Οι ταχυδρομικές υπηρεσίες είναι τόσο παλιές όσο και ο ίδιος ο πολιτισμός. Υπήρχαν στην Περσία του Κύρου και του Δαρείου. Υπήρχαν στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Αυγούστου και του Τιβέριου. Επιβίωσαν από τον Καλιγούλα και τον Νέρωνα. Συνέχισαν να υπάρχουν ακόμα και μετά την κατάληψη και λεηλασία της Ρώμης από τις ορδές των Γότθων του Αλάριχου του 410 μΧ και διαλύθηκαν μόνο την περίοδο των «σκοτεινών χρόνων», με την εξαφάνιση του πολιτισμού στη Δυτική Ευρώπη.

Ο πρόγονος των ΕΛΤΑ, το «Γενικόν Ταχυδρομείον», ιδρύθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον πρώτο τυπικά πρωθυπουργό του νεοελληνικού κράτους. 

Ο Μητσοτάκης θέλει να κλείσει τα ΕΛΤΑ – όχι μόνο τα 46 καταστήματα που έβαλαν λουκέτο στις 3 Νοέμβρη. Ούτε μόνο τα υπόλοιπα 158 που πήραν παράταση ζωής για τρεις μήνες. Θέλει να κλείσει ολοκληρωτικά τα ΕΛΤΑ. Να πάψει να υπάρχει οποιαδήποτε ταχυδρομική υπηρεσία που έχει κάποια σχέση με το δημόσιο. Θέλει να πετύχει εκεί που απέτυχαν ο Αλάριχος, ο Νέρωνας και ο Καλιγούλας. 

Η προσπάθεια υπονόμευσης και διάλυσης των ΕΛΤΑ δεν ξεκίνησε τώρα με την ανακοίνωση της απόφασης για το κλείσιμο των 204 καταστημάτων και την έκρηξη των αντιδράσεων που ανάγκασαν την κυβέρνηση να δώσει την αναστολή στα 158 καταστήματα. Ξεκίνησε, κυριολεκτικά από την πρώτη μέρα που ο Μητσοτάκης πάτησε το πόδι του στο Μαξίμου.

Τον Οκτώβρη του 2020 o Κυριάκος Πιερρακάκης, ο σημερινός «Τσάρος της Οικονομίας» που ήταν τότε υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης τροποποίησε τους κανονισμούς αυξάνοντας τα χρονικά περιθώρια μέσα στα οποία τα ΕΛΤΑ θα έπρεπε να παραδώσουν μια επιστολή. Τυπικά η απόφαση αυτή βοηθούσε τα ΕΛΤΑ που, λόγω της ένταξής τους στο Υπερταμείο και τους μνημονιακούς περιορισμούς στις προσλήψεις, αντιμετώπιζαν ήδη μεγάλες ελλείψεις προσωπικού και δυσκολευόταν να παραδώσουν την αλληλογραφία στην ώρα της. Στην πραγματικότητα, όμως, η απόφαση είχε σαν στόχο να σκοτώσει και όχι να σώσει τα ΕΛΤΑ.

Τον Γενάρη του 2021 η διοίκηση των ΕΛΤΑ ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα «εθελουσίας εξόδου» με στόχο τη μείωση του προσωπικού κατά 2000 ακόμα εργαζόμενους. Η δικαιολογία: οι νέες ρυθμίσεις του Πιερρακάκη έκαναν αυτούς τους 2.000 εργαζόμενους «πλεονάζον προσωπικό». Τα ΕΛΤΑ θα μπορούσαν ίσως πράγματι να παραδώσουν τις επιστολές μέσα στις 5 ημέρες που όριζε η υπουργική απόφαση του Οκτωβρίου με λιγότερο προσωπικό. Αλλά δεν μπορούσαν προφανώς να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό από την ACS και τις άλλες ιδιωτικές ταχυδρομικές εταιρίες που στο μεταξύ είχαν αρχίσει να γιγαντώνονται. 

Την ίδια χρονιά, για να αντιμετωπίσουν προφανώς τον «κίνδυνο» των αντιδράσεων, η κυβέρνηση και η διοίκηση της εταιρίας επιτέθηκαν στο σωματείο των εργαζομένων. Πρώτα προσπάθησαν να απολύσουν τον πρόεδρο του σωματείου –αλλά η επίθεση απέτυχε αφού ακόμα και η «Επιτροπή Προστασίας Συνδικαλιστικών Στελεχών» που αποτελείτο από έναν δικαστή, έναν εκπρόσωπο της εργοδοσίας και έναν εκπρόσωπο του σωματείου έκρινε την απόλυση καταχρηστική. Αλλά τον απέλυσαν λίγους μήνες αργότερα –αφού φρόντισε η κυβέρνηση πρώτα να αλλάξει το νόμο και να καταργήσει την «Επιτροπή Προστασίας Συνδικαλιστικών Στελεχών». 

Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: κατάρρευση της λειτουργίας και των εσόδων, ζημιές εκατομμυρίων κάθε χρόνο, πιέσεις για ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση του αριθμού των καταστημάτων και των εργαζομένων. «Το 2019», γράφει η Εφημερίδα των Συντακτών, «τα κέρδη προ φόρων ήταν 5,381 εκατομμύρια ενώ την περίοδο 2020–2024 ο μέσος όρος ζημιών ήταν στα 43,576 εκατομμύρια ανά έτος…». 

