Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ με την οποία ακυρώθηκαν οι άδειες λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων, επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά το φιάσκο ίδρυσής τους που ξεκίνησε από το 2024. Επιβεβαίωσε όσα έλεγε το φοιτητικό κίνημα που τότε με κατειλημμένες σχολές ανάγκασε την κυβέρνηση να ψηφίσει μόνη της το νόμο. Ενάντια στην προσπάθεια διάλυσης και ιδιωτικοποίησης των πανεπιστημίων, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές οργανώνουν την απάντησή τους με τη συμμετοχή στη φετινή ΔΕΘ. Με σύνθημα «Οι φοιτητές μαζί με τους εργάτες», το ΣΕΚ στις Σχολές καλεί στη  ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη στις 6μμ στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Το αφήγημα που συνόδεψε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων ήταν ότι το Harvard, το Yale και η Σορβόννη θα ερχόντουσαν στην Ελλάδα. Πέρυσι, δόθηκε άδεια σε 4 από τα 12 πανεπιστήμια που είχαν κάνει αίτηση για να λάβουν άδεια λειτουργίας. Οι άδειες αφαιρέθηκαν σε τρία, το Anatolia University, τα University of York και Keele. Η απόφαση του ΣτΕ επιβεβαίωσε ότι ήταν κολλέγια που λειτουργούσαν στην Ελλάδα χρόνια και βαφτίστηκαν πανεπιστήμια. Ότι δεν υπάρχει καμία συνεργασία με ξένο πανεπιστήμιο για να τα καταστήσει παράρτημα τους. Με νέα προσφυγή στο ΣτΕ θα ερευνηθούν δικαστικά οι άδειες λειτουργίας ακόμη επτά ιδρυμάτων.

Η απόφαση αναγνωρίζει ότι για να πάρουν άδεια δεν τηρήθηκαν βασικές προϋποθέσεις που αφορούσαν τις εγκαταστάσεις, τις υποδομές και τον εξοπλισμό τους. Στο Keele για παράδειγμα, στη διοίκηση του οποίου φιγουράρει και ο Ανδρέας Λοβέρδος αναφέρονται αδήλωτοι όροφοι, εγκαταστάσεις ακατάλληλες για διδασκαλία και ψυχαγωγία, έλλειψη κλιμακοστασίου για ΑμεΑ, ημιτελείς κατασκευές και αποθήκευση κατασκευαστικών υλικών μέσα σε αίθουσες διδασκαλίας. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στο York. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) συγκροτήθηκε και έδωσε τις άδειες ήταν ένα σκάνδαλο με το ΣτΕ να λέει ότι στην πραγματικότητα δεν έθεσε αυστηρά κριτήρια. Η διαδικασία πιστοποίησης για το πρόγραμμα σπουδών ενός δημοσίου πανεπιστημίου είναι εξαιρετικά αυστηρή. Για τα ιδιωτικά όμως ισχύουν αλλά μέτρα και σταθμά. Απέναντι σε όλα αυτά, η απάντηση του υπουργείου Παιδείας ήταν να βεβαιώσει ότι δεν θα χαθεί το εξάμηνο, προστατεύοντας τα ιδιωτικά από το να χάσουν την πελατεία τους.

Η ίδρυση των ιδιωτικών καταρρέει, όμως ο πραγματικός στόχος της κυβέρνησης είναι το να διαλύσει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Εκεί συνηγορούν η υποβάθμιση, οι κόφτες, η μείωση των εισακτέων, οι διαγραφές και οι συγχωνεύσεις τμημάτων. Ενδεικτικά, η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) που εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 2021, στην πενταετία εφαρμογής της οδήγησε σε 59.000 κενές θέσεις στα πανεπιστήμια. Όσον αφορά τη στέγαση των φοιτητών, η κυβέρνηση παραδέχεται ότι οι φοιτητικές εστίες σήμερα καλύπτουν μόλις το 7% των αναγκών των φοιτητών. Οι υπόλοιποι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τα ψηλά νοίκια.

