Στις 24-25 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε η ετήσια Συνδιάσκεψη του ΣEK. Eίχε στο κέντρο της το πώς τα μέλη του ΣΕΚ οργανώνουν τη δράση τους για να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του κινήματος και στις αλλαγμένες πολιτικές συνθήκες που επικρατούν διεθνώς και στην Ελλάδα.
Η κρίση του καπιταλισμού και ο πόλεμος αποτελούν το υπόβαθρο μιας γενικευμένης αστάθειας. Οι αντιστάσεις των κινημάτων έχουν φτάσει σε σημείο να προκαλούν όχι μόνο αφασία στη Δεξιά αλλά και πανικό στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, οπως φαίνεται και στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Οι επαναστάτες μέσα σε αυτές τις συνθήκες έχουν ανάγκη να αξιοποιήσουν μια τακτική που έχει βαθειές ρίζες στο εργατικό κίνημα, την τακτική του ενιαίου μετώπου. Οργανώνουμε κοινή δράση με όσους θέλουν να παλέψουν σε κάθε μέτωπο ξεχωριστά αλλά παλεύουμε για την ενότητα των κινημάτων και για τη μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίησή τους, γνωρίζοντας ότι μέσα στις μάχες οι ιδέες της νίκης μπορούν να ξεκαθαρίσουν.
Σε αυτήν και την διπλανή σελίδα παρουσιάζουμε ένα μικρό μέρος από τις 116 συνολικά παρεμβάσεις συνέδρων που έγιναν στις πρώτες τρεις συζητήσεις της συνδιάσκεψης με θέματα “Aνοίγει μια νέα φάση”, “Tο επαναστατικό κόμμα σήμερα”, “Tο ενιαίο μέτωπο” και στις συζητήσεις για την δράση μας στους φοιτητικούς και εργατικούς χώρους.
Νίκος Τ., Τούμπα Θεσ/νίκης “Οι αγώνες έχουν συσσωρεύσει εμπειρίες στον κόσμο και η μία νίκη τροφοδοτεί την άλλη. Εχοντας σχέση με την κατάληψη του εργοστασίου στα Λιπάσματα, είχαμε φέρει τη λέξη κατάληψη στα αμφιθέατρα πριν από το κίνημα του Ιούνη λέγοντας “Αυτόν το δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν και οι φοιτητές”.
Το εκλογικό μας κατέβασμα στη Θεσσαλονίκη με την “Οικολογία Αλληλεγγύη” ήταν άνοιγμα στον κοσμο της Αριστεράς που βγαίνει από αυτούς τους αγώνες. Ενα άνοιγμα που δεν κινείται στο δρόμο του συμβιβασμού με την παλιά Αριστερά. Αλλά χτίζουμε τη ριζοσπαστική πτέρυγα της νέας Αριστεράς. Τα εκλογικά αποτελέσματα μας δικαίωσαν”.
Μιχάλης Β., Ιλιον: “Η τοπική επιτροπή για το Αρθρο 16 στο Ιλιον ήταν αποκάλυψη για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Το δημοτικό συμβούλιο που είναι πλειοψηφία ΠΑΣΟΚ αποφάσισε κατά της αναθεώρησης του 16 και συμμετείχε στην οργάνωση της εκδήλωσης, μαζί με παιδιά από τη νεολαία ΠΑΣΟΚ. Ο αριστερός κόσμος μέσα στο ΠΑΣΟΚ αισθάνεται δικαιωμένος και έχει αυτοπεποίθηση να συνεχίσει τη δράση του. Για αυτόν τον κόσμο, κινήσεις όπως η διαγραφή του Κουλούρη μετά τη στροφή του Γ. Παπανδρέου για την αναθεώρηση είναι σαν σκοτσέζικα ντους. Από τη μεριά μας πρέπει να συνεχίσουμε στο δρόμο της κοινής δράσης, να βοηθήσουμε να συνεχιστούν τα προχωρήματα στη συνείδησή του, δείχνοντας πως στο δρόμο μπορούμε να νικάμε”.
Γιώργος Ρ., Μαρούσι: “Οι δύο πρώτοι μήνες τους 2007 τσάκισαν την κυρίαρχη άποψη. Σε μια εκδήλωση που έγινε στις αρχές Γενάρη στην Αγ. Παρασκευή, ο Σπηλιωτόπουλος απο τη ΝΔ και ο Χρυσοχοϊδης του ΠΑΣΟΚ παρουσιάζονταν ως η πλειοψηφία που δεν θα κάνει πίσω για το Αρθρο 16. Η Αριστερά είχε αποδεχθεί αυτό το αποτέλεσμα και έμενε στην καταγγελία του δικομματισμού. Ημασταν οι μόνοι που κάναμε ανοιχτή παρέμβαση ότι μπορούμε να σπάσουμε τη συναίνεση, θυμίζοντας τη νίκη του Οχι στο Ευρωσύνταγμα στη Γαλλία.. Το θετικό δεν είναι ότι δικαιωθήκαμε αλλά ότι τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει και όλοι ξεκινάνε από τη νίκη που έχουμε πετύχει.
