Σε συνελεύσεις προχωρούσαν σε όλα τα μπλόκα οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι την Τρίτη 20/1 το απόγευμα, την ώρα που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγαινε στο τυπογραφείο προκειμένου να αποφασίσουν την πορεία των κινητοποιήσεών τους.
Στην περίπου τετράωρη συνάντηση της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων (ΠΕΜ) με τον Μητσοτάκη και τους υπουργούς του, το προηγούμενο βράδυ, η κυβέρνηση επανέλαβε λίγο-πολύ αυτά που είχε δηλώσει ο πρωθυπουργός λίγες μέρες νωρίτερα σε συνέντευξή του: «Δεν μπορώ να δώσω άλλα χρήματα, δεν το επιτρέπει ο προϋπολογισμός, η κοινωνική δικαιοσύνη και τα όρια από την Ευρώπη».
Πρόκειται για την πιο ξεδιάντροπη υποκρισία. Ενώ έφτανε με τυμπανοκρουσίες στην Ελλάδα η πρώτη από τις τρεις φρεγάτες Belhara, συνολικού κόστους πάνω από 3 δις ευρώ, το «έξτρα» κονδύλι που υπόσχεται η κυβέρνηση για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους ήταν 160 εκατομύρια ευρώ –κι αυτό, «πλεόνασμα» από το περσινό κονδύλι επιδοτήσεων που παρακρατήθηκε και δεν έφτασε ποτέ στους αγρότες!
Την ώρα που ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Τσιάρας υποστηρίζει ότι «δεν υπάρχει περιθώριο περαιτέρω μείωσης των τιμολογίων της ΔΕΗ καθώς εγείρονται ζητήματα ανταγωνισμού και κρατικών ενισχύσεων σε επίπεδο ΕΕ» στους αγρότες που ζητάνε κατώτατη εγγυημένη τιμή για τα προϊόντα τους, απαντάει ότι αυτή δεν μπορεί να υπάρξει γιατί «έχουμε ελεύθερη αγορά»! Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί αυτές τις μέρες η ΔΕΗ ανακοίνωσε πρόβλεψη για καθαρά κέρδη 700 εκατομμύρια ευρώ το 2026 και 900 εκατομμύρια το 2028 την ώρα που αγρότες και κτηνοτρόφοι χρεωοκοπούν ο ένας μετά τον άλλο.
Η ίδια κυβέρνηση που τον Μάιο προχώρησε σε μείωση των λιμενικών τελών κατά 50% κόστους 35 εκατομμυρίων για μια χούφτα ακτοπλοϊκές εταιρίες και αφήνει στο αφορολόγητο τους εφοπλιστές, για τους αγρότες δεν έχει να δώσει τίποτα πέρα από τα ψίχουλα που έχει ήδη ανακοινώσει από τις γιορτές και επανέλαβε στη συνάντηση με την «επιτροπή μαϊμού» των ελεγχόμενων «αγροτοσυνδικαλιστών» την περασμένη εβδομάδα ο Μητσοτάκης.
Μετά τη συνάντηση της 19/1 δεν υπήρξε ούτε ένας από τους εκπροσώπους της επιτροπής που να δηλώσει ότι κερδήθηκε κάτι παραπάνω. «Για την κτηνοτροφία δεν θα μπορούσε να έχει πάει χειρότερα η συνάντηση. Απέτυχαν να απαντήσουν σε όλες μας τις ερωτήσεις. Δεν απάντησαν σε καμιά από τις ερωτήσεις μας... Η πρότασή μου η προσωπική θα ήταν να γίνει Γαλλία εδώ πέρα» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Θωμάς Μόσχος, κτηνοτρόφος από το μπλόκο στα Σιάτιστα.
Προσχηματικός διάλογος
Μετά από αυτόν τον «προσχηματικό διάλογο», όπως σωστά τον είχαν χαρακτηρίσει εύλογα πριν ακόμη γίνει οι αγωνιζόμενοι αγρότες και κτηνοτρόφοι στις συνελεύσεις τους, μετά και τα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες πενήντα μέρες, η μόνη συνέχεια δεν μπορεί να είναι παρά η άμεση κλιμάκωση του αγώνα: κατέβασμα και παραμονή των αγροτών με τα τρακτέρ στην Αθήνα και πρόταση στα συνδικάτα να προχωρήσουν σε απεργία στο πλευρό των αγροτών σε ένα ενιαίο μέτωπο αγώνα που θα προχωρήσει σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση και τις πολιτικές της. Αυτός ο αγώνας μπορεί να νικήσει. Οι εργαζόμενοι και τα φτωχά στρώματα είναι στο πλευρό των αγροτών και η κυβέρνηση είναι απομονωμένη περισσότερο από ποτέ.
