβουλία για τη διαδήλωση της 25 Αυγούστου ενάντια στην κυβέρνηση των υποκλοπών έδειξε στην πράξη ότι πολιτικές πρωτοβουλίες ενωτικές αλλά και αιχμηρές, που δεν αποδέχονται ως κανονικότητα τις παρακολουθήσεις και τη διατήρηση του «βαθέως κράτους», αγκαλιάζονται από τον κόσμο της Αριστεράς και του κινήματος, όπως και αρκετές παρεμβάσεις για μια ενωτική παρουσία σε μια σειρά συνδικαλιστικούς χώρους (υγειονομικοί, δικηγόροι κλπ).

Μπορούμε και πρέπει να γενικεύσουμε αυτά τα προχωρήματα και να συσπειρώσουμε το πλατύ ρεύμα αγωνιστριών και αγωνιστών που αναζητούν πολιτικό στήριγμα και εναλλακτική πέρα από τα όρια μιας «προοδευτικής διακυβέρνησης» που στηρίζεται στους πυλώνες της ίδιας νεοφιλελεύθερης και αντιλαϊκής πολιτικής, όπως προτείνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και με άλλο τρόπο το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ. 

Αυτό το ρεύμα διεκδικούμε να εκφραστεί σε όλες τις μάχες στους δρόμους, τους χώρους και τις γειτονιές αλλά και στις εκλογικές μάχες που έχουμε μπροστά μας, με μία ενωτική συνεργασία των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. 

Μπαίνουμε μπροστά στους αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ, που μπορεί να γίνει μόνο με την κλιμάκωση των κινημάτων στο δρόμο. Και συνεχίζουμε για να συγκροτήσουμε δυνατή λαϊκή κοινωνική και πολιτική αριστερή αντιπολίτευση απέναντι σε κάθε εκφραστή και εφαρμοστή των ίδιων πολιτικών. Για να στηρίξουμε τις σκληρές ταξικές αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν ενάντια στις άγριες επιθέσεις που προετοιμάζει η άρχουσα τάξη, για μια αριστερή αντιπολίτευση που θα υπερασπίζεται με αγώνες τις κατακτήσεις, τα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες και θα ανοίγει δρόμους για να αναμετρηθεί αποφασιστικά με τον ευρωμονόδρομο, τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό. 

Πρωτοβουλία για μια Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

Στηρίζουν: 
Αναμέτρηση, Αριστερή Ανασύνθεση, Λαϊκή Ενότητα – Ανυπόταχτη Αριστερά, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο

Κρίση, πανδημία και πόλεμος συνθέτουν την εικόνα του σύγχρονου καπιταλισμού. Σε μία δυσκολότερη φάση, με τον υποκειμενικό παράγοντα σε πιο δυσχερή θέση από το 2008. Την ίδια ώρα νέα υπόγεια ρεύματα αμφισβήτησης εμφανίζονται, ενώ ο πόλεμος διέλυσε προσδοκίες «επιστροφής στην κανονικότητα». Η νέα «κανονικότητα» είναι μία διαρκώς ασταθής κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μπορεί να φέρει τον πόλεμο ακόμα και στην καρδιά του «δυτικού κόσμου». Αυτό κάνει αναγκαία την ανεξάρτητη αντιιμπεριαλιστική παρέμβαση του κινήματος και της Αριστεράς.  

Στο πλαίσιο αυτό, κλονίζεται η ηγεμονία της ΝΔ χωρίς να αποκαθηλώνεται. ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ με την «προοδευτική διακυβέρνηση» προτείνουν μία δήθεν «ανθρώπινη» διαχείριση των μνημονίων. Η ακροδεξιά ξαναπροβάλει απειλητικά. Το ΚΚΕ παραμένει σε μία πολιτική για ενίσχυση των δυνάμεών του, υποτάσσοντας τις ανάγκες του κινήματος σε αυτή. Το ΜέΡΑ25 παραμένει εντός ενός πλαισίου αριστερού ευρωπαϊσμού παρόμοιου με του ΣΥΡΙΖΑ του 2012 που δοκιμάστηκε ανεπιτυχώς.     

