Η δεξιά υποσχέθηκε προεκλογικά λύση του προσφυγικού με σκληρά ρατσιστικά μέτρα (χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων, απελάσεις και «αποσυμφόρηση» των νησιών του Α. Αιγαίου). Μετά από τόσους μήνες, με τον προσφυγικό πληθυσμό να αυξάνεται αντί να μειώνεται, η υπομονή της εκλογικής της βάσης στα νησιά εξαντλήθηκε. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση τα στελέχη της στα νησιά αισθάνθηκαν ότι έπρεπε να αντιδράσουν.
Έτσι, ο Περιφερειάρχης Β. Αιγαίου Μουτζούρης και οι δήμαρχοι Λέσβου, Χίου και Σάμου οργάνωσαν κινητοποιήσεις στις 22 Γενάρη στις έδρες των νησιών. Μη έχοντας τους περιορισμούς της επίσημης κυβερνητικής διπλωματικής γλώσσας, έκαναν μια εκστρατεία γεμάτη εμετικό ρατσισμό, κραυγαλέα ψέματα, άκρατη κινδυνολογία, υπερβαίνοντας και αυτά τα όρια της γελοιότητας. Το σύνθημα της κινητοποίησης ήταν «θέλουμε πίσω τα νησιά μας, θέλουμε πίσω τη ζωή μας». Όμως αυτοί που έχασαν τις πατρίδες τους και πολλές φορές χάνουν και τη ζωή τους δεν είναι οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι αλλά οι ίδιοι οι πρόσφυγες. Και δεν «κατέλαβαν» τα νησιά, από όπου θέλουν να φύγουν, αλλά η κυβέρνηση και οι ευρωπαίοι «εταίροι» τους κρατούν εκεί περιορισμένους. Τι ακριβώς ζητάνε όμως αυτές οι κινητοποιήσεις;
Ο Περιφερειάρχης το είπε σχεδόν ξεκάθαρα: «Δεν με ενδιαφέρουν οι συμβάσεις, θέλω περισσότερη αποτροπή», δηλ. «αδιαφορώ για διεθνείς νομικές συμβάσεις και τον ανθρωπισμό, θέλω να τους πνίγετε στη θάλασσα»! Στο τέλος φωτογραφήθηκε πλαισιωμένος από γνωστούς υπόδικους χρυσαυγίτες πογκρομιστές (σχεδόν δυο χρόνια μετά το πογκρόμ στην πλατεία Σαπφούς δεν έχει γίνει ακόμα η δίκη τους, με ευθύνη των εισαγγελικών αρχών και της αστυνομίας).
Όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί αν τα κόμματα της επίσημης αριστεράς είχαν κοντράρει αυτή την πολιτική από την αρχή και δεν συνέπλεαν με τους δημάρχους τα προηγούμενα χρόνια. Πρώτα-πρώτα ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισε στην πράξη το προσφυγικό ζήτημα με τους ίδιους όρους που τους αντιμετωπίζει η Δεξιά: έπνιξε πρόσφυγες στη θάλασσα, τους εγκλώβισε στα νησιά, εκμηδένισε το άσυλο, αντιμετώπισε με καταστολή τις διαμαρτυρίες τους, ψήφιζε μαζί με τους δημάρχους το κλείσιμο των δομών, αποδεχόταν αμάσητη τη ρατσιστική φρασεολογία τους. Συμμετείχε μάλιστα στο ρατσιστικό συλλαλητήριο στο πλευρό του Περιφερειάρχη.
Το ΚΚΕ έβαζε τα Εργατικά Κέντρα που ελέγχει να συνδιοργανώνουν με τους Δημάρχους κινητοποιήσεις, ζητώντας «αποσυμφόρηση». Αυτό έγινε στο παρελθόν δυο φορές στη Σάμο. Τα ιδιαίτερα αιτήματά του ήταν περισσότερη αστυνόμευση, αποζημιώσεις στους ζημιωθέντες περιοίκους των χοτ-σποτ, με σύνθημα «πρώτα τα δικαιώματά μας»! Οι ίδιοι οι μετανάστες και τα αιτήματά τους δεν υπήρχαν για το ΚΚΕ. Τη ρατσιστική φρασεολογία και λογική την προσπερνούσε με το επιχείρημα ότι οι πρόσφυγες δεν ήρθαν για να μείνουν στην Ελλάδα, αλλά να περάσουν στις ευρωπαϊκές χώρες, οπότε το αίτημα να κλείσουν τα στρατόπεδα στα νησιά βοηθά τους πρόσφυγες.
Δεν είναι αυθόρμητα
Το Ε.Κ. Λέσβου μόλις την τελευταία στιγμή αποφάσισε να μη συμμετέχει στη ρατσιστική κινητοποίηση, αλλά να κάνει δική του συγκέντρωση λίγο παραπέρα και λίγο νωρίτερα. Πρόκειται για μισό όμως βήμα. Αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες σαν πρόβλημα, μιλά για «απεγκλωβισμό», δεν υιοθετεί τα αιτήματα των προσφύγων για ένταξη στις πόλεις και τα χωριά, δεν καταγγέλλει τους δημάρχους για τη διασπορά ρατσιστικού λόγου. Με το να προσυπογράφει τα αιτήματά τους για κλείσιμο των υπαρχόντων δομών και τη μη δημιουργία νέων, συμπλέει με τη ρατσιστική λογική «να φύγουν από δω οι πρόσφυγες και να πάνε οπουδήποτε αλλού».
Τα ρατσιστικά συλλαλητήρια δεν είναι αυθόρμητα ούτε εκφράζουν την πλειοψηφία του κόσμου, που τα προηγούμενα χρόνια έχει δείξει την αλληλεγγύη του. Είναι πρωτοβουλίες από τα πάνω, από τους δεξιούς δημάρχους, με την καθοδήγηση κυβερνητικών βουλευτών. Τα προηγούμενα χρόνια οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς, σωματεία, κινήσεις αλληλέγγυων από το εξωτερικό, αναρχικοί, φοιτητές, έχουν οργανώσει δεκάδες κινητοποιήσεις με τη συμμετοχή των ίδιων των προσφύγων και στις οποίες τα κόμματα που μιλούν στο όνομα της αριστεράς δεν έχουν φιλοτιμηθεί να συμμετάσχουν.
Πολλές τέτοιες συλλογικότητες καταδίκασαν με ανακοινώσεις τις ρατσιστικές συγκεντρώσεις: η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Αγωνιστική Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Λέσβου, η ΕΛΜΕ Σάμου, το Σωματείο Βάσης των εργαζομένων στη Μόρια, η δημοτική κίνηση Ανυπότακτη Μυτιλήνη, η περιφερειακή κίνηση Ανταρσία στο Αιγαίο και πολλές άλλες συλλογικότητες από τη Χίο και τη Σάμο. Στον ίδιο δρόμο θα συνεχίσουμε και στο μέλλον.
Παρασκευάς Ψάνης
ΚΕΕΡΦΑ Λέσβου