Η Αριστερά
1.500 φύλλα Εργατική Αλληλεγγύη

No 8, Ιούνης 1985, No 1499, 1/12/2021

Συμπληρώσαμε 50 χρόνια ΣΕΚ και 1500 φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης και σε αυτό το δισέλιδο μπορείτε να διαβάσετε δηλώσεις υποστήριξης της εφημερίδας από τη μεγάλη αγωνιστική πορεία των τελευταίων 30 χρόνων. Από το 1991, όταν ξεκινούσαμε την δεκαπενθήμερη έκδοση καταμεσής των επιθέσεων της κυβέρνησης μπαμπά Μητσοτάκη στους αγώνες που σημάδεψαν όλη την δεκαετία του ’90. Από την Γένοβα το 2001 και το μεγάλο αντιπολεμικό κίνημα του 2003 στην αρχή του τέλους της κυβέρνησης Καραμανλή το 2008. Από το 2012, καταμεσής του μεγάλου αγώνα ενάντια στα μνημόνια, στην πάλη ενάντια στην κυβέρνηση ΝΔ σήμερα. Και από τη μηνιάτικη εργατική αλληλεγγύη στην δεκαπενθήμερη, στη βδομαδιάτικη, στην εικοσασέλιδη και στη δημιουργία της νέας μας ηλεκτρονικής σελίδας που ήρθε μέσα στο 2020 να δώσει νέα ώθηση στον αριθμό των αναγνωστών στον καιρό της πανδημίας. Το λόγο έχουν αγωνιστές-τριες, συνδικαλιστές και εργάτες, αναγνώστες, διακινητές και συνοδοιπόροι της εφημερίδας, πολλοί και πολλές από τους οποίους δεν βρίσκονται πια κοντά μας, αλλά οι ευχές τους, όπως και όλων των υπολοίπων συνεχίζουν να μας συνοδεύουν μπροστά στις μάχες που έρχονται.

Από την μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο μέχρι σήμερα η Εργατική Αλληλεγγύη είχε να προσφέρει μόνο τη συμπαράσταση στην πάλη μας αλλά και συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις για την ανάπτυξη των εργατικών αγώνων. 

Η δεκαπενθήμερη έκδοσή της θα είναι σημαντικό βήμα στην εξάπλωση των επαναστατικών ιδεών που προωθεί η ΟΣΕ μέσα στο εργατικό κίνημα.

Βασίλης Ματσινόπουλος, εργάτης ΑΜΣΤΕΛ Πάτρας, 1991

Μέσα από τον 7μηνο βίαιο και σκληρό αγώνα των εργαζομένων της ΕΑΣ κόντρα στα κυβερνητικά σχέδια ιδιωτικοποίησής της και αποδυνάμωσης, διάσπασης των εργαζομένων και από τις κατακτήσεις τους και την συλλογική δράση, δόθηκε η δυνατότητα σε όλους μας να ξεχωρίσουμε φίλους και εχθρούς, υποστηριχτές και μη- παρά τις όποιες διαφορετικές θέσεις στον αγώνα αυτό.  

Μέσα στους φίλους -έστω κι αν δει κανείς την διαφορετικότητα απόψεων που υπάρχει με αυτούς- βρίσκεται στην πρώτη σειρά και η Εργατική Αλληλεγγύη. Πιστεύω, το εύχομαι η εφημερίδα σας, το όργανο των θέσεων και των απόψεών σας να κυκλοφορεί σε συχνότερα από μήνα διαστήματα γιατί αυτό βοηθάει να δεις όχι μόνο πλευρές που ίσως τις έχεις ξεχασμένες αλλά γιατί κύρια ανακαλύπτεις συμμάχους και φίλες θέσεις στον αγώνα για πρόοδο και προκοπή σε αυτόν τον τόπο, υπέρ των εργαζομένων για δικαιοσύνη στην πράξη, για έναν άνθρωπο που θα ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο. 

Σταμούλος Χρήστος, ΓΓ σωματείου εργαζομένων ΕΑΣ, Γιώργος Τσιρίδης, πρόεδρος σωματείου τεχνικών ΕΑΣ, 1991  

Εύχομαι τα 200 φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης να γίνουν 200.000 και παραπάνω. 

Τα παιδιά που τρέχουν, εύχομαι να μην χάσουν ποτέ το κουράγιο τους. Γιατί αυτό το τρέξιμο είναι από τις λίγες ελπίδες τώρα πια. 