Λίλιαν Μπ., Περιστέρι: “Τι στόχους είχαμε στην επιτροπή για το αρθρο 16 στο Περιστέρι και τι κέρδη έχουμε; Παλέψαμε για να είναι η επιτροπή ανοιχτή και να έχει προσανατολισμό τη συμμετοχή πολύ κόσμου. Φτάσαμε σε εκδήλωση με 130 άτομα και με ομιλητή φοιτητή της Πρ. Γένοβα. Η επιτροπή κατέβηκε με επιτυχία σε δύο διαδηλώσεις, 15 και 22 Φλεβάρη. Δεν κολώσαμε επειδή είμασταν μειοψηφία σε μια μεγάλη επιτροπή γιατί παίρνοντας πρωτοβουλίες μπορείς πάντα να καταφέρεις αποτελέσματα. Καταφέραμε να εντάξουμε πολλούς συντρόφους στην ενιαιομετωπική δουλειά της επιτροπής, να πουλάνε πολλές εφημερίδες στις εξορμήσεις, μαθητές που εντάσσουν συμμαθητές τους στο κόμμα, που κάνουν επαφές με τα 15μελή. Πετύχαμε να συμμετέχουν μέλη της Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ στην επιτροπή και τώρα να συμμετέχουν και στην οργάνωση της 17 Μάρτη, Το δίκτυο σταθερής χρέωσης της Εργατικής Αλληλεγγύης όμως δεν έχει μεγαλώσει και αυτός είναι ο στόχος που βάζουμε για να έχουν οι επιτυχίες αξία”.
Γιάννης Μ. Πετράλωνα: “Μετά τις καταλήψεις του '90-'91 ακολούθησε ο τεράστιος αγώνας της ΕΑΣ. Σήμερα μετράνε ακόμα περισσότερο οι πρωτοβουλίες μας για να πάει η φλόγα των Πανεπιστημίων στους εργατικούς χώρους. Ο κόσμος που είναι εξοργισμένος με την κυβέρνηση βρίσκεται στις γειτονιές. Στα Πετράλωνα, μια περιοχή που η παλιά αριστερά είχε μεγάλη οργανωτική παρουσία, σήμερα ο κόσμος ψάχνει μια οργάνωση μαχητική που θα τον βοηθήσει να βάλει μπρος τη δράση του. Πρέπει να του προσφέρουμε την οργάνωση που χρειάζεται”.
Γιώργος Π., Θεσσαλονίκη: “Ενα χρόνο πριν μπήκα στο ΣΕΚ μέσα από τον αγώνα που δίναμε στα Λιπάσματα. Κάνοντας έναν απολογισμό εκείνου του αγώνα. Αρχικά το σωματείο έκανε ακτιβίστικους αγώνες και είχε προκαλέσει προβλήματα στη ΝΔ πλησιάζοντας στα πρόθυρα της νίκης. Η κυβέρνηση έφτασε να δώσει 50 εκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις και επιδόματα για να σταματήσουμε τον αγώνα. Το σωματείο αναγκάστηκε να υποχωρήσει από φόβο μήπως χαθούν τα λεφτά και οι θέσεις εργασίας. Το ΣΕΚ είχε παίξει ρόλο για να πάρει η μάχη αντικυβερνητικά χαρακτηριστικά και να φέρει αποτελέσματα. Επιμείναμε και στη δεύτερη φάση ότι δεν πρέπει να βγει η κυβέρνηση από το στόχαστρο γιατί έτσι θα σταματήσουμε να έχουμε μέσο πίεσης ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί το εργοστάσιο. Αν είχαμε μεγαλύτερο ΣΕΚ στο εργοστάσιο θα είχαμε φτάσει σε συνολική νίκη. Το δίδαγμα του αγώνα των Λιπασμάτων πρέπει να το διαδώσουμε παντού, ιδιαίτερα στους φοιτητές που παλεύουν τώρα. Αν αφήνεις στην κυβέρνηση περιθώρια θα σε χτυπήσει εκ των υστέρων.”