Χρειάζεται συστράτευση στο κίνημα για να ανατραπεί η αντιλαϊκή επίθεση, με κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς στη βάση άμεσων στόχων πάλης, χωρίς περιχαρακώσεις και αυτάρκεια. Για να ολοκληρωθεί όμως η ανατροπή απαιτείται σύγκρουση με τους πυλώνες του συστήματος για απεμπλοκή από τα μνημόνια, διαγραφή δημόσιου και ιδιωτικού χρέους,  εθνικοποίηση των τραπεζών. Τελικά για ρήξη με ΟΝΕ, ΕΕ και το διεθνές ιμπεριαλιστικό πλαίσιο. Σε αυτό είναι αναγκαία μία ενωτική πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Χωρίς αποκλεισμούς, σε όλες τις κινηματικές, πολιτικές και εκλογικές μάχες. Για την έκφραση του χώρου της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς που αναζητεί μία κατεύθυνση ρήξης με το νεομνημονιακό πλαίσιο, προετοιμασίας της σύγκρουσης με την επίθεση που ετοιμάζουν τα αστικά επιτελεία. Οι υπάρχοντες μετωπικοί σχηματισμοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχουν δείξει τα όριά τους και λογικές «καταγραφής» δεν υπηρετούν μία κατεύθυνση συγκρότησης του κινήματος. Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας για μία διαφορετική πορεία.  

Χρίστος Τουλιάτος,
Aριστερή Ανασύνθεση

Η πρωτοβουλία για την ενότητα της ριζοσπαστικής αριστεράς είναι σημαντική μέσα σε μια περίοδο φτώχειας, ακρίβειας και ενεργειακής κρίσης, που παροξύνεται από την εμπλοκή στον πόλεμο και την συμμετοχή στις κυρώσεις των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έχει στήσει έναν παρακρατικό μηχανισμό παρακολουθήσεων, για να ρυθμίσει με εκβιασμούς και με το μοίρασμα της επιχειρηματικής πίτας το πολιτικό σκηνικό. Αυτά συμπληρώνουν την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα, το δικαίωμα στη διαδήλωση, την απεργία, τον αυταρχισμό. Απέναντι στη κυβερνητική ατζέντα, που πάτησε πάνω στη μνημονιακή προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ και το ιδεολόγημα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, χρειάζεται να τονωθεί η λαϊκή αυτοπεποίθηση, η εμπιστοσύνη στη δυνατότητα του λαού να αγωνιστεί για μια άλλη προοπτική. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν αυτήν την προοπτική γιατί υιοθετούν τις βασικές όψεις της ίδιας πολιτικής.

Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, που έχουν πρωταγωνιστήσει στις αντιστάσεις, μπορούν να θέσουν σε κίνηση αυτή τη διαδικασία. Με τη δημιουργία ενός ενωτικού μετώπου δυνάμεων που να προτάσσει μια άλλη προοπτική για τα λαϊκά στρώματα, που θα υπερασπίζεται τις σημερινές λαϊκές ανάγκες, το λαϊκό εισόδημα, την κατοικία, τις εργατικές κατακτήσεις και ελευθερίες και θα αμφισβητεί με ένα μεταβατικό πρόγραμμα τους μονοδρόμους του Ευρώ, της ΕΕ, τη θηλιά του χρέους, τον ιμπεριαλισμό. Χρειάζεται ένα πρόγραμμα πλατύ, μαζικό που να απαντά στα σημερινά ερωτήματα και ανάγκες των λαϊκών μαζών. Μια τέτοια συσπείρωση δυνάμεων πρέπει να απευθυνθεί με ένα τέτοιο πρόγραμμα στο σύνολο της αριστεράς, παρά τις γνωστές αντιφάσεις και αδυναμίες τους, για συμπόρευση στα κινήματα, αλλά και στις πολιτικές και εκλογικές μάχες, με πλήρη πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική αυτοτέλεια του κάθε χώρου. Όπου μια τέτοια συσπείρωση έγινε εφικτή αναδείχθηκε ένα μαζικό ριζοσπαστικό αγωνιστικό ρεύμα εργαζομένων και νεολαίας που μπορεί να αποτελέσει τη μαγιά για μια νέα φάση νικηφόρων ταξικών συγκρούσεων.

Η εκδήλωση στις 19/12 αποτελεί έναν πρώτο σταθμό σε αυτή τη συζήτηση. Με πλούσιο διάλογο, με ενότητα, η ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο για τις λαϊκές κατακτήσεις του αύριο.

