Μέσα στις γιορτές, το μπλακ άουτ στα ιδιωτικοποιημένα εδώ και χρόνια αεροδρόμια, υπενθύμισε με δραματικό τρόπο ότι η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και των περικοπών, μετατρέπει σε Τέμπη όλες τις μεταφορές και όχι μονάχα στους σιδηρόδρομους. Μονάχα εξαιτίας της προσπάθειας των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας και των εργαζόμενων της ΥΠΑ, δεν θρηνήσαμε εκατοντάδες νέα θύματα σε «νέα Τέμπη», στον αέρα αυτή τη φορά.
Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη. Τρία χρόνια από τη την δολοφονία 57 ανθρώπων και τίποτε δεν έχει αλλάξει προς το καλύτερο για τον σιδηρόδρομο. Η Hellenic Train που είναι υπεύθυνη για το έγκλημα, παραμένει ιδιοκτήτης, τα δρομολόγια των σιδηροδρόμων έχουν συρρικνωθεί με δυο (!) μονάχα δρομολόγια Αθήνα - Θεσσαλονίκη για τα οποία η εταιρία τσεπώνει κάθε χρόνο 50 εκατομμύρια ευρώ ενίσχυση. Με καθημερινές βλάβες που ταλαιπωρούν τον κόσμο, με τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, απαρχαιωμένο εξοπλισμό και με διώξεις συνδικαλιστών που προειδοποιούσαν για το έγκλημα στα Τέμπη.
Όλες και όλοι ξέρουμε ότι η αιτία για το έγκλημα στα Τέμπη, είναι η ιδιωτικοποίηση των σιδηρόδρομων και μαζί της η κυβέρνηση της ΝΔ που προσπαθεί, όχι μονάχα να συγκαλύψει αυτό το έγκλημα, αλλά ακόμη χειρότερα απλώνει την ιδιωτικοποίηση παντού μετατρέποντας σε Τέμπη όλες τις μεταφορές.
Το μπλακ άουτ στα αεροδρόμια δείχνει ότι οι αεροπορικές μεταφορές εξαιτίας της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και των περικοπών κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε τεράστιες καταστροφές. Την ίδια ώρα, προχωράει με ταχύτατους ρυθμούς στην ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας. Έχει παραδώσει πάνω από 60 λεωφορειακές γραμμές στους ιδιώτες με αποτέλεσμα συνεχή «ατυχήματα» εξαιτίας της υπερεργασίας των οδηγών. Ξηλώνει τα τρόλεϊ, και με στόχο να παραδώσει τις γραμμές σε ιδιώτες. Αφήνει χωρίς προσωπικό, ανταλλακτικά και νέους συρμούς το ΜΕΤΡΟ και όλες τις αστικές συγκοινωνίες, με αποτέλεσμα την καθημερινή ταλαιπωρία εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων.
Έχει ξεκινήσει την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ με το κλείσιμο 200 καταστημάτων, την ιδιωτικοποίηση των κέντρων διαλογής σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και την ιδιωτικοποίηση των οικονομικών τους υπηρεσιών. Έχει σταθερά στο στόχαστρο την ιδιωτικοποίηση του νερού, γι’ αυτό και αυξάνει τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ, και θέλει να ξεπουλήσει όλες τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης των πόλεων. Και μαζί πηγαίνει η ιδιωτικοποίηση της Ενέργειας που έχει σημάνει αβάστακτες αυξήσεις στα τιμολόγια.
Αυτές τις επιλογές της κυβέρνησης, μπορούμε να τις τσακίσουμε. Απέναντι στην καταστροφική πολιτική που ξεπουλάει στους ιδιώτες κάθε δημόσιο αγαθό που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και όλη η κοινωνία, χρειάζεται να δώσουμε μαζική εργατική απάντηση.