Χριστίνα Κ., Νοτιοανατολικά Aθήνας: “Το 2006 ήταν μια χρονιά που το κίνημα βοήθησε να μεγαλώσουν οι πυρήνες μας στην περιοχή. Κάναμε εξορμήσεις σταθμούς στη Νέα Σμύρνη πουλώντας 75 και 85 εφημερίδες. Μπήκαμε στις τοπικές επιτροπές για το Αρθρο 16 στη Νέα Σμύρνη και το Βύρωνα που έκαναν πετυχημένες εκδηλώσεις. Μέσα από αυτά τα ενιαία μέτωπα τα νέα μέλη ενεργοποιήθηκαν και βοήθησαν. Επειδή υπάρχει ανάγκη για ένα σωρό πρωτοβουλίες, οι περιφερειακές επιτροπές χρειάζεται να συζητάνε και να αποφασίζουν συλλογικά τι έχει προτεραιότητα και ποια στρατηγική πρέπει να ακολουθήσουν”.
Κατερίνα Π., Πετρούπολη: “Το αντικαπιταλιστικό κίνημα και το στρίμωγμα της ΝΔ εδώ και 2 χρόνια δίνει αυτοπεποίθηση στον κόσμο στις γειτονιές να παλέψει για όλα, για ζητήματα της καθημερινότητας του. Στη Πετρούπολη υπάρχουν επιτροπές για τη Χωματερή, το περιβάλλον, τη σωτηρία του Ποικίλου Ορους. Προσπαθήσαμε να είμαστε μέσα σε όλα. Το συμπέρασμα είναι ότι χρειαζόμαστε ομάδες ανοιχτές που να πιάνουν τον παλμό της γειτονιάς χωρίς να διαλυόμαστε. Επειδή ήμασταν συντονισμένοι, όταν άνοιξε το Αρθρο 16 και οι καταλήψεις πήραμε πρωτοβουλία για επιτροπή και είχαμε ανταπόκριση από τις οργανωμένες δυνάμεις 'κάντε κάτι και θα έρθουμε'. Στην επιτροπή συμμετείχε κόσμος από όλες τις άλλες τοπικές πρωτοβουλίες για τα άλλα ζητήματα. Η εκδήλωση που έκανε ο σύλλογος δασκάλων είχε 60 άτομα και τα 16 τα είχαμε κινητοποιήσει εμείς. Αντίστοιχα στο Αιγάλεω, μέσω πρωτοβουλίας για το Αρθρο 16 ξεκινήσαμε νέο πυρήνα γιατί η επιτροπή έγινε αφορμή για να αποκτήσουν συγκεκριμένο περιεχόμενο δράσης μια σειρά άνθρωποι”.
Χρύσα Μπ., Κορυδαλλός:“Δεν θα καταφέρναμε να έχουμε ρόλο στην τοπική Επιτροπή Κορυδαλλού για το Αρθρο 16 αν δεν είχαμε τη σταθερή μας εξόρμηση στο Δήμο. Ο ρόλος μας ήταν σημαντικός γιατί πιέσαμε να μην είναι σφραγίδα παραγόντων αλλά ανοιχτή σε όλους τους ανθρώπους που θέλουν να δράσουν. Κάναμε εκδήλωση ενημέρωσης για το Αρθρο 16 και την οργανώσαμε όπως το αντιπολεμικό κίνημα. Ο Δήμος έστησε περίπτερο, κάναμε κοινές εξορμήσεις, εισπράξαμε συγχαρητήρια από οργανωμένους σε άλλους χώρους της Αριστεράς. Η εκδήλωση είχε 100 άτομα και οι περισσότεροι στράφηκαν στο τραπέζι της Πρωτοβουλίας Γένοβα και στην Εργατική Αλληλεγγύη. Μέσα από τις γνωριμίες αυτού του ενιαίου μετώπου κάναμε ένα πετυχημένο μαρξιστικό φόρουμ με 25 άτομα και ομιλητή τον πρόεδρο του Συλλόγου Δασκάλων της περιοχής, ενός συλλόγου που βρίσκεται στην πρωτοπορία ζητώντας πενθήμερες απεργίες από την ΔΟΕ. Εχουμε απέραντο κόσμο γύρω μας όμως αν οι εσωτερικές μας λειτουργίες δεν γίνουν πιο συγκεκριμένες, όλα θα μένουν ανοργάνωτα.”