Αναστασία Σταυροπούλου,
Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση, μέλος ΠΓ Λαϊκής Ενότητας-Ανυπότακτης Αριστεράς

Με ενότητα και δύναμη, στις μεγάλες μάχες που ανοίγονται μπροστά μας. 

Ζούμε μία εποχή πρωτόγνωρων κινδύνων και δυνατοτήτων για την εργατική τάξη και τους λαούς. Η πολυετής δομική κρίση του καπιταλισμού, είναι εδώ. Από την περιβαλλοντική και υγειονομική κρίση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, μέχρι τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και το κίνδυνο χρήσης πυρηνικών όπλων. Το κεφάλαιο, οι αστικές τάξεις και οι κυβερνήσεις τους διεθνώς προετοιμάζονται. Στρατηγικός τους στόχος είναι να πληρώσει άλλη μια φορά την κρίση τους, η κοινωνική πλειοψηφία. 

Η κυβέρνηση της ΝΔ, εμπλέκεται στην αμερικανονατοϊκή συμμετοχή στον πόλεμο στην Ουκρανία, αποστέλλοντας πολεμικό υλικό, αξιοποιώντας τις βάσεις και πλειοδοτώντας στις κυρώσεις απέναντι στη Ρωσία. Στο εσωτερικό καταγράφεται ως η κυβέρνηση των αντεργατικών νόμων, της φτώχειας, των παρακολουθήσεων, της καταστολής και της συνεχούς καταπάτησης δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών. Την ίδια στιγμή ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, αντιπαραβάλλουν μια ψευδή δημοκρατική κυβέρνηση απέναντι στην ΝΔ, ενώ στην ουσία απλώς προετοιμάζουν την επόμενη μέρα, που δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να προσφέρει για μια ριζική βελτίωση της ζωής του λαού.   

Σταδιακά ωστόσο, οι υπόκωφες φωνές απέναντι στην ασκούμενη πολιτική, μετατρέπονται σε μαζική  λαϊκή δυσαρέσκεια. Αυτό δείχνουν, η μαζική απεργία στις 9 Νοεμβρίου, οι πορείες του Πολυτεχνείου, οι μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις στην e food, την COSCO και την Μαλαματίνα, οι μάχες της νεολαίας και του φοιτητικού κινήματος, οι αγώνες των γυναικών, ενάντια στην έμφυλη βία, την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των ελεύθερων χώρων και του περιβάλλοντος. 

Αγώνες που είναι κρίσιμο να γίνουν πολιτικά επικίνδυνοι κλονίζοντας την ΝΔ και την πολιτική της αλλά και κάθε επίδοξο διαχειριστή της. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για το σύνολο των δυνάμεων της Αριστεράς και του κινήματος, ωστόσο η σημερινή κοινοβουλευτική Αριστερά δείχνει να μην θέλει και να μην μπορεί να ανταποκριθεί. Έτσι το βάρος αντικειμενικά πέφτει ξανά στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Η είσοδος σε μια μακρά προεκλογική περίοδο, πρέπει να σημάνει, αλλαγή οπτικής και συγκέντρωση δυνάμεων μπροστά στις μεγάλες πολιτικές και εκλογικές μάχες. Για τη δημιουργία ενός κέντρου συσπείρωσης δυνάμεων, ικανού να παίξει καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της λαϊκής αυτοπεποίθησης απέναντι στη συντριπτική και ολομέτωπη επίθεση του αντιπάλου και στο φάντασμα της ακροδεξιάς και του φασισμού που καιροφυλακτεί. Μιας εκλογικής και πολιτικής συνεργασίας πάνω σε αρχές και σαφείς κατευθύνσεις αξόνων πάλης, που θα προετοιμάσει μια πραγματική λαϊκή και εργατική αριστερή αντιπολίτευση της επόμενης ημέρας. Μπροστά στην ανάγκη αυτή, δεν χωρούν δικαιολογίες και ολιγωρίες, που την εμποδίζουν. Ο δρόμος ήδη στρώνεται, να τον διαβούμε όλοι και όλες μαζί. 