Βασίλης Παπακωνσταντίνου, τραγουδιστής, 1995

Ποτέ δεν θα ξεχάσω την στάση της Εργατικής Αλληλεγγύης στον ηρωικό αγώνα του Νεωρίου όταν χίλιοι άνθρωποι παλεύαμε να κρατήσουμε τις δουλειές μας. 

Η προσφορά σας ήταν ανεκτίμητη. Μας φέρατε την συμπαράσταση των εργατών από χίλιες δυο μεριές. Αν οι ηγεσίες μας είχαν την δική σας γραμμή θα ήμασταν σήμερα σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Εύχομαι στην Εργατική Αλληλεγγύη να δυναμώσει και να φτάσει παντού με πολλές χιλιάδες φύλλα.

Παναγιωτίδου Φρόσω, Νεώριο Σύρος, 1997

Εύχομαι εκατομμύρια φύλλα στην Εργατική Αλληλεγγύη. Η εργατική τάξη πρέπει να αγωνιστεί χέρι-χέρι, γιατί ο σκοπός μας είναι κοινός. 

Στη γειτονιά μας στο Ρουφ, πριν λίγα χρόνια είχαμε δεχτεί επίθεση των φασιστών της Χρυσής Αυγής, είχαν έλθει με αλυσίδες και είχαν πυροβολήσει κάποια σπίτια. Φυσικά είχαμε ενημερώσει και τα άλλα κόμματα το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, τον Συνασπισμό. Εσείς ήσασταν οι πρώτοι που τρέξατε στο πλευρό μας. Πρέπει να υπάρξει μια αλληλεγγύη που να κάνει πέρα τους ρατσιστές. 

Μουμίν Τζαχίτ, μέλος ΣΥΕΤΕ, μέλος της μουσουλμανικής μειονότητας στην Αθήνα, 1997

Το 1994 κάναμε κατάληψη του αεροδρομίου. Η Εργατική Αλληλεγγύη ήταν η δύναμη που στάθηκε σταθερά στο πλευρό μας τότε. 

Σήμερα τα αποτελέσματα του «προγράμματος εξυγίανση» δικαιώνουν και την δική μας στάση αλλά και την Εργατική Αλληλεγγύη που ήταν η μόνη εφημερίδα που πρόβαλε τον αγώνα μας. Ερχόμαστε λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Να τα χιλιάσετε, πάντα στο πλευρό του εργαζομένου.

Βασίλης Γιαννακόπουλος, πρόεδρος Ένωσης Ιπτάμενων Φροντιστών Ολυμπιακής, 1997

Την Εργατική Αλληλεγγύη την γνωρίσαμε το 1990. 

Από τότε ήταν παρούσα σε όλες τις φάσεις του αγώνα μας. Στις 5 μέρες της κατάληψης της νομαρχίας Πάτρας, στους αποκλεισμούς του λιμανιού, ήταν ο πρόθυμος συμπαραστάτης για κάθε εργατικό αγώνα που ξέσπασε στην Πάτρα όλα αυτά τα χρόνια. Στους αγώνες που έρχονται ξέουμε ότι θα σας έχουμε στο πλευρό μας. Καλό κουράγιο.

Διαμαντής Γκολφινόπουλος, Πειραϊκή Πατραϊκή, 1997

Το 1985 με 6 μήνες κατάληψη στον Σκαραμαγκά αναγκάσαμε το ΠΑΣΟΚ να κρατικοποιήσει το ναυπηγείο που ο Νιάρχος απειλούσε να κλείσει. 

Τότε εγώ και κάποιοι συνάδελφοι λέγαμε «ούτε μια δραχμή στο Νιάρχο τον ληστή». Η Εργατική Αλληλεγγύη ήταν η εφημερίδα που μας έδινε πολιτική κάλυψη, αφού υποστήριζε το αίτημα για κρατικοποίηση κάθε επιχείρησης που πάει για κλείσιμο, χωρίς αποζημίωση στον καπιταλιστή. Στα χρόνια που ακολούθησαν είδα εκείνη τη μικρή εφημερίδα να μεγαλώνει με οργανωμένη και επίμονη δουλειά. Μπορώ λοιπόν να πω από πρώτο χέρι ότι είναι ένα δυνατό όπλο για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Γιάννης Στεφάνου, εργαζόμενος Σκαραμαγκά, 2001

Η Εργατική Αλληλεγγύη δεν είναι μια απλή εφημερίδα, ένα ακόμα έντυπο ανάμεσα στα χιλιάδες που κυκλοφορούν. 

