Η Άποψή μας
Ρατσισμός και αντιρατσισμός: Τα “δυνατά χαρτιά” δυνατά καίγονται

Παρίσι, Σάββατο 20 Ιούνη, Μαζικό αντιρατσιστικό συλλαλητήριο

Ιστορικά, ο ρατσισμός αποτέλεσε ένα “χαρτί” στα χέρια της άρχουσας τάξης που τη βοήθησε στην ανάπτυξη και εδραίωση του καπιταλισμού. Λεηλασία των Ινδιών, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, δουλεία και δουλεμπόριο, Κου-κλουξ-κλαν και λυντσαρίσματα, αντισημιτισμός και Ολοκαύτωμα- τέτοια είναι η φριχτή κληρονομιά της παράλληλης πορείας του καπιταλισμού με την “ανωτερότητα των λευκών”.

Στις μέρες μας, που σημαδεύονται από τη μακρόσυρτη κρίση του καπιταλισμού παγκόσμια, οι πολιτικές δυνάμεις που υπηρετούν το σύστημα θυμήθηκαν το “χαρτί” του ρατσισμού για να καλύψουν την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να υποσχεθεί κάτι διαφορετικό από την ατέλειωτη λιτότητα. Όσο η ατζέντα γέμιζε “μνημόνια”, τόσο οι διάφοροι Λεπέν, Όρμπαν και Σαλβίνι έβγαιναν από το περιθώριο και μετατρέπονταν σε δυνάμεις που δίνουν τον τόνο σε ρατσιστικές εκστρατείες.

Μετά την εκλογή του Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ, αυτή η τάση απλώθηκε και ενισχύθηκε. Μπολσονάρο στη Βραζιλία, Τζόνσον στη Βρετανία, η Μέρκελ η “σιδηρά κυρία” της Γερμανίας και της Ευρώπης έφτασε να κατηγορείται μέσα στο ίδιο της το κόμμα για “χαλαρή” αντιμετώπιση των προσφύγων. Ο ρατσισμός εμφανιζόταν ως το αδιαμφισβήτητο “δυνατό χαρτί” για εκλογική επιτυχία.

Γλυκιά εκδίκηση

Αυτή η τάση δέχεται απανωτά χτυπήματα από την έκρηξη του κινήματος μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από τους μπάτσους στη Μινεάπολη. Είναι γλυκιά εκδίκηση να βλέπεις μεγαλόσχημους της αμερικάνικης πολιτικής σκηνής να γονατίζουν σε ένδειξη σεβασμού για τον αντιρατσισμό. Είναι υπέροχο να βλέπεις απεργούς λιμενεργάτες να ενθουσιάζονται με την παρουσία της Άντζελα Ντέιβις ανάμεσά τους, εκεί όπου όλοι οι κυριλέ αναλυτές μάς έλεγαν ότι οι λευκοί εργάτες στην Αμερική ψηφίζουν Τραμπ γιατί είναι ρατσιστές. Είναι έμπνευση να βλέπεις το Παρίσι να πλημμυρίζει διαδηλωτές από τα banlieues, τις συνοικίες των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, όπου παραδοσιακά οι μπάτσοι είχαν και έχουν το ακαταλόγιστο.

Αυτή τη δύναμη πρέπει να αξιοποιήσουμε και εδώ, καθώς η κυβέρνηση του Μητσοτάκη καταφεύγει όλο και περισσότερο στο χαρτί του ρατσισμού. Όσο το παραμύθι του “Μωυσή που μας οδηγεί έξω από την πανδημία” ξεφτίζει, όσο η σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας για τους πολλούς συγκρούεται με το χορό των δισεκατομμυρίων για τους λίγους, τόσο πιο πολύ οι υπουργοί μιλούν και παίρνουν μέτρα κατά των προσφύγων, ζωγραφίζοντάς τους σαν “ασύμμετρη απειλή” που ενορχηστρώνεται από τον Ερντογάν.

Μπορούμε να αναγκάσουμε τους κυβερνητικούς ρατσιστές να γονατίσουν μπροστά στα δικαιώματα των προσφύγων. Χτίζοντας την ενότητα των εργατών και της νεολαίας με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, έχουμε τη δύναμη να κάψουμε και εδώ το “δυνατό χαρτί” των από πάνω. Να γίνουμε αναπόσπαστο κομμάτι του παγκόσμιου κινήματος που δεν γκρεμίζει μόνο σύμβολα, αλλά ξεριζώνει μια από τις χειρότερες καταβολές του καπιταλισμού.