Να προχωρήσουμε σε πανεργατική απεργία στην συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη διεκδικώντας την επανακρατικοποίηση των σιδηροδρόμων. Να πάρουμε τον έλεγχο από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που βάζουν τις ζωές κάτω από τα κέρδη τους. Η Hellenic Train είναι συνένοχη μαζί με την κυβέρνηση, στο έγκλημα με τη δολοφονική κυβέρνηση των ιδιωτικοποιήσεων και της φτώχειας. Γι’ αυτό πρέπει να πληρώσει για το έγκλημά της. Να εκδιωχθεί χωρίς καμιά αποζημίωση. Και οι σιδηρόδρομοι και όλο το έργο τους, να γίνουν κρατικοί με εργατικό έλεγχο. Γιατί καταλαβαίνουμε ότι η πάλη για την κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων αφορά ολόκληρη την εργατική τάξη. Γιατί είναι πάλη για την ασφάλεια και τη ζωή της που γίνεται καθημερινά θυσία στο βωμό του κέρδους.
Να διεκδικήσουμε να σταματήσει κάθε ιδιωτικοποίηση και οι περικοπές που φέρνουν πιο κοντά «νέα Τέμπη» όπως στις συγκοινωνίες, και καταστρέφουν κάθε δημόσια υπηρεσία που έχει ανάγκη η κοινωνία
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Αν συνεχιστεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων σε λίγο δεν θα υπάρχει η χώρα. Το αεροδρόμιο π.χ αν το έχει ένας ιδιώτης μπορεί να το κλείσει αύριο μεθαύριο. Δικό του είναι ό,τι θέλει το κάνει. Τα τελευταία χρόνια ξεπουλιέται ολόκληρη η Ελλάδα, γι’ αυτό και η αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις είναι και θα είναι πάντα ψηλά στις προτεραιότητές μας. Το είδαμε στο σιδηρόδρομο, στα αεροδρόμια, στις υποδομές, παντού με καταστροφικά αποτελέσματα.
Το βλέπουμε και στον πρωτογενή τομέα που τον καταστρέφουν για να πουληθούν οι εκτάσεις που ταΐζουν την Ελλάδα, προκειμένου να γίνουν φωτοβολταϊκά κι ανεμογεννήτριες. Και έρχονται οι φωτιές του καλοκαιριού και οι πλημμύρες του χειμώνα για να βοηθήσουν σε αυτό το σχέδιο. Η ιδιωτικοποίηση είναι κυβερνητικό πρόγραμμα με διάρκεια. Δεν είναι ένα στιγμιότυπο. Είναι πρόγραμμα για να μη μείνει τίποτα δημόσιο. Για τους κυβερνήτες μας η Ελλάδα είναι κατάλληλη μόνο για τον τουρισμό. Μέχρι και τις παραλίες πουλάνε.
Αναφορικά με το FIR Αθηνών -από το οποίο εξαρτάται όλη η δυνατότητα προσγείωσης κι απογείωσης των αεροσκαφών και είδαμε τι έγινε στην αρχή της χρονιάς με την κατάρρευση των συστημάτων- βρίσκεται σε μια κατάσταση ανάλογη με τα όσα ισχύουν στο σιδηρόδρομο και οδήγησαν στα Τέμπη. Η κυβέρνηση ακολουθεί την ίδια λογική και φιλοσοφία, αυτή του “κανένας μας δεν είδε, δεν ξέρει, δεν φταίει” και προπαντός ο Μητσοτάκης. Για να πουν ότι κάτι έκαναν γι’ αυτό που συνέβη στις 5 Γενάρη υποχρέωσαν σε παραίτηση τον διοικητή της ΥΠΑ για να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες. Την ευθύνη για τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων ελέγχου και καθοδήγησης του εναερίου χώρου τον έχει η εκάστοτε κυβέρνηση. Κανείς διοικητής δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό αν δεν έχει τη χρηματοδότηση. Εκείνη την ημέρα κινδυνέψαμε με ένα δυστύχημα χειρότερο από το μακελειό που έγινε στα Τέμπη. Όταν δεν ελέγχεται με τα πλέον σύγχρονα μέσα ο χώρος του αέρα δεν ξέρει κανένα αεροπλάνο πότε να κατέβει, σε ποιο ύψος να πετάει ακόμα και το αν έρχεται κάποιο άλλο αεροπλάνο πάνω του. Για να μη μιλήσουμε για τους κινδύνους που γεννιούνται σε στρατιωτικό επίπεδο -σε μια τέτοια μάλιστα περίοδο- όταν χάνεται ο έλεγχος του εναέριου χώρου.