Ξεχωρίζει για την αμεσότητα, τη ζωντάνια του λόγου, τη συνέπεια, την αγωνιστική έκφραση. Αποτελεί «ανατροπή» των καθοδηγούμενων ΜΜΕ. Είναι η γνήσια έκφραση της φωνής των εργαζόμενων, των φοιτητών, των μαθητών, των πολιτών, των ανέργων, των μεταναστών. Είναι το ΒΗΜΑ του αγώνα και της προβολής των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος και της κοινωνίας. Είναι το όργανο αλληλεγγύης και συμπαράστασης όσων αγωνίζονται. Είναι εργαλείο στα χέρια των μελών των Σωματείων.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, την τεράστια συμβολή της στον ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΑΓΩΝΑ των 46 ημερών (1998), των εργαζόμενων της Ιονικής Τράπεζας, ενάντια στην ιδιωτικοποίησή της. Συνεχίζουμε μαζί και θα νικήσουμε!

Γιάννης Μαρκάκης, πρώην Πρόεδρος Εργαζόμενων Ιονικής Τράπεζας, 2012

Η Εργατική Αλληλεγγύη με συνέπεια ενημερώνει, εκφράζει, στηρίζει και προωθεί τους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας, του λαού για τα κοινωνικά, συνδικαλιστικά, δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα.

Ο ρόλος και η αναγκαιότητα ενός τέτοιου μαχητικού έντυπου μέσου αναδεικνύεται ιδιαίτερα σήμερα στις συνθήκες του ανελέητου κοινωνικού πολέμου που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις της εργασίας.

Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του χιλιοστού φύλλου, εύχομαι η Εργατική Αλληλεγγύη να συνεχίσει τον μαχητικό της ρόλο και οι αγωνιστές που την παράγουν και την διαδίδουν να συνεχίσουν με τον ίδιο απαράμιλλο ζήλο το έργο τους.

Λάζαρος Απέκης, πανεπιστημιακός, πρώην πρόεδρος ΠΟΣΔΕΠ, 2012

Το κίνημα χρειάζεται την φωνή της Εργατικής Αλληλεγγύης και η εφημερίδα όλους για να ενημερώνει για ό,τι οι άλλοι αποσιωπούν ή υποβαθμίζουν. Να τα χιλιάσετε.

Παύλος Νεράντζης, 2008

Η πρώτη επαφή μας έγινε τη δύσκολη περίοδο της εθνικιστικής έξαρσης, λόγω της αναζωπύρωσης του Μακεδονικού, το 1992. 

Η Εργατική Αλληλεγγύη και η Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση που την εξέδιδε, μας στήριξαν τολμηρά και αποφασιστικά. Δημοσίευσε άρθρα και ρεπορτάζ σχετικά με το Μακεδονικό με τα οποία αποκάλυψε την αποικιοκρατική και ρατσιστική συμπεριφορά της ελλαδικής ολιγαρχίας σε βάρος της μακεδονικής κοινότητας. Εμείς με τη σειρά μας διακινήσαμε την εφημερίδα στην περιοχή μας και αναδημοσιεύσαμε πολλά άρθρα της στην εφημερίδα μας…Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας συμμετείχαμε ως μάρτυρες υπεράσπισης στη δίκη που στήθηκε κατά των συντελεστών και διακινητών του βιβλίου “Η Κρίση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η εργατική τάξη”. 

Τραϊανός Πασόης, Ιδρυτικό μέλος της Μακεδονικής Κίνησης Βαλκανικής Ευημερίας, 2012

Συγχαρητήρια για τα 1000 φύλλα επίμονης καταγραφής και παρέμβασης στους αγώνες των εργαζόμενων με την Εργατική Αλληλεγγύη. 

Ευχές για ακόμα πιο αποφασιστική και δημιουργική συμμετοχή στους αγώνες που έρχονται: με τη συγκέντρωση και μελέτη των πραγματικών διαθέσεων του κόσμου της δουλειάς, με την αξιοποίηση των θετικών και αρνητικών εμπειριών του, με κριτήριο την πράξη και εργαλείο την επαλήθευση και ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

Για την επεξεργασία των σημερινών στόχων και κατευθύνσεων που θα αναδεικνύουν της εργατική τάξη σε πολιτικό υποκείμενο με την εύστοχη και αποφασιστική του παρέμβαση στο σύνολο των εσωτερικών και εξωτερικών ζητημάτων, για την αγωνιστική ενότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων, που θα ανοίγει το δρόμο για την απομόνωση και συντριβή των ταξικών εχθρών και την κοινωνική απελευθέρωση.