Παναγιώτης Καλαβάνος, 
Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο

Με τις πρόσφατες αισιόδοξες κινηματικές παραστάσεις, με τις συνεργασίες που έχουν μετρήσει οι οργανώσεις το προηγούμενο διάστημα, ανοίγεται μπροστά μας η δυνατότητα αναβαθμισμένου διαλόγου και δράσης για τις μάχες της περιόδου και για τις εκλογές.

Ως Αναμέτρηση, θεωρούμε αναγκαία και τη συγκρότηση μίας ενωτικής πολιτικής συνεργασίας όλων των μαχόμενων δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Χωρίς αποκλεισμούς, όχι μόνο μέσα στους αγώνες και τα κινήματα, αλλά και σε όλες τις πολιτικές μάχες της επόμενης περιόδου, ακόμα και τις εκλογικές (εθνικές, αυτοδιοικητικές). Πιστεύουμε ότι υπάρχει ανάγκη έκφρασης του χώρου της μαχόμενης Αριστεράς, που αγωνίζεται στα κινήματα για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης επιζητώντας την κοινή δράση με όλες τις αγωνιζόμενες δυνάμεις σε αυτά. Ταυτόχρονα αναζητούμε μία διαφορετική πολιτική προοπτική από τις υπάρχουσες δυνάμεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, μία κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής με το υπάρχον νεομνημονιακό πλαίσιο, μία κατεύθυνση προετοιμασίας της σύγκρουσης με τη νέα αντιλαϊκή επίθεση που ετοιμάζουν τα αστικά επιτελεία. 

Οι οργανώσεις που συμμετέχουν στην εκδήλωση και τη Πρωτοβουλία για μια Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς καλούνται να διαμορφώσουν άμεσους και κοινούς στόχους πάλης (για τις εργατικές διεκδικήσεις, για την ακρίβεια, για την προάσπιση των δημόσιων αγαθών, για το περιβάλλον, για τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, για την αντιρατσιστική και φεμινιστική πάλη). 

Καλούμαστε να παλέψουμε διεκδικώντας αυτούς τους στόχους μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Απαιτείται η συγκρότηση ενός πλατιού αγωνιστικού πόλου συσπείρωσης, αντίστασης και ανατροπής της αντιλαϊκής επίθεσης στους κοινωνικούς χώρους με την ειλικρινή, σταθερή και αποφασιστική κοινή δράση του συνόλου των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς, κόντρα στις κοντόθωρες λογικές περιχαράκωσης και μικροπολιτικής αυτάρκειας. 

Από την πλευρά μας, απευθύνουμε ειλικρινές κάλεσμα σε αυτές τις κατευθύνσεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Καμία κοινωνική και πολιτική δύναμη δεν μπορεί να συνεχίσει να παρεμβαίνει «όπως ήξερε». Οι υπάρχοντες μετωπικοί σχηματισμοί της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς έχουν δείξει τα όριά τους εδώ και χρόνια και ακόμα περισσότερο το 2019. Οι κομματοκεντρικές και μικροπολιτικές λογικές «καταγραφής» δεν έχουν νόημα, δεν υπηρετούν μία κατεύθυνση συγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος ενάντια σε ό,τι αντιμετωπίζουμε ήδη και σε ό,τι έρχεται. Όλες και όλοι θα κριθούμε ξανά για τη στάση μας, ας αναλάβουμε τολμηρά τις ευθύνες μας για μία διαφορετική πορεία, με αυταπάρνηση, χωρίς «ευκολίες» και «ασφάλεια», με πίστη στις δυνατότητες των εργαζομένων και της κοινωνίας να σηκωθεί ψηλότερα, με όραμα για μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Αντώνης Φάρας, 
μέλος Πανελλαδικού Συμβουλίου Αναμέτρησης

Αφετηρία για Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

 

Μαρία Χαρχαρίδου

 

Η ανάγκη για μια ενωτική κίνηση της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς έχει προκύψει μέσα από την ενωτική δράση που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα σε πολλές από τις μάχες που έχουν δοθεί. Αν μιλάμε για τα νοσοκομεία, είναι μια συνεργασία που έχει αποδείξει ότι αποδίδει, με τελευταίο παράδειγμα την τριήμερη απεργία ενάντια στο νομοσχέδιο Πλεύρη – Γκάγκα. Μια κινητοποίηση που ξεκίνησε από πρωτοβουλία του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή και κατάφερε να απλωθεί σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς και να κερδίσει όλα τα συνδικάτα, παίρνοντας τελικά πανεργατικές διαστάσεις. 