Σε αυτήν την κατεύθυνση δεν πρέπει να χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος. Ήδη έχει χαθεί αρκετός: Αμέσως μετά τις γιορτές και με όλες τις απόπειρες της κυβέρνησης (καταστολή, “κοινωνικός αυτοματισμός”, απειλές προστίμων, προσπάθεια διάσπασης του μετώπου) να αποτυγχάνουν, η κυβέρνηση ξανάπιασε παρελκυστικά το χαρτί του «διαλόγου».
Στη μαζικότερη και μαχητικότερη όλων πανελλαδική σύσκεψη των μπλόκων στη Νίκαια το Σάββατο 10 Γενάρη, το μήνυμα που έστειλε μαζικά η βάση των αγροτών και των κτηνοτρόφων που συμμετείχαν στην κατάμεστη αίθουσα ήταν αυτό της κλιμάκωσης. Η απόφαση που πάρθηκε -κόντρα σε αυτό το κλίμα- ήταν η ΠΕΜ να πάει στο διάλογο του Μητσοτάκη, με το επιχείρημα ότι έτσι θα αποδειχθεί σε όλο τον κόσμο ότι ο διάλογός του είναι «προσχηματικός» και «μετά θα πάμε για κλιμάκωση». Είχε προηγηθεί το αιφνιδιαστικό «άνοιγμα» των μεγάλων μπλόκων τη δεύτερη μέρα του 48ωρου αποκλεισμού στις 8-9 Γενάρη από τα «μεγάλα μπλόκα» σε ένδειξη «καλής θέλησης» προς την κυβέρνηση.
Την «καλή θέληση» την έκανε σκουπίδι η κυβέρνηση βάζοντας από την πίσω πόρτα τους «προθύμους» της στη συνάντηση της Τρίτης 13/1. Ο Μητσοτάκης συναντήθηκε σε αυτον τον «διάλογο-παρωδία» με τον κομματικό του μηχανισμό που βάφτισε «εκπροσώπους των αγροτών», έκανε λόγο για «μία κομματική μειοψηφία που επιμένει σε κάποια από τα μπλόκα» και απείλησε ότι «δεν πρόκειται να ανεχθούμε ούτε εκβιασμούς, ούτε παρανομίες, ούτε παραλογισμούς» με τον Πλεύρη να εξηγεί: «Υπάρχουν όμως κάποιοι, που τους έχουμε δει κατά καιρούς, που φαίνεται ότι βρίσκονται σε μια λογική ότι θέλουν να κάνουν επαναστατική γυμναστική, να εξυπηρετήσουν την κομματική τους ταυτότητα και όχι τα συμφέροντα των αγροτών. Προφανώς είναι από συγκεκριμένα κόμματα. Είναι κόμματα, είναι και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος που βλέπουμε άτομα τα οποία υπάρχουν, είναι και άλλα κόμματα που έχουν ταυτότητα. Πλέον θα μπούμε στην εφαρμογή του νόμου. Η εφαρμογή του νόμου δεν είναι απειλή. Το ότι απαγορεύεται να κλείνουν οι δρόμοι και είναι ποινικό αδίκημα το να κλείνουν οι δρόμοι ή έχει διοικητικές κυρώσεις, δεν είναι απειλή».
Η απάντηση που δόθηκε στις νέες αυτές προκλήσεις της κυβέρνησης ήταν νέα έκκληση σε διάλογο συνοδευόμενη από κινητοποίηση: «Συνεχίζουμε τον αγώνα. Συνεχίζουμε, παράλληλα να περιμένουμε να γίνει δεκτή η επιτροπή εκπροσώπων όπως την έχουμε προτείνει εμείς, για μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό. Στη σημερινή πανελλαδική σύσκεψη στον Παλαμά θα αποφασίσουμε συλλογικά τον τρόπο της κλιμάκωσης. Η πρόταση του μπλόκου της Καρδίτσας είναι ένα μαζικό συλλαλητήριο με κάθοδο των τρακτέρ στην Αθήνα», είπε στο in.gr ο Κώστας Τζέλλας, από το μπλόκο της Καρδίτσας την Τρίτη 13 Γενάρη. Ακολούθως, το πρωί της Τετάρτης 14 Γενάρη, η κυβέρνηση απηύθυνε σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης «νέα κλήση για διάλογο προς τους αγρότες της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, την επομένη της επαφής του κ. Μητσοτάκη με τους “πρόθυμους”», αλλά με τους «δρόμους ανοιχτούς».