Χρήστος Μπίστης, Ε.Κ.Κ.Ε., 2012

Η Εργατική Αλληλεγγύη πρέπει να υπάρχει. Βίωσα τη σημασία της ύπαρξής της τα τελευταία χρόνια. Στους αγώνες ενάντια στο Ναζισμό και υπέρ της καθημερινής Αλληλεγγύης με τους ξεριζωμένους και κατατρεγμένους αυτού του κόσμου. 

Ο λόγος της οδηγούσε σε αποτελεσματική πολιτική πράξη. Επειδή ήταν λόγος που πήγαζε από την πράξη. Διατηρώ τις διαφορετικές μου απόψεις και θέσεις σε πολλά θέματα της τρέχουσας πολιτικής. Μάλλον γι’ αυτό αντιλαμβάνομαι καλύτερα από άλλους την ιδιαίτερη αξία της στα θέματα που μας έφεραν κοντά. 

Πολλές μάχες μας ήταν νικηφόρες. Όμως η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα που έθρεψε τη Χρυσή Αυγή και στήριξε τη βαρβαρότητα απέναντι στους πρόσφυγες συνεχίζει να είναι εδώ. Συνεπώς οι αγώνες δεν τέλειωσαν. Μπαίνουν σε μια νέα φάση, ακόμη πιο δύσκολη από την προηγούμενη. Από αυτούς δεν μπορεί να λείπει η Εργατική Αλληλεγγύη. Γι’ αυτό την ενισχύουμε. Επειδή την έχουμε ανάγκη. Στο μεγάλο εγχείρημα για μια ανθρώπινη κοινωνία. 

Γιώργος Τσιάκαλος, ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ, 2020

Φωνές όπως της Εργατικής Αλληλεγγύης είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητες για τη διάδοση τεκμηριωμένων και ασυμβίβαστων πολιτικών ιδεών σε μια περίοδο που ωθούμαστε συστηματικά στην απάθεια, τη μετριοπάθεια, και την απομόνωση. 

Η δέσμευση της Εργατικής Αλληλεγγύης να φτάνει σε κάθε γωνιά, σε όλο τον κόσμο που διψάει για δράση, από εμάς για εμάς, από χέρι σε χέρι, για κάθε τι που απαιτεί́ την προσοχή μας την καθιστά ανεκτίμητη. Η επαναστατική αριστερά την έχει πιο πολύ ανάγκη από ποτέ καθώς η Εργατική Αλληλεγγύη δε διστάζει να μιλήσει για θέματα που η ρεφορμιστική αριστερά θεωρεί́ δευτερεύοντα: τα δικαιώματα των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ υποκειμένων, μεταξύ άλλων. 

Η Εργατική Αλληλεγγύη είναι μια εφημερίδα με δεκαετίες παρουσίας στο πλευρό των κινημάτων των εργαζομένων, ντόπιων και ξένων…Η ενίσχυση της οικονομικής της ανεξαρτησίας σημαίνει ενίσχυση μιας σημαντικής προσπάθειας προβολής και οργάνωσης της συλλογικής γνώσης και εμπειρίας της εργατικής τάξης στην Ελλάδα.

Δημήτρης Κουσουρής, ιστορικός, 2020

Είμαι συνδρομήτρια της Εργατικής Αλληλεγγύης. Στην εφημερίδα αυτή, μαζί με σημαντικά πολιτικά κείμενα που προϋποθέτουν σοβαρή αναλυτική γνώση των θεμάτων, παρουσιάζεται η ανυπότακτη κοινωνία, οι αντιστάσεις των από κάτω και προβάλλεται συστηματικά η ανάγκη ενωτικής δράσης της Αριστεράς.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ είχε μιλήσει για το ψωμί και τα τριαντάφυλλα. Οι ελεύθεροι άνθρωποι δικαιούνται όχι μόνο τα προς το ζην αλλά και μια ζωή με αξιοπρέπεια. Σήμερα, τα τριαντάφυλλα κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στους παγετούς της κλιματικής καταστροφής ενώ η επιβίωση του πλανήτη και των ανθρώπων διακυβεύεται…Γεννιέται όμως και ένα τεράστιο κίνημα με πρωταγωνιστές/τριες τα νέα παιδιά, που συγκλονίζει τον κόσμο και διεκδικεί: «αλλαγή συστήματος και όχι του κλίματος»! Η Εργατική Αλληλεγγύη είναι πάντα μέσα και δίπλα και σ’ αυτούς τους αγώνες. Αξίζει να την ενισχύσουμε!

Ελένη Πορτάλιου, ομ. Καθηγήτρια Αρχιτεκτονική ΕΜΠ, 2020