Στις 22/1 ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης οργανώνει συνάντηση συνδικαλιστών/ριών και μαχητικών εργαζομένων από όσο το δυνατόν περισσότερα σωματεία κι εργατικούς χώρους προκειμένου να συντονιστούν οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των πάντων που προγραμματίζει η κυβέρνηση. Χρειάζεται εργαζόμενοι και συνταξιούχοι να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας όλοι μαζί συντονισμένα, ώστε στην επέτειο των τριών χρόνων από το έγκλημα των Τεμπών να δώσουμε μια δυναμική απάντηση σε όσα ετοιμάζουν εκείνοι που το μόνο τους μέλημα είναι να θησαυρίσουν οι ίδιοι ανεξάρτητα αν αυτό σημαίνει τη διάλυση της χώρας και των υποδομών της.
Χρίστος Σαββάκης,
αναπληρωτής γενικός γραμματέας Συνδέσμου Συνταξιούχων Ολυμπιακής και ξένων αεροπορικών εταιριών
Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη αυτά που έχουν αλλάξει είναι πολύ λίγα. Είναι περισσότερο σε επικοινωνιακό επίπεδο χωρίς ουσία από πίσω. Ακόμα και οι σηματοδοτήσεις ή οι τηλεδιοικήσεις που έχουν μπει σε κάποια κομμάτια, δεν υπάρχουν εργαζόμενοι του ΟΣΕ για να τα υποστηρίξουν. Τα κρατάει εργολάβος. Χρειάζεται επαρκές μόνιμο προσωπικό κι αυτό δεν υπάρχει. Το προσωπικό απαξιώνεται. Ακούμε συνεχώς ότι θα μπουν μεγάλα σχήματα που θα αναλάβουν τη συντήρηση και θα θυμίζει ιδιωτικοποίηση. Αλλά αν θες να έχεις σιδηρόδρομο θα πρέπει να έχεις μόνιμους υπαλλήλους.
Συν τοις άλλοις πλέον δεν έχουμε δρομολόγια. Αν δεν έχεις κόσμο να τα υποστηρίξει πώς θα έχεις δρομολόγια; Το κλίμα που υπάρχει είναι ότι έχει χειροτερέψει η κατάσταση στο σιδηρόδρομο. Οι όποιες παρεμβάσεις έχουν γίνει δεν είναι με όρους μόνιμης εργασίας. Το μόνιμο προσωπικό του ΟΣΕ μαζί με την ΕΡΓΟΣΕ (που κι αυτοί είναι κάποιας ηλικίας πια) δεν ξεπερνάει τα 700 άτομα – μάλλον είναι λιγότεροι. Υπάρχουν 600 εργαζόμενοι με μπλοκάκια που εργάζονται με συμβάσεις ατομικού χαρακτήρα χωρίς δικαιώματα, συν κόσμος από τον ιδιωτικό τομέα που θα έρθει για να στελεχώσει τις ανώτερες διευθυντικές θέσεις. Μιλάμε για εργαζόμενους τριών – τεσσάρων ταχυτήτων. Για τον σιδηρόδρομο όμως η ουσία είναι να υπάρχουν μόνιμοι υπάλληλοι να κάνουν τη δουλειά για πολλά χρόνια, να υπάρχει συνέχεια, εκπαίδευση κι εμπειρία για μεγαλύτερη ασφάλεια.
Ο ξεσηκωμός που σηματοδοτεί η επέτειος του εγκλήματος στα Τέμπη τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να συνεχιστεί. Δεν αφορά μόνο τον σιδηρόδρομο. Είναι μια σειρά κλάδοι που απεργούν κι αντιστέκονται στις επιθέσεις της κυβέρνησης. Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι/ες θα πρέπει να ενωθούν και μια μεγάλη γενική απεργία στην επέτειο των Τεμπών δίνει αυτή τη δυνατότητα. Ανεξάρτητα από τις αποφάσεις που έχει πάρει η Καρυστιανού, το Κίνημα των Τεμπών μπορεί να συνεχίσει, να συσπειρώσει όλον αυτόν τον κόσμο γιατί γύρω μας είναι αμέτρητα τα πεδία πολιτικής και ταξικής σύγκρουσης.
Η σύσκεψη του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης στις 22/1 είναι μια πολύ καλή ευκαιρία οργάνωσης της δράσης όλων αυτών των κομματιών με ορίζοντα μια μεγάλη απεργία στη συμπλήρωση τριών χρόνων από τα Τέμπη.