Την Τετάρτη 20 Μάη συνεδρίασε το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Η συνεδρίαση έγινε διαδικτυακά μετά από πρωτοβουλία όλων των παρατάξεων, εκτός ΔΑΚΕ (ΝΔ) και ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ). Εννέα από τα δεκαεπτά μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής υπέγραψαν κείμενο που υπογράμμιζε ότι δεν μπορεί η ΑΔΕΔΥ να είναι άλλο απούσα με δικαιολογία τον κορονοϊό και απαιτούσαν τη σύγκληση του Γενικού Συμβουλίου της. Έτσι προέκυψε η συνεδρίαση η οποία ήταν μαζική, συμμετείχαν οι 75 από τους 85 γενικούς συμβούλους.

Οι ίδιες παρατάξεις που δεν ήθελαν καν τη σύγκληση του ΓΣ, που έχουν αδρανοποιήσει την ΑΔΕΔΥ μήνες τώρα και αναστείλει τη δράση της σε τυπικές και ανούσιες ανακοινώσεις, ενώ βασικοί κλάδοι του δημοσίου βγαίνουν στο δρόμο, έκαναν τα πάντα για να συνεχίσει η συνομοσπονδία στον ίδιο δρόμο. Εισηγητικά ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ προσπάθησαν να περιορίσουν τη συζήτηση σε ένα και μοναδικό θέμα: την απεργία-αποχή των δασκάλων και των καθηγητών από τη βιντεοσκόπηση του μαθήματος.

Από την πλευρά μας σαν Παρεμβάσεις θέσαμε από την αρχή, δίπλα στο ζήτημα της απεργίας-αποχής, την πρόταση για πανεργατική πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία το πρώτο δεκαήμερο του Ιούνη. Τονίσαμε ότι απέναντί μας έχουμε μια κυβέρνηση που έχει κηρύξει τον πόλεμο στους εργαζόμενους. Μια κυβέρνηση που δεν έκανε τίποτα για να στηρίξει το ΕΣΥ αλλά αντίθετα εν μέσω πανδημίας βρήκε την ευκαιρία να στηρίξει τα αφεντικά και να περάσει κάθε αντιδραστικό μέτρο και νομοσχέδιο που μπορούσε: από τις ΠΝΠ στα εργασιακά μέχρι το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο της Κεραμέως και από το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο του Χατζηδάκη μέχρι τα ρατσιστικά μέτρα του Μηταράκη. Και καθώς ήδη δυο μεγάλοι κλάδοι του δημοσίου, οι νοσοκομειακοί και οι εκπαιδευτικοί, βρίσκονται σε σύγκρουση με την κυβέρνηση και τις χυδαίες επιθέσεις της, μιλήσαμε για την ανάγκη η ΑΔΕΔΥ να στηρίξει τους εργαζόμενους και να γενικεύσει τον αγώνα.

Στην πρότασή μας αυτή αναγκάστηκαν να τοποθετηθούν όλες οι παρατάξεις, με την ΕΑΕ (ΣΥΡΙΖΑ), το ΜΕΤΑ, την Ανατροπή (από το χώρο της ΠΟΕ-ΟΤΑ), να τη βλέπουν θετικά. Το ΠΑΜΕ δυστυχώς δεν πήρε θέση, ούτε έκανε κάποια απεργιακή πρόταση, περιορίστηκε στο ζήτημα της απεργίας-αποχής. Από τη ΔΑΚΕ όμως και εν μέρει από τη ΔΗΣΥΠ δεχτήκαμε αμέσως μετά σκληρή επίθεση. Βγήκαν με τον πιο κυβερνητικό λόγο που θα μπορούσαν για να στηρίξουν την κυβέρνηση που “τα έκανε όλα τέλεια μέσα στον κορονοϊό”, που σε μια μικρή και φτωχή χώρα λειτούργησε ως “τιτάνας” όπως χαρακτηριστικά είπε ο πρόεδρος, που “πρέπει να της πούμε και μπράβο”! Η ΔΑΚΕ μάλιστα έφτασε στο σημείο να καταψηφίσει ακόμα και την απεργία-αποχή των εκπαιδευτικών από τη βιντεοσκόπηση. Ενώ και η ΔΗΣΥΠ κράτησε μεσοβέζικη στάση στο θέμα, τη στήριξε για τους καθηγητές αλλά όχι στους δασκάλους.

Παρόλα αυτά, καταφέραμε να σπάσουμε την προσπάθειά τους να βάλουν ταφόπλακα στους αγώνες. Η απεργία-αποχή για όλους τους εκπαιδευτικούς πέρασε κατά πλειοψηφία με τις ψήφους των υπόλοιπων παρατάξεων. Και το θέμα της κήρυξης πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας, παρότι παραπέμφθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή, αυτό έγινε με τη δέσμευση ότι θα υπάρξει στήριξη με στάση εργασίας τόσο των εργαζόμενων στα νοσοκομεία που έχουμε κλειδωμένη απεργία στις 16 Ιούνη όσο και των εκπαιδευτικών όταν αποφασίσουν τις κινητοποιήσεις τους.

Η ανάγκη της οργάνωσης από τα κάτω, με γενικές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα και συσπείρωση στα Σωματεία σε όλους τους χώρους είναι πιο μεγάλη από ποτέ. Μόνο αυτή η δράση θα αναγκάσει την ΑΔΕΔΥ να κινηθεί απεργιακά. Η αντικαπιταλιστική αριστερά θα πρωτοστατήσει σε αυτή την κατεύθυνση.