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά τα τελευταία χρόνια. Από τις 7 Απρίλη του 2020 που βγήκαμε στις πύλες μας ενάντια στον αυταρχισμό της κυβέρνησης, πάλι με ενωτικό κάλεσμα της δικής μας αριστεράς, μέχρι όλες τις κινητοποιήσεις και απεργίες μέχρι σήμερα. Είναι λοιπόν μια πρωτοβουλία που πατάει σε γερές βάσεις, στην εμπειρία όλου του προηγούμενου διαστήματος μέσα στις καθημερινές μάχες. Και δεν περιορίζεται στην Υγεία, αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν και σε άλλους χώρους.

Αυτό θα προσπαθήσει να δέσει η εκδήλωση στις 19 Δεκέμβρη, την συνέχιση και επέκταση της συνεργασίας στη μαχητική και διεκδικητική δράση, αλλά και την εκλογική που μας ενδιαφέρει με την ίδια έννοια. Ότι με καλύτερους όρους θα μπορούμε να συνεχίσουμε τις απεργιακές και όλες τις κινηματικές μάχες για να επιβάλλουμε σαν εργαζόμενοι το δικό μας σχέδιο λειτουργίας των πάντων, από την Υγεία και την Παιδεία μέχρι όλη την κοινωνία. Αυτός είναι ο δρόμος για να έχουμε επιτυχίες αλλά και καλύτερη συνειδητοποίηση ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, άλλη προοπτική. Γι’ αυτό έχει τόση σημασία αυτό το εγχείρημα και όλοι μας πρέπει να βάλουμε τις δυνάμεις μας για να πετύχει.

Μαρία Χαρχαρίδου,
νοσηλεύτρια, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζόμενων ΓΝΑ Γεννηματάς

 

Η σκληρή και ολομέτωπη επίθεση της Κυβέρνησης του Μητσοτάκη, πιστού εκφραστή του ντόπιου κεφαλαίου, δημιουργεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον για την κοινωνία. Μία κοινωνία που πεινάει, κρυώνει και βιώνει καθημερινά ανασφάλεια.

Είναι λοιπόν ανάγκη και καθήκον κάθε ριζοσπάστη, αντιιμπερiαλιστή, αντικαπιταλιστή να εργαστεί με σχέδιο, μέθοδο και υπομονή για την ανατροπή αυτής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Είναι μονόδρομος πλέον η ανασύνταξη της αντιιμπερiαλιστικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς των αγώνων και της κοινωνικής χειραφέτησης.

Ευάγγελος Μαυριδόπουλος, 
εκπαιδευτικός Δ.Ε

 

Νίκος Στραβελάκης

 

Οι επικείμενες εκλογές είναι μια σημαντική πολιτική μάχη για την αντικαπιταλιστική αριστερά. Το σύστημα μοιάζει ανήμπορο να ξεπεράσει την κρίση που ξεκίνησε το 2008, την πρώτη τον νέο αιώνα και τούτο παρά την λιτότητα, την επίθεση στους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις.

Η καθήλωση των επενδύσεων την τελευταία δωδεκαετία έχει οδηγήσει σε μια νέα φάση όξυνσης της κρίσης με αιχμή τον πληθωρισμό και ειδικότερα τις τιμές της ενέργειας. Σε αυτές τις νέες συνθήκες το σύστημα εφαρμόζει μια αντιφατική πολιτική. Επιδοτεί την καπιταλιστική κερδοφορία επιδοτώντας την κατανάλωση των νοικοκυριών όμως με αυτό τον τρόπο επιδοτεί τον ίδιο τον πληθωρισμό. Ο πληθωρισμός εξανεμίζει τα πενιχρά λαϊκά εισοδήματα οδηγώντας τα λαϊκά στρώματα σε απόγνωση και τον κόσμο στους δρόμους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στην Ελλάδα οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης έχουν χρεοκοπήσει, οι δεξιόστροφες πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ δεν συγκινούν κανένα και ο κόσμος βλέπει τα αδιέξοδα της σεχταριστικής πολιτικής του ΚΚΕ.