Από το 2019 μέχρι το 2024 ο τζίρος από τις ταχυδρομικές υπηρεσίες έπεσε 30% κάτω, τα καταστήματα μειώθηκαν από τα 636 στα 430 και ο αριθμός των εργαζομένων από το 6252 στο  3157 (μείωση κατά 50% σχεδόν). 

Οι «ιδιώτες» έκαναν πάρτι. Όχι μόνο οι ιδιωτικές ταχυδρομικές εταιρίες αλλά -όπως πάντα- οι «πάσης φύσεως» κολλητοί της κυβέρνησης. Για να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις προσωπικού η διοίκηση των ΕΛΤΑ κατέφυγε στην «ενοικίαση» προσωρινών εργαζομένων. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αντί να απευθυνθεί άμεσα στις εταιρίες «εύρεσης προσωπικού» (όπως ονομάζονται επίσημα αυτές οι σιχαμερές επιχειρήσεις) ανάθεσε το έργο σε μια ελληνοαμερικανική ΟΝΕΧ, την εταιρία του Πάνου Ξενοκώστα, ενός πρώην αξιωματικού της πολεμικής αεροπορίας που έχει γίνει, χάρη στον πεθερό του και τις διασυνδέσεις του με αμερικανικά κερδοσκοπικά κεφάλαια, σεβαστός μεγαλοεπιχειρηματίας. Το παρακάτω απόσπασμα από την ιστοσελίδα libertypress (αν δεν την ξέρετε καλά κάνετε) είναι αποκαλυπτικό:

«Σε μια λαμπερή βραδιά, αφιερωμένη στην πορεία επιτυχίας και στα σημεία – σταθμούς του, ο Όμιλος ΟΝΕΧ γιόρτασε τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την ίδρυσή του. 20 χρόνια γεμάτα από πρωτιές και καινοτομίες. Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, την Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2024, ήταν γεμάτη λάμψη, χαμόγελα και εκλεκτούς καλεσμένους από τον χώρο της πολιτικής, της εφοπλιστικής και επιχειρηματικής κοινότητας, που τίμησαν με την παρουσία τους τον Όμιλο, αλλά και προσωπικά τον Πρόεδρό του, Πάνο Ξενοκώστα, εμπνευστή του success story της ΟΝΕΧ…

Με την παρουσία τους την επετειακή εκδήλωση τίμησαν οι Υπουργοί Ανάπτυξης και Υγείας, κ. Τάκης Θεοδωρικάκος και κ. Άδωνις Γεωργιάδης, η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, κα Νίκη Κεραμέως, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος Β΄, ο Γενικός Γραμματέας Ναυτιλίας και Λιμένων κ. Ευάγγελος Κυριαζόπουλος, ο Αντιπρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς, κ. Κωνσταντίνος Αχλαδίτης, καθώς και πλήθος Υφυπουργών, Βουλευτών και Γενικών Γραμματέων».

Η ONEX έχει τσεπώσει, με απευθείας αναθέσεις και φωτογραφικούς διαγωνισμούς πάνω από 100 εκατομμύρια για τις «υπηρεσίες» της –δηλαδή για να παίζει τον ενδιάμεσο ανάμεσα στα ΕΛΤΑ και τις κακόφημες εταιρίες «διαχείρισης προσωπικού». Η βασική «υπηρεσία» που προσφέρει αυτό το σχήμα (εκτός από το να γεμίζει τις τσέπες των ιδιωτών) είναι να «προστατεύει» την εταιρία από τα δικαιώματα των εργαζομένων.

«Οι συμβάσεις που υπογράφουν οι εργαζόμενοι», γράφει και πάλι η Εφ.Συν, «όπως ενδεικτικά συμβαίνει με έναν εκ των υπεργολάβων, τη SPEEDCON SMPS, που δραστηριοποιείται προμηθεύοντας προσωπικό στα ΕΛΤΑ για λογαριασμό της “ONEX TECHNOLOGY SYSTEMS & BUSINESS SOLUTIONS S.E”, διαρκούν μόλις 30 ημέρες». Μετά από την πάροδο αυτών των 30 ημερών απολύονται και ξαναπροσλαμβάνονται με νέα σύμβαση – που όμως δεν κατοχυρώνει με αυτό το κόλπο κανένα από τα νόμιμά τους δικαιώματα. Ένα από τα βασικά δικαιώματα που χάνουν, γράφει η Εφ.Συν, είναι οι μισθολογικές αυξήσεις τριετίας. Όποιος τις διεκδικεί δεν ξαναπροσλαμβάνεται.

Εκτός από την ONEX υπάρχουν και τα μικρότερα τρωκτικά. Σαν τον Ανδρέα Πάτση, τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, που είχε τσεπώσει «για την παροχή νομικών υπηρεσιών» μέσα από 27 διαφορετικές συμβάσεις πάνω από 800 χιλιάδες από τα ΕΛΤΑ. 

Στην θεσμοθετημένη συνάντησή του με τους εκπροσώπους του τύπου ο Παύλος Μαρινάκης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες για τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, τις χαριστικές συμβάσεις και το «κρυφό» σχέδιο για την διάλυση των ΕΛΤΑ. Αλλά και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ τα ίδια έλεγε.