Τζεμαλί, Αλεξανδρούπολη: “Είμαστε μικρός πυρήνας αλλά κάνουμε συζήτηση, εξορμήσεις στους εργατικούς χώρους και το Πανεπιστήμιο. Στην πόλη έχει ανοίξει η μάχη ενάντια στη δημιουργία χρυσωρυχείου, γιατί το κυάνιο που θα χρησιμοποιείται σημαίνει θάνατος. Στην επιτροπή ενάντια στο Χρυσωρυχείο επιχειρηματολογήσαμε ότι δεν πρέπει να μείνουμε μόνο σε επιστολές στον πρωθυπουργό και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά να βγει ο κόσμος στο δρόμο, να κλείσουμε την Εγνατία γιατί το ζήτημα είναι ζωής και θανάτου. Καταφέραμε να πείσουμε ότι αυτός είναι ο δρόμος. Ταυτόχρονα ανοίγει και η μάχη για τον πετρελαιαγωγό που παρότι ο Σιούφας λέει ότι είναι “εθνικής σημασίας”, η αλήθεια είναι ότι τα πετρελαιοφόρα θα κάνουν χαβούζα το Θρακικό Πέλαγος. Εχουμε πολύ κόσμο που μας συμπαθεί αλλά για μας συμπάθεια δε σημαίνει τίποτα. Λέμε έλα μαζί μας να παλέψουμε για να νικήσουμε και να φτάσουμε σε έναν σοσιαλισμό από τα κάτω'”.
Aπόφαση για τις εκλογές
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι κρίσιμες γιατί είναι πολωμένες υπέρ ή κατά της κυβέρνησης της νεοφιλελεύθερης επίθεσης, του πολέμου, των απαγωγών και της “ζαρντινιέρας”.
Η πόλωση αυτή δεν είναι ψεύτικη, είναι καρπός του κινήματος και των μαζικών αντιστάσεων κύρια των καταλήψεων για το Αρθρο 16 αλλά και των απεργιών στα λιμάνια στις τράπεζες κλπ.
Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εκφράσει αυτή την πόλωση γιατί παρά τη στροφή που αναγκάστηκε να κάνει για την Αναθεώρηση του Συντάγματος παραμένει σταθερά δεμένο στην ατζέντα του νεοφιλελευθερισμού και του πολέμου.
Θα ήταν τεράστιο βήμα μπροστά και εγγύηση για την ήττα της ΝΔ ένα κοινό εκλογικό κατέβασμα του κινήματος, από την Πρωτοβουλία Μελών του ΠΑΣΟΚ για το 16 μέχρι τη νέα ριζοσπαστική Αριστερά των καταλήψεων περνώντας από τον ΣΥΝ, το ΚΚΕ και τους Οικολόγους. Μια τέτοια συνεργασία θα γέμιζε ενθουσιασμό τη νέα ριζοσπαστικοποίηση, να μπορέσει να δώσει τη μάχη των εκλογών, να γκρεμίσει τη ΝΔ και να απαιτήσει το τέλος του νεοφιλελευθερισμού και του πολέμου.
Αυτή την πρόταση πρέπει να κάνει το ΣΕΚ. Ταυτόχρονα, δε σημαίνει ότι η νέα Αριστερά διαλύεται μέσα σ' αυτή τη συνεργασία. Δεν παραιτούμαστε από την κριτική μας για τις δυνάμεις που πολέμησαν και διασπούν τις καταλήψεις ούτε για τις δυνάμεις που θέλουν ένα μέλλον στην ουρά των διάφορων Πρόντι.
Γι' αυτό προωθούμε μια Εναλλακτική Αριστερή και Οικολογική Συμμαχία που συσπειρώνει τις ριζοσπαστικές δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στο νέο κίνημα. Εχουμε σαν αφετηρία τη Συμμαχία για την Υπερνομαρχία και την Οικολογία Αλληλεγγύη που έδειξαν τις δυνατότητες και απευθυνόμαστε σε όλο το φάσμα που δεν εμπιστεύεται τις ηγεσίες της κοινοβουλευτικής Αριστεράς.
Ενα τέτοιο εκλογικό κατέβασμα δεν θα “κόψει ψήφους” από ΣΥΝ, ΚΚΕ, αντίθετα θα μεγαλώσει το αριστερό ρεύμα μέσα στην κοινωνία. Θα φέρει πιο κοντά την συσπείρωση μιας νέας μη σεχταριστικής αλλά ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανοιχτής στην κοινή δράση και στήριγμα για τη γνήσια εναλλακτική προοπτική του κινήματος από τα κάτω.