Σε αυτές τις συνθήκες ένα πλατύ διεκδικητικό, αντιιμπεριαλιστκό και αντικαπιταλιστικό μέτωπο μπορεί να δώσει ελπίδα και ώθηση στο εργατικό κίνημα. Σε αυτό το μέτωπο έχουν θέση όλες οι δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στις ρεφορμιστικές παλινωδίες του ΣΥΡΙΖΑ και την αυταρχική πολιτική της Δεξιάς. Οι δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στις Ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις πάνω στο σώμα της Ουκρανίας και στην έξαρση του εθνικισμού που επιχειρείται με την όξυνση των αντιπαραθέσεων στο Αιγαίο. Μέσα από ανοιχτές διαδικασίες χωρίς αποκλεισμούς, συλλογικότητες και άτομα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς υποχρεούμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Με αυτό το πνεύμα χαιρετίζω την ανοιχτή εκδήλωση της 19ης Δεκέμβρη 2022 και θα συμμετέχω σε αυτή.

Νίκος Στραβελάκης,
πανεπιστημιακός

 

Σήμερα που η επίθεση του συστήματος είναι ολομέτωπη και πρωτόγνωρα σκληρή, η συνεννόηση των δυνάμεων του αγώνα σε αντικαπιταλιστική βάση, με ειλικρίνεια χωρίς τακτικισμούς και μικροκομματισμούς είναι ανάγκη. 

Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς οφείλουν να συναντηθούν και να οργανώσουν τις μάχες του σήμερα και του αύριο. Ανάγκη η συσπείρωση των δυνάμεων και των ανένταχτων συντρόφων στα κάθε λογής μέτωπα που είναι μπροστά μας, κοινωνικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά. Απαραίτητη η έκφραση μιας δυνατής αντικαπιταλιστικής φωνής στις εκλογές που θα τοποθετήσει τα πραγματικά διλήμματα, θα συσπειρώσει τον κόσμο του αγώνα, θα είναι η εγγύηση για την συνέχεια της πάλης για τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας.. Στις 19/12 στο Studio να ακούσουμε και να πούμε.

Λευτέρης Σιδερής,
Περιστέρι, μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Δέσποινα Κουτσούμπα

 

Ζούμε σε ένα περίεργο σταυροδρόμι: από τη μια όλες οι αντιθέσεις του καπιταλισμού συμπυκνώνονται, με απρόβλεπτες καταστάσεις για τις συνθήκες ζωής και την ίδια την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων. Από την άλλη, αυτή η κατάσταση «πετά εκτός» μεγάλο κομμάτι της τάξης και δημιουργεί ανυποχώρητους και αποφασιστικούς αγώνες.

Θα μπορέσει η μαχόμενη αριστερά να αποτελέσει τον καταλύτη στη συνθήκη αυτή; Χρειαζόμαστε ένα νέο ελπιδοφόρο βήμα για τον κόσμο που τα τελευταία χρόνια, παρότι στρατευμένος στα κινήματα και τους αγώνες, δεν βλέπει δυστυχώς ως αναγκαία την ένταξή του σε κάποιο μέτωπο ή οργάνωση της ριζοσπαστικής κι επαναστατικής αριστεράς. Εμπόδιό μας δεν είναι πια οι αυταπάτες: καμία έλξη δεν ασκεί πια η σοσιαλδημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ, με νωπή τη μνημονιακή διακυβέρνησή του, ο εμμονικός φιλοΕΕ χαρακτήρας του ΜΕΡΑ25, η ηττοπαθής αναδίπλωση του ΚΚΕ. Εμπόδιό μας είναι η ηττοπάθεια που εντέχνως καλλιεργείται από όλα τα αστικά επιτελεία, η εμπέδωση της «ΤΙΝΑ», αλλά και η στασιμότητα που επιδεικνύει η επαναστατική αριστερά στις -πλέον- ατελείς μορφές της.

Στον περισσότερο κόσμο του αγώνα υπάρχει βιωμένη η επίγνωση ότι δεν υπάρχουν πραγματικά «φιλολαϊκές αλλαγές» χωρίς ρήξεις σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Χρειάζεται να δημιουργηθεί εκείνη η συσπείρωση δυνάμεων που θα μπορεί να δείχνει, στη θεωρία και στην πράξη, ότι θέλει και μπορεί να «βάλει πλάτη» στην ανατροπή, με αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο και ανυποχώρητη κινηματική δράση. Σε αυτή την ανάγκη λογοδοτεί και η εκδήλωση στις 19 Δεκέμβρη.