Αντί, μετά από όλα αυτά, η απάντηση να είναι, για να το πούμε λίγο ωμά, η κυβέρνηση να βάλει τον διάλογο εκεί που ξέρει, αυτό που ακολούθησε εκ μέρους της συνδικαλιστικής ηγεσίας, ήταν νέες κινήσεις «καλής θέλησης». Η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων ανακοίνωσε ότι θα προσέλθει στον διάλογο με την Κυβέρνηση την Δευτέρα 19 Γενάρη χωρίς συλλαλητήριο στην Αθήνα, μετά από πρόταση που τέθηκε στην πανελλαδική σύσκεψη στον Παλαμά Καρδίτσας.
Βρώμικος πόλεμος
Τις επόμενες μέρες η κυβέρνηση συνέχισε τον βρώμικο πόλεμο εναντίον των αγροτών. Αλλά αντί να ξεσκεπαστεί και να λοιδωρηθεί ο «θρήνος» και οι απειλές των κυβερνητικών ΜΜΕ για τα τρύπια λάστιχα των τρακτέρ των δύο «προθύμων» αγροτών (που πήγαν στην πρώτη συνάντηση με τον Μητσοτάκη γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τους συναδέλφους τους) η Συντονιστική Επιτροπή του μπλόκου της Νίκαιας αποφάσισε να πάει στον Εισαγγελέα «ζητώντας να δοθεί εντολή για άνοιγμα του υλικού από τις κάμερες ασφαλείας, προκειμένου να διαπιστωθεί ποιοι ευθύνονται για τις φθορές που προκλήθηκαν στα τρακτέρ δύο αγροτών» και άφησε να περάσουν «στο ντούκου» οι απαράδεκτες προβοκατόρικες «προϋποθέσεις» που έθεσε με θράσος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Μαρινάκης για «ανοιχτούς δρόμους» και «μη συμμετοχή στη συνάντηση προσώπων οποία έχουν παραβατικές συμπεριφορές και ελέγχονται από τη δικαιοσύνη».
«Εμείς καταλαβαίνουμε ότι θα ασκήσουμε μεγάλη πίεση και ασκούμε πίεση με τα μπλόκα μας και γι' αυτό τον λόγο θα υπάρξουν και διορθωτικές κινήσεις - θα υπάρξουν και εξαγγελίες και στο μέλλον που θα είναι αντανάκλαση του αγώνα και των μπλόκων μας. Αυτοί οι αγώνες πάντα αποδίδουν καρπούς. Είναι κλισέ, αλλά είναι η πραγματικότητα ότι κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Μόνο ο αγώνας που δεν γίνεται» δήλωσε ο Ρίζος Μαρούδας, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας, μετά τη συνάντηση με τον Μητσοτάκη (Ριζοσπάστης 20/1).
Η δήλωσή του θύμισε την ομιλία του στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 20 Φλεβάρη του 2024, που έβαλε τέλος στα μπλόκα εκείνης της χρονιάς: «Χάρη σε αυτόν τον αγώνα αποσπάσαμε κάποιες κατακτήσεις, που δεν μας ικανοποιούν, αλλά είναι κάποιες κατακτήσεις που δεν θα τις είχαμε αν δεν γινόταν ο αγώνας αυτών των τεσσάρων εβδομάδων. Αυτό είναι μια παρακαταθήκη που δεν πρέπει να ξεχάσουμε γυρνώντας στα μπλόκα μας ή αύριο μεθαύριο στα χωριά μας. Είμαστε βέβαιοι ότι η σπορά φέρνει καρπούς… Πολλές φορές αργεί λίγο, μπορεί να μη μας δίνουν μέσα στα μπλόκα αυτά που θέλουμε μέσα στη φωτιά του αγώνα… αλλά πάντα όλοι αγώνες μας ήταν κερδισμένοι. Εμείς δεν χάσαμε κανένα αγώνα, μόνο αυτόν που δεν έγινε».
Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος αλλά υπάρχουν αγώνες που κερδίζουν και αγώνες που δεν κερδίζουν. Η εμπειρία των δύο τελευταίων χρόνων δείχνει ότι η τακτική του διεκδικούμε και μετά «κλείνουμε συντεταγμένα» τον αγώνα περιμένοντας σε βάθος χρόνου να θερίσουμε, δεν αποδίδει καρπούς. Αντίθετα αποθρασύνει την κυβέρνηση, που μόλις ξεφορτωθεί τα μπλόκα, θα συνεχίσει απερίσπαστη το καταστροφικό της έργο. Μετά από 50 μέρες αγώνα των αγροτών δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την κλιμάκωση.