Tο νέο φοιτητικό κίνημα
Οι νίκες που έχει πετύχει το φοιτητικό κίνημα έχουν ανατρέψει όλα τα δεδομένα μέσα στις σχολές. Οι παρεμβάσεις από Πανεπιστήμια και ΤΕΙ στη Συνδιάσκεψη ανέδειξαν το ρόλο που έπαιξε η Πρωτοβουλία Γένοβα για να φτάσουμε ως εδώ. Κυρίως όμως τόνισαν τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε το σημερινό κίνημα να είναι αφετηρία όχι μόνο για την πτώση της κυβέρνησης αλλά και για το χτίσιμο μιας νέας Αριστεράς:
Βασίλης Μ. (Ηράκλειο): Οι φοιτητές δεν ήταν ποτέ γενιά του φραπέ και αδιάφοροι. Εβλεπαν μόνο το ΣΕΚ και τη Γένοβα στις σχολές να οργώνει τα πανεπιστήμια και να τα κάνει άνω κάτω και να ανοίγει δρόμο για τον αντικαπιταλισμό. Η αλλαγή είναι τεράστια. Στη σχολή μου ξεκινήσαμε από μια μικρή αφετηρία 18 ψήφων, φτάσαμε σε 70 υπογραφές για κατάληψη και τώρα τις τελευταίες συνελεύσεις τις παίρναμε μόνοι μας απέναντι στη ΔΑΠ.
Δήμητρα Λ. (Νομική Αθήνας): Το σημερινό κίνημα έχει καθοριστεί από το ρεύμα του αντικαπιταλισμού. Ο κόσμος μπήκε στα αμφιθέατρα, τα σάρωσε και πήρε αποφάσεις που δεν τις περίμενε κανείς. Γι' αυτό άνοιξαν ζητήματα που ήταν κλειστά για την Αριστερά: για την εργατική τάξη, την ΠΟΣΔΕΠ, την κυβέρνηση, τα συνδικάτα, τις εξορμήσεις στους εργατικούς χώρους. Τώρα ανοίγει ένα καινούργιο. Αν θα πέσει η ΔΑΠ. Θα πέσει γιατί είναι πολιτικά τσόφλι. Δεν μπορεί να πείσει κανέναν επί της ουσίας. Μόνο οι συμμορίτικες πρακτικές της έχουν μείνει. Γι' αυτό μπήκαν και σπάσαν τα τραπεζακια της Γένοβα και της ΠΚΣ. Θα την πετάξουμε έξω από τις σχολές. Και θα έχουμε εποχή πριν και μετά το φοιτητικό κίνημα. Ενα καινούργιο κλίμα με ηττημένη ΔΑΠ θα σημαίνει άλλες ιδέες για το νέο κόσμο.
Μάνος Κ. (Μουσικό Θεσ/νίκη): Οταν από Σεπτέμβρη μέχρι Δεκέμβρη, η Αριστερά έκανε συντήρηση δυνάμεων εμείς οργανώναμε τη διαδήλωση στη ΔΕΘ και τη συμπαράσταση στους δάσκαλους, κόντρα στο ρεύμα. Τώρα κλιμάκωση δε σημαίνει απλά κατάληψη. Σημαίνει φοιτητές μαζί με τους εργάτες. Αυτό μας έδειξε και ο αγώνας στη Γαλλία. Στις φοιτητικές εκλογές δε θέλουμε κομπρεμί των παρατάξεων αλλά να ενωθεί ο κόσμος που παλεύει με καταλήψεις για τέλος της ΔΑΠ και των τραμπούκων.
Χριστίνα Β. (ΑΣΟΕΕ): Η ΑΣΟΕΕ είναι τεράστια σχολή και άρα χρειάζεται μεγαλύτερη ομάδα. Το πόσο δυνατή είναι η Γένοβα μετράει. Γιατί οι ηγεσίες των άλλων παρατάξεων είναι απαισιόδοξες. Είναι πρόβλημα που δεν έγινε πανελλαδικό συντονιστικό. Θα δώσουμε σκληρή μάχη για να μην υπάρξουν φωνές που να μιλήσουν για κλείσιμο. Στις φοιτητικές εκλογές ο κόσμος θέλει να δει την Αριστερά ενωμένη και δεν πρέπει να λείπουμε από αυτή την προσπάθεια.
Κώστας Μ. (Ψυχολογία Ρεθύμνου): Από πέρσι στο Ρέθυμνο ανοίξαμε το θέμα της Γαλλίας, δώσαμε και κερδίσαμε τη μάχη για παγκρήτιο συλλαλητήριο στη Σούδα, δώσαμε τη μάχη των εκλογών ως μάχη που θα δώσει ώθηση στο φοιτητικό κίνημα. Κερδίσαμε έδρες στο ΤΕΙ και αυξήσαμε τις ψήφους μας σε όλες σχεδόν τις σχολές. Μπήκαμε όταν άνοιξε η υπόθεση Αλεξανδρόπουλου και μας βοήθησε να ανοίξουμε τη συζήτηση για καταλήψεις και έτσι μπήκαν όλες οι παρατάξεις για διαρκείας. Στο καινούργιο έτος μπήκαμε δυναμικά για καταλήψεις κάνοντας τη διαφορά από ΠΚΣ, ΠΑΣΠ που έκαναν ξεναγήσεις στο Πανεπιστήμιο.