Δέσποινα Κουτσούμπα,
περιφερειακή σύμβουλος Αττικής με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή

 

Θεωρώ ότι το κάλεσμα στη συζήτηση της 19ης Δεκέμβρη προκύπτει από μια σοβαρή πολιτική αναγκαιότητα. 

Αυτή είναι η συμπόρευση των δυνάμεων της επαναστατικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις ερχόμενες πολιτικές και εκλογικές αναμετρήσεις. Κάθε τέτοια συζήτηση φέρνει πιο κοντά δυνάμεις, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Δεν θα μιλήσω για την ανάγκη πολιτικής επιβίωσης της επαναστατικής αριστεράς. Κάθε τέτοιο εγχείρημα, εφόσον επιδιώκει την ενδυνάμωση των κοινωνικών αντιστάσεων και τον λαϊκό ξεσηκωμό ενάντια στις δυνάμεις που υπερασπίζονται το καπιταλιστικό σύστημα και τις πολυεθνικές πραγματώσεις του, είναι αδήριτη ανάγκη σήμερα. Στα πλαίσια αυτά πιστεύω στη δυνατότητα να γίνει δεκτό το μεταβατικό πρόγραμμα, ως βάση πολιτικής συμφωνίας της κοινής συμπόρευσης. Στις 19 Δεκέμβρη πιστεύω ότι όλοι/όλες πρέπει να είμαστε στο Studio. Γιατί ένα μέλλον χωρίς εμάς, θα είναι πολύ πιο δύσκολο για όλους.

Ηλίας Παπαχατζής, 
αντιπρόεδρος Α'-Γ' ΕΛΜΕ της Β' Αθηνας

 

Η εκδήλωση των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και αντικαταπιταλιστικής αριστεράς στις 19 Δεκέμβρη έρχεται σε μια στιγμή έντασης των αγώνων, όπως φάνηκε στην Γενική Απεργία στις 9 Νοέμβρη, στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, στην τριήμερη απεργία των νοσοκομείων που έγινε πανεργατική. Είναι μάχες που δίνουν τον τόνο ότι η εργατική τάξη και η νεολαία διεκδικούν, ότι οι εργατικοί και νεολαιίστικοι αγώνες είναι εδώ και συγκρούονται σκληρά με την κυβέρνηση και ολόκληρο το σύστημά της. Σε αυτή τη δυναμική πατάει η εκδήλωση με στόχο, σε μια περίοδο που ο κοινοβουλευτικός δρόμος αμφισβητείται μαζικά, να δώσει κατεύθυνση και προσανατολισμό ότι το πεζοδρόμιο είναι η εναλλακτική.

Στις σχολές οι ίδιες δυνάμεις της ριζοσπαστικής και αντικαταπιταλιστικής αριστεράς έχουμε, από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης της ΝΔ μέχρι σήμερα, δώσει πολλές μάχες μαζί, συσπειρώνοντας πολύ κόσμο στις γραμμές μας. Μαζί δώσαμε τη μάχη ενάντια στην κατάργηση του ασύλου. Μαζί βγήκαμε πρώτοι μπροστά για να σπάσουμε τις κυβερνητικές απαγορεύσεις με πρόσχημα την πανδημία και να απαιτήσουμε ανοχτές σχολές με όλα τα μέτρα προστασίας -κινητοποιήσεις που στη συνέχεια γίνανε διαδηλώσεις χιλιάδων. Μαζί δώσαμε τη μάχη ενάντια στη ΔΑΠ, πετυχαίνοντας την καταβαράθρωσή της στις φοιτητικές εκλογές. Μαζί ανατρέψαμε την είσοδο της πανεπιστημιακής αστυνομίας στις σχολές μας. Μαζί φέρνουμε τα αγωνιστικά πλαίσια στις γενικές συνελεύσεις κερδίζοντας ολόκληρα αμφιθέατρα. Πατώντας λοιπόν πάνω σε ένα φοιτητικό κίνημα που ήδη παλεύει και σε μια κοινή δράση που έχει αποδειχτεί αποτελεσματική στο να εκφράζει, να κινητοποιεί και να κερδίζει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, έχει σημασία να προχωρήσουμε μαζί και πιο κεντρικά πολιτικά.

