Η Αριστερά
50 χρόνια ΣΕΚ: Χαιρετίζουν την κοινή μας πορεία

ΣΕΚ και SWP στη διαδήλωση στη Γένοβα το 2001

Συγχαρητήρια για μια παράδοση μισού αιώνα! Εμείς από την οργάνωση Εργατική Αλληλεγγύη στην Κορέα έχουμε πολύ περιορισμένες γνώσεις για την Ελλάδα και το εργατικό της κίνημα. Η Ελλάδα στην λαϊκή μας συνείδηση ψυχολογικά είναι μακριά από την Νότια Κορέα.

Την εποχή της μεγάλης ελληνικής οικονομικής κρίσης στις αρχές και στα μέσα του 2010 ψάχναμε στο μεγαλύτερο διαδικτυακό βιβλιοπωλείο της χώρας για βιβλία σε σχέση με την Ελλάδα. Το μόνο που βρήκαμε ήταν βιβλία για τον τουρισμό και την μυθολογία. Ως Εργατική Αλληλεγγύη εκδώσαμε ένα σχετικό βιβλίο με άρθρα και ομιλίες Ελλήνων και Άγγλων συντρόφων. Ήταν η μοναδική τέτοια έκδοση.

Οι σχέσεις μας με το ΣΕΚ είναι πολύ καλές. Το 1994, όταν πήγαμε για πρώτη φορά στο φεστιβάλ Μαρξισμός στο Λονδίνο, οι σύντροφοι Μαρία και Πάνος μας αγκάλιασαν και μας στήριξαν λέγοντας μας πως και το ΣΕΚ στις απαρχές του είχε υποφέρει κάτω από τις ακραίες συνθήκες καταστολής της στρατιωτικής δικτατορίας αλλά πλέον μπορούσε να δρα χωρίς ουσιαστικούς αντιδημοκρατικούς περιορισμούς δεδομένης της ανάπτυξης του εργατικού κινήματος.

Όταν αργότερα μια συντρόφισσά μας συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στη Φλορεντία, είχε εντυπωσιαστεί από την ελληνική αντιπροσωπεία της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης. Μας είχε πει πως ήσασταν πολλοί, ζωντανοί και δυναμικοί. Όταν ο Νίκος Λούντος και ο Σωτήρης Κοντογιάννης ήρθαν στο δικό μας φεστιβάλ Μαρξισμός για να μιλήσουν για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, εντυπωσιαστήκαμε όλοι από την πολιτική τους διαύγεια. Θεωρήσαμε πως αυτό ήταν δείγμα της πολιτικής του ΣΕΚ και της έλλειψης σεχταρισμού.

Αντίστοιχα ένας δημοσιογράφος της δικής μας βδομαδιάτικης εφημερίδας επισκέφτηκε την Ελλάδα. Εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από τις αντιφασιστικές μάχες της ΚΕΕΡΦΑ στις οποίες ο Πέτρος Κωσταντίνου και το ΣΕΚ έπαιζαν τον πιο ενεργό και πρωτοπόρο ρόλο. Μας μετέφερε πληροφορίες και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ όπου η παρουσία και η δράση του ΣΕΚ ήταν σύμφωνα με αυτόν καθοριστική.

Θυμάμαι τον Άλεξ Καλλίνικο να μιλάει περήφανα για την αδελφή μας οργάνωση στην Ελλάδα όταν επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ν. Κορέα το 1997. Αργότερα το 2000 έλεγε πως οι συζητήσεις για το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ν. Κορέα του θύμιζαν τις συζητήσεις για την Αριστερά στην Ελλάδα.

Ελπίζω να γίνουμε και εμείς όσο δυνατό είναι το ΣΕΚ. Συγχαρητήρια για τα 50 σας χρόνια.

Τσόι Ιλ Μπουνγκ, διευθυντής της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη, Νότια Κορέα

Αγαπητοί σύντροφοι Συγχαρητήρια για τα 50 χρόνια στράτευσης στους αγώνες, πρώτα σαν ΟΣΕ και στη συνέχεια σαν ΣΕΚ, που γιορτάζετε. 

Έχουμε βρεθεί μαζί σας από την αρχή, όταν ιδρυθήκατε στο εξωτερικό, στα χρόνια της δικτατορίας. Ήμασταν μαζί σας στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, στην άνοδο των εργατικών αγώνων μετά την κατάρρευση της δικτατορίας, στην αντίσταση στη δεξιά στροφή του ΠΑΣΟΚ στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στον ηρωικό αγώνα των εργατών στα λεωφορεία της Αθήνας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μέχρι την έκρηξη της αντίστασης στην Τρόικα από το 2010 και την άνοδο και πτώση του ΣΥΡΙΖΑ ως δύναμη της ριζοσπαστικής αριστεράς. 

Το ΣΕΚ και το SWP αγωνίστηκαν πλάι-πλάι ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, αρχικά με τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 και στη συνέχεια με την κατοχή στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Δουλέψαμε πλάι-πλάι για να χτίσουμε το αντικαπιταλιστικό κίνημα στην Πράγα και στη Γένοβα και τις γιγάντιες διεθνείς κινητοποιήσεις ενάντια στην εισβολή στο Ιράκ το 2003, αλλά και για να έχει επιτυχία το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στη Φλωρεντία, στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στην Αθήνα.

Τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίσαμε μαζί τις σκληρές επιπτώσεις του πολέμου, της κρίσης και της λιτότητας - τον όλο και πιο άγριο κρατικό ρατσισμό σε βάρος των μεταναστών και των προσφύγων και την διεθνή άνοδο της ακροδεξιάς. Έχουμε παλέψει για να χτίσουμε ενωτικά μαζικά κινήματα ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό και βοηθήσαμε να μετατραπεί η Μέρα του ΟΗΕ κατά του Ρατσισμού τον Μάρτη κάθε χρόνο σε σταθμό συντονισμένων διεθνών κινητοποιήσεων. Κερδίσαμε νίκες- πάνω απ’ όλα την πετυχημένη δίκη της ηγεσίας της φασιστικής Χρυσής Αυγής, καταδίκη στην οποία παίξατε τόσο σημαντικό ρόλο.

Τώρα αντιμετωπίζουμε νέες προκλήσεις. Η πανδημία της COVID-19 εξακολουθεί να μαίνεται αποκαλύπτοντας την τραγική καταστροφή της φύσης από τον καπιταλισμό. Οι πυρκαγιές στην Ελλάδα το περασμένο καλοκαίρι ήταν άλλη μια απόδειξη ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ, άλλο ένα σημάδι αυτής της καταστροφικότητας. Χρειάζεται να χτίσουμε την αντίσταση στις προσπάθειες των αφεντικών να φορτώσουν τις επιπτώσεις στις πλάτες των εργαζόμενων και των φτωχών και των κατατρεγμένων του πλανήτη. Αλλά χρειάζεται να ξεδιπλώσουμε και μια σοσιαλιστική εναλλακτική σ’ αυτό το τοξικό σύστημα. «Μια μόνο λύση - επανάσταση!» -το σύνθημα που έχουμε φωνάξει μαζί τόσες φορές- παραμένει επίκαιρο όσο πάντα. Καλή επιτυχία σε όλους τους αγώνες που έρχονται, στους οποίους θα συνεχίσουμε να παλεύουμε πλάι-πλάι.

Συντροφικά,

Η Κεντρική Επιτροπή του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (Βρετανία)

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Συζητάμε σήμερα με θέμα “για ποια κοινωνία παλεύουμε”.

Είναι μια σημαντική συζήτηση που πρέπει να κάνει η Αριστερά για την επόμενη μέρα, για το πώς θα συμβάλλει στους αγώνες των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρου του λαού. Πόσο μάλλον σε μια συγκυρία όπου το ελληνικό κεφάλαιο είναι προσδεδεμένο στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και που μαζί με τον πολιτικό εκφραστή του, που αυτή τη στιγμή είναι η Νέα Δημοκρατία, κατατάσσουν τη χώρα στην πρώτη γραμμή της δολοφονικής μηχανής του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας πιο πρωταγωνιστικό ρόλο και μια ανώτερη θέση στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα. Η ελληνική αστική τάξη τάσσεται στο πλευρό του ΝΑΤΟ και αυτό για τον λαό σημαίνει μια ζωή που μέρα με τη μέρα σίγουρα δεν καλυτερεύει. Συμφωνίες που το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν καραβάνια μεταναστών, να εξαφανίζουν πόλεις από τον χάρτη. Οικονομικές συμφωνίες που ανανεώνονται και σε καμία περίπτωση δεν ευνοούν τον λαό και οι οποίες, όπως είδαμε γλαφυρά τα δύο τελευταία χρόνια με την υγειονομική κρίση, σημαίνουν πως δεν υπάρχει καμία θωράκιση του λαού. Αντίθετα φέρνουν την εξαθλίωση των εργαζομένων, χτυπούν τα δικαιώματα και τα κεκτημένα των εργαζομένων και της νεολαίας.

 Έχουμε να κάνουμε με μια εγκληματική διαχείριση που σημαίνει πως αυτός ο οποίος μένει εκτός ΜΕΘ είναι ο ίδιος που ζει καθημερινά με τον φόβο της απόλυσης. Χάρη και στον νόμο Χατζηδάκη που θεσπίζει τις απλήρωτες υπερωρίες, καθιερώνει τον κίνδυνο της απόλυσης από τη μία μέρα στην άλλη, χτυπάει την απεργία και τα σωματεία. Απέναντι σε αυτά έχουν υπάρξει διεκδικήσεις, έχουν δοθεί αγώνες που έχουν φέρει αποτελέσματα και νίκες. Πρέπει να μαθαίνουμε από αυτές και να συνεχίσουμε την οργάνωση μέσα από τα σωματεία και την καθημερινή πάλη, όπως είδαμε στην Cosco και την efood. 

Η Αριστερά πρέπει να καταφέρει να εκφράσει αυτά τα κομμάτια των εργαζομένων και της νεολαίας. Αυτό είναι εντέλει και το στοίχημα. Στους εκπαιδευτικούς χώρους σήμερα αντιμετωπίζουμε μια επίθεση τόσο στα πανεπιστήμια και τους φοιτητικούς συλλόγους όσο και στους μαθητές. Περιγράφουν ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο χωρίς δυνατότητα διεκδικήσεων. 

Εμείς είμαστε σίγουροι σύντροφοι και συντρόφισσες πως θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε χέρι-χέρι και στον αντιφασιστικό αγώνα και με τους όσους και όσες βρίσκονται εδώ και με άλλες οργανώσεις της Αριστεράς, όπως απαντήσαμε το τελευταίο διάστημα σε φασιστικές επιθέσεις. Θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί στην καθημερινή ταξική πάλη.

Χαιρετίζουμε λοιπόν τη σημερινή εκδήλωση για τα 50 χρόνια του ΣΕΚ. Θα βρεθούμε σίγουρα στο δρόμο και στους αγώνες τον επόμενο καιρό. Ευχόμαστε καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για την πρόσκληση. 

Βασιλική Μπουλούζου, χαιρετισμός στο μονοήμερο για τα 50 χρόνια ΣΕΚ