Εκπαίδευση και νεολαία
Οι φοιτητές στον αγώνα ενάντια σε Κεραμέως και Χατζηδάκη

27/5, Αθήνα. Φοιτητικό συλλαλητήριο. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Συνέχεια στις πολύμηνες κινητοποιήσεις τους έδωσαν πλήθος φοιτητών και φοιτητριών από μια σειρά συλλόγους της Αθήνας, με τη διαδήλωση της Πέμπτης 27/5.

Μαζί με τις διεκδικήσεις που το φοιτητικό κίνημα παλεύει από την αρχή της χρονιάς -την ανατροπή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη και το άνοιγμα των σχολών- προστέθηκε η αντιαπαράθεση με το ν/σ Χατζηδάκη που επιτίθεται στο 8ωρο και τα συνδικάτα. Η ανάγκη για μαζική συμμετοχή των φοιτητών/τριών και των συλλόγων τους στην πανεργατική απεργία στις 3 Ιούνη, ήταν το βασικό σημείο με το οποίο παρενέβησαν τα μέλη του ΣΕΚ στις σχολές στη διαδήλωση. Διαδήλωση την ίδια ημέρα έγινε και στα Χανιά με τη συμμετοχή των φοιτητικών συλλόγων της πόλης και των σωματείων των εκπαιδευτικών.

Την επόμενη μέρα, την Παρασκευή 28/5, Τα Νέα κυκλοφορούσαν με πρωτοσέλιδο που επιβεβαίωνε μια ακόμα ήττα για την κυβέρνηση. «Πανεπιστήμια χωρίς ΕΛ.ΑΣ – Αναβάλλεται η εφαρμογή του μέτρου – Στον πάγο μέχρι νεοτέρας ο θεσμός της αστυνομίας των ΑΕΙ» έγραφε με μεγάλα γράμματα η φιλοκυβερνητική εφημερίδα. Ήταν η δεύτερη φορά που ανακοινωνόταν η αναβολή της εφαρμογής του νόμου Κεραμέως Χρυσοχοΐδη που αφορά την πανεπιστημιακή αστυνομία, καθώς ήδη από τον Απρίλιο ο υφυπουργός Παιδείας Συρίγος είχε μεταθέσει για το μέλλον την είσοδο των μπάτσων στις σχολές.

Νέο χτύπημα 

Λίγες μέρες αργότερα ήρθε νέο χτύπημα για την Κεραμέως. Αυτή τη φορά όχι από το φοιτητικό κίνημα αλλά από τα εργατικά συνδικάτα. 41 Εργατικά Κέντρα συνυπογράφουν μαζί με την ΟΙΕΛΕ, την ομοσπονδία των εκπαιδευτικών ιδ. σχολείων, ψήφισμα με το οποίο καταγγέλλουν την κυβέρνηση για την αντιεκπαιδευτική της πολιτική, που θα αφήσει τουλάχιστον 25.000 παιδιά εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. «Είναι, επομένως, αναγκαίο οι εκπρόσωποι της κοινωνίας, εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί, γονείς, συλλογικότητες των πολιτών, να εμποδίσουν με κάθε τρόπο την εμπορευματοποίηση του εκπαιδευτικού αγαθού που θα αποβεί οδυνηρή για το εκπαιδευτικό και εργασιακό μέλλον των επόμενων γενεών. Η Ελλάδα δεν αντέχει μία νέα πανεκπαιδευτική κρίση που θα μας οδηγήσει στις προ του 1964 εποχές της πληρωμένης παιδείας για τους λίγους και της μαζικής μετανάστευσης της ελληνικής νεολαίας», σημειώνουν μεταξύ άλλων τα Εργατικά Κέντρα βάζοντας στο στόχαστρο την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, την άλλη καταστροφική πτυχή του αντεκπαιδευτικού νόμου Κεραμέως, μετά από αυτή της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας.

Επόμενος σταθμός συνάντησης του κινήματος της εκπαίδευσης με το ευρύτερο εργατικό κίνημα είναι η πανεργατική απεργία στις 10 Ιούνη. 


 

Συνεχίζουμε δυναμικά την παρουσία μας στο δρόμο εδώ και πολλούς μήνες. Πλέον το φοιτητικό κίνημα καλείται να πλαισιώσει τα μαχητικά κομμάτια του εργατικού κινήματος που βγαίνουν με απεργίες. Χρειάζεται να συνδεθούμε με τη μάχη ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη. 

Η δυναμική παρουσία φοιτητών κι εργαζομένων στις 6 Μάη αλλά και σε όλους τους προηγούμενους σταθμούς – τις μάχες των υγειονομικών, των καλλιτεχνών, ενάντια στην απόλυση του Καταραχιά κλπ - έχουν στρώσει το έδαφος για μια μεγάλη σύγκρουση με τον Χατζηδάκη και την κυβέρνηση. Παλεύουμε για να μην κατέβει καν στη Βουλή. Ήδη βλέπουμε ότι το καθυστερούν, ενδεικτικό του πόσο στριμωγμένη είναι η κυβέρνηση. 

Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να μπει μπροστά σε αυτή τη μάχη. Να συνεχίσουμε με συνελεύσεις στις σχολές. Εδώ κι ενάμιση χρόνο η κυβέρνηση έχει βάλει λουκέτο στα πανεπιστήμια. Αλλά σπάμε το λουκέτο από τα κάτω. Με εκδηλώσεις μέσα στις σχολές κι αντιμαθήματα, τις ζωντανεύουμε και τις μετατρέπουμε σε κέντρα αγώνα.

Επόμενος μεγάλος σταθμός είναι η πανεργατική απεργία που μετατέθηκε για τις 10 Ιούνη. Είναι η απεργία που ενώνει όλα τα μέτωπα σε μια σφοδρή μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μαζί με το εργατικό κίνημα, είναι το ορμητικό ποτάμι που θα τους τσακίσει.

Νίκος Γεροντής, φοιτητής ΠΑΔΑ