Μαρία Καστελιώτη,
φοιτήτρια ΦΛΣ Αθήνας

 

Τάκης Ζώτος

 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι μέχρι τα μπούνια χωμένη στην κατάσταση «πολυκρίσης», που είναι και ο καπιταλισμός διεθνώς. Κρίση οικονομική, πληθωρισμού, ενεργειακή, περιβαλλοντική, ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, και ανταγωνισμών με την τούρκικη αστική τάξη, και γίνεται η πιο επιθετική και επικίνδυνη απέναντι σε όλους και όλες που αντιστέκονται. 

Όμως, βρίσκει απέναντί της το θυμό και τους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας, του γυναικείου κινήματος. Οι αγώνες των υγειονομικών, της Cosco, η μεγάλη απεργία της 9/11, η πορεία του Πολυτεχνείου, όλα δείχνουν ότι οι απεργίες και ο «δρόμος», και όχι «οι προοδευτικες κυβερνήσεις», είναι η απάντηση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και στο σύστημα που υπηρετεί.

Η πρωτοβουλία για «ενωτική κίνηση της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς» μας καλεί στον κινηματογράφο Στούντιο στις 19/12, να συζητήσουμε για τη δυνατότητα να υπάρξει από την ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική αριστερά, ενωτική, μαχητική, αντικαπιταλιστική παρέμβαση, στον συντονισμό, την οργάνωση, την κοινή δράση, των αγώνων και των διεκδικήσεων αυτού του κόσμου, για να χτιστεί ισχυρή αριστερή αντικαπιταλιστική εργατική αντιπολίτευση, απέναντι σε όποια κυβέρνηση και αν προκύψει από τις εκλογές. 

Να είμαστε εκεί.

Τάκης Ζώτος,
μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Με την εκδήλωση της 19ης Δεκεμβρίου 2022 στο STUDIO μπορεί να συντελεστεί ένα καθοριστικό και αποφασιστικό βήμα για την ενότητα και την ανασύνθεση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, δίνοντας έτσι σε όλους τους εργαζόμενους αλλά και ειδικά στους νέους ανθρώπους μια μοναδική δυνατότητα επαφής και μιας νέας σχέσης με την πολιτική, με τις ιδέες του σοσιαλισμού.

Την ώρα ακριβώς που η χειρότερη δεξιά κυβέρνηση της μεταπολίτευσης οξύνει την επίθεσή της ενάντια στις εργατικές κατακτήσεις και στα δημοκρατικά δικαιώματα λεηλατώντας το λαϊκό εισόδημα, κατεδαφίζοντας το ΕΣΥ και διαλύοντας τις εργασιακές σχέσεις, οι υποτελείς τάξεις έχουν όλα τα εφόδια και τις προϋποθέσεις για να είναι νικήτριες στον αγώνα για μια ανθρώπινη και ειρηνική κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, μπορούν να γίνουν οι πρωταγωνιστές για μια αντικαπιταλιστική Αριστερά ενωτική, ριζοσπαστική, κινηματική. Με αυτοπεποίθηση και με όνειρα μπορεί να οικοδομηθεί μια συσπείρωση δυνάμεων που θα διαμορφώσει ένα σημείο αναφοράς για δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα, ώστε με συγκεκριμένους στόχους και διεκδικήσεις να υπάρξουν κοινωνικές αντιστάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται το ξεδίπλωμα μιας πολιτικής διαδικασίας, ευρύτερης και βαθύτερης συνάμα, που να μετασχηματίσει το υπάρχον δυναμικό της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και τελικά να συμβάλει στη δημιουργία ενός νικηφόρου μετωπικού σχήματος. Στα πλαίσια αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πραγματοποίηση της ενωτικής εκδήλωσης στις 19/12 θα αποτελέσει τομή και ένδειξη πολιτικής ωριμότητας των συλλογικοτήτων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς προς μια κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής.

Νάσος Θεοδωρίδης,
Δικηγόρος, μέλος του ΣΕΚ