Οι εξεγέρσεις στην Γαλλία και την Ισπανία έχουν συγκλονίσει την Ευρώπη τις τελευταίες εβδομάδες και απλώνονται σε όλο και περισσότερες χώρες όπως πρόσφατα στην Αλβανία. Στην Ισπανία η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν από το fund που είχε αγοράσει το διαμέρισμα της έμελλε να γίνει η αφορμή για να βγει ένας ολόκληρος κόσμος που παλεύει για τη στέγη μέσα σε συνθήκες που γίνεται μια σαρωτική λεηλασία από τις εταιρείες σε ό,τι αφορά την εργατική και φοιτητική κατοικία. Στην Ελλάδα είναι αμέτρητα τα παραδείγματα που έχουν φέρει τον κόσμο σε απελπιστικά όρια. Ενδεικτικό παράδειγμα του μεγέθους της κρίσης για την φοιτητική στέγαση είναι το γεγονός ότι 400 φοιτητές πέρασαν στο Πανεπιστημιακό Πατρών και δεν κατάφεραν να πάνε να σπουδάσουν λόγω τον υψηλών ενοικίων.
Από την άλλη οι φοιτητικές εστίες πλέον δεν μπορούν να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες καθώς τα τελευταία χρόνια είτε έχουν αφεθεί στην μοίρα τους με σκοπό να ιδιωτικοποιηθούν είτε δεν φτιάχνονται καθόλου νέες και ο,τι έχουν στα πλάνα τους να φτιαχτεί είναι με ΣΔΙΤ και εργολαβίες. Το αποτέλεσμα είναι να αναγκάζονται οι φοιτητές να μένουν σε κτίρια ακατάλληλα χωρίς πολλές φορές πόσιμο νερό και απαραίτητες υποδομές για τις υλικές και ψυχικές τους ανάγκες.
Την εβδομάδα που πέρασε, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας κινητοποιήσεις φοιτητών/ριων στη Σάμο και τη Λέσβο, καθώς δεκάδες φοιτητές ανά νησί δικαιούνται διαμονή στις εστίες αλλά μένουν στον αέρα λόγω έλλειψης διαθέσιμων δωματίων. Για το σύνολο των φοιτητών που σπουδάζουν στα νησιά του Αιγαίου διατίθενται μόλις 594 δωμάτια, ενώ οι φετινοί εισακτέοι ανέρχονται σε περίπου 3.000.
Κάρτες ελέγχου και ενοίκια
Οι εστίες του ΕΚΠΑ στην Αθήνα και αντίστοιχα οι εστίες του ΑΠΘ στην Θεσσαλονίκη ήταν τα πρώτα πεδία που η κυβέρνηση επιχείρησε και εφάρμοσε τα μέτρα ασφαλείας με κάρτες ελέγχου, ένα μέτρο καταστολής για το φοιτητικό κίνημα που στόχο έχει να περιορίσει τους φοιτητές από συλλογικές και πολιτικές δράσεις. Ο κυρίαρχος στόχος είναι να καταργηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας των εστιών. Αυτό γίνεται με τα ενοίκια στις εστίες. Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου τους μήνες του καλοκαιριού διώχνουν τους φοιτητές για να νοικιάσουν τα δωμάτια σε προσωπικό του πανεπιστημίου. Στην Κρήτη έχουν φτιαχτεί ιδιωτικές εστίες οι λεγόμενες «Uni Island» με κόστος που ξεκινάει από τα 580 ευρώ το μήνα και φτάνει τα 780. Ένα σχέδιο που θέλουν να φέρουν σε όλη την χώρα στα πλαίσια του λεγόμενου “εξευγενισμού” μετατρέποντας ολόκληρες περιοχές για λίγους και εκλεκτούς και εκτοπίζοντας όσους δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα τεράστια κόστη. Οι εστίες και η φοιτητική στέγη είναι από τα πρώτα πεδία που επιτίθενται. Το μέλλον που σχεδιάζουν είναι τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και να πετάξουν εκτός Πανεπιστημίου τα παιδιά της εργατικής τάξης και να τα κάνουν πελάτες αναγκάζοντας τα να δουλεύουν για να μπορούν να σπουδάσουν.
Η φοιτητική κατοικία βρίσκεται στο στόχαστρο της κυβέρνησης και των καπιταλιστών αλλά απέναντι τους έχουν έναν οργισμένο κόσμο που από την Ισπανία μέχρι την Ελλάδα μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Την προηγούμενη Τρίτη (13 Οκτώβρη), το Σύνταγμα γέμισε με σκηνές στα πλαίσια των κινητοποιήσεων των Φοιτητικών Συλλόγων και αυτήν την Τρίτη 20 Οκτώβρη θα ξαναγεμίσει. Η συμβολική αυτή διαμαρτυρία εξελίσσεται σε σκληρή αντεπίθεση την επόμενη μέρα, Τετάρτη 21/10 στην μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών, των νοσοκομειακών και το συλλαλητήριο των Φοιτητικών Συλλόγων. Αν κάποτε ο Μαρξ άρχιζε το κομμουνιστικό μανιφέστο με την φράση «Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη το φάντασμα του κομμουνισμού», σήμερα η πρόκληση να γιγαντώσουμε τις εξεγέρσεις μέσα σε συνθήκες πολέμου και επαναστάσεων είναι πιο μεγάλη από ποτέ. Για την κατοικία, για την Παιδεία, για την Υγεία, για έναν κόσμο ολόκληρο!
Μαριάννα Σπυριδάκη,
μέλος ΔΣ Εστιών ΕΚΠΑ