Μπαίνει ο Σεπτέμβρης, τα σχολεία ανοίγουν και αυτό για τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, σημαίνει δράσεις, απεργίες και κινητοποιήσεις. Τα εκπαιδευτικά σωματεία ετοιμάζονται να δώσουν το παρών στη διαδήλωση της φετινής ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη. Μετά τη ΔΕΘ οι εκπαιδευτικοί μπαίνουν στα σχολεία με στόχο την οργάνωση γενικών συνελεύσεων και απεργιών, υλοποιώντας τις αποφάσεις που πάρθηκαν στα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ.

Το καλοκαίρι σημαδεύτηκε από μία μεγάλη νίκη για τους εκπαιδευτικούς. Με τις αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Πελοποννήσου οι διωκόμενοι εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση απαλλάχθηκαν πλήρως από κάθε κατηγορία. Οι αποφάσεις των συμβουλίων ήταν νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος και του συλλογικού αγώνα των εκπαιδευτικών. Επιβεβαίωσαν ότι η απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, πως καλύπτονται οι απεργοί, πως κάθε απεργία κρίνεται αυτοτελώς από τα δικαστήρια.

Τεράστια νίκη ήταν η υπογεγραμμένη από το υπουργείο Παιδείας απόφαση για επιστροφή της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο. Η Χρύσα είχε μείνει για 18μήνες σε δυνητική αργία εξαιτίας της συμμετοχής της στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Η επιστροφή της στο σχολείο «απέδειξε πως οι μηχανισμοί του συστήματος, της κυβέρνησης και της διοίκησης δεν είναι ανίκητοι. Υποχωρούν όταν βρεθούν απέναντι σε μαζική αντίδραση και κλίμα ξεσηκωμού, όταν αντιληφθούν πως πάει να σπάσει η σιωπή και η ηττοπάθεια που με τόσο «κόπο» και τόση καταστολή παλεύουν να επιβάλλουν», σημειώνει η Ενότητα Αντίσταση Ανατροπή στην ΕΛΜΕ Πειραιά στην ανακοίνωσή της. 

Απεργιακή απάντηση

Στα συνέδρια της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ το κομμάτι της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στα σχολεία έδωσε μεγάλη μάχη για απεργιακή απάντηση στις επιθέσεις στη δημόσια εκπαίδευση. Έγραφε μεταξύ άλλων η προκήρυξη του Δικτύου εκπαιδευτικών «η Τάξη μας»: «Το πάρτι μεταφοράς κρατικών και κοινοτικών κονδυλίων σε ιδιώτες συνεχίζεται. Το λεγόμενο πολλαπλό βιβλίο δίνει εκατομμύρια σε αλυσίδες φροντιστηρίων και εκδότες, επιχειρεί να μετατρέψει, για πρώτη φορά, τους επιχειρηματίες σε αποφασιστικό παράγοντα διαμόρφωσης του ίδιου του περιεχομένου της εκπαίδευσης. Αυτοί που πλέον θα καθορίζουν το τι και το πώς θα διδάσκεται, μέσα στην τάξη και με βάση αυτό θα επιμορφώνουν τους εκπαιδευτικούς, θα είναι οι εκπρόσωποι μιας κερδοσκοπικής επιχείρησης. 

Ταυτόχρονα, στη νέα σχολική χρονιά οι περικοπές σε χρηματοδότηση και προσωπικό αναμένεται να είναι χειρότερες από ποτέ και θα οδηγήσουν τα σχολεία σε οριακές καταστάσεις λειτουργίας. Έτσι κι αλλιώς το ήδη υπάρχον ασφυκτικό πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου, η εργασιακή πίεση και ανασφάλεια, όπως επίσης και η φτώχεια έχει οδηγήσει χιλιάδες συναδέλφισσες/

ους είτε να εγκαταλείπουν το επάγγελμα είτε να σκέφτονται το ενδεχόμενο να το κάνουν. Φέτος κατατέθηκαν 20.000 λιγότερες αιτήσεις για τους πίνακες του ΑΣΕΠ σε σχέση με το 2023».

Οι εκπαιδευτικοί του δικτύου του Παρεμβάσεων έβαλαν πρόταση για απεργιακό βηματισμό τον Σεπτέμβρη. Έβαλαν ως κόκκινη γραμμή οποιαδήποτε υποχώρηση από την απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Συνέδεσαν τον αγώνα των εκπαιδευτικών με τους αντιρατσιστικούς και αντισεξιστικούς αγώνες, τους αγώνες για λευτεριά στην Παλαιστίνη, για αλληλεγγύη στα Προσφυγικά και για την εργατική κατοικία. 

«Στα τέλη του Ιουνίου και αρχές Ιούλη είχαμε τα συνέδρια των δύο εκπαιδευτικών ομοσπονδιών. Με μεγαλύτερη δυναμικότητα το συνέδριο της ΔΟΕ και αποφασιστικότητα από το κομμάτι της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, πήρε απόφαση για απεργία τον Σεπτέμβρη», δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Δώρα Κιντή, εκπαιδευτικός στη Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας. «Αυτή την απόφαση προσπαθήσαμε και καταφέραμε στο συνέδριο της ΟΛΜΕ να την υπερασπιστούμε και να έχουμε διπλή απόφαση.

Όμως δεν μας εξασφαλίζει τίποτα και κανείς από τις υπόλοιπες δυνάμεις ότι οι αποφάσεις αυτές θα υλοποιηθούν. Χρειάζεται από την πλευρά των πρωτοβάθμιων σωματείων μεγάλη πίεση και αποφασιστικότητα ώστε να έχουμε γύρους γενικών συνελεύσεων και γενικές συνελεύσεις προέδρων σε ο,τι αφορά την ΟΛΜΕ, γιατί χρειάζεται βάση του καταστατικού της, ήδη στις αρχές του Σεπτέμβρη ώστε να υλοποιήσουμε αυτές τις αποφάσεις. Είναι ο μόνος τρόπος σε συνδυασμό με την μεγάλη διαδήλωση που γίνεται στις 5 Σεπτέμβρη στην ΔΕΘ η οποία όμως δεν μπορεί να είναι η μοναδική κινητοποίηση του Σεπτεμβρίου καθώς πρώτα απ' όλα δεν είναι απεργιακή. 

Ο χώρος της εκπαίδευσης χρειάζεται απεργία. Το δείχνουν όλες οι δικαστικές αποφάσεις μέσα στο καλοκαίρι για τη Λακωνία και για τη Θράκη υπέρ των εκπαιδευτικών που δείχνουν μία νίκη της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση. 

Ήταν μία νίκη των εκπαιδευτικών η οποία συνδυάστηκε με απεργιακές κινητοποιήσεις. Όπου δεν υπήρχε αυτός ο συνδυασμός, οι δικαστικές αποφάσεις ήταν αρνητικές και εις βάρος μας. Όπως έγινε με τον 13ο και 14ο μισθό που η ΑΔΕΔΥ δεν θεώρησε απαραίτητο να αποφασίσει απεργιακή κινητοποίηση. Το δρόμο το δείχνουν αυτή τη στιγμή οι εκπαιδευτικοί στην Αυστραλία που κερδίσανε με απεργίες αυξήσεις πάνω από 32% από την κυβέρνηση ενώ αρχικά τους έδινε γύρω στο 18% αυξήσεις. Αυτό θέλουμε αυτή τη στιγμή, όλα τα άλλα είναι υπεκφυγές από οποιαδήποτε δύναμη βάζει εμπόδια στο θέμα της απεργίας».