Mάχες
Δημήτρης Κ. (Πάντειο): Χρειαζόματε πιο ανοιχτή λειτουργία για να μπει σε δραση ο κόσμος που συμφωνεί με τις ιδέες μας: να χρεώνονται περισσότεροι εφημερίδες και να κάνουν εξορμήσεις. Πρέπει να βάλουμε περισσότερο το ζήτημα των εξορμήσεων στους εργατικούς χώρους γιατί μπορούν να αλλάξουν συνολικά νοοτροπίες μέσα στις κατειλημένες σχολές. Στις φοιτητικές εκλογές να πάμε ενιαιομετωπικά όχι με συμφωνία κορυφής αλλά σε ένα μέτωπο μάχης. Το ΣΕΚ να παραμείνει διακριτό με αιχμές το αντικαπιταλιστικό κίνημα, το αντιπολεμικό και τη σύνδεση με τους εργαζόμενους.
Αλεξάνδρα Σ. (ΜΜΕ Θεσ/νίκη): Να ανοίξουμε συζήτηση τι σημαίνει νέα ριζοσπαστική αριστερά στα Πανεπιστημια. Η Εργατική Αλληλεγγύη μπορεί να δίνει την εικόνα για τις μάχες πανελλαδικά. Μην την ξεχνάμε ποτέ. Οι εξορμήσεις στους εργατικούς χώρους μπορούν να βοηθήσουν πολύ κόσμο να δει πώς οργανώνει το ΣΕΚ στους μαζικούς χώρους, πώς συζητάμε πολιτικά. Να μη μασάμε, να πολώνουμε για τις απόψεις μας. Για να φτάσουμε η 22 Φλεβάρη να μην ήταν μόνο η αρχή για την πτώση της ΝΔ αλλά για μια νέα ριζοσπαστική αριστερά.
Δήμητρα Π. (ΦΛΣ): Οργανώθηκα πέρσι λίγο μετά το αντιπολεμικό της 18 Μάρτη. Το ΣΕΚ συνδέει το καθημερινό τοπικό με το παγκόσμιο γι' αυτό εμπνεύστηκα. Η Γένοβα έκανε τη Γαλλία από εικόνα στις ειδήσεις σε πρωτοβουλία. Η μεγάλη διαφορά με την υπόλοιπη αριστερά είναι ότι πιστεύουμε στον κόσμο και έχουμε αισιοδοξία. Και δε μένουμε στα λόγια. Κάναμε εξορμήσεις στους εργατικούς χώρους, πήραμε ψηφίσματα συμπαράστασης και πανό νοσοκομείων στα φοιτητικά συλλαλητήρια. Είμαστε η δύναμη που δείχνει το δρόμο της νίκης στο κίνημα και γι' αυτό νιώθουμε δυνατοί για ενωτικό κατέβασμα στις εκλογές.
Φωτεινή Λ. (Ρέθυμνο): Πέρσι δίναμε μόνοι μας τη μάχη για συμμετοχή στις 22 Ιούνη στο συλλαλητήριο μαζί με τα συνδικάτα, το Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ. Τον Οκτώβρη σε συνέλευση στα τέλη της απεργίας δασκάλων, προτείναμε μόνοι μας 5ήμερη κατάληψη και συνέχεια. Οι 50 ψήφοι που πήραμε τότε έγιναν πυρήνας πεισμένος για κατάληψη διαρκείας. Ετσι φτάσαμε στην υπεράσπιση της κατάληψης από τους τραμπούκους ακόμα και με ξύλο πριν τα Χριστούγεννα. Μια μεγάλη Γένοβα μπορεί να αλλάζει και τη στάση των αλλων. Η ΠΑΣΠ έφτασε να στηρίζει επί πέντε βδομάδες κατάληψη. Τα ΕΑΑΚ συμμετείχαν σε εξορμήσεις σε εργατικούς χώρους.
Αλκηστις Π. (ΦΜΧ Γιάννενα): Το πρώτο έτος είναι το πιο συλλογικό από κάθε χρονιά. Είναι τα παιδιά που αντιμετώπισαν τη βάση του 10 και πέρσι κατέβαιναν στα συλλαλητήρια μαζί μας. Πρέπει στις καταληψεις να μιλάμε για τις 17 Mάρτη, για την κλιμάκωση, για τις πανεργατικές. Η συζήτηση για εκλογές ίσως αποπροσανατολίσει και δώσει ευκαιρία στις δυνάμεις που θέλουν να κλείσουν το κίνημα.
Κώστας Τ (Οικονομικό Νομικής Αθήνα): Το δεύτερο κύμα καταλήψεων είναι πιο πολωμένο και πιο ριζοσπαστικοποιημένο. Η θολούρα έχει ξεκαθαρίσει και λόγω της παρέμβασής μας μέσα στη σχολή. Οπου υπήρχε κίνδυνος εκτόνωσης η παρέμβαση μας έπαιξε ρόλο. Η ΔΑΠ έχει λυσσάξει και κάνει τραμπούκικες επιθέσεις, όπως στη Νομική. Ολα τα πράγματα που έχουμε κερδίσει, πρέπει να εκφραστούν και στις εκλογές. Η συζήτηση για ενωτικό κατέβασμα να ανοίξει από τη βάση που θα βάλει πιέσεις σε όλες τις ηγεσίες.
Ξεσηκώνουμε τους εργατικούς χώρους
Μέσα στους εργατικούς χώρους, επικρατεί έντονος αναβρασμός. Τα μέτωπα μπορεί να μοιάζουν κλειστά, αλλά οι σύντροφοι από χώρους που είχαν αγώνες το προηγούμενο διάστημα εξήγησαν πώς οι πρωτοβουλίες του ΣΕΚ μπορούν να βοηθάνε να ξεδιπλώνεται η μαχητική διάθεση πολλών εργαζόμενων:
Μαρία Κ. (δασκάλα): Πιστεύαμε στην απεργία διαρκείας και γι' αυτό δώσαμε τη μάχη από την αρχή. Εκφράσαμε το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι μέσα στο σύλλογο και φάνηκε την τελευταία βδομάδα, όταν η ΔΟΕ έβαζε το κλείσιμο της απεργίας, πόση υποστήριξη είχε η άποψή μας ώστε έφτασαν να μας διαγράψουν οι Παρεμβάσεις. Τώρα ο σύλλογος Αριστοτέλης συμμετέχει στην τοπική επιτροπή για το άρθρο 16 αλλά πάλι κοντράρεται από κάποιους από τις Παρεμβάσεις. Στους χώρους δεν φτάνει ο απλός ακτιβισμός αλλά χρειάζεται συγκεκριμένη συζήτηση με την εφημερίδα.
Θανάσης Σ. (γιατρός): Μετά από πολύ καιρό ένα κομμάτι νέων γιατρών και άλλου κόσμου που είχε χτυπηθεί από ιδιωτικοποιήσεις στο ΕΣΥ, σήκωσε κεφάλι και προσπέρασε εμπόδια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Ξεκινήσαμε τη δουλειά μας από απλά πράγματα. Αλλά η ανταπόκριση μας έδωσε δυνατότητα να ανοιχτούμε μαζί με άλλο κόσμο. Ανοιξε κουβέντα για απεργία σε όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας. Στη συνέλευση της ΕΙΝΑΠ πρώτη φορά έγινε τετοια ανταρσία από ένα αρραγές μέτωπο κόσμου που ήθελε να συνεχίσει για 5ήμερη απεργία η οποία τελικά ανάγκασε τον Αβραμόπουλο σε υποχώρηση. Η ενιαιομετωπική συνεργασία ήταν ανάγκη γιατί ένα κομμάτι που προέρχεται από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ και εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δεν έμενε μόνο στο μαχητικο συνδικαλισμό αλλά ηθελε πολτικές απαντήσεις. Μέσα στην απεργία εκτινάχθηκαν τα τεύχη της Εργατικής Αλληλεγγύης. Φάνηκε ο ρόλο που μπορεί να παίξει το δίκτυο της ΕΑ, γι' αυτό χρειάζεται να λειτουργούμε σαν εργατικές ομάδες γύρω από την εφημερίδα.
Νάσος Μπ. (ΕΡΤ): Πολλά κλαδικά σωματεία που λειτουργούσαν ξεχωριστα θα ιδρύσουν ενιαίο συνδικάτο Τύπου. Υπονομεύεται όμως από την ΕΣΗΕΑ που θέλει να μείνει συντεχνία και για να το καταφέρει δίνει ως αντάλλαγμα τη μη συμμετοχή της σε απεργίες της ΓΣΕΕ, για το Αρθρο 16 κλπ.
Eξορμήσεις
Οι τεχνικοί της ΕΤΕΡ έκαναν απεργία για να μπουν στο ταμείο. Βοηθήσαμε με κείμενο υπογραφών υποστήριξης. Δεν ήταν μεμονωμένη αλλά αγκάλιαζε όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Αποτέλεσμα είναι ότι εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων μας τηλεφωνούν για να συνεργαστούμε. Δεν θα το είχαμε καταφέρει χωρίς τακτικές εξορμήσεις σε εργατικούς χώρους και σε δύσκολες συνθήκες. Αν δεν πας στο μαγαζί του Τράγκα να τον αντιμετωπίσεις την ώρα που δίνεται η μάχη δεν έχεις το κύρος να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Η συνέχεια και η συνέπεια είναι το παν και όχι τα πλαίσια.
Τιάνα Α. (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς): Ο πρόεδρος της ΔΟΕ είχε κατηγορήσει τον Αλογοσκούφη ότι δε δίνει στους δασκάλους γιατί δίνει επίδομα στο Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό που δεν είπε είναι ότι αυτό το επίδομα που πήραμε εμείς στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς το πήραμε επειδή δώσαμε εφτά χρόνια μάχη. Δεν μας το χάρισε ο Αλογοσκούφης. Η κίνηση ματ που κάναμε ήταν ότι διαλύσαμε τον ξεχωριστό σύλλογο και φτιάξαμε ενιαίο με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους του χώρου. Οταν νιώθεις ότι έχεις νικήσει, έχεις αυτοπεποίθηση και όποια επίθεση και να έχουν προσπαθήσει την έχουμε κάνει κουρελόχαρτο. Χαρακτηριστικό είναι το ωράριο όπου εφαρμόζουμε αυτό που έχουμε αποφασίσει εμείς στη γενική συνέλευση και όχι αυτό που μας έχουν επιβάλει.
Σεραφείμ Ρ. (δάσκαλος): Ημασταν η μονη παραταξη δυστυχώς που περιμέναμε και οργανώναμε για διαρκείας. Δεν ήμασταν όμως μόνοι μας αλλά και χιλιάδες κόσμος που έμπαινε στη μάχη με ηρωικό τρόπο που δε νιώθει τώρα ηττημένος. Οταν έρχονται τα χαρτιά μισθοδοσίας που γράφουν 100 ευρώ τώρα τα έχει για παράσημα. Γι' αυτό οι δάσκαλοι μπαίνουν στις επιτροπές για το Αρθρο 16 και σε όλες τις μάχες. Παίξαμε ρόλο οι δασκαλοι του ΣΕΚ μεσα στην απεργία. Γιατι κινηθηκαμε ενιαιομετωπικά. Ημασταν μαζί με τον κόσμο των Παρεμβάσεων στους πρωτοβάθμιους συλλόγους. Χρειάζεται να είμαστε πάντα ανοιχτοί, να πιάνουμε τον παλμό, συνδεδεμένοι με την εσωτερική ζωή του συνδικάτου μας, του χώρου μας.
Ανθή Α. (δασκάλα): Ξεκινήσαμε με άποψη για απεργία διαρκείας, όταν ο ΣΥΝ πρότεινε στάσεις εργασίας και το ΚΚΕ καταψήφιζε την απεργία. Οταν πήγαμε να φτιάξουμε απεργιακό ταμείο η εκπρόσωπος του ΚΚΕ στο σύλλογο είπε ότι είναι ζητιανιά. Την ίδια ώρα οι δικοί μας σύντροφοι στα Πανεπιστημια πρότειναν καταλήψεις συμπαράστασης ενώ τα ΕΑΑΚ εβαζαν συντήρηση δυνάμεων. Μέσα σε 4-5 μέρες, οι δάσκαλοι του ΣΕΚ μαζέψαμε 1500 ευρώ για το απεργιακό ταμείο του συλλόγου και άλλα 2000 ευρώ που πήγαν κεντρικά στη ΔΟΕ.
Γιάννης Θ. (Ιντρακόμ): Πριν από κάποια χρόνια, να βγάλει 1000 ευρώ από το ταμείο του το σωματείο της Ιντρακόμ για συμπαράσταση στους δάσκαλους θα ήταν αδιανόητο. Η κίνηση αυτή συμπυκνώνει τις αλλαγές. Ομως αν δεν πρωτοστατείς σε κάθε μάχη μέσα στο σωματείο σου ό,τι και να λες δεν έχει αξία. Εξελίσσεται μάχη για το ωράριο ενάντια στη διοίκηση εδώ και δύο χρόνια και στις πρώτες απειλές απαντήσαμε με απεργία. Τώρα έφτασε σε συμβιβασμό και πλήρωσε το 20λεπτο αύξησης χρόνου εργασίας. Δεν αρκεί όμως να είσαι πρωτοπορία των αγώνων. Χρειάζεται να κερδίζεις συναδέλφους και πολιτικά. Ερχονται εκλογές στο σωματείο και θα έχουμε δύο καινούργιους υποψήφιους. Δεν έπαιξε ρόλο απλά ο μαχητικός συνδικαλισμός αλλά και το αντιπολεμικό κίνημα, το ΕΚΦ, η ανάγκη χτισίματος μιας νέας